RunToDream, Trailrunning, running, ultra`s and adventure racing

Ik hou niet van Roze, ben allergisch voor ladiesruns en ben een Nike-ofiel.
Vandaag stond ik in de Stand van Adidas, in het Adidas roze op de ladiesrun in Rotterdam .
Waar is het mis gegaan?
Dat is duidelijk. Vriendinnetjes Wilma en Wing hadden ondersteuning nodig. Dat doe je dan gewoon.
En bovendien, het is goed om de dingen op te zoeken waar je niet van houdt. Dat kan er soms voor zorgen dat je je mening bij moet stellen en het allemaal niet zo erg is als je wel denkt. Kortom, een mooie uitdaging.
Om half 10 stonden we klaar, om 10 uur verschenen de eerste dames. Wat erna gebeurde is ongekend. De eventshirts waren niet aan te slepen.
Ik heb al veel wedstrijden gelopen maar ben nog nooit, ik zeg nooit! naar een wedstrijd gegaan met mijn pinpas. Deze dames waren voorbereid. Allemaal hadden ze een portemonnee vol geld en een pinpas.
De eventshirts, die uiteraard roze waren, waren niet aan te slepen. We hadden een extra taak erbij omdat iedereen de shirt gelijk aan wilden trekken en wij dus als extra service de labels eruit knipten (gratis).
Ik kies mijn outfit voor een wedstrijd, geen haar op mijn hoofd die een nieuw shirt aantrekt. Maar hier was de roze aantrekkingsfactor zo enorm dat ik ze maar zonder te vragen eruit begon te knippen.
Toen kwam het moment dat de shirts op waren, al om half 12.
Voor we het wisten waren de shirts die we aan hadden ook verkocht. Of er een geur aanzat en heel de ochtend gedragen waren en of ik er 40 euro voor gevraagd had, het had niet uitgemaakt. Er werd nog net niet om gevochten.
Daarna moesten we heel veel vrouwen teleurstellen want de shirts waren op.
Gelukkig hadden we nog de gewone collectie die daarna toch ook behoorlijk begon te lopen. Hele outfits werden er gepast en gekocht.
Met dochter, met zus, met vriendin, met moeder, iedere combi kwam voorbij. Zo ook iedere maat, van maat 36 tot maat 44.
Grappig was dat het vooral gezellig winkelen was, geen  sjagerijnige mannen die geen zin hadden maar vooral veel vrouwen en soms een man die waarschijnlijk zijn ogen uitkeek.
Ondertussen waren de 5 km lopers gestart en kwamen de 10 km loopsters shoppen.
Maar toen waren de eerste lopers klaar. En wat doe je als je trots bent op jezelf, goed gelopen hebt, juist! Dan ga je shoppen!
Dus verscheen er weer een nieuwe groep lopers in de stand, bezweet en trots. Op zoek naar een nieuwe outfit want iedereen heeft de smaak te pakken en gaat de volgende uitdaging aan. En echt, er is een energie boost. Iedereen is blij en trots. Dat is wel mooi om te zien.
Wij waren om half 5 klaar na een hele leuke dag.
De ladiesrun, het is echt niet mijn ding. Maar als ik al die vrouwen zie in alle soorten en maten begrijp ik wel dat het voor veel vrouwen gezellig en veilig is. Als je dat zoekt is het goed. Zeker als dat ervoor zorgt dat zoveel vrouwen gaan sporten.
Roze zal nooit mijn kleur worden net zoals Adidas nooit kan tippen aan Nike.
De ladiesrun is hot, de limiet in Rotterdam was 9000 loopsters en die was al snel bereikt.
Mooi is dat er dit jaar voor Pink Ribbon weer veel geld is opgehaald.
De ladiesrun en ik zal altijd een vreemde combinatie zijn. Maar soms zijn vreemde combinaties best leuk. Dat heb ik vandaag weer ondervonden.
I’ll be back next year!