De speer van Rijsbergen – 168 km op de fiets

Rijsbergen is een klein kwartiertje rijden vanaf ons huis en laten ze daar nu een tourtocht organiseren. 60,100 of 160 km.
Ik wilde graag eens boven de 150 km fietsen, de langste tour dit jaar was 120.
Dus was het op een mooie zomerdag een goed plan om de 160 km te fietsen had ik bedacht.
De Bikeladies waren bijna allemaal een weekend op de veluwe fietsen en degene die thuis waren wilden de 60 km doen. Dan maar alleen op pad.
De start was super georganiseerd. Met je fiets de sporthal in, barcode wordt gescand, je krijgt een reep, startnummer, een kaartje en je kunt weg. Super strak geregeld.
De eerste 13 km fiets ik alleen. Dan komen er twee mannen voorbij, ik haak aan.
En dan kan ik aan de bak. De mannen fietsen rond de 30-32 km per uur en ik ga mee.
Ik vraag wel netjes of ze het ok vinden en het is geen probleem.
En zo rijden we door het Brabantse land, we fietsen Belgie in. Het is warm en ik zweet mij rot. 2 bidons zijn leeg als we bij de eerste verzorgingspost komen. Maar voor we bij de post komen komen we in een grote groep terecht. Erg onrustig, soms fietsen we 37 km per uur en dan moet iedereen weer remmem. Ik vind het niet echt prettig.
Gelukkig komen we snel bij de post, een superpost. Ruim, veel drinkplekken, genoeg fruit en repen en Tafels en banken om te zitten.
Ik klets even met de mannen en we drinken en eten wat. Maar we gaan weer rap op pad.
We hebben 54 km gefietst. Ik bedenk dat als ik in dit tempo 100 km fiets het misschien wel genoeg is. 30 km per uur gemiddeld is best hard.
We zien wel.
Ons treintje gaat verder. De zon op ons bolletje en in een mooi tempo gaan we verder.
Dan komen we op een klim, binnen no time ben ik achter. Een groep die voor mij fiets klapt ook helemaal uit elkaar.
Als ik boven ben zie ik de jongens toch een aardig stukje voor. Ik besluit er achteraan te gaan. Man man ik moet echt in het rood fietsen om erbij te komen. Maar het lukt, het is altijd maf hoeveel moeite het kost om ergens weer bij te komen als je gelost bent.
Rond de 80 km moet ik weer even lossen en kom ik gelukkig al snel in een groepje terecht.
Uiteindelijk komen de mannen daar ook in terecht.
Bij 100 km is de finish van de 100 km en de verzorgingspost van de 160. Ik beslis om toch door te fietsen. De 100 heb ik gem 30 per uur gefietst. Die 60 erbij ga ik gewoon uitfietsen.
Ik sla de post over en fiets door, ik heb nog een bidon water en genoeg repen.
Na 110 km halen de mannen mij in en ik probeer aan te haken. Maar ik merk al snel dat het niet meer lukt, 30/32 km per uur lukt simpelweg niet meer. De motor is half leeg.
Ik fiets dat deel alleen, het lijkt erop dat niemand meer de 160 km Fietst.
Op 130 komt er nog een klein groepje voorbij, maar aanhaken lukt niet, ik hang er een paar km aan en dan zeggen de benen , no way.
Op 140 km komt nog een post, ik drink een paar bekers, een snelle kop koffie en wat eten erin en ik ga weer. De laatste 20 km.
Ik fiets toch nog best door zo alleen na zoveel km. Ik haal nog een stel in waar de vrouw volledig geparkeerd staat, dat geeft de burger moed en de laatste km,s gaan in.
Alleen klopt het niet op de rode lijn van de gps. Ik ben er echt nog niet.
En dat klopt, als ik bij de finish ben stopt de teller op bijna 168 km. Toch 8 km verder dan de bedoeling was.
Bij de finish is alles ook weer tot in de puntjes geregeld, een bewaakte parking binnen voor je fiets. Een grote eet en drink tent buiten en een leuke band die staat te spelen.
Ik neem een Kwaremont biertje en met een smile drink ik hem op.
Mooie tourtocht en sterk gefietst ondanks de warmte, weer een mooi stuk Brabant en Belgie gezien.
En de Speer Van Rijsbergen ? Super tourtocht! Alles echt tot in de puntjes geregeld, de bewegwijzering was echt niet te missen.
Doordat de start tussen 8 en 10 is, is het nergens druk, alles is goed verdeeld.
Aanrader, en dat voor de derde editie, chapeau!

