Polar data – we sporten massaal buiten tijdens lockdown & slapen meer en beter

Onze sporthorloges registreren veel en dat levert data op. Polar bekeek data van de afgelopen maanden tijdens de lockdown in NL en Belgie en daar komen wel een aantal opvallende trends uit.

Over het algemeen genomen zijn we meer gaan sporten tijdens de lockdown: Polar registreerde in april bij zijn zestien populairste sporten 34,9% meer sessies dan in dezelfde maand vorig jaar.
Niet verrassend is dat er veel veranderd in welke sporten werden beoefend. Zo is de sluiting van de sportscholen en zwembaden sinds half maart goed zichtbaar in de data. Polar zag een sterke daling in sessies op de loopband (een daling van 73,7% in april ten opzichte van februari), roeimachine (83,5% daling) en crosstrainer (52,2% daling). Zwemmen viel logischerwijs bijna helemaal terug naar nul.

Ter compensatie trok de Nederlandse sporter massaal naar buiten. Hoewel het begin van de lente hier elk jaar aan bijdraagt, is de groei bij de populairste sporten in 2020 vele malen groter.
Zo registreerde Polar in april bijna de helft (49,8%) meer hardloopsessies dan in februari en meer dan twee keer (110%) zo veel wandelsessies. Ook stapten we veel vaker op de racefiets (328% groei) en mountainbike (140% groei), ten opzichte van respectievelijk 72% en 6% in dezelfde periode in 2019.

Polar multisporthorloges registreren bovendien de lengte en kwaliteit van de slaap van gebruikers. Uit deze data blijkt dat Nederlanders op doordeweekse dagen in april gemiddeld een kwartier langer sliepen dan in februari. We gaan wat later naar bed (gemiddeld 23:40 uur vergeleken 23:28 uur in februari) en de wekker gaat ook later (gemiddeld 07:23 uur in plaats van 06:57 uur). Dit is een logisch gevolg van het verplichte thuiswerken: we zijn ’s ochtends geen reistijd meer kwijt, dus we kunnen langer blijven liggen.
Daarnaast blijkt dat Polar gebruikers gedurende de lockdown gemiddeld ook beter zijn gaan slapen. De gemiddelde slaapscore, die samenvat hoe goed het autonome zenuwstelsel tijdens een slaap herstelt van fysieke en mentale inspanning, lag in april iets hoger dan in februari (van 73,8 naar 74,3).

Er zijn dus ook nog lichtpuntjes in de donkere Corona dagen, sommige mensen zijn meer gaan sporten dan ooit!

Strava nog boeiend voor de niet betalende gebruiker?

Afgelopen week kondigde Strava aan dat de doelgroep vooral de betalende gebruiker gaat zijn, logisch want daar verdient men aan.
Maar er is ook een grote groep niet betalende gebruiker en in de nieuwe update gaat Strava een aantal functies verwijderen voor de niet betaler.
Nieuwe lidmaatschapsfuncties die eerst gratis waren maar nu alleen voor de betalende gebruiker zijn de volgende;
# Algehele segmentklassementen (weergave van top 10 is nog steeds gratis)
# Segmenten vergelijken, filteren en analyseren
# Routeplanning op strava.com, met betere kaarten en ondersteuning voor segmenten
# Overeenkomende hardloopsessies: analyseer prestaties voor identieke hardloopsessies over een periode
# Trainingslog op Android en strava.com
#  activiteitstrends en -vergelijkingen

Wil je een betaalde versie, Strava biedt een gratis proefperiode van zestig dagen aan, daarna zal het vijf euro in de maand gaat kosten.
Toevallig ben ik net met Komoot aan het spelen en ik vind het een enorm mooi programma. Mijn keus zal als ik betaal de Komoot worden omdat ik daar veel toffe dingen mee kan doen qua routes.
De vraag is of Strava meer betalende leden gaat krijgen of dat de niet betalende gebruiker gewoon afhaakt.

