Namibie en Botswana – zet het gerust op je reislijst!

Vandaag zijn we net een week terug van een fantastische vakantie in Namibie en Botswana.
Een korte resume voor degene die ooit nog eens zoiets willen doen en wat tips kunnen gebruiken.
Wij hebben in totaal 4600 km gereden, dat is best veel maar voelde absoluut niet zo. De meeste dagen reden we niet meer dan 200 a 300 km. Een aantal dagen was het rond de 600.
Op de off road wegen doe je er uiteraard langer over maar de omgeving is prachtig dus dan maakt het niet uit qua tijd.

Wij hebben alles zelf geboekt via internet. Het was steeds weer spannend of we op een
Boekingslijst stonden. Verrassend genoeg was dat steeds zo.
De campings klopte steeds en ook wat tripjes met een gids klopte. Omdat het hoog seizoen was wilden we bepaalde dingen geregeld hebben zoals een trip in Okavango delta. Ook die zaken waren allemaal prima voor elkaar.
De campings hebben we gevonden via research online en soms gewoon via google maps de weg langs op je computer. Zo vonden we toch ook toffe campings.
Omdat we af en toe in een goed bed wilden slapen ipv de tent hadden we drie keer een Airb&b geregeld. De plekken die we geboekt hadden waren super!

Het rijden met de jeep ging prima. De halve dag cursus landrover rijden vonden we achteraf wel fijn. Het gaf ons wat vertrouwen, zeker toen we vast zaten in los zand.
Wij hebben geen enkel moment van onveiligheid gehad in die weken. Natuurlijk moet je in de grotere plaatsen opletten maar dat is niet anders dan in iedere grote stad in Nederland.

Kortom, Nambie en Botswana is echt een supertrip om te doen. Namibie heeft meer schoonheid en afwisseling qua land. Maar Botswana is the place to be qua wild.
Wij hebben een van de mooiste vakanties tot nu toe gehad. En dat zegt veel.
Het rijden met een auto en kamperen zorgden voor een enorm outdoor gevoel. Veel toeristen slapen in lodges, dat is een keuze. Maar het zorgt voor veel luxe en juist het kamperen geeft extra glans.

Geplaatst in Reizen | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Hardlopen in Namibie en Botswana

Over het algemeen doe ik niet perse heel veel aan sport als we op vakantie zijn maar uiteraard probeer ik wel altijd wat loopjes in een nieuw gebied te doen.
Ik wist vantevoren al dat het tijdens deze vakantie niet heel veel zou worden Qua hardlopen en had dus ook maar 1 setje loopspullen meegenomen wat best weinig is voor mijn doen. De eerste week waren er wel wat mogelijkheden om te rennen maar vond ik het wel best.
Ik ben wat duinen opgeklommen en afgedaald en dat was het wel.
Onderweg naar de Sossusvallei heb ik nog wel een paar km gerend bij een pas. Simpelweg de auto uitgestapt en gaan rennen gewoon omdat ik er zin in had. Het was zo tof stuk dat ik niet anders kon.
Bij Walvisbaai en Swakumund hebben we gekayakt en gefietst. Daar was nog wel een mogelijkheid om te rennen en was ook de enige plek waar ik wat mensen heb zien rennen. Maar aangezien we een redelijke strakke planning hadden kwam het er niet van.
Daarna reden we naar Etoscha en vanaf daar is het niet meer mogelijk.
Er zit overal wild , niet alleen in de Nationale parken. We zijn onderweg tijdens het rijden ook gewoon olifanten tegen gekomen. Botswana is eigenlijk een groot wildpark. Op de plekken waar we het nooit verwacht hadden zat wild.
Dus ja, je kunt het doen en ws ga je je snelheids pr neer zetten met een beest achter je aan.
Bovendien was het tweede deel van de reis behoorlijk heet, tot 41 graden, geen temperatuur om te lopen.


Maar ja, ik wil toch altijd een loopje doen in ieder land waar ik ben. Zover ben ik in 56 landen geweest en altijd gelopen. Dus er moest gelopen worden.
Continue reading “Hardlopen in Namibie en Botswana” »

Geplaatst in Reizen, Trainingen, Trainingen 2018/2019 | Een reactie plaatsen

Drie dagen in de Okavango – let it rain !