 

Geplaatst in Fiets info, Fiets/mtb routes | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Een repen oorlog tussen KIND en CLIFF Bar

CLIF Bar en KIND Snacks zijn in oorlog. Bijzonder om te lezen hoe 2 merken helemaal los gaan tegen elkaar.

Het begon in Mei, CLIF Bar daagde KIND Snacks uit om voor organic te kiezen middels een tweet. Er werd zelfs een advertentie gezet in de NY Times.
We believe that going organic is the key to creating a healthier, more just and sustainable food system,” CLIF Bar tweeted. “We also know that we can’t change it alone. So we’re challenging KIND Snacks to go organic. We’ll even help them by lending our expertise.”

KIND vond dat niet zo tof en gooide er ook een tweet uit , organic brow  rice syrup (wat Cliff bar in hun repen gebruikt) is eigenlijk een fancy naam voor suiker
En de oorlog was begonnen. Via vooral tweets wordt er modder gegooid. Hier lees je een samenvatting van de tweets.
Bijzonder dat  2 grote merken zich zo laten kennen. Ik zou zeggen ga samenwerken en maak de lekkerste en gezondste reep die er is! Of beter nog, maak je repen goedkoper, daar hebben de klanten ook wat aan.
KIND heeft er zelfs een video over gemaakt , kijk maar eens hier.

Geplaatst in Hardloop Gear en Gadgets, Running Ads/foto`s, Voeding | Getagged , | Een reactie plaatsen

Ortovox First Aid Roll Doc EHBO-Kit – voor in iedere outdoor rugzak

Tijdens iedere race heb je een ehbo noodsetje bij je, de organisatie stelt het verplicht.
Er is altijd een lijstje met verplicht ehbo materiaal. Als je gecontroleerd wordt en je hebt het niet dan wordt je gediskwalificeerd, en terecht want iedere loper, adventure racer, bikepacker, wandelaar of beter, iedere buitensporter in de bergen zou een EHBO tasje bij zich moeten hebben.
Ortovox heeft een handige overzichtelijk first aid kit gemaakt. Een klein pakvolume en waterafstotend materiaal.


Je rolt het op en door het klitteband wordt het een rol. Als je er iets uit wilt gebruiken kun je het snel uitrollen en heb je snelle toegang tot 5 compartimenten. Ideaal bij een acute situatie. Duidelijk en overzichtelijk.
De rol heeft standaard materiaal in de compartimenten en die zijn afgesloten middels een lange rits. Naast de standaard materiaal is er genoeg ruimte om het aan te vullen met eigen materiaal.
Het is systematisch ingedeeld en niets is zo fijn als je een noodsituatie hebt dat dingen overzichtelijk zijn.
Zo is er een vak met verbandmiddelen, een andere vak heeft een schaar, handschoenen en een pincet. Ook is er een vak voor je reddingsdeken. Op de vakken staat aangegeven waar wat zit. Wat erg handig is voor een leek is dat men middels tekst en illustratie instructies geeft, ieder vak heeft een afbeelding.
Bv stabiele zijligging, hoe je een drukverband en mitella aanlegt maar ook wanneer en hoe je reanimeert. Verder zit er een Emergency card in, dit is  een water- en scheurvast document. Hier vul je alle essenciele informatie over Jezelf in.  In het geval van een ongeval, vult de first responder een aantal extra gegevens over de omstandigheden in.
Hij kan met behulp van de emergency card snel alle relevante gegevens doorgeven, waardoor de hulpdiensten sneller en doelmatiger in actie kunnen komen. Daarnaast bevat de emergency card de noodnummers van diverse landen en uitleg over hoe met een lamp of fluitje een alpien noodsignaal uit te zenden. Een soort uitgebreide ICE kaart.
Op het tasje zit een riemlus dus zou je hem ook aan je riem of rugzak kunnen hangen. De kleuren zijn fel oranje en blauw en dus erg goed zichtbaar.