De toekomst van de trail wedstrijden

Zolang er geen vaccin is voor Covid19 is de vraag of er überhaupt wel wedstrijden georganiseerd gaan worden. Voor 2020 is zo ongeveer alles wel gecanceld, en wat nog niet gecanceld is gaat zeer ws wel volgen.
Ik kan mij niet voorstellen dat als straks de herfst begint en normaal gezien een virus weer actiever gaat worden er een marathon gelopen gaat worden met 10 tot 20.000 lopers.
De berg/trail wedstrijden zijn minder massaal dan op de weg maar ook daar zitten wedstrijden tussen waar duizenden mensen aan de start staan (denk maar aan de (UTMB)
Ian Corless schreef een artikel over hoe nu verder als het leven weer wat normaler wordt, post Corona.
Ws breken veel organisaties er al hun hoofd over.
Ian vroeg mensen op social media om mee te denken welke problemen er opkomen en dat schreef hij in een blog. Dat kun je hier lezen.
De eerste vraag die mij opkwam was of ik dan nog wel zin heb om een race te lopen als er maatregelen genomen worden zoals beschreven wordt of die je zelf kunt verzinnen.
Omdat uiteindelijk een race bijna solo lopen zonder alles wat bij een wedstrijd hoort het niet echt meer een gevoel van een wedstrijd geeft.
Je startnummer ophalen, de vibe die er is, kletsen met medelopers, de spanning, de start in het holst van de nacht, de gesprekken met mensen die je tegenkomt onderweg, het afzien en weer opstaan, de finish die in beeld komt, gewoon het gevoel wat bij een wedstrijd hoort, de reden dat ik af en toe een wedstrijd loop.
Starten in kleine groepjes klinkt dan wel weer goed. Maar verzorgingsposten die alleen water neerzetten? Als verplicht materiaal een mondkapje en handschoenen?
Geen finish en postrace party. Meerdere afstanden in een weekend kan niet meer, te veel mensen. Misschien worden het wel races voor alleen locals.
Of de toekomst is alleen nog maar FKT. (fast knowing times)
Het is in een glazen bol kijken maar een wedstrijd zoals het was gaat niet meer gebeuren als er nog geen vaccin is.
See you on the trails krijgt plots een andere lading.

