De bezem/bordjes wagen bij de Terhill trail

Een Terhill is een ophoping van steenafval dat als bijproduct van de ondergrondse mijnbouw ontstaat. De omgeving van Maasmechelen ligt vol met terhills want er was hier ooit veel mijnbouw.
Nico staat daar op de camping dus ik kom daar nog wel eens en het is een geweldig gebied om te rennen, te wandelen en te Mountainbiken.


Bearsport  organiseert daar de Terhilstrail – met de altijd goed georganiseerde trails van Raymond weet je dat ze een mooie route gemaakt hebben.
Dus wilden Nico en ik onze bijdrage leveren en de bordjes ophalen.
En dat hebben we geweten. Want er hangen zoveel bordjes dat ook slechtzienden de trail makkelijk kunnen lopen, je kunt gewoon niet verkeerd gaan.
Als je linksaf of rechtsaf moet hangen er ongeveer 8 bordjes. Dan moet je wel van goede huize komen wil je die missen.

Gelijk een goed ontmoedigingsbeleid voor bordjes terroristen. Bij de vorige trail van Bearsport heeft een of andere stumper namelijk alle bordjes weg gehaald.
De 30 km startte om 10 uur en de 20 km om 10.30. Wij zijn 15 minuten achter de 20 km aangegaan en hebben de hele route van 30 km ontdaan van bordjes.
Het is een prachtige route, veel singletracks, mooie vergezichten en meren die in dit gebied liggen.
Bij de eerste post na 5 km hadden we beide al een rugzak vol bordjes, paaltjes en grote splitsing borden.
Dan gaat de 20 km naar rechts en maakt de 30 km een lus van 10 km in het Nationaal park Hoge Kempen, wat overigens het enige Nationaal park van Belgie is.

Een paar weken geleden hadden we hier nog een mooie ronde op de mtb gedaan.
Er was in dat deel nog een prachtige singletrack die Nico nog niet kende, ook mooi meegenomen.
Ik liep niet echt heel lekker. Ik was heel de week niet fit van twee inentingen die ik gehad heb. Soort grieperig. Dat had denk ik nog wat zijn nawerking.
Maar goed, we hadden alle tijd dus who cares.
En we hadden heel het prachtige parcours voor onszelf.
Toen we terug kwamen bij de post na 9 km waren onze rugzakken overvol en hebben we alles achter een rots gelegd zodat ze daar opgehaald konden worden. Iemand vd post had nog wat bananen en cola voor ons neergelegd zodat we even bij konden tanken.
Dit hebben we nog een keer herhaald alleen nu de bordjes achter boomstammen verstopt.
Na 24 km loop je het terrein van Connectera op.
Dat is een niet te onderschatten stuk met steile pittige klimmen. Ook een mooi deel met meren en prachtige uitzichten.
Ze zijn daar een bungalowpark aan het bouwen, of dat nu een goed idee is laten we maar in het midden.

Ondertussen waren wij aan het laatste stuk bezig. Onderweg nog een heerlijk worstenbroodje van de bakker naar binnen gewerkt wat genoeg energie voor het laatste stukje gaf.
Na precies 30 km waren we weer in Eisden met nog 2 rugzakken vol bordjes.
Prachtige ronde!
De trails van Bearsport zijn altijd goed georgansieerd en vooral mooie rondes!
Goede nieuws is dat we maar 5 dingen opgeraapt hebben qua afval.
2 gelletjes, 2 repenomhulsels en 1 nutritape pleister die blijkbaar los gelaten heeft.
Dat is voor rond de 1100 lopers op drie afstanden best netjes.
Wij hebben afgerond met een heerlijk Kompel biertje, dat is nog een tip voor Beartrails.
Als je in deze streek loopt moet je eigenlijk een Kompel biertje klaar hebben staan bij de finish.
Een van mijn favorieten bieren, Kompel blond en alleen in dit gebied verkrijgbaar.