Over de inhoud is natuurlijk altijd te discuseren. Zo heb ik er een aantal dingen uitgehaald. Een mitella kan ik zelf wel maken van een kledingstuk. Een schaar zal ik ook niet meenemen, bovendien ben je die gelijk kwijt op een vliegveld als je met handbagage reist.
En een aantal dingen die ik wel altijd bij mij heb zijn toegevoegd, zoals een paar zakjes ors, pijnstillers, plakhechting, steristrips en een naald voor blaren. Zo kun je heel goed dingen toevoegen naar eigen smaak.

Het is ook een ideale plek om je kopie idkaart op te bergen. Loop je een race waar je weinig meeneemt behalve verplicht materiaal dan kun je de vakken opvullen met gelletjes en repen, ook handig.
Ga je alleen op stap voor een meerdaagse trip dan kun je er extra verbandmateriaal instoppen.
Er is goed over nagedacht en ik vind het persoonlijk een handig en ontzettend functioneel first aid kitje!
Te koop bij oa de bever en outdoor xl – prijs 39,95 euro.

Wat zit erin aan verbandspullen?
1 noodkaart, 1 reddingsdeken, 2 steriele wondkompressen (10 x 10 cm), 1 elastische zwachtel (6 x 4 cm), 1 steriele zwachtel met kompres (Gr. M), 1 hechtpleisterspoel (5 m x 1,25 cm), 1 schaar, 1 paar vinyl wegwerphandschoenen, set pleisters (4 x pleisterstrip 2,5 x 7,2 cm; 2 x pleisterstrip 1,9 x 7,2 cm; 2 x vingertopverband; 2 x vinger-gewrichtsverband), 2 blarenpleisters, 1 pincet, 1 driekante doek.

Geplaatst in Diversen gadgets, Fiets info, Gear en gadgets, Hardloop Gear en Gadgets, Hardlopen Medisch, Verlichting en veiligheid | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Het WK ultratrail – wat een mooi weekend!

Het is bijzonder om eens aan de andere kant te staan, niet zelf lopen maar anderen helpen tijdens hun race op een WK Ultratrail.
Uiteraard heb ik wel een aantal keer als vrijwilliger geholpen bij een trail maar een team helpen en zorgen dat je niets aan het toeval overlaat is toch iets anders.
Donderdag waren alle Nederlandse atleten gearriveerd en kon de pas-sessie beginnen qua kleding en zag iedereen er op en top uit in het mooie oranje. De twee atleten hotels waren ondertussen helemaal vol met atleten uit 53 landen en dat is erg leuk om te zien. Iedereen in het tenue van hun land.
In het begin van de avond was er een uitgebreide persconferentie.

Aangezien Ragna Debats verleden jaar wereldkampioen was zat ze oa met Luis aan tafel . Er werden vragen gesteld door de pers en Ragna vertelde ontspannen dat ze fit is en er voor gaat. Dat ze niet zo specifiek getraind had als het jaar ervoor maar zeker wel kansen zag.


Vrijdag stond in het teken van de vlaggenparade en de teampresentaties.
Ervoor was de technical meeting waar alle coaches nog vragen konden stellen.
Leuk om met al die landen door de straten te lopen maar uiteindelijk duurt het allemaal best lang en zijn de meeste teams er wel klaar mee.
Het eindigt bij een podium waar ieder team wordt gepresenteerd. Erna zijn er nog optredens maar langzaam verdwijnen er steeds meer teams die zelf hun weg naar het hotel terug vinden, zo ook team NL.
Na de lunch een teammeeting met alle ins and outs voor de grote dag zaterdag.

Wij doen nog wat boodschappen voor de lopers en terwijl zij de spullen gereed maken voor de volgende dag gaan wij, het begeleidingsteam (Laurens, Bart, Jose en ik)  met de auto naar het start punt.
We kijken hoe lang we erover doen van daar naar de post op 16 km. Dat is de post waar je de lopers mag helpen en ieder land een eigen stand heeft.
Dat is maar 10 minuten rijden dus geen stress na de start, tijd zat om er te komen.
Het plan is om met 4 daar te zijn en als dan alle Nederlanders door zijn willen jose en ik naar de post op 34 km. Bart en Laurens gaan terug naar de finish om iedereen binnen te halen.
Op de kaart hebben we gezien dat er een doorsteek te maken is naar die post. Met de auto is het nogal omslachtig om daar te komen en dus willen we gaan lopen. Dat willen we checken, dat we zeker weten dat het rond de 5 km is en we er kunnen komen.
Dus gaan we met drie rennen en rijdt Bart naar het dorp om ons later op te pikken daar. Een klein stukje van het parcours en dan slaan wij af, we lopen een mooi stuk en komen in het prachtige dorp Gondramaz uit. 5 km en 400 hm. Perfect. Zo gaan we het morgen doen.

Het voelt ontspannen dat we precies hoe en wat weten. Niets aan het toeval overlaten.
Zaterdag – D Day – om half 8 rijden we naar de start die om 9 uur is. Het is een klein half uurtje rijden.
De atleten ogen gespannen maar wij zijn relaxt. Het is ook een soort raar, normaal ben je zelf ook gespannen bij een wedstrijd, dat is nu anders.
In het dorp Miranda is er al een fantastische sfeer, er zijn veel mensen en als de lopers in het startvak staan, staat er in het dorp een lange lint met toeschouwers, echt mooi om te zien. Ze worden weg geschoten en wij vliegen in het dorp naar 2 lokaties waar we ze toeschreeuwen.
Dan zijn ze het dorp uit en schieten de eerste de trails op. Wij stappen in de auto naar de post op 16 km.
Daar richten we ons standje in. Al onze lopers hebben een zakje ingeleverd met instructies en we stellen het strategisch op. We vullen hun flessen zodat alles klaar is als de lopers binnen komen in de verzorgingsstraat.
De eerste toplopers komen binnen met een ongelooflijke snelheid, de eerste loper is een Zwitser, die gooit zijn flessen neer , pakt 2 nieuwe aan en loopt keihard door, wow.
De eerste vrouw komt door, wij klokken zodat we kunnen zien hoe ver Ragna erachter zit.
Het duurt, ondertussen komt Zac door, de eerste Nederlander.
Bart helpt hem op weg en als we 8 minuten verder zijn komt Ragna door als 10 de vrouw ongeveer. Snel wordt ze door Perre geholpen en weg is ze.
Erna komen alle andere Nederlanders door en we helpen ze allemaal snel op weg. Daarnaast schreeuwen we ze naar onze post mochten ze het niet zien in alle hectiek.
Na de post komt een trappen klim en die stond al vroeg vol met mensen. Voor de lopers fantastisch , een hoop herrie van bellen en geschreeuw.
Als iedereen voorbij is pakken Jose en ik ons rugzakje en gaan we rennend naar de post op 34 km. Onderweg kruisen we een paar keer het parcours en zien we wat lopers, ik schreeuw ze vooruit.
We komen in Gondramaz en omdat we een begeleidingshesje hebben mogen we over het parcours. We zoeken een mooie plek voorbij de waterpost. Want er mag geen hulp geboden worden aan de lopers op deze post.
We staan halverwege een smalle straat en zien zo goed als ze eraan komen.
Als de eerste loper doorkomt zien we dat in de afgelopen 18 km de hele top 10 gewisseld is. Wat een snelheid ook , ongelooflijk.

Als we Perre zien zegt hij dat Ragna is gestopt, shit. Ze loopt tot hier en zal dan bij Perre in de auto stappen.
Ondertussen komt Zac door en wij zien inderdaad onze lopers van ver aankomen en we schreeuwen ze toe, van ver. De mensen om ons heen moeten lachen.
Maar eerlijk is eerlijk, ik schreeuw de rest ook toe , vooral de vrouwen. Maar als er een Nederlander(se) doorkomt kunnen ze het ws in het volgende dorp horen.
Ruud komt door, die loopt een sterke tweede helft. Dan zien we Diederik en we zien al dat hij niet ok is. Dat klopt, een knieblessure die niet over was speelt nog meer op. Over en uit. Zonde.
Dan zien we Ragna, ze vertelt dat ze gewoon geen kracht in de bovenbenen heeft en dat ondanks tactiek verandering het niets opleverde en dus heeft gekozen om uit te stappen.
Als Bertine doorkomt schreeuwen we ook haar naar de finish en wat ziet die er nog sterk uit zeg. Die loopt uiteindelijk een hele sterke race.
Martijn en Cees hebben het zwaar maar gaan goed door. Bonnie komt blij het dorp in en schreeuwen we verder, die kan goed afdalen dus gas op die lolly!
Als laatste komt Hinke door, die bij de eerste post misselijk was, ondertussen overgegeven heeft en zich weer wat kan herpakken.

Forza Italia!

De Nederlanders zijn allemaal voorbij en Jose en ik kunnen een lift krijgen (na 4 km lopen) van 2  Nl toeschouwers naar de finish.
Daar is iedereen ondertussen binnen van de Nederlanders. Er komen nog wel andere lopers binnen. De hekkensluiter, een vrouw uit Cambodja, komt 2 minuten voor sluitingstijd binnen, in 7 uur en 58 minuten.
De snelste man was na 3,35 uur binnen en de snelste vrouw na 4.06 uur.
We praten na met het hele team met natuurlijk een biertje. Sommige lopers zijn tevreden, anderen hadden meer verwacht. Maar iedereen heeft een bijzonder event meegemaakt, daar is iedereen over uit. En met een hele fijne sfeer en dat is toch ook erg belangrijk!
En ik, ik heb een fantastisch weekend gehad. Met Bart, Jose en Laurens waren we een geweldig team vol energie. Thanks mannen, jullie zijn geweldig.
Het is mooi om er te zijn voor andere lopers, te kijken naar de wereldtop en je onder te dompelen in een weekend vol sport energie.

Het begeleidingsteam, Laurens, bart en josé

Het WK in 2021 gaat heel anders worden, 4 afstanden in 1 weekend, dat gaat spectaculair worden!. Ik zie er nu al naar uit.

Geplaatst in Geen categorie, Trail Wedstrijden, Trailrunning | Getagged , | Een reactie plaatsen

Het WK ultratrail coming up – live verslag info

Zaterdag 8 Juni start om 9 uur het WK ultratrail in Portugal bij de Ultra Trail Trilhos Dos Abutres . 
Een wedstrijd van 44 km en 2100 hoogtemeters, niet heel erg ultra maar het parcours zou genoeg uitdaging geven.
In totaal doen er iets meer dan 400 lopers mee uit 53 landen. Nederland is vertegenwoordigt met 9 lopers.
Met Ragna Debats in de gelederen heeft Nl een titel te verdedigen. Ze was vorig jaar wereld kampioen en alle ogen zullen op haar gericht zijn.
In alle voorbeschouwingen wordt ze wederom gezien als grote kanshebber. Maar de top 15 bij de vrouwen kan allemaal winnen. De vorm van de dag zal het bepalen.
De rest van de Nederlandse lopers/loopsters worden niet genoemd in de voorbeschouwingen maar wat niet weg neemt dat het allemaal goede lopers/loopsters zijn. Wie weet welke verrassingen ze kunnen brengen!
Met Laurens Groenendijk, Jose Vicente en Bart van Driel vorm ik het begeleidingsteam voor de Nederlandse delegatie. Wij zullen er alles aan doen om het de lopers zo makkelijk mogelijk te maken.
Het team is te volgen op de fb pagina Dutch Team Trail World Championships IAU
Daar zal Susan Van Duijl een voorbeschouwing en live verslag doen van de wedstrijd. Wij zullen haar voorzien van foto’s en info ter plekke de komende dagen.
Kortom, zoek je info voor het WK, je vind het daar.
Wij hebben er enorm veel zin in!
Ik vind het overigens ook ontzettend leuk om een wedstrijd met zo een enorm sterk deelnemersveld eens van dichtbij te zien ipv zelf te lopen.