De (sport)balans vinden in Corona tijd is niet altijd makkelijk

4 weken zijn er verstreken, 4 weken nadat het Corona virus ons leven binnenkwam.
Eigenlijk is niets meer zoals het was. En waarschijnlijk zal niets meer worden zoals het was.
Er is een leven voor en na Corona.
We hebben allemaal ons persoonlijk verhaal hoe Covid 19 ons leven beïnvloed.
Ik probeer een balans te vinden in mijn leven. Op zich is dat vrij makkelijk als je het wel beschouwd. Maar toch voelt dat helemaal niet zo.
Makkelijk omdat ik op een intensive care werk en dus ‘gewoon’ werk. Nog makkelijker omdat we nu zoveel patiënten hebben dat iedereen extra werkt omdat het anders gewoon niet gaat.
Dus werk je meer als anders en is je tijd daarmee gevuld. Simpel zou je zeggen. Daar is je balans. Niet lullen maar werken. Dat doe ik ook maar toch vind ik het lastig om daarin mijn balans te vinden.
Soms voelt het ook alsof ik in twee werelden leef. Op het werk waar je midden in de Corona crisis staat samen met collega’s en als ik erna naar buiten stap lijkt het wel of half Nederland vakantie heeft met het mooie weer en heerlijk aan het fietsen, rennen en wandelen is.
Mijn leven bestaat normaal gezien uit veel meer dan werk. Ik hou van avontuurtjes, op pad zijn, fietsen en lopen op plekken waar ik graag ben. In de bergen, in de bossen, in de natuur.
Vaak ben ik weekendjes op stap. En dat is nu niet meer, ik mis dat enorm.
Het geeft me periodes van onrust. Ik mis de weekendjes met vrienden sporten en een biertje drinken. Ik mis het op pad gaan in een gebied dat ik niet ken. Ik mis het met Tonkie ergens heen rijden en zien wat de omgeving je brengt.
Misschien heb ik er nog meer behoefte aan door wat er nu op het werk allemaal gebeurt, heftige periodes waar juist die weekendjes weg je rust in je hoofd geven.
Wat het extra lastig maakt is dat je misschien wel al weet dat het de komende maanden niet beter gaat worden. De vraag is of je de komende maanden überhaupt nog ergens kunt komen.
Alle wedstrijden die je had gepland zijn geannuleerd voor zowat heel 2020. Alles wat ik voor defensie doe ligt stil, iedereen is hard nodig in het ziekenhuis. Dus vooruit plannen is ook niet heel zinvol.
Wij hebben in Nederland nog het geluk dat we naar buiten mogen en kunnen sporten. Maar echt op pad gaan voelt ook niet helemaal ok meer. Het voelt als iets doen wat niet klopt.
En al zou je het wel doen dan zijn de mogelijkheden redelijk beperkt omdat veel plekken afgezet zijn.
Sporten vanuit huis is het enige juiste op dit moment.
Dat doe ik ook wel als ik er de energie of zin voor heb. Ik fiets een rondje vanuit huis, ik ren een uurtje een paar keer in de week. Het is soms lastig om na een drukke dienst energie te vinden om nog te sporten als je thuis komt.
Dus probeer ik een combinatie te maken door mijn fiets mee te nemen en na het werk naar huis te fietsen als ik dagdienst heb. (fiets in auto of in trein). Dan moet je wel en kun je gelijk even je hoofd leeg fietsen.
Ik ben enorm blij dat wij nu in Brabant wonen en we meer ruimte hebben om te fietsen waar het wat minder druk is ipv in de stad. Dat we een heerlijke tuin hebben waar we in kunnen zitten.
De kunst nu is om microplannetjes te maken. Dan maar vanuit huis. Zo ben ik aan het puzzelen om een gravelroute te maken. Een leuk projectje om vanuit huis een rondje te maken op de gravelbike met zoveel mogelijk gravelpaden.
En zo probeer ik in balans te blijven en dat gaat de ene dag beter dan de andere dag. Maar gelukkig ben ik van nature een optimist en zal ik dit net als iedereen ook wel doorkomen. Mijn kracht in het sporten is altijd het mentale aspect. Laat ik dat dan nu ook maar gebruiken om in deze periode mijn balans te vinden.
En zodra het kan en mag stap ik in Tonkie om minimaal een week in de bergen te gaan zwerven. Om gewoon op een topje te gaan zitten, het moment te koesteren en terug te kijken op een hele heftige periode in het leven van ons allemaal en te constateren dat we het toch mooi gefixt hebben met elkaar en we weer kunnen doen wat zo graag willen doen.

Denk in mogelijkheden, ook in moeilijke tijden.

Veel mensen vergelijken de C-crisis al met een oorlogssituatie, alleen is de vijand nu een virus dat Corona heet. Veel nieuws wat klopt, maar er is ook veel fake nieuws, wat mensen bang maakt en veel vragen oproept.
Ik krijg er best veel vragen over omdat ik nu eenmaal in de zorg werk.
Het beste advies is gewoon je gezond verstand gebruiken. Volg nieuws wat betrouwbaar is. Op de site van het RIVM is alles te vinden, vragen en antwoorden.
Ik zou hier natuurlijk een heel verhaal kunnen vertellen over mijn werk op de IC en de Spoed maar dat ga ik niet doen. Ik heb het liever over alle positieve dingen die voort komen uit ellende.
Want dat is toch mooi van de mens, dat we allemaal opstaan en proberen het om te draaien en het beste er van te maken. Er gebeuren een hoop positieve dingen die ontstaan zijn uit iets naars, en dat is mooi.
Onze straat app is nu bereikbaar voor de mensen die hulp nodig hebben. Zo zorgen we voor elkaar in onze buurt.
Bedrijven brengen spullen die over zijn naar de voedselbank, maar ook naar de zorginstellingen. Zo worden er door bedrijven bloemen, eten en bonbons gebracht naar ziekenhuizen.
Er wordt thuis les gegeven en thuis gewerkt, wat denk ik een hele nieuwe boost brengt in het gezin. Mooi om te zien hoe creatief ook het onderwijs is.
Muzikanten streamen live concerten van huis en je kunt geld doneren als je wilt.
Jongeren gaan boodschappen doen voor mensen die dat nodig hebben.
Medische studenten gaan op kinderen passen van mensen in de zorg.
Restaurants gaan thuisbezorgen aanbieden. Ik ga daar zeker gebruik van maken om zo die groep ook geld te laten verdienen.
Als ik naar mijn werk rij met de auto kan ik zo door rijden en de trein is in de morgen leeg.
Ik heb de NS gevraagd of ik nu mijn racefiets gratis mee mag nemen omdat er toch niemand in de trein is en ik een vitaal beroep heb. Maar nee, het antwoord was, Helaas is het niet mogelijk om voor bepaalde doelgroepen uitzonderingen te maken op vervoersbewijzen. Gemiste kans NS, zeker omdat er nu steeds meer treinen uitvallen.
Gisteren heeft de Feyenoord supportersclub grote spandoeken opgehangen bij alle ziekenhuizen in Rotterdam, Sterker door Strijd. Een mooi gebaar.
Overigens vind ik het wel lief dat men vind dat wij oa in de gezondheidszorg nu plots helden zijn. Maar dit is werk wat we iedere dag doen, het is zeker  veel drukker en we moeten harder werken maar dit is wat we doen. Dat maakt ons geen helden.
Veel verpleegkundigen hebben nu een ‘I can not stay at home, I am a nurse‘ dingetje om hun profiel foto. Maar, volgens mij kon ik ook niet thuis blijven voor de Coronacrisis en was ik toen ook al een nurse. Ik ben waarschijnlijk iets te nuchter voor die gekkigheid.
Maar het gebaar van iedereen is mooi.