Next stop – Polarbear trail, je kunt je nog inschrijven. Op de zaterdagavond een night trail van 14 km en op de zondag de 22 km met 550 hoogtemeters.

Een Gravelbike of de MTB voor gravelrides?

Gravelrides/gravelbikes zijn hot. De fietsen gaan als zoete broodjes over de toonbank, zijn niet aan te slepen en alle merken hebben ondertussen gravelbikes.
Het fenomeen is overgewaaid uit Amerika en begint een steeds grotere plek in te nemen in de Nederlandse fietswereld.
Je kunt er probleemloos mee fietsen op verharde wegen en onverharde paden. Die combi is natuurlijk erg leuk.
Ergens las ik deze omschrijving:
‘Robuuster’ dan een racefiets, meer ‘ontspannen’ dan een cyclocrosser en ‘sneller’ dan een mountainbike. Een comfortabelere zitpositie, extra ruimte voor bredere banden en schijfremmen. 

Wat is nu het verschil met een gravel bike en een cyclocross fiets? Is er wel een verschil?
Dat is er zeker en wielermagazine schreef er een goed artikel over. Dat vind je hier.
En kun je al die paden niet gewoon met je mtb rijden? Ja natuurlijk kan dat.
Alleen is het allemaal net wat comfortabeler en sneller op een gravelbike.
Het is boeiend om te zien wat er gebeurt in de wereld die gravelbiking heet.
Er is een enorme markt aan gravelfietsen, er komt gravelkleding, er is ieder weekend wel een gravelride, en er is een begin gemaakt voor gravelwedstrijden.
Er worden podcasts gemaakt over alleen gravelrides.
Bikepacking heeft zijn entree al even gedaan en daar waar men eerst de mtb gebruikte is er nu de gravelbike.
Tassen op je fiets monteren en een tweedaagse rijden bv.
Ik ben erg in twijfel.
Als ik een gravelbike aanschaf dan zal het echt een Santos Cross lite worden.
Ik wil dan een naaf en een riem op de fiets, ik ben daar zo tevreden over dat ik niets anders meer wil. Maar daar hangt wel een prijskaartje aan.
Gravelbikes zijn natuurlijk erg leuk om een bikepacking mee te doen waar je verhard en onverhard mee combineert. En het grote voordeel is dat je net wat langere tochten kunt maken tov de mtb omdat je wat sneller fietst op de gravelbike.
Ik heb mijn bikepacking tassen op mijn mtb gemonteerd en dat is niet ideaal aan met name het stuur. Daar zitten te veel kabels.
Er zijn heel veel toffe gravelrides die je zelf kunt maken maar ook online te vinden zijn. Zoals bv op deze site. Maar ook meerdaagse tochten zijn erg leuk met je tassen op je fiets.
Moet je eens op deze site kijken, zoveel toffe tochten!
Afgelopen week luisterde ik naar de podcast van fiets. Een special over special over gravel. Leuk om naar te luisteren.

Hoe dan ook, ik ga er nog eens een nachtje over slapen en hoop dat de kerstman het een mooi pakje vind en onder de kerstboom legt.
Wie heeft er een gravelbike en ben je er enthousiast over? Ik hoor het graag.

Mtb route Vijlen en KVS 28 km in mooi Limburg

Limburg, ik hou van Limburg. Trails, heuvels, veel eet en bier tentjes en de taal nemen we dan maar op de koop toe.
Afgelopen weekend was ik er om te relaxen en om wat te trainen, in ieder geval hoogtemeters maken.
Standplaats Vijlen op een boerencamping.

Vlak bij ligt de mtb route Vijlen. Een mooi rondje met 620 hoogtemeters in 26 km.
Een pittig rondje waar best langere steile beklimmingen in zitten, voor Nederlandse begrippen dan wel.
Het bos ligt vol bladeren en eronder liggen veel losse stenen, dus zeker in de afdalingen is het echt wel opletten geblazen.
Een mooie ronde met een paar stukken asfalt. Het heeft niet veel technische bochten, de uitdaging ligt vooral in het klimmen en afdalen. Mooi afwisselend landschap, open stukken en grote stukken bos. De route is goed aangegeven, overal staan duidelijk bordjes.
Echt een toffe mtb route, aanrader.
Als je start bij boscafe het Hijgende Hert kun je mooi afsluiten met een heerlijk biertje van het Hert zelf, Hert blond. En je kunt er heerlijk eten!

