Keuzes – keuzes – keuzes – plannetjes voor 2019

Zonsopgang Irak

Na bijna 3 maanden in Irak ben ik weer op Nederlandse bodem en geniet ik van alle dingen die vanzelfsprekend zijn als je thuis bent maar luxe worden als je ze een tijdje niet gehad hebt.
Ik heb de maanden in Irak best goed getraind. Gefietst, krachttraining gedaan, hard gelopen drie x per week tot ik een avulsie fractuurtje opliep onder de douche. Daarna een aantal keer op de crosstrainer gestaan wat toch een aardige vervanger is voor hardlopen en waar je best heuveltraining op kunt doen.
Nu heb ik een maandje verlof met wat vakantiedagen erbij. Dus in ieder geval tijd om te blijven fietsen en krachttraining te doen. Heerlijk winterweer voor een rondje op de mtb.
Maar ook tijd om wat plannetjes te maken aangezien de inschrijvingen al in volle gang zijn. Nu wil ik niet te veel plannetjes maken, een paar wedstrijden en voor de rest zie ik wel  wat leuk is gedurende het jaar. Het begon al gelijk met een dillema.

Mtb Al Assad

Als puber keek ik naar Eurosport , de Ecochallenge. Ik dacht als je dat kunt ben je een supermens. Nu vele jaren later weet ik beter. Ik heb twee grote expeditie races gedaan en weet dat als je ervoor gaat je zulke dingen kunt. Het kost heel veel investering van tijd, trainingen, geld en commitment. Maar als je dat er voor over hebt kun je als gewoon mens ook een expeditierace finishen. Vooral het WK In Tasmanie is denk ik het mooiste wat ik op sportnivo heb gedaan.
Nu kreeg ik een aantal weken geleden een mailtje van een team. Of ik mee wilde doen met hun aan de hernieuwde versie van de Ecochallenge , een expeditie race op de Fuji eilanden. Jeetje, wat een moeilijke vraag. Je eerste instinct zegt, mooie uitdaging!
Wel iets waar ik serieus over nagedacht heb. Ik heb een week bedenktijd genomen en uiteindelijk besloten om het niet te doen.
Met eigenlijk de redenen als hierboven beschreven. Een kost een jaar van heel veel tijd, trainingen en geld. Het kost mij bijna 3 weken vakantie en heel veel tijd en commitment aan een team. Daar heb ik nu gewoon geen zin in, simpel.
Wel ga ik ws nog wat kleine adventure races doen.
Als grote race ga ik de Dolomieten extreme doen.

Profiel dolomieten

Deze stond al een tijdje op mijn lijst, 103 km en 7100 hoogtemeters. Ik heb nog niet echt een race in de Dolomieten gedaan dus daar zie ik naar uit.
Verder wil ik nog een stagerace doen, 4 dagen. Dat wordt de Pyreneeën. Er zullen vast nog wel wat kleinere races volgen maar dat zal ws een last minute beslissing worden.
Continue reading

Posted in Trainingen 2018, Voorbeschouwingen Wedstrijden | Leave a comment

Christmas Run Al Asad – 5 km

5 weken geleden liep ik sinds een hele lange tijd 5 km. Met de 25.01 was ik meer dan tevreden. De afgelopen weken heb ik netjes volgens het schema van Laurens gelopen.
Nu was er met kerst weer een 5 km, een mooie manier om te kijken of ik op zijn minst iets sneller geworden ben. Hetzelfde rondje, dezelfde afstand, ideaal.
De eerste km ging ietwat te hard, 4.29. Dat voelde ook zo en dus ging ik vanzelf iets minder hard. Km 2 in 4.49. Dat voelde beter.

@usa army pic

Km 3 – 4.48, niet dat ik enig idee had hoe hard ik liep per km . Hard werken en proberen dit tempo vast te houden. Ik zag namelijk wel op mijn horloge de tijd na 3 km en dat was sneller dan de 15 minuten van de vorige tussentijd op de 5 km.
Km 4 gaat een stukje licht naar beneden, 4.41. De laatste km proberen alles eruit te persen omdat ik al zag dat ik zeker een minuut sneller was dan de vorige keer. Km 5 – 4.46.
De tijd stopte op 23.36. Dat is 1.25 minuut sneller dan 5 weken geleden. Toch een mooie verbetering. Wat dan gelijk een pr is in mijn 50 plus tijd.
Tijd om daar maar eens een lijstje van aan te leggen als bijna 55 jarige.
Mooi om te zien dat als ik train met het schema van Laurens ik redelijk rap progressie maak.

Helaas liep ik diezelfde dag een vervelende blessure op. Ik gleed uit onder de douche omdat iemand zijn sop niet had weg gespoeld. Ik probeer mijzelf te corrigeren en voel een felle steek bij mijn achilles en kan vervolgens bijna niet meer lopen.
Foto’s en een echo laat zien dat er een onderbreking is in de cortex en er een vocht zit. Wat wijst op een avulsie fractuurtje aanhechting achilles. Er zit niets anders op dan een aantal weken rust qua lopen. Na twee dagen bijna niet kunnen belasten loop ik wel weer normaal. Fietsen gaat prima en de crosstrainer gaat ook als ik niet te gek doe.
Het is niet anders. Dan maar vervangende trainingen.

Posted in Wedstrijden Kortere afstanden | Leave a comment

Getest – de Run In-Ears (wireless) van Jaybird

Jaybird is een Amerikaans merk die al even koptelefoons op de markt brengt. Afgelopen jaar heeft men Jaybird Run op de markt gebracht,  draadloze oortjes/ in-ears.
Aangezien ik vaak ren en fiets met muziek leek mij dit wel wat. Geen draadjes meer. Maar je telefoon ergens in een rugzak in plaats van in een zak afhankelijk of de draad het haalt.
Dus loop ik al een aantal maanden met de oortjes in , ik ren, fiets, wandel en crossfit ermee. Tijd voor een review.
De jaybird Run wordt geleverd met een aantal dingen.
Uiteraard de oortjes zelf, maar daarnaast zitten er 4 opzetstukjes bij.
Dit moet zorgen dat de in- ears goed in je oor blijven zitten. Niet ieder oor is hetzelfde en dus moet je even uitproberen welke er het beste past in jouw oor.
Daarnaast wordt het geleverd in een mooi doosje met oplaadkabel, dat is gelijk je accu.Verder zit er een klein tasje bij waar je de oortjes in kunt doen als je ze niet in het boxje hebt. Alles tesamen ziet het er sjiek uit.
Het is verkrijgbaar in drie kleuren, zwart, wit en flashy geel.

Comfort
Als je uit een van de 4 opzetstukjes heb gekozen en je de goede maat hebt zitten ze beter dan verwacht moet ik zeggen.
Je kan ze redelijk goed in je oorschelp drukken. Wel steken ze iets uit je oor ten opzichte van de oortjes die ik gewend was. Maar ze steken minder ver uit dan de oortjes van Bose die ik geprobeerd heb.
Met rennen blijven ze opvallend goed zitten, ook met interval training. Met fietsen heb ik gemerkt dat ik beter moet opletten omdat ik nog wel eens met mijn arm langs mijn hoofd ga en ze er dan vrij makkelijk uit sla. Dan doe ik bv iets met mijn helm en heb ik er geen erg in. Je escape dat ze aan de draad zitten is weg.
Als ze eenmaal in je oren zitten is het comfort prima. Als je ze wat langer in hebt gaan ze ook beter zitten. Ze vormen beter in je oorschelp waarschijnlijk door het  vocht. Al met al voelt het erg stabiel.
De oortjes zijn licht (6,8 gram per oortje)

Connectie met telefoon
Via bluetooth vind je telefoon jaybird en maakt hij verbinding. Je moet links en rechts apart verbinden. Tijdens het sporten komt het soms voor dat er een oortje even uitvalt qua connectie. Dat komt met name voor als je telefoon te ver weg is of er iets tussen zit. Met lopen heb ik er niet veel last van gehad maar met spinnen ligt mijn telefoon op het stuur samen met een aantekenboekje, dat zorgt dan nog wel eens voor een korte onderbreking. Dat is dan maar een seconde maar toch irritant. Normaal gezien zou je binnen een straal van 10 meter goede connectie moeten hebben met obstakels ertussen. Zonder obstakels zelfs 35 meter. Soms lijkt het ook of de ene training geen enkele onderbreking geeft en een andere een aantal keren.

De knoppen
Met een druk op de linkerknop van het oortje kan je Siri of Google Assistant activeren,
De rechter knop is om de telefoon te bedienen en voor de muziek op aan en op pauze te zetten. Wanneer je deze twee keer indrukt sla je een nummer over of wijs je een telefoon gesprek af.
Je kunt via de Jaybird app de instellingen veranderen. In plaats van aan en op pauze kun je de knoppen gebruiken voor hard en zacht. Dus het is of het een of het ander.
Hou je de knop langer in dan zet je de in- ears uit.

App
Jaybird heeft een eigen app, MySound.  Je maakt een account aan en dan kun je aan de slag.
Via een equalizer kun je het geluid aanpassen naar hoe jij het wilt, bv minder of meer bass. Verder is er een mogelijkheid  om playlisten te beluisteren of zelf een lijst te uploaden in die app.
Ook kun je hier de laatst registreerde locatie van je in-ears opvragen. Niet heel onhandig omdat je ze nog wel eens ergens neerlegt en ze dan niet meer kunt vinden. Zoals hiervoor genoemd kun je in deze app ook de instellingen van de knoppen veranderen.
Een software update gaat overigens weer niet via deze app. Heel onhandig maar daar moet je iets voor downloaden, openen en je accu met ears aansluiten op je laptop.

De accu
De Run in ears hebben ongeveer 1.5 uur nodig om op te laden. Daarna kun je er 4 uur naar luisteren. Ik heb het uitgeprobeert en na 3.50 uur waren ze leeg.
Als je ze aan zet hoor je hoeveel batterij je nog hebt. Is hij bijna leeg geeft hij ook middels een stem aan dat je nog 20 procent hebt. Doe je ze daarna in het accudoosje dan heeft hij de oortjes in 5 minuten weer een uur opgeladen. Dus als je 4 uur geluisterd hebt kun je het erna nog twee x opladen via de accu voor nog 2x 4 uur.
Dus zonder stroom kun je 12 uur muziek luisteren, niet slecht! Ga je lang lopen moet je dus wel je accu boxje meenemen. Want ze moeten altijd in het boxje opgeladen worden.
Als je hem gewoon oplaadt dan heb je in 10 minuten weer 50 minuten speeltijd.
Als hij aan het opladen is zie je groene lichtjes flikkeren. Als hij opgeladen is stopt het flikkeren en blijft het groen.

Het geluid
Dat is altijd lastig omdat het erg persoonlijk is.
Aanvankelijk vond ik het iets schel maar via de app heb ik het aangepast en ik ben er nu meer dan tevreden over. Je kunt uit een aantal opties kiezen qua geluid of je eigen geluid instellen. Het geluid wordt goed geisoleerd , het is geen noise reduction maar doordat ze goed afsluiten hoor je de geluiden erbuiten bijna niet.
Wil je wel geluiden horen buiten dan heeft men daar een goede andere optie voor. De ears kunnen namelijk los gedragen worden. Dus je kunt 1 oortje indoen en nog steeds goed muziek luisteren.

Waterresistant
Ik heb uren gelopen en gespind met de in-ears. En vooral met spinnen zweet ik enorm.
De oortjes gaven geen enkel probleem, de test prima doorstaan.

Prijs
199 euro .

Conclusie
Het is even wennen aan de wat grotere oortjes dan wat je gewend bent maar als je er eenmaal aan gewend bent is het super.
Ze zitten goed in je oren , geven een goede geluidskwaliteit en zijn echt prima om mee te sporten.
De duur is met het oplaadboxje genoeg voor ultra avonturen.
De instellingen aan de knoppen zouden misschien wat uitgebreider mogen. Je moet nu kiezen tussen of hard en zacht of  aan en uit. Allemaal kan niet.
Blijft als laatste over – de prijs.
Die is fiks, niet hoger of lager dan andere wireless in -ears. Maar 199 euro voor een koptelefoon voor sport is wel een uitgave. Dat is uiteraard de afweging voor iedereen persoonlijk. Ik ben een muziekliefhebber en gebruik ze heel vaak en daarom de investering waard.
Vooral geen draden is echt ideaal. Maar ook de geluidskwaliteit is de prijs waard. Maar dat is een keuze die erg persoonlijk is.
Hopelijk gaan ze voor dat geld wel lang mee, dat zal de tijd leren. Mochten er problemen ontstaan dan lees je dat uiteraard hier.
Hieronder vindt je de technische specificaties zoals op de site van Jaybird beschreven.

Continue reading

Posted in Diversen gadgets, Hardloop Gear en Gadgets, Hardlopen Algemeen, Nike+Ipod/Hardloop Muziek | Tagged , , , , , | Leave a comment

PSR 2018 – een stagerace voor op je bucketlist!

De Spaanse Pyreneeën, ik had er nog nooit gelopen. Ergens kwam de PSR in beeld, een kleinschalige stagerun van 7 dagen. 250 km en 15.000 hoogtemeters. Net als bij de TAR loop je dat in een team van 2.
En zo kwam het dat ik met Mirjam aan de start stond begin September.
Een nogal laat verslag en daarom ook wat meer foto’s en wat minder tekst.
De organisatie bleek vanaf de inschrijving meer dan goed te zijn. Tips hoe er te komen, vervoer terug naar het vliegveld of naar de start werd geregeld. En ook de hotels en het eten is geregeld. Kortom een week rennen met verder niets aan je hoofd.
Iedere dag begon rond de klok van 7 uur met op de kortere dagen wat later.

Een geleidelijke klim

Een vlucht naar Barcelona en dan nog 3.5 uur met de trein en je bent op de plaats van bestemming,
De inschrijving was snel gefixt en je wordt gelijk verwend met een goodiebag, Maar ook voel je gelijk de kleinschaligheid en persoonlijkheid van de organisatie en dat zou de hele week alleen maar sterker worden.

Etappe 1: Ribes de Freser – Queralbs (37 km en 2700 hm)

Dat klinkt wel als een etappe voor ons.
We blijken met 4 damesteam te starten en allemaal sterke teams. Het eerste deel is niet heel zwaar maar dan volgt er een enorme klim. Erna een mooi technisch terrein met lekker kleuterpartijtjes. Daar houden wij van.

De natuur is in het begin een soort kale vlaktes en later rotsig. We lopen door een prachtige vallei en om ons heen bergen. We zijn onder de indruk.
Als laatste volgt er een lange afdaling.
We halen daar het eerste damesteam in en geven daarom wat gas.
Als we vandaag als eerste eindigen zou dat toch supertof zijn! Je kan het maar in the pocket hebben.
En dat doen we, na 6.10 uur komen we als 9de overall team binnen en als eerste dames team met team 2 net 3 minuten achter ons.
Wat een begin! En wat een schoonheid, ik ben al gelijk verliefd op de Pyreneeën.
We gaan met een treintje terug naar de start en slapen in hetzelfde hotel.

Het eerste dames team van de dag.

Etappe 2: Queralbs – Puigcerdà (37 km en 1700 hm)

De tweede etappe start met een treintje naar de finish van de dag ervoor
37 km en 1700 hm. Twee klimmen en wat vlakke delen.
Eigenlijk een overgang etappe naar een ander gebied.
Het is erg warm en ik heb op een of andere manier krampen in mijn kuiten.
Het gaat vandaag niet vanzelf. We vervloeken delen, maar komen uiteraard ook weer bij de finish aan.
Dit is de minste etappe van de week. Dat is ook wel aangegeven omdat het een overgangsetappe is.
Het laatste deel is vlak asfalt/stenen. Daar worden we ingehaald door de Tsjechische meiden. We finishen op de derde plaats.
We nemen een fikse Hammer recovery shake en laten ons masseren.
Ik krijg van de Nl jongens wat Magnesium capsules, kijken of dat helpt tegen de krampen.

Etappe 3: Puigcerdà – Encamp (48 km en 2600 hm)

Ook wel de koninginne  etappe van de PSR genoemd, de zwaarste etappe zegt men.
We gaan Andorra in! Er is onweer op komst en dus is er een stricte tijdslimiet, je moet binnen 7 uur voorbij de 27 km zijn. Dat moet ons lukken.
Zoals bijna iedere dag starten we met een stukje vlak. Dan zitten wij ergens in het midden en schuiven meestal op gedurende de dag.

Verkoeling!

Een koninginnetocht werd het zeker.  Zwaar maar vooral van ongekende schoonheid.
Geweldige vergezichten, totaal ongerepte natuur, paradijselijke beklimmingen met overal rotsblokken, groene naaldbossen en watervalletjes. Wat een ongelooflijke mooie route!
De beloofde regen bleef uit, het was vooral erg zonnig en warm.
Dat maakte het zwaar, met de nodig klimmeters en de technische afdalingen.
Ondanks dat ik de hele dag maagkrampen had en bijna niets kon binnen krijgen liepen we toch sterk. In 9 uur waren we binnen en werden we 2de damesteam.

Etappe 4: Encamp – Arinsal (20 km en 1900 hm)

Er is geen routemarkering vandaag, je moet gewoon goed opletten en de route van de GR11 volgen.

.

De route staat in de gps maar die blijken we niet nodig te hebben.
De kortste route maar we een pittige. Dat is fijn want mijn maag voelt beter en zo kan ik wat herstellen. Het zijn twee grote klimmen en in het midden een opeenvolging van korte steile klimmetjes. Continue reading

Posted in Etappe trailruns, Trailrunning | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

Readly – al je sportmagazines voor 99 cent !

Ik koop eigenlijk geen papieren magazines meer. Als ik iets lees doe ik het on line. Maar als je op uitzending bent zijn blaadjes lezen altijd weer iets wat je veel meer doet dan thuis. 
Nu kwam ik laatst een site tegen, Readly, waar je meer dan 3000 magazines kunt lezen voor 9.99 euro per maand.  
Maar nu zag ik dat ze een aanbieding hebben voor drie maanden a 99 cent. En daarna opzegbaar wanneer je wilt. 
Dus ben je er klaar mee na drie maanden dan kun je stoppen. Vind je het zo leuk dat je een abonnement wilt houden dan kan dat, alleen voor 9.99 euro per maand. 
En dus leek mij dat een goed plan. Ik betaalde 99 eurocent en heb nu een Ipad vol met leuke magazines voor de komende drie maanden. 
Je kunt ze downloaden voor als je off line bent. Dat is erg handig als je niet overal online bent. 
Je kunt een map maken met al je favorieten en een mailtje krijgen als je favo blad weer een nieuwe editie uit heeft gebracht. 
Er zitten Nederlandse , Engelse, Amerikaanse en Duitse bladen tussen. 
De trailrunner, outdoor magazines, fietsbladen, reisbladen, triathlonbladen en nog veel meer. 
Hoe leuk is dat voor 99 cent de komende 3 maanden van alles lezen. 
De link vind je hier. 

Posted in Fiets Gear en gadgets, Hardloop Gear en Gadgets, Running magazines, Sport Boeken en Films | Tagged , | Leave a comment

Live slow Ride fast podcast

Even geleden schreef ik over de wederopstanding van podcasts. Omdertussen heb ik er aardig wat geluisterd. Een voordeel van uitzending is  dat je tijd hebt voor dingen die je thuis niet hebt. Je leven is hier zo beperkt dat je die tijd om in de avond een podcast te luisteren hebt. En zo komt het dat ik een fan ben geworden van Live Slow Ride Fast want ik heb  ze bijna allemaal terug geluisterd. 

Was ‘t niet Joop! die zei: “De fiets, de fiets, en verder niets”? Nou, niet voor Laurens ten Dam en Stefan Bolt. Zij gaan verder! Het leven óp, maar ook naast de fiets.

Zo begint iedere podcast van LSRF.  Prof-wielrenner Laurens ten Dam en amateur-wielrenner en koersfan Stefan Bolt makem samen de podcast. Een inkijk in het leven van een wielerprof die nog steeds vol enthousiasme over oa het wielrennen praat. Maar wat deze podcast zo leuk maakt is dat er van alles ter sprake komt. Laurens verstaat de kunst van vertellen over wat dan ook. Zijn passie voor wielrennen spat eraf. Zijn liefde voor speciaal bier, de bbq het komt allemaal aan bod. Zijn inzet voor projecten die zijn hart hebben gestolen. Gewoon een leuk mens die samen met Stefan Bolt een gesprek voert in zijn mancave. Als ik luister heb ik bijna het gevoel dat ik aan tafel zit. De ins and outs van wielrennen maar ook de gesone dingen die het leven leuk maken komen aan bod. 

Afgelopen week werd ik aangehouden door de Militaire Politie omdat ik hier in Irak aan het rennen was met oortjes in en dat mag niet. De Deense MP die mij aanhield kende ik van gezicht. In mijn onschuld zei ik nog , ik luister niet naar muziek, ik luister naar een podcast. Ik vroeg hem of hij van fietsen hield en dat deed hij, een TDF liefhebber.  You have to listen to his podcast then, it is the podcast from Laurens Ten Dam, who cycle in team Sunweb. 
Maar zijn Nederlands was niet toereikend genoeg. Ik zeg reden om het te leren. Of Laurens en Stefan moeten in het Engels de podcast gaan  maken. Ik denk dat ze er veel fans krijgen. Hoe dan ook, ik kwam goed weg, het ijs was gebroken en met een glimlach gingen we ieder ons weg. Alleen ik zonder oortjes in en zonder boete.

Toen eergisteren de nieuwe on line kwam kon ik niet wachten om hem op te zetten. Dan weet je dat een fan bent! Aanrader voor iedere fietsliefhebber. Voor de niet fietsers, je gaat er vanzelf van fietsen! Hier vind je alle podcastst tot nu gemaakt. De podcast wordt maar 1 x in de maand gemaakt. Dat zou wel wat vaker mogen. Maar ja, ook door Laurens moet er getraind worden voor een volgend seizoen. 

Posted in Fiets Gear en gadgets, Nike+Ipod/Hardloop Muziek, Sport Boeken en Films | Tagged , , , | Leave a comment

Km’s rennen en fietsen op een vliegbasis

Al Asad Is een US Airbase, sterker nog, de grootste van Irak. Wij zijn hier als NL een jaar geplaatst middels 6 chirurgische teams en wij zijn het laatste team die hier werkt in een Amerikaans Role 2 ziekenhuis. Via deze link lees je meer.

Al Asad air force base is located in the province of Al Anbar in Iraq. It is situated approximately 180km west of Baghdad. It was the largest coalition base in western Iraq and the second largest US air force base in the country during Operation Iraqi Freedom / New Dawn. The airbase was handed over to the Iraqi Government in December 2011. It is currently the headquarters of 7th Division of the Iraqi Army and has an infantry school. Alle info lees je hier verder.

Na een week in Bagdad zijn wij nu al weer bijna 3 weken op de basis in Al Asad. Ondertussen uiteraard volledig verkent door mij zowel lopend als fietsend.
Een van de dingen die belangrijk zijn op een uitzending is sporten. Je hebt niet veel dus is sporten een goede manier om je bezig te houden en om fit te blijven.
Zo zie je amerikanen die zwemmen in hun uniform omdat ze veel kilo’s kwijt zijn of eerst smal waren en er nu uitzien als de hulk. Die zijn 9 maanden aan het trainen en proteïne shake aan het eten.
Dat is niet mijn bedoeling. Ik wil vooral proberen om weer eens drie keer in de week wat specifieker te trainen en wat tempo erin te krijgen. 
Dus heeft Laurens Groenendijk een schema voor mij gemaakt en probeer ik die nu eens netjes af te werken. So far so good. Ik loop al bijna drie weken 3 keer per week volgens schema.
Het tempo is ver te zoeken maar dat komt vanzelf wel weer. De hartslagzones weer zoeken bij een tempo is wennen. Maar als ik het tot half januari vol hou zal ik vast sneller worden.
Doordat dit een airbase is liggen er lange en brede taxibanen die niet gebruikt worden door vliegtuigen en dus ideaal om te lopen. Geen kleine rondjes en dat is fijn.
Nadeel is dat je niet met oortjes mag lopen. Nu deed ik dat uiteraard wel en zo werd ik al aangehouden door de MP. In alle onschuld deed ik net of ik dat niet wist en keek onschuldig. Ik kwam goed weg.
Verder hebben wij 2 , ondertussen gare mtb’s. Twee teams geleden heeft iemand die geregeld en die zijn 2 maanden geleden gearriveerd. Dus scheur ik er op los samen met een collega. Een leuk rondje met 190 hm en 28 km was het record. Niet slecht.
Dan hebben we de gym. De Amerikanen hebben altijd een goede gym.
Helaas wordt daar weinig gedaan aan lessen. Daar hebben wij verandering in gebracht.
Ik heb de eerste spinlessen gegeven. We hebben maar 5 fietsen maar het is wat.
Laten we het maar niet hebben over de administratie die ik daarvoor moet doorlopen. Maar door wat netwerken hebben we stiekem al illegaal lessen gedaan en wachten we nu op de officiële burocratische toestemming.
Dus 2 x in de week geef ik nu spinningles. Veel mensen willen aanhaken of vragen of ik het vaker wil doen. Maar eens kijken, eerst maar eens officieel toestemming krijgen voor ons NL clubje.
En dan is er natuurlijk de Army Yoga. Een reservist die normaal full time Yogajuf is geeft 2 x in de week les in een zanderige tent ergens op een bergje. En serieus goede lessen!
Wat ze allemaal doet lukt mij niet maar genoeg om er stijf van te worden op sommige plekken. Een waardevolle les wat ik zeker blijf doen tot ze weggaat.
Dan probeer ik ook nog 2 x in de week wat kracht te doen samen met een andere collega. Continue reading

Posted in Trainingen 2018, Werk | 1 Comment

De Turkey Trot run – 5 km

Op iedere uitzending worden er hardloopwedstrijdjes georganiseerd. Meestal in combinatie met een bijzondere dag. Gisteren was het Thanksgiving day in Amerika. En aangezien wij op een Amerikaanse basis in Irak zitten werd dat hier gevierd.
Alhoewel vieren op uitzending een groot woord is maar men had echt zijn best gedaan in de eetzaal. De kalkoenen waren niet aan te slepen.
Maar gisteren werd dus ook de Turkey Trot Run van 5 km georganiseerd.
5 km, dat is echt een eeuwigheid geleden dat ik die gelopen heb.
Mijn snelheid is echt heel ver te zoeken en de trainingen die ik doe gaan niet vanzelf.
2 maanden bijna niet gelopen na de Pyreneen stage run en heel lang geen echte tempo trainingen gedaan helpt daar niet aan mee. Wel ben ik nu een soort trouw drie keer in de week de trainingen van Laurens Groenendijk aan het volgen sinds drie weken. Mijn manier om toch regelmaat te krijgen en weer op hartslag te trainen en vooral iets van snelheid te krijgen.
Maar een 5 km lopen, hoe lang ga ik daar dan over doen?
Als ik naar de trainingen kijk dacht ik een spekkoper te zijn als ik 5,.30 per km kan aanhouden 5 km lang. Dus 27.30 proberen?
Bovendien wel een leuk moment om nu een 5 km te lopen en over 8 weken voor ik weg ga weer. Kijken of ik progressie heb gemaakt.
Dus stonden we met zo’n 200 man/vrouw achterlijk vroeg klaar om een ronde te lopen.
De start was niet eens met een schot en dat met al die wapens overal.
Km 1 ging in 4.58. Ohoh als dat maar niet te hard is. Km 2 en 3  is een stuk losse stenen pad en wat vals plat omhoog. die gingen in 5.04 en 5.05.
Daarna volgt er alleen nog asfalt. Ik had mijn pace gevonden. Moest wel werken maar niet dat ik kapot ging maar het vooral kon vast houden. Ik ging wat mannen inhalen.
Heel de tijd liep er een collega van het ziekenhuis een stukje voor mij. Steeds ging hij wat sneller als ik dichterbij ging.
De laatste km lukte dat niet meer en ik passeerde hem en hij kon niet meer aanhaken.
km 4 en 5 gingen beide in 4.52.
De klok stopte op 25.01 . En daar was ik meer dan blij mee., Een mooi begin en vooral een steady pace gelopen. Bijna geen verval. Ik wist niet dat ik het nog kon – 12 km per uur 5 km lang. 
Erna nog even gewacht op onze andere collega’s. We waren toch mooi met 6  van de 10 Nederlanders vertegenwoordigt.
Altijd mooi om te zien hoe sport toch altijd weer verbroedert. Contacten met mensen die je eerst wel zag in de eetzaal maar nu mee kletst.
En dan houden we er ook nog een leuk Turkey Trot shirt aan over gratis en voor niets.
Doel voor komende weken. Het schema volgen en ergens komt er wel weer wat snelheid in.
Het begin is gemaakt.

Posted in Wedstrijden Kortere afstanden | Tagged | Leave a comment