Dan hebben we nog het sportleven.
Ineens is je agenda leeg. De komende 4 weken had ik toevallig ieder weekend een wedstrijd, trainend naar de Costa Brava stage race. Nu dus niet meer.
Gelukkig bestaat mijn sportleven uit buiten dingen doen en mogen we nog naar buiten om te sporten. Er zijn landen die alles op slot hebben en waar dat ook niet mee kan. Reden om je te houden aan sociale afstand, ook met sporten, zodat we dit kunnen blijven doen.
Er worden wedstrijden gecanceld en mensen gaan vervolgens een social trail organiseren waar groepen bijeen komen. Doe dat nu gewoon niet.
Fietsen met mijn fietsclubje doe ik ook even niet als we met een grotere groep zijn. En als we met een klein groepje fietsen houden we afstand.
Ik probeer wat geïsoleerder te leven om mijzelf te beschermen, zodat ik geen risico vorm voor anderen, zeker met mijn werk. Dus ga ik alleen fietsen, minder gezellig maar ook leuk.
En ik heb mogelijkheden in onze sportkamer. Aangezien nu alle sportscholen dicht zijn, is verhuren misschien nog een leuke bijverdienste.
Er zijn genoeg mogelijkheden om jezelf uit te dagen qua sport als je dat zou willen. Ga een rondje rennen en maak FKT (fast known time) van een rondje. Zo kun je met anderen een competitie maken, mocht je daar behoefte aan hebben. Op Strava staan ook 1000den uitdagingen.
En voor iedereen die zich ingeschreven heeft voor een wedstrijd en het geld kan missen, denk aan de ondernemers die hun geld verdienen met wedstrijden organiseren. Die hebben voorlopig geen inkomsten. Dus maak er geen punt van en laat het zo.

Sommige mensen vinden het lastig om zich te vermaken in huis. Wees creatief, lees een goed boek, luister naar mooie muziek, schrijf brieven, maak een mooi plan voor als je weer naar de bergen mag, pak kaarten en ga dromen, maak een legpuzzel, maak je fotoboeken nu eens eindelijk, begin aan de voorjaarsschoonmaak of rust gewoon uit.
Ik moet werken dus als iemand nog tijd over heeft, we zoeken nog een schoonmaker voor in huis……..

Ultralopen – groter dan ooit – De cijfers.

Er is een mooie studie gedaan over de trends in ultrarunning over de afgelopen 23 jaar. Men heeft  5,010,730 resulaten van 15,451 ultra running evenementen bekeken en dat maakt het de grootste studie in de sport tot nu toe. De studie is gedaan in samenwerking met de IAU. De studie kijkt naar de data van 1996 tot 2018.
Het is zeker de moeite waard om te lezen en dat kun je hier doen. Leuke statistieken ook. Heb je daar geen zin in dan lees je hieronder de key results.

  • Vrouwelijke ultrarunners zijn sneller dan mannelijke ultralopers – als de afstand langer is dan 195 miles. Hoe langer de afstand hoe kleiner het gat tussen mannen en vrouwen wordt. Boven de 195 miles is het verschil nog maar 0,6 Procent. Op de 5 km is dan 17,9 procent.
  • Deelname is toegenomen met 1676% – er zijn nog nooit zoveel ultrarunners geweest.
  • Meer ultra lopers doen mee aan meerdere events per jaar – in 1996 rende 14% in meerdere races. Dat is toegenomen naar 41 %.

  • Er zijn meer vrouwen in ultra running dan ooit, 23 % van de deelnemers zijn vrouw. Dat was 23 jaar geleden nog maar 14 %.
  • Ultralopers waren nog nooit zo langzaam. De gemiddelde snelheid in 1996 was 11.35 min/mijl, nu is het 13,16 min/mijl.
    Men denkt dat niet individuele lopers perse langzamer zijn, maar de langere afstand meer lopers aantrekt die niet goed voorbereid zijn op die aftand omdat de sport meer mainstream is geworden.
  • Lopers verbeteren hun snelheid in de eerste 20 races.
  • Het snelste ultra running land is Zuid Afrika, dan Zweden en Duitsland. Nederland staat bij de vrouwen op plaats 4. Bij de mannen op plaats 5.
  • Er uit een record aan lopers die naar het buitenland reizen om een race te lopen.
    10,3 % lopers reist naar het buitenland .
  • De gemiddelde leeftijd is verlaagd met 1 jaar in de laatste 10 jaar. Het is van 43,3 jaar naar 42,3 jaar.
  • Het aantal ultras is toegenomen, het aantal ultras per jaar is van 1,3 naar 1,7 jaar gegaan de laatste 23 jaar.


    Met dank aan Runrepeat.com

Hardloop wedstrijden en Corona – gaan evenementen door of niet??

Corona wordt waarschijnlijk het woord van 2020. Je kunt er niet omheen.
In veel landen worden er drastische maatregelen genomen. Scholen dicht, evenementen afgeblazen en hele regio’s worden geïsoleerd.
In Nederland lijkt het vooralsnog allemaal iets minder drastisch te zijn. Alhoewel bedrijven personeel naar huis hebben gestuurd omdat er een positieve collega was.
Als we dat in het ziekenhuis zouden doen dan ligt binnenkort de hele gezondheidszorg op zijn gat. Zolang je geen klachten hebt en je in de incubatietijd zit draag je het niet over.
Er zijn duidelijke richtlijnen van het RIVM. Het zou veel overzichtelijker zijn als gewoon iedereen in Nederland zich aan die richtlijnen houdt ipv dat we allemaal ons eigen plan trekken.
Gisteren heeft het kabinet besloten dat er voorlopig geen evenementen worden afgelast.
Nu is in de hardloopwereld het onderwerp van gesprek natuurlijk de Rotterdam Marathon. 5 April is de datum en iedereen zit in de laatste fase van een trainingsregime.
Gaat de Rotterdam marathon door is een onderwerp voor vele discussies online.
Parijs heeft afgelopen week de halve marathon afgelast. Ook Tokyo werd afgelast en ondertussen zijn ook alle wielerwedstrijden in Italië afgelast.
Rotterdam gaat zijn 40ste editie vieren, en die is vol, 40.000 lopers in de stad uit alle hoeken van de wereld.
Toen ik vanavond een paar blokjes tempo aan het lopen was en mijn hartslag en ademhaling hoog waren, sproeide ik druppels sputum uit mijn mond.
Door de kou en inspanning liep mijn neus leeg en moest ik af en toe even mijn neus legen.
Af en toe hoestte ik wat op en aangezien ik alleen in de polder liep heb ik dat ook maar uit gespuugd.
Plots moest ik aan de marathon en corona denken.
17.000 marathonlopers en 16.000 kwart marathon lopers (plus nog aantal 1000 funrunlopers) die allemaal dicht bij elkaar lopen en allemaal hun neus legen, sproeien met sputum en hier en daar een fluim wegtuffen.
Het virus verspreidt zich via speeksel en slijmdruppeltjes.
Nu is het zo dat je niet per definitie ziek wordt, mn de zwakkeren onder ons worden ziek.
En wij sporters zijn een fitte groep mensen. Maar veel lopers zitten aan het eind van de marathon training tegen een grens aan. De weerstand is vaak lager door een zware trainingsperiode.
Hoe dan ook, de organisatie van de  Rotterdam Marathon zegt dat het nog steeds doorgaat. Er zullen waarschijnlijk nog wel wat gesprekken over gevoerd worden bij een toename van Corona besmettingen in Nederland.
Een hele lastige beslissing. Gaat het door en raakt er een grote groep lopers besmet dan heb je de poppen aan het dansen. Las je het af dan is het ook niet goed en zullen veel lopers teleurgesteld zijn.
Ik wens de Rotterdam Marathon veel wijsheid om een goede beslissing te nemen.

Op de site van de Rotterdam Marathon vind je wel onderstaand bericht ;
De organisatie houdt de ontwikkeling met betrekking tot het COVID-19 nauwlettend in de gaten en volgt de actuele updates en adviezen van het RIVM, GGD en GHOR.
De organisatie adviseert in het algemeen het volgende:
Wij raden deelnemers ten zeerste af deel te nemen aan de NN Marathon Rotterdam indien je koortsverschijnselen hebt (ten minste 38.0 graden Celsius) voorafgaand* aan het evenement én ten minste één van de volgende verschijnselen: hoesten, kortademigheid.

Op de Vaporfly met pleisters op je benen naar een toptijd op de marathon

We lopen en trainen er wat op los. Alles om sneller te worden.
Het is boeiend om te zien hoe sommige lopers alles aangrijpen om een poging te doen om  de ideale wedstrijd te lopen.
Zo wordt er van alles verkocht waarvan we niet weten of het werkt, maar stel je voor dat het werkt. Dan lopen we sneller en herstellen rapper, klaar voor de volgende wedstrijd. Welke loper wil dat niet?
Zo is er de hele discussie over de nieuwe hardloopschoenen van Nike, de Vaporfly’s. Er is al veel over gezegd en geschreven. Het ene na het andere record wordt gebroken door de toplopers.
Ondanks dat het voor veel recreatieve lopers helemaal niet geschikt is zijn de schoenen niet aan te slepen. Want het is wel bewezen dat het voor de gemiddelde loper helemaal geen 4 % winst oplevert waar iedereen zo op hoopt.
De mannen van de podcast de pacer hebben een goede podcast gemaakt over de schoen van Nike en wat andere merken doen met hun schoenen in de toekomst. En vooral dat het voor een hele groep recreatieve lopers totaal zinloos is om op die schoenen te lopen. Maar we leggen toch meer dan 200 euro neer voor de schoen.
Die podcast kun je hier luisteren.
Dan is er de Nutritape.
Een pleister die je op je benen plakt en dan wonderen verricht en dat voor 14.95 euro per keer.
Onderzoeken zijn er niet maar op basis van recensies van lopers geloven we allemaal dat het werkt.
Rob Van Berkel schreef een goed kritisch artikel over het product. Dat lees je hier. 

Ik ken beide producten niet maar ik geloof wel in het placebo effect. Als je gelooft dat iets gaat werken dan is dat meestal ook zo. Er zit nu eenmaal veel tussen je oren.
Bovendien ben ik een mens van onderzoeken. Iets moet wel wetenschappelijk te weerleggen zijn. Nike heeft veel onderzoeken gedaan met de schoenen en geeft ook duidelijk aan voor welke groep het geschikt is. Maar Nutritape kan nog steeds geen enkel onderzoek laten zien over het product.
Maar mensen doen uiteindelijk veel om sneller te worden, of iets nu klopt of niet. Soms doet dat er niet toe. Als je denkt dat het werkt dan maakt het je sneller. Wetenschappelijk bewijs of niet.
Kortom, wil je dit jaar een toptijd lopen op bv de marathon. Koop de Vaporfly als ze weer ter beschikking zijn voor veel geld en plak je benen vol met nutritape. Succes verzekerd.
Zal er dan eindelijk een wereldrecord gelopen gaan worden in Rotterdam tijdens de marathon?