 

Zondag wilde ik proberen om 25 km te lopen. Ik had de route van Koning van Spanje in mijn gps gezet, 28 km. Eens kijken hoe ver ik zou komen.
Jeanet zou hier en daar staan met wat eten en drinken, ideaal.
Een gure grijze dag, dat wel.
Ik ben halverwege het parcours begonnen en was na 8 km bij Rocca, waar normaal de start is.
Daar was de eerste ‘verzorgingspost’ .
Ik liep wel lekker, ontspannen vooral. En zo gingen de km’s voorbij.
Wel leuk om de route zo te lopen als er niemand is, je neemt het toch beter in je op.
Ik herkende hier en daar wel wat stukken ( 2jaar geleden liep ik hem als bezemwagen) .
In de open stukken was het koud, fikse wind en vooral guur, in het bos prima qua temperatuur.
De route neemt eigenlijk alle bosstukken mee die daar in de regio liggen, vooral het deel in het Bovenste bos vind ik mooi. Na een km of 20 was Jeanet daar met warme choco, heerlijk.
De laatste 8 zou ik er wel uitpersen had ik besloten.
Er waren twee delen die niet helemaal klopte op de een of andere manier. Ergens moest ik het prikkeldraad 2 x over terwijl ik wel op de route zat en in een bos kon ik het pad niet vinden dat in gps stond. Maar goed, een doorsteekje bracht mij wel op het goede pad.
Ik kwam uiteindelijk na 28 km en 660 hoogtemeters weer bij de startplek.
Meer dan tevreden, de laatste paar km was wel harken maar het was lang geleden dat ik 28 km gelopen had.
Erna een dikke vette spek en kaas pannekoek naar binnen gewerkt met uiteraard een Gerardus biertje.
Wat een heerlijk weekend weer. Limburg blijft mooi, hoe vaak ik er ook kom.

Een route in Strava zetten voor je Gps Sigma Rox 12.0

Ik ben geen geen grote Strava gebruiker maar met de nieuwe Gps Sigma Rox 12.0 worden alle routes die je in Strava Mijn Routes zet vanzelf naar Strava in je Gps Rox geüpload (wireless) en dat is dan toch wel heel handig.
Nu wil een route fietsen die ik in de Rox wil krijgen. Maar hoe krijg ik die in Strava want hij stond in Routeyou en niet in Strava.
De Sigma Rox ondersteunt 4 route sites, Strava, Komoot, Gpies en Trainingpeaks.
De route vond ik in Routeyou en moet dus in Strava komen.
Eerst moet je de gpx file downloaden en daarna na wat gezoek uiteindelijk de link gevonden hoe je de route kunt uploaden.
Via deze link kun je je route uploaden. Blijkbaar gaat dat dan weer via Strava labs.
Daarna wordt je omgeleid naar je Strava Route Builder om je route in je Strava account op te slaan.
Daarna is het simpel.
Dan maak je verbinding via wifi met je Strava account op je Sigma en je route staat op je gps.
Ik gebruik ook Gpsies.
Daar kun je je route in je kladblok zetten en vervolgens synchroniseren met je Sigma apparaat en binnen 1 seconde staat die op je apparaat.
Vervolgens ga je naar Strava op je Rox, dan verschijnt Toon Strava routes en daar vind je je routes.
En Fietsen of lopen maar…..