Een van de meest bezochte gebieden in Botswana is de Okavango Delta. Wij hebben er bijna drie dagen voor uitgetrokken om op verschillende manieren het gebied te verkennen. Onze camping, the old bridge, ligt aan de rivier die nu helemaal droog ligt. De camping wordt volledig gerund door locals en ook alle gidsen bij excursies komen uit Maun of de omliggende dorpjes. Zo investeren we dus een beetje in de lokale economie. 
De Okavango delta is de grootste binnenlandse delta ter wereld. Het gebied is in 2014 aangewezen als Unesco Werelderfgoed. Het is een moerasgebied dat wordt gevoed door de Okavango-rivier.

 

Nu de regentijd op beginnen staat en mens, dier en alles wat groeit en bloeit snakt naar water, ligt een groot deel van de delta droog. Zodra de regentijd is begonnen, stromen meren, beekjes en kanalen weer vol.
Maandag, laat in de middag maken we een rondvlucht boven de delta met een Cessna vliegtuig. Met 4 andere passagiers kruipen we in het kleine toestel. Voor allemaal is er een plaats bij een raam, zodat we goed naar wild kunnen speuren. We vliegen in een paar minuutjes naar “the Buffalo fence”, dat vanuit de lucht goed te zien is. Dit hekwerk is 100-den km’s lang en scheidt het wild van het gewone vee. Het hek is bedoeld om verspreiding van ziektes als mond en klauwzeer te voorkomen. Delen van het hek kunnen open om in de seizoenen de migratie van grote groepen dieren (zoals zebra’s en wildebeesten) mogelijk te maken.
De droogte in de Okavango delta is vanuit de lucht goed te zien en het duurt ook echt even voordat we boven waterrijk gebied vliegen. We zien behoorlijk wat wild en het is grappig om de dieren zo van boven te kunnen volgen. 

De vlucht duurt een uur, dat is snel om, maar voor mij is het meer dan lang genoeg. Ik werd een beetje luchtziek gek genoeg.  
De dag erna gaan we vanuit het land de Delta in.

We gaan varen met een Mokoro, een traditioneel Botswaanse kano. Continue reading “Drie dagen in de Okavango – let it rain !” »

Geplaatst in Reizen | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Makgadikgadi pan – slapen onder de sterren

De Makgadikgadi Pan is een van de grootste zoutpannen in de wereld het beslaat 16,000 km2. De zoutpannen zijn de restanten van een heel groot meer, Makgadikgadi Lake is jaren geleden opgedroogd.
Makgadikgadi Pan bevindt zich ten zuidoosten van de Okavango Delta en is omgeven door de Kalahari woestijn. Het bestaat uit meerdere zoutpannen met zand en woestijn ertussen. De grootste zijn Sua, Nwetwe en Nxai.
Uiteraard trekt het regenseizoen veel dieren. Onder andere heel veel zebra’s er is dan namelijk een enorme zebra migratie naar dit gebied.

Zoutpannen zijn altijd bijzonder, leeg maar tegelijkertijd vol van leegte.
Zelf de zoutpannen oprijden is eigenlijk niet te doen. Je hebt geen idee waar je bent en je moet het ook nog zien te vinden, er ligt een wirwar van zandpaden. In ieder geval vanuit het deel waar wij vandaan komen.
Via internet hadden we een organisatie gevonden die een tour deed die ons erg aansprak.
De zoutpannen op, stokstaartjes onderweg bekijken, een stuk met een quad rijden en tenslotte in de woestijn op de zoutvelden slapen.
Ik vind stokstaartjes geweldig dus dat alleen was al genoeg om dit te doen.
In de namiddag stapte we in een jeep met 6 anderen. Ongeveer 2 uur rijden met onderweg wat stops om het een ander te vertellen door onze gids Imax. Hij was nogal lang van stof maar hij wist veel. Zo gaf hij een klinische les over de Baobapboom, je kunt mij nu alles vragen over de boom, ik weet het.
Zandpaden overal , door een gebied vol met Baobap bomen, maar Imax kende ze allemaal, zowel de bomen als de paden.
Een stukje voor de enorme zoutpannen kwamen we bij een paar lemen hutten met een oudere man en zijn vrouw als eigenaar. Die is ergens de concierge van een aantal quads geworden. Een tandarts en een douche had hij al lang niet meer gezien.

