UTMR – de 4 stage run – still Bold Beautiful and Brutal!

Etappe 1 – van Grachen naar Zermatt -36 km en 2300 hm.
Dit is de makkelijkste dag van de 4 dagen. De minste km’s en hoogtemeters. een opwarmertje dus.
Ik besluit om lekker door te lopen en kijken of de benen doen wat ik denk dat ze kunnen doen. De start is iedere dag om 6 uur dus met een redelijk slaaphoofd sta ik aan de start.
De eerste 45 minuten in het donker en dan komt de zon op. Daar zie je niet heel veel van want het is mistig. De eerste klim is niet lastig en de km’s vliegen voorbij.
Als we ergens in de mist over een brug moeten, denk ik eerst dat het de nieuwe Europabrug is, maar hij is wel erg wiebelig en vooral kort. 
Een stukje later zie ik de brug liggen, fantastisch! Wat een ding en hoe mooi dat het in de race zit. Ik loop er samen met schotse Lynn over. Een 494 meter lange hangende loopbrug dwars over een ravijn, de langste ter wereld en 85 meter hoog, spectaculair!
We komen onderweg 2 posten tegen waar ik rap doorheen ga. De laatste 9 km is relatief makkelijk en voor ik het weet is de laatste afdaling ingezet.
Daar komt een vrouw mij in volle vaart voorbij. Die daalt heel rap af. Later blijkt zij mijn concurrent te zijn in de 50 plus klasse. De Oostenrijkse ….. Ze finisht 2 minuten voor mij en de toon in de 50 plus groep is gezet. Binnen 15 minuten tot een half uur staan 5 vrouwen. Allemaal berggeiten en 1 dutchie op de tweede plaats zover.
Ik ben binnen na 6.44 uur.
Een middagje relaxen zorgt voor een goed herstel.

Etappe 2 van Zermatt naar Gressoney – 43 km en 2980 hm.
Deze dag begint met een enorme klim van 1600 meter. Zo de gletsjer op. Spectaculair mooi! Vandaag loop ik steeds in de buurt van Tokyo, Swiss en Canada.
Die drie mannen zou ik iedere dag wel ergens tegen komen. Altijd even kletsen en soms een stukje samen oplopen.
Een prachtige dag wat de route nog mooier maakt. Met zicht op de Matterhorn krijg je energie voor 10. Ik loop sterk en geniet van de route, van ongekende schoonheid. 
Ergens duikt de monta Rosa op en ondertussen rennen we over een mooi groen deel.
Dan volgt een tweede klim over rotsdelen. Ik ken dit stuk maar was vergeten hoe zwaar dit was. We zwoegen naar boven. Ik heb het zwaar. In de afdaling trek ik wat bij en kan toch nog best doorlopen. Als ik bijna in Gressoney ben staat er een vrouw hard aan te moedigen. Ze blijkt daar te wonen en loopt ook. Ze vraagt of ik het leuk vind als ze mee rent. Leuk! En al babbelend rennen we samen de laatste 3 km. Hoe mooi is dat? Haar droom is ooit deze race te kunnen doen. Ze zorgt ervoor dat ik blijf rennen en na 8.32 uur ben ik bij de finish. Een prachtig hotel zorgt voor een heerlijke avond. 
Ik slaap weer samen met mijn Zwitserse roommate Barbara. Wij zijn een goed team.  We blijken veel dezelfde interesses te hebben en we hebben hetzelfde regime in de morgen: laat opstaan en snel weg.
Ik zet de Oostenrijkse deze dag op 20 minuten. Sterk gelopen dus.
Nummer drie en 4 zitten nog wel in de buurt maar de afstand wordt groter.

Etappe 3 – van Gressoney naar Macugnaga- 46,5 km en 3400 hm.
De zwaarste dag lijkt. Ik voel mij nog steeds goed. Vooral mijn benen zijn sterk. Op deze dag komen er twee brute klimmen die samen bijna zorgen voor 3400 hoogtemeters. 
De eerste klim kom ik goed door, maar mijn maag is wat van slag. Een weeïg gevoel en het eten smaakt mij niet. De posten die we de hele race tegen komen zijn niet echt super. Weinig eten en niets aan hartig voedsel. Geen soep of iets wat zoutig is. 
De cola staat mij tegen en ik doe het op zakjes Hammer Perpetuem. Dat smaakt naar chocolademelk en dat verdraag ik goed.
De dag is nat, koud en mistig. Dat helpt niet echt om het moraal omhoog te krijgen.
De tweede klim kan ik mij nog goed herinneren van verleden jaar toen ik de 120 km deed. Er kwam geen einde aan en dat was nog steeds zo. Ik ga volledig naar de klote.
Ergens kom ik een hut tegen. Ik stop en ga naar binnen. Ik moet chocomelk hebben. Er moet energie in mij zonder dat ik over ga geven.
Ik bestel een chocomelk en de vrouw geeft het mij gratis. Ik moet lopen, ben vrouw, ben stoer en daarom krijg ik het zegt ze, hoe lief! Ik knap er even van op.
Eindelijk kom ik boven. Leeg, koud en een soort misselijk bereik ik de top. Het uitzicht is dan wel weer fantastisch! 
Maar goed, er mag afgedaald worden. Niet zeiken maar lopen. Ik start de afdaling.
Als ik net onderweg ben komt de Oostenrijkse mij in een bloedvaart voorbij. Alle stenen zijn spekglad en ik doe voorzichtig. Zij vliegt eroverheen. Bizar. Ze zet mij in die afdaling op 13 minuten.
Het laatste stuk is een lang stuk over een breed pad wat eeuwig duurt en stiekem wat stijgt.  Ik ben er enorm klaar mee. Maar dan staan daar twee Italiaanse jongetjes die thee hebben en mij met de mooiste bruine ogen aankijken en vragen of ik dat wil. Ik smelt.  Drink thee en eet een stukje chocolademuffin. Die twee komen er wel in deze wereld, helden.
Kapot kom ik na 9.43 uur aan bij de finish. Al met al blijkt dat nog een goede tijd te zijn als ik zie hoe lang bv de andere Nederlanders erover doen.
Ik probeer die avond goed te eten maar mijn maag is toch nog wat van slag.
Etappe 4 – Van Macugnaga naar Grachen - 44 km en 3000 hm.
De dag begint met de enorme klim over de Monto Moropas wat normaal gezien prachtig uitzicht geeft over de Monte Rosa en natuurlijk het grote goudkleurige mariabeeld, de Madonna Della Neve op 2984 meter. Maar helaas was dat zicht ver te zoeken.
Het was mistig, nat en vooral koud. 
Lange broek en muts was nodig want boven was het 3 graden. Mijn maag was nog niet helemaal ok maar beter dan de dag ervoor. Boven aangekomen was een kleine post bij de hut en samen met de Oostenrijkse kwam ik boven. Een teken dat ik goed loop. Ik nam een beker thee maar na een paar slokken voelde ik misselijkheid opkomen en heb ik eigenlijk alleen nog maar Hammer perpetuem gedronken. Dat heeft mij toch twee dagen genoeg energie gegeven zonder er misselijk van te worden. Daarnaast de cliffblocks van Cliff barr en dat was ongeveer mijn intake.

Boven is het een groot rotsgebied wat erg glad was door de regen en lichte sneeuw wat ondertussen viel. Ik daalde soepeltjes af maar na een paar km kwam de Oostenrijkse voorbij en die kon ik echt niet bij houden, een maatje te groot gewoon. Het was zaak om nummer drie niet voorbij te laten komen zodat ik mijn tweede plek kon vasthouden.
Er volgt een lang breed pad beneden langs het meer en uiteindelijk kom ik aan in Saas Fee. Daar woont Siebrig en die stond daar om aan te moedigen. Gezellig even bijgekletst en weer op pad. Nog een kleine 1000 hoogtemeters over het laatste deel wat nog 20 km is.
Dat stuk is mooi maar duurt een soort eeuwig. Ik herinner mij dat van verleden jaar. Nu ging ik er een stuk rapper doorheen. Je loopt in de muur van de bergen eigenlijk en het blijft constant op en neer gaan.
Uiteindelijk kom ik bij de laatste post 4 km voor de finish. Een van de vrijwilligers roept gelijk, i remember you from last year, you did the long distance. Wat een goed geheugen! We kletsen even en ik ga door voor de laatste afdaling. Het is nat en koud.
Maar uiteindelijk kom ik weer in Grachen en finish daar mijn race in 9.15 uur.
Een zware 4 daagse etappe race over 169 km en 11.000 hoogtemeters.
Ik word uiteindelijk mooi tweede in mijn leeftijdscategorie wat ik een mooie prestatie vind in dat berg geweld van vrouwen. Een sterke stabiele race gelopen.
Overall word ik 12 de vrouw en 56ste in het klassement. Een hele mooie seizoen afsluiting in een bijzonder (minimaal) loopjaar.

De UTMR, nog steeds Brutal, Brilliant en Beautiful. Een stage race is toch weer wat anders dan een ultra. Het is best lastig om je iedere dag weer op te laden voor een lange dag. Je loopt toch ook harder dan je met een ultra doet. Maar erg leuk om weer eens te doen.
De lange klimmen maken deze wedstrijd zwaar.
De wedstrijd was op zich goed georganiseerd. Verleden jaar schreef ik dat het het de best georganiseerde wedstrijd was die ik ooit liep.
Dat kan ik nu niet meer zeggen. Ws door meerdere racen toe te voegen was het voor de organisatie een hele klus en dat was vooral in de posten te merken.
Minimale voorzieningen en karig. Er werd soms verteld dat je maar een halve reep mocht of 1 glas cola. Ik miste warme dranken bij het koude weer.
Er waren nogal wat lopers die daar over hebben geklaagd en de organisatie zal dat zeker meenemen.
De rest was prima geregeld! De hotels top! Start en finish iedere dag prima. De UTMR blijft een mooie brute race, een aanrader!
Dank voor de gezelligheid Edwin, Mirjam, Tom, Robin, Doortje en Frans.
And Barbara thank you for being such a great Roommate!

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | 2 Comments

Update Polar M430 – continue hartslagregistratie

Nog niet lang geleden schreef ik een review over de Polar M430. Ik gaf al aan dat er een aantal updates aan kwamen.
De continue hartslagmeting is nu een feit. Even je Polar aansluiten voor de nieuwe update en vervolgens ga je naar Instellingen – Algemene instellingen- Continue hartslagregistratie. Hier kun je de hs registratie aan of uit zetten.
Vervolgens kun je in Mijn dag zien wat je hoogste en laagste hs gedurende de dag was. Ook kun je zien wat je laagste hs tijdens de nacht was.
Ook kun je nu in hetzelfde kopje (mijn dag) je slaapuren, kwaliteit en feedback terug zien.
Als je synchroniseert met je Polar app is alles nog meer gedetailleerd. 
Ik zal komende periode alles monitoren en er nog een uitgebreider blogje over schrijven want het is voor veel sporters wel een leuke extra tool.

Ook net nieuw zijn de polar bandjes.
De M430 is er nu ook in zwart. En nog beter, er is een wit bandje met een korter polsbandje. Dat is voor veel vrouwen of mannen met smalle polsen prettig!
Polar is goed bezig met zulke waardevolle updates!

 

Posted in Gps Sport Horloges Getest en info, Polar en Trailleader Pro | Leave a comment

Getest – de trailkleding van La Sportiva

Afgelopen maanden was ik redelijk goed te herkennen in de kleding van La Sportiva. Simpelweg omdat het mooie opvallende kleuren zijn.
De lezers van Runtodream weten dat ik een neus heb voor goede hardloop broekjes. Veel merken hebben voor vrouwen allemaal te korte broeken waardoor je als je pech hebt schuurplekken krijgt of dat het broekje heel de tijd omhoog kruipt. Ik haat dat.|
Laten we daarom beginnen met de shorts van La sportiva - De Flurry Short.
Het weegt echt niets en het is stretchy en dus zit het gelijk enorm lekker om je billen.
Het heeft flatlock naden, platte naden. Dan liggen de naden naast elkaar, ze worden zo aan elkaar gezet. Dus er zitten nergens drukplekken. Het is gemaakt van 88 % nylon en 12% Elastan (dit geeft de rekbaarheid)
Een aangenaam dun en zacht stofje. Het broekje geeft je enorm veel bewegingsvrijheid.Het broekje is net wat langer en dus geen last van schurende dijen. Als het wat omhoog kruipt als je bv aan het klimmen bent dan zit het nog steeds goed.
Het heeft aan de zijkant kleine splitjes zodat je nog beter kunt bewegen.
Vanaf het eerste moment dat ik het aantrok was ik verkocht. Het zit enorm lekker!
Dan de shirts. 
Het Forward T-Shirt – een lichtgewicht shirt van wederom een enorm fijne stof.
Het heeft een ritsje wat ik persoonlijk altijd wel prettig vind. Ook hier is de flatlock naad gebruikt. Onder de armen zit mesh wat beter ventileert en het heeft auto-odor en anti-bacterial. (je gaat wat minder snel ruiken als je hele lange dingen doet)
Het droogt erg snel!
In de nek zit een reflecterend stukje zodat je goed zichtbaar bent.

De sprinttank  - een hemdje wat met stip mijn favoriet is geworden. De specs zijn gelijk als het forward shirt met nog enkele toevoegingen.
Er is HeiQ gilde in verwerkt zoals men dat noemt.
Dat maakt het materiaal zachter zodat je geen problemen krijgt met bloedende tepels als je lang loopt. 
HeiQ Adaptive reguleert de temperatuur beter.
Praktisch gezien zit dit shirt als een tweede vel om je huid en heb je bewegingsruimte en kruipt er niets omhoog. Een heerlijk shirt!

Conclusie – Ik ben erg enthousiast over de  La Sportiva trail-lijn. Het is erg mooi, toffe kleuren, fris en anders en vooral het zit enorm lekker.
De shorts, top! Waarom maken alle merken niet de wat langere versie van een short? Zover is het nog steeds alleen Inov8.
De kwaliteit van de kleding is erg goed. Aangename zachte stoffen zonder naden.
Bovendien is de duurzaamheid erg goed. Ik heb een enorme crash gemaakt in het shirt en short. Mijn vel hing aan mijn armen en benen maar de kleding onbeschadigd, ongelooflijk!
Internationaal zie je steeds meer lopers in de lijn van La Sportiva. Ik denk dat het tijd wordt dat ze ook de Nederlandse markt gaan veroveren.
De collectie voor 2018 is supermooi! Wederom erg mooie kleuren, de moeite waard om te bekijken!

Posted in Hardloop Gear en Gadgets, Kleding | Tagged , , | Leave a comment

UTMR here i come – bolletje volgen?

Woensdag sta ik aan de start van de UTMR etappe loop. In 4 dagen 169 km en bijna 12.000 hoogtemeters. De meest slechte voorbereiding ooit leek. Het eerste half jaar zo goed als niet kunnen trainen door verhuizen en veel andere zaken die belangrijker waren op dat moment.

Nu een paar dagen voor de UTMR voel ik mij topfit. Vanaf Juni heb ik goed kunnen trainen vooral in de bergen. Dat heeft mij enorm veel energie gegeven en het leverde veel km s op en vooral veel hoogtemeters. Het blijkt maar weer, less is soms more, ook al is het niet de bedoeling.
Afgelopen week ben ik voor de cursus Mountain Medicine een week in de Jamtallhut geweest op 2140 meter. We hebben enorm veel gedaan overdag, iedere dag de gletsjers op of een andere mooie top. Een hele intensieve week maar tegelijkertijd een toptrainings week en acclimatisatie week.
Met nog wat eigen trainingen de dagen ervoor leverde het 87 km lopen op en 6666 hoogtemeters. Ideaal dus. Nu nog een paar dagen in de chill stand, uitrusten, goed eten en dan knallen op de UTMR.

Mocht je het willen volgen. De UTMR heeft zoals ze alles goed regelen ook dit goed geregeld. Er zijn twee links. Bij de ene kun je het dagoverzicht zien, het klassement wat dagelijks wordt bijgewerkt.
De andere kun je ouderwets het bolletje volgen via de gps tracker.
Mijn startnummer is 551.

Ik heb er enorm veel zin, het weer lijkt beter te worden. Afgelopen dagen hebben we hier een serieus pak sneeuw gehad, supertof. Maar om er nu een wedstrijd in te rennen is weer wat anders.

 

Posted in Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged | 4 Comments

Op naar de Cursus Mountain Medicine!

Er zijn cursussen waarin alles samenvalt, het werk en passie voor de bergen. Dat is wat ik gelijk dacht toen ik las over de cursus Mountain Medicine. Met enorme veel zin ga ik deze cursus volgen komende week.


De locatie is in de Jamtalhutte(2100m)vlak bij Galtur in Oostenrijk, in het Silvretta gebergte. 6 dagen intensief buiten de praktijk en in de avonduren de theorie volgen.
Een actieve week gericht op de acute zorg rondom bergsport ongevallen. De cursus bestaat uit een avondprogramma met lezingen over de (patho)fysiologie van hoogteziekte,internistische noodsituaties, met belaste voorgeschiedenis de bergen in, alpine traumatologie, hypothermie en bevriezingsletsel, helikopterreddingen, Acute patiënt beoordeling in de bergen, Risicomanagement en meteorologie in de bergsport. Bergredding in de Alpen, De apotheek voor de klimmer/dokter expeditieplanning en veel praktijk.
Het praktische gedeelte omvat workshops over acute
opvang, gletscherredding, dislocaties en fractuurbehandeling, slachtoffervervoer, weerkunde en navigatie.
Daarnaast wordt er overdag onder deskundige begeleiding van NKBV berggidsen enkele toppen bedwongen van het Silvretta massief.
Zoals rotsklimoefeningen in het klimgebied Gamshorn. De beklimming van de Pfannknecht (2822 m),Een Oefendag op de Jamtalgletsjer
Beklimming Haagspitze (3029 m) via de Totenfeldgletsjer en stijgijzeroefeningen op de gletsjer. Beklimming Gemsspitze (3114 m)
In deze oefendagen en beklimmingen zullen bergsport vaardigheden als omgang met touw, stijgijzers en veilig voortbewegen over sneeuw, ijs en rots aan de orde komen.
Kortom, overdag de bergen in en in de avonduren theorie in de berghut.
Ik heb er enorm veel zin in. De cursus start aankomende zondag.
Bovendien is het ook nog eens een hele goede aclimatisatie voor de etappeloop van de UTMR de week erop!
Wordt vervolgd.

Posted in Hardlopen Medisch, Werk | Tagged , , , | Leave a comment

Getest – de Polar M430 gps horloge

Twee jaar geleden schreef ik een uitgebreide review over de M400 van Polar. Een kwalitatief erg goed gps sporthorloge voor een hele goede prijs.
Deze zomer is Polar op de markt gekomen met de M430. Eigenlijk het grotere broertje van de M400 met als grote verschil een hartslagmeter aan de pols.
Het heeft alle functies van de M400 plus nieuwe snufjes. De afgelopen periode heb ik de M430 getest en ik kan niet anders zeggen dan dat ik er nog enthousiaster over ben dan de M400.
Als je de review leest van de M400 lees je alles wat zoiezo op de M430 zit.
Wat is er dan anders en nieuw aan de M430?

De hartslagmeter,
Zoals verwacht heeft ook polar een hartslagmeter om de pols. Ik was wat sceptisch of deze wel goed meet. Maar ik  moet zeggen, boven verwachting zie ik constant mijn hs in beeld als ik aan het rennen ben. Ook als ik intervallen doe.  Deze wordt gemeten middels 6 sensoren. Uiteraard moet je zorgen dat het goed om je pols zit. Zet je een sportmodus aan dan zoekt hij gelijk je hs en vind het in enkele seconden.

Doordat het bandje flexibeler is voelt het horloge niet strak. De hs wordt ook gemeten als je aan het zwemmen bent. Deze is wat minder accurraat maar meet wel.
Er zit ook een functie op dat je je hs kunt meten zonder dat je een sport aan hebt staan bv in rust. Dus als je gewoon zit kun je deze aanzetten en dan verschijnt deze in beeld. Polar is bezig om via een update een 24 uurs constante hs meting te doen middels de M430. De verwachting is dat deze ergens eind 2017 komt.

Batterijfunctie
De m400 heeft een 8 uurs batterij. Deze M430 heeft een 8 uur tot 30 uurs accu.
Er zijn drie modussen in te stellen; hoge nauwkeurigheid/normale nauwkeurigheid/energiebesparing.
Dus iedere 1  seconde of  30 of  60 seconde pakt hij een gps signaal. Uiteraard wordt het minder accuraat als je het op 60 seconden zet. Bij een trail van 85 km stond hij in die modus en uiteindelijk scheelde het niet eens zoveel.
Bij alle modussen pakt hij wel iedere seconde je hartslag.  De accu is simpel in te stellen in je polarflow app bij iedere sport apart. Het is handig dat je dat gewoon op je telefoon kunt doen.
Sportprofielen – instellingen wijzigen- naar ondere scrollen en daar zie je gps registratie.

Nieuwe schermweergaves.
Je kunt kiezen uit 5 verschillende schermen ipv de 4 op de M400. Er zijn ook mooie nieuwe toegevoegd. 
Als je de knop rechtsboven even ingedrukt houdt kun je door de schermen scrollen en je scherm instellen. Zo kun je iedere dag wisselen als je zou willen.

Vibratie alarm.
Deze vervangt het geluid. Een veel gevraagde functie van sporters om een trilfunctie op het horloge te zetten ipv een geluid. Dat heeft polar gedaan.

Stopwatch
De m430 heeft een stopwatch functie erbij gekregen. Deze miste de M400.

Design
Het bandje is vervangen in een veel soepelere siliconen  versie. Deze heeft nu ook gaatjes gekregen zodat het wat minder zweterig is.  Je kunt hem strakker zetten wat er gelijk voor zorgt dat je hartslag goed gemeten wordt. Een verbetering. Het bandje zou wel wat kleiner mogen. Want bij een kleinere pols vind ik het net iets te lang. (Zie foto) Blijkbaar ben ik niet de enige die dat vind want Polar komt binnenkort met een maat S bandje die verkrijgbaar is in de kleur wit. Dan zal het bandje korter zijn.
Het horloge is iets lichter geworden, 51 gram ipv 56 gram.
Hij is er in drie kleuren; wit, grijs en oranje. Binnenkort wordt zwart ook in het assortiment opgenomen.

 

Slaap patronen
Een leuke nieuwe functie. Je kunt in een mooi overzicht zien hoe je slaappatroon is. 
Hij meet dmv je polsbewegingen of je slaapt of wakker bent. Dit is uiteraard een schatting maar het geeft wel een leuk overzicht van je slaapuren en je rust of onust. Je ziet hoe laat je naar bed gaat en eruit komt. Het laat mij vooral zien dat ik echt vroeger naar bed moet.

 

Een nieuwe connector.
Deze vervangt de usb poort die nogal eens problemen gaf door oxygenatie . Deze poort is groter en zou die problemen voorkomen.

Scherm overzicht bij pauze
Ik schreef in de review over de M400 dat ik het een gemis vind dat als je pauzeert je geen overzicht krijgt op je scherm. Dat heeft Polar nu ook aangepast. Zowel op de M400 als op de M430. Een mooie aanwinst die er gewoon ophoort! Actuele tijd, sporttijd, hartslag, calorieën en afgelegde km’s staan nu in je scherm als je even stopt en op pauze drukt voor bv een stoplicht.

Conclusie
De M430 is een hele mooie opvolger van de M400. Hij heeft mooie nieuwe extra opties en vooral de hartslag aan de pols vind ik een uitkomst! Hij meet die echt goed en waar ik normaal geen zin had om de hs meter om te doen of vergat heb ik nu altijd een hs in beeld en zie ik wat er gebeurt. Dat is erg handig. Bovendien ook leuk voor de zwemmers.
Door de batterijfunctie te verlengen heeft Polar gelijk een bredere groep aangesproken. Nu  is hij ook interessant voor de de ultralopers. Hij heeft een snelle en accurate gps fix.
Verder is het slaapalgoritme boeiend om eens een tijdje te monitoren. Het prikkelt bv nog wel eens om eerder naar bed te gaan.
Ik ben fan van Polar. Gewoon mooie degelijke en goede horloges met alles erop en eraan.
En vooral de prijs-kwaliteit verhouding is naar mijn idee de beste die er is op de markt van de gps-en.
Bovendien is het voor veel lopers een mooi horloge. Of je nu begint, lang loopt, kort of ultra’s doet. Iedereen kan er mee uit de voeten en alles zit erop.
Makkelijk te bedienen, ook voor gps dummy’s. De M430 heeft alles wat je zoekt in een horloge voor een mooie prijs. Adviesprijs is 229 euro.

Als je het nog eens in een filmpje wilt zien, dat kan in deze link.
13-7-2017 – De laatste update lees je hier!

Posted in Gps Sport Horloges Getest en info, Polar en Trailleader Pro | Tagged , , , , | Leave a comment

Massif du Chablais – het verveelt nooit

Ik denk dat ik het nu al op twee handen kan tellen zoveel keer als ik in het Massif du Chablais ben geweest. En nog steeds word ik er stil van. De schoonheid van bv Col De Bise ontroerd mij steeds weer. Imponerend mooi en de prachtige steenbokken zijn altijd ergens te vinden.

Het altijd gezellige hotel Esprit Montagne staat garant voor heerlijk eten van Chefkok Raf en de altijd bereidwillige Alke die je over alle Alkepaadjes stuurt, gegarandeert fun.

Een weekje wat opgesplits werd in twee. Eerst 4 dagen rennen met Nico om de routes wat bij te schaven, nieuwe stukjes te lopen en onze 10 jarige vriendschap te vieren.
Daarna kwamen de wandelaars en zijn we 4 dagen wezen wandelen (gidsen alweer voor de 6de keer)  met 13 wandelaars. Prachtig weer werd ook opgedeeld in 2 delen. Eerst heerlijk weer, erna bagger. Veel regen vooral.

Maar dat mocht de pret niet drukken. Een leuke groep wandelaars waar we toffe routes mee gelopen hebben en weer wat grensverleggende activiteiten hebben geboden.

 

 

 

 

 

Ik ben nog 1 dagje alleen op pad geweest waar ik eindelijk het laatste deel van de EMI kon lopen. Een Fantastisch deel over de Monte Grange.

Al met al was het goed voor 167 km en 11.400 hoogtemeters. Buiten het feit dat het een heerlijke week was dus ook goed getraind. Nu twee weken beetje herstellen en dan volgt het laatste project van het seizoen.

Posted in Reizen, Trailrunning, Trainingen 2016/2017 | Leave a comment

Ultra Tour Monta Rosa – 4 stage race

ik schreef al eerder dat ik de 100 mijler van de Ultra Tour Monta Rosa omgezet had in een 4 stage race. Simpelweg geen zin in een 100 mijler. Te veel dingen aan mijn hoofd gehad om mij te focussen op een serieus project als een 100 mijler. En als ik 1 ding weet is dat alles in je hoofd goed moet zitten als je aan zoiets begint. Anders heb je bij voorbaat verloren. 

Daarom was het een goede keuze om voor een etappeloop te kiezen dit seizoen.

Eigenlijk hetzelfde parcours alleen dan in 4 etappes ipv non-stop. Het is alweer een tijd geleden dat ik een etappe loop heb gedaan. Andalusia en de TAR zijn al wat jaartjes geleden. Maar die constructie is enorm leuk omdat je met een groep gelijkgestemden 4 dagen aan het rennen bent. Vooral ook leuk omdat het vaak een internationaal gezelschap is.

Deze 4 stages zijn ook behoorlijk pittig met veel hm en gemiddeld een marathon per dag. En dat alles in het prachtige Zwitserland en Italië. Het voordeel van etappes is dat je het hele parcours kunt aanschouwen. Als je een ultra doet ben je ook nachts aan het rennen, wat ook altijd bijzonder is, maar heb je geen idee waar je gelopen hebt.

Kortom, ik heb er enorm veel zin in.

Hoe zien die etappes er nu uit en van waar naar waar  loop je? Hieronder kun je dat mooi zien. Een mooie combi van 2 landen, Zwitserland en Italië. 

In totaal 100 mijl en 11000 hm.

Er volgen nog twee mooie trainingsweken in de bergen voor de UTMR start. Dan hoop ik fit en sterk aan de start te staan. En mocht het allemaal goed gaan dan sluit ik het seizoen misschien nog af met een mooie ultra. Maar first things first.

Oh ja, kunnen we gelijk even over de nieuwe hangbrug lopen, 494 meter lang!

Posted in Voorbeschouwingen Wedstrijden | Tagged , , | Leave a comment