 

Hardloop boeken voor de winter

Ik lees toch best veel sportboeken maar ik kwam afgelopen week een lijstje tegen waar 12 boeken op staan die ik nog niet gelezen heb. Ze gaan allemaal over ultralopen. Sommige zijn wat ouder maar niet minder boeiend.
Zoek je nog tips voor je feestdagen verlanglijstje, check deze boeken dan.
Finding ultra van Rich roll, ben ik aan het lezen.
Maar er staan er zeker twee op die ik nog ga aanschaffen. Emilie Forsberg en Rosie Swale Pope.
De link naar de boeken vind je hier. 

De documentaire Game changers – zin of onzin?

Al even wordt er op social media veel geschreven over de documentaire Game Changers,  te zien op NetflixKort samengevat – James Wilks, een vechtsporter,  is geblesseerd en wil snel weer sporten. Hij gaat zich verdiepen in herstel en vervolgens komt hij in de wereld van plantaardige producten terecht.
Het ene na het andere onderzoek komt voorbij en laat zien dat vlees slecht is en je alle voedingstoffen en eiwitten uit plantaardige producten kunt halen. In de documentaire komen bekende sporters aan het woord die allemaal over zijn gegaan op plantaardige producten en veel betere prestaties hebben neergezet als veganist.
Ik bleef achter met een gevoel van hmmm, is vlees nu zo slecht?
Er zijn al zoveel onderzoeken voorbij gekomen over eten en steeds is er iets slecht voor je. Waarschijnlijk ligt de waarheid ergens in het midden.
Ik denk dat als ik een paar keer per week geen vlees eet maar ook een aantal dagen een lekkere burger nuttig, ik prima in balans ben. Het is vooral gezond leven. Zowel in sport, sociaal, werk als in eten en drinken.
Hoe dan ook, er zijn al lopers die over zijn gegaan op een vegetarisch dieet naar aanleiding van de documentaire. Maar kloppen al die onderzoeken en is het wel zo zwart wit?
Asker Jeukendrup schreef er een artikel over.
Een goed tegengeluid van een bewegingsfysioloog en sport diëtist.
Asker schrijft sowieso veel goede artikelen naar aanleiding van verschillende onderzoeken.
Hoe dan ook, heb je de Game Changer gezien en wil je een kritische noot, lees het artikel eens. Het artikel vind je hier
Heb je de docu nog niet gezien. Zeker de moeite waard, te vinden op Netflix.

Getest – Uglow hardloopkleding, ik ben fan!

De afgelopen maanden heb ik met een setje van Uglow gelopen. En sinds een paar weken loop ik met de jas van hetzelfde merk.
Een merk dat nog niet perse heel bekend is in Nederland. En dat is zonde want het is een echt mooi en vooral functionele kleding.

Een opvallend iets bij Uglow is dat het een steekvrije hechting heeft in alle kleding, dus alles is geplakt.  Dat zorgt dat je nergens irritaties hebt. Men adverteert met het Run Naked gevoel, het gevoel dat je niets aan hebt. Nu is dat misschien iets overdreven maar het is echt zo dat het zo fijn om je lijf zit dat ik mij er iets bij kan voorstellen.

Het shirt Uglow Speed Aero :
Wat ik vooral enorm fijn vind van het shirt is dat het stofje heerlijk is. Het voelt enorm lekker aan je huid. (88% polyester / 12% spandex) .
Het shirt is stretch en rekt dus mee met je bewegingen, het zit gewoon enorm comfortabel.
Bovendien is het ademend en het wordt bijna niet nat, en als het wel vochtig is van bv je rugzak dan is het heel snel droog. Er zit een lang mesh panel in de achterkant wat zorgt voor niet nat worden en goed ademen.
Het is superlicht.
De roze stukjes reflecteren goed.
De achterkant van het shirt heeft ook een zakje, superslim. Het klikt dicht met een magneetje.
Het shirt is al heel veel keer gewassen en het magneetje is nog steeds functioneel. Een goede plek om bv een gelletje in te stoppen, een reep past er ook in.
Ik doe er ook mijn Mighty in tijdens het lopen.
De V hals vind ik fijn en altijd mooi bij een dames shirt. Het is geen diepe V en daar hou ik van.
Prijs 59.95 .