Uitleg over de quads volgde en binnen 10 minuten gas erop en weg waren we. Imax in de jeep en wij met 4 quads er achteraan. Na een kwartiertje kwamen we bij de Stokstaartjes bushman. Continue reading “Makgadikgadi pan – slapen onder de sterren” »

Geplaatst in Reizen | Een reactie plaatsen

Botswana in en op pad in Chobe nationaal park

De grensovergang van Namibië naar Botswana is een brug. We hadden al een uur extra gerekend maar eigenlijk viel het alles mee. Aan de Namibië kant papieren invullen en we kregen een exit stempel.
Over een brug en dan het kantoortje van Botswana in, weer papieren en nog meer papieren want we hebben een auto. Daar moet je voor betalen (12 euro) maar ook daar krijgen we een stempel en kunnen we bijna Botswana in. Eerst nog met auto en erna met schoenen in een desinfectiebad ivm ziektes en dan we rijden Botswana in. Je rijdt dan eigenlijk gelijk Chobe national park in. 

De weg loopt dwars door het park en je mag niet harder dan 80 km en dat is maar goed ook. We zien bijna gelijk olifanten en zebra’s.
Even buiten Kasane hebben we een guesthouse, af en toe in een bed is wel lekker, en vooral even kleren wassen. Alles staat stjf van het stof. De weg naar de guesthouse lijkt wel een strandopgang van een paar km. Maar we worden er steeds handiger in. 


In de namiddag hebben we een riviertochtje geregeld. Met een bootje over de Zambezi river. Dwars door Chobe NP heen. 

Prachtig, weer een hele andere wereld. We zien hele kudde’s olifanten drinken aan de rivier. Nijlpaarden zwemmen en als de zon bijna ondergaat zien we ze grazen. Kudde’s buffalo, eland, heel veel prachtige vogels. Kleine vogels maar ook enorme roofvogels. Krokodillen en ondertussen horen we wat verhalen over het eiland die midden in de rivier ligt. Uiteindelijk is het via het gerechtshof in Den haag toegewezen aan Botswana en die gebruikt het voor het wild. 

De zon zakt langzaam in de rivier, een zonsondergang verveelt nooit maar helemaal niet in Afrika met de grote rode zon, alsof de hemel in brand staat.
Continue reading “Botswana in en op pad in Chobe nationaal park” »

Geplaatst in Reizen | 2 reacties

On the road met onze Toyata 4×4 – soms best spannend

Namibie en Botswana met de Toyota 4×4 – best een avontuur vonden wij, vooral omdat we geen ervaring hebben met off road rijden. Ondertussen zijn we 2500 km verder en we draaien voor een aantal dingen ons hand niet meer om.
Links rijden is even wennen maar het zit bijna volledig in ons systeem. Jeanet doet nog steeds de ruitenwissers aan als we links of rechts af gaan maar voor de rest gaat het soepeltjes.


Het eerste deel van Windhoek naar de Sossusvallei is bijna volledig onverhard. Er zitten goede en slechte stukken tussen. vooral tussen Sossus vallei en Solitaire is het echt slecht qua weg. Maar wel een prachtige route die nooit verveeld en steeds weer anders is. Iedere 50 km is het terrein anders lijkt wel.
Van de Sossusvallei naar walvisbaai – onverhard en ook van ongekende schoonheid.
Dat deel is bijna volledig onbewoond. Er wonen bijna geen mensen en er zijn geen dorpen.
Vanaf walvisbaai tot Swakamund is het bewoond en zijn het echte plaatsen. Niet het Afrika wat je verwacht.
Vanaf daar rijden we richting het Noorden richting Etosha. Die weg kun je helemaal verhard rijden. Wij hebben nog een tussenstuk onverhard genomen wat korter was.
In Etosha is alles onverhard, er loopt een soort grotere onverharde weg door het park met heel veel zijpaadjes en lusjes. Die zijn wat minder maar goed te rijden maar prima te doen.
Vanaf Etosha richting Botswana ligt de Caprivistrook Of eigenlijk de Zambezi Region ( een nieuwe naam) , een 450 km brede strook land tussen Angola en Botswana die hoort bij Namibië. De Trans-Caprivi highway – een weg rechtdoor, ze zijn as we speak alles netjes aan het asfalteren.

Er is hier jaren lang gevochten door rebellen en er is veel wild door stropers gedood. Sinds 2002 is het er rustig. De laatste jaren ziet men het wild weer enorm groeien hier.
Hier liggen twee rivieren, de Okavango en de Zambezi. Prachtige plekken om te kamperen wat wij ook doen.
Vanaf Etosha is er veel meer leven overal. Langs de weg zijn overal hutjes te zien en er wandelen en leven overal mensen. De route is dan in dit deel niet heel boeiend qua natuur, het is ongeveer 450 km rechtdoor, maar wel om mensen en het lokale leven te bekijken.
Zwaaiende kinderen, handel, scholen, huttendorpjes, veel vee, we stoppen regelmatig voor overstekende koeien en geiten, kortom het Afrikaanse leven.
Het is ook een groener deel want er is water.


In het Caprivistrook ligt nog een kleiner National Park, Mahango Game Reserve. Dat wordt nog niet zoveel bezocht en dus een goed idee om er een paar uurtjes te rijden.
Entree – 6 euro. We kregen een A4tje, er werden wat paden op getekend en ze vroeg nog even of we met de auto in zand konden rijden. Dat kan, maar ik zei dat we niet in diep zand wilden rijden. No problem en nog wat gemompel.
En zo gingen we op pad met ons blaadje als kaart, eerst richting de rivier en daar zagen we de eerste Nijlpaarden. Een prachtige Afrikaanse Baobap boom en weer volop wild.
Via een ander pad reden we een zandpad op die best ok rijdbaar was. Wat dieper zand en dan weer iets minder diep, maar nooit een probleem. Tot we ineens in heel diep zand kwamen en het vol kuilen zat en er een bocht tegelijk waren. Gas geven lukte niet. En ja hoor, we zaten vast.
Ok, vast in een wildpark. Hoe lossen we dit op. Auto in achteruit, gas. Even los maar toch weer vast. Laat ons nadenken. Knoppen in de auto, zand en diep zand. Op diep zand gezet en gas, vooruit en achteruit. Met gierende banden, zweet op mijn rug en in onze handen waren we los. We moeten dezelfde weg straks terug….Daar komen we ook even vast te zitten maar ook daar komen we uit. We learn as we go.
Namibia hebben we goed doorstaan met de auto. Eens kijken wat Botswana ons gaat brengen.

 

Geplaatst in Reizen | 1 reactie

Etosha National Park – leeuwenseks en ander wild

Etosha National Park – 22.912 km2 groot, een van de mooiste parken van Afrika en het leuke is je kunt er zelf rijden als je wilt. Natuurlijk willen wij dat, we hebben niet voor niet een stoere chickbak 4X4.
Etosha betekent ‘great white place’, en wit is het, van het stof en van de enorme zoutpannen.

We zijn nog geen 5 minuten onderweg als we links op een zijpad wat auto’s stil zien staan. Daar is vast iets te zien! We rijden naar de plek en houden onze adem in… een waterplaats met een groep olifanten, zebra’s, orynx en springbokken. Wow! Welkom in Etosha!

We kijken een tijdlang naar de prachtige dieren en rijden dan verder om niet veel later een giraf langs de weg te treffen, vlak voor ons steekt hij sierlijk over. Het is zo overweldigend dat ik een traan over mijn wang voel lopen, ik raak er emotioneel van. Wat een natuurschoon en wat een geluksvogels zijn we dat we hier mogen zijn! 

We toeren verder over de stoffige wegen en zien zeer regelmatig dieren. Springbokken, zebra’s, hartenbeesten, koedoe’s, struisvogels, nog meer olifanten, giraffen en orynxen en zelfs leeuwen!

Een leeuw en leeuwin liggen te kroelen, iets wat later een voorspel blijkt te zijn. Als beiden opstaan wordt duidelijk wat de bedoeling is en zijn we serieus getuige van een “vluggertje”.

 

Een paar diepe grommen later is het voorbij en gaat de leeuwin  liggen. Langzaam komen beiden weer in beweging om samen in de woestijn te verdwijnen. 

Als we niet lang daarna een laatste pad inslaan op weg naar de campsite is daar de laatste verrassing van deze dag… een neushoorn op zo’n 50m afstand. Die zijn toch best zeldzaam?!

We verblijven deze nacht in Halali camp midden in Etosha park (jawel, met een groot, stevig hek erom). We maken de tent in orde en lopen voordat we eten bij zonsondergang naar de waterhole. Daar komen regelmatig dieren drinken en wie weet hebben we vanavond geluk. 

En dat hebben we!! Drie neushoorns komen drinken. We hadden niet gedacht neushoorns te zien en nu zomaar 4 op een dag! 

Met de ondergaande zon aan de hemel en de neushoorns bij de drinkplaats sluiten we deze geweldige dag af. Op naar dag twee in Etosha. 