Uglow Short Speed Aero  2-1:
De vast lezers van runtodream weten dat ik een fan ben van loopbroekjes die iets langer zijn en dat die maar moeilijk te vinden zijn.
Veel broekjes zijn te kort en bij ultra’s krijg je dan nog wel eens schaafplekken. Bovendien vind ik langere broekjes ook mooier.
Uglow heeft dat begrepen met de Aero. Een short die langer is en een heerlijk binnenbroekje heeft.
Er zit een binnenbroekje in die iets langer is en met een soort plakrand op je benen blijft plakken. Een heel dun stofje wat zeer comfortabel is.
Ook hier weer de steekvrije naden.
Aan de zijkant van het broekje zitten een split zodat je goed kunt bewegen. Ook door de rekbaarheid van de stof kun je beter bewegen. De kleding rekt met je mee.
Het broekje heeft geen zakken. Wel zitten hier ook de reflecterende stukken op in fel roze.
Het setje (shirt en broek) zit echt heerlijk. Afgelopen zomer heb ik dit het meeste aangehad vooral omdat het zo lekker zit.
Prijs 70 Euro.

 

Uglow U-Rain3.1 Jacket:
Sinds een week of 5 loop ik met dit jack en wederom ben ik verrast door Uglow.
De pasvorm is echt super. Het zit mooi en je beweegt er enorm fijn in. Want ook hier is de stof rekbaar.
Het is licht en ook hier alle naden stitch vrij . Alles is verlijmd.

De jas heeft een capuchon met klepje. De bovenkant van het jasje heeft een zacht stukje stof zodat je geen schrale plekken op je kin krijgt.
Samen met het waterdicht zijn kun je met dit jasje dus aankomen bij een race die eisen stelt aan een jasje.
Net als in het shirt zit hier een zakje met een magneetje. Die zit op je borst.
Er had van mij nog wel een zakje op de achterkant of zijkant mogen zitten.
Laatst deed ik mijn Mighty en oortjes in deze zak en dat zit dan precies bij je borst.
Je hebt er geen last van maar zou mooier zijn als er nog een zakje achter zat.
Ik heb een aantal keer in de regen gelopen en ook daar is hij uiteraard goed voor. Hij heeft een hoge waterafstotend vermogen.
10,000 WR / 10,000MVP zorgt ervoor dat hij voldoet aan race eisen.
Er wordt een zakje bijgeleverd waardoor je een klein pakje kunt maken, superhandig!
Prijs 110 euro.

 

The Verdict
Mooie en erg functionele kleding. Ik ben echt fan geworden van Uglow.
Het draagt heerlijk en er is aan simpele dingen gedacht. (binnenbroekje, naden, reflecteren, splitjes in broek enz)
Een van de dingen die ik ook erg prettig vind is dat het ontzettend licht is en binnen no time droog. Handig met bv een stage race, weinig ruimte innemend, uitspoelen en zo droog.
Uglow heeft opvallende kleuren en doet daar zijn naam eer aan. Je valt zeker op als je geel of blauw kiest. Maar het is ook in zwart verkrijgbaar
Ik voorzie een serieuze plek op de markt voor Uglow , zodra je het een keer hebt gedragen wordt je enthousiast en ben je geneigd om de hele collectie aan te schaffen.
Voor de winter zijn de lange tight en de Uglow race lange mouwen ook erg verleidelijk.
De hele collectie vind je hier.

Last women standing – The Barkley marathons 2019

Afgelopen jaar deed Nicky Spinks mee aan de Barkley marathon.
De meest bizarre race die er is in de ultrawereld.
Nog nooit haalde een vrouw de finish in die race, een poging waard om dat te proberen.
Als iemand het zou kunnen is het Spinks.

Er werd een mooie documentaire over gemaakt die afgelopen week in premiere ging.
Sit down and relax, 40 minuten genieten.