Die morgen starten we heel vroeg bij de waterhole, maar nu zonder geluk.

En als we na het ontbijt met de auto op pad zijn, duurt het ook best even voordat we het eerste wild zien. Als eerste zien we een kudde hartenbeesten bij een waterplaats en daarna spotten we van alles. Zo tof! Continue reading “Etosha National Park – leeuwenseks en ander wild” »

Geplaatst in Reizen | Getagged , , , | 1 reactie

Fatbiken in de duinen en kayakken met zeehonden

In slaap vallen met het geluid van briesende zebra’s en wakker worden met een opkomende zon die je ziet vanuit je tentdak. Zo simpel kan schoonheid zijn. De kou van de vroege ochtend is lekker, zeker met een kop koffie. Vanaf de campingplaats rijden we door naar Swakomund.
Dat is nog een km of 230 rijden. Links rijden is eigenlijk best fijn, ik wen er steeds snel aan en het voelt veel natuurlijker eigenlijk voor een linkshandige.


De rit is er wederom een om in te lijsten. We zien zebra’s oversteken en een paar struisvogels wandelen. Het is of iemand met een pallet met de kleuren rood en Bruin druk bezig is geweest om alle tinten te maken.
Dat bruin geen saaie kleur is bewijst de natuur hier. We rijden over de mooie Gaubpass op 1000 meter. Dan gaat het bruin over in blauw, de oceaan! De woestijn raakt de oceaan, wat een contrast.


Swakumond is ons doel want daar hebben we een gids geregeld om ons mee te nemen op een fatbike tour door de duinen. Swakumond ademt Duits, dat stamt nog uit de tijd van de Duitse kolonialisten. Duitse archicetectuur, straatnamen Duits, men spreekt Duits en er is bratwurst en weize bier. (En veel Duitsers).


Met onze gids gaan we de duinen in op een fatbike, een raar gevoel die grote banden. Maar enorm leuk om te doen.
En wat zijn de duinen prachtig. De zon schijnt niet maar ook dan is er een prachtige schakeling van kleuren. 50 tinten bruin, wederom.
We zijn twee uur op pad, de gids vertelt ondertussen ook veel achtergrond en daar hou ik van.
Ik doe een aantal toffe afdalingen, een heel ander gevoel, heerlijk smooth en een rollercoaster gevoel als je lekker hard afdaalt. We fietsen nog een stuk door een droge rivierbedding en de twee uur zijn voorbij.


We rijden terug naar Walvisbaai, ondertussen de grootste zeehaven van Namibie.
Daar ligt een schiereiland, Pelican Point en daar gaan wij zeekayakken.
Op Pelican Point leeft een grote zeehondenkolonie van ca. 50.000 Cape Fur-zeehonden. Aan de meer beschutte kant van het schiereiland zwemmen vooral de jongere zeehonden.
Om daar te komen moet je bijna 10 km over een strand rijden.
Met een busje, kayakken en een gids die heel goed kan rijden en vertellen rijden we over het strand.


We zien grote groepen Flamingo’s en hier en daar loopt een Jakhals. Deze doen zich tegoed aan dode zeehonden of aan achtergelaten pups.
Dan passeren we echt enorme groepen zeehonden, bizar zoveel.
Bij de vuurtoren stappen we in de kayak en het feest kan beginnen. De jonge pups zijn erg nieuwsgierig en komen echt bij je kayak zwemmen en spelen. Wat een fantastisch gezicht zeg.
Erg tof is dat de gids (het bedrijf) enorm begaan is met dit stuk natuur en de zeehonden. Ze houden het strand schoon en bevrijden de pups van plastic wat middels de schepen op het strand komt.
2 uur zijn we aan het rond peddelen en dat met een enorme glimlach van oor tot oor. Ik ben zeiknat van al het gespetter en heb het best fris maar het is zo enorm leuk om die beesten overal om je heen te zien.
Als we weer op het strand zijn met warme choco besluit ik nog even te gaan zwemmen. Ze zwemmen nieuwsgierig om mij heen. Wat een mooie ochtend weer.
We bezoeken Swakomund nog even voor we doorrijden en gaan dan door naar Omaruru. Vanaf daar rijden we door naar Etoscha National Park. Daar waar we hopelijk veel wild gaan zien.

 

Geplaatst in Reizen | Getagged , , , , | 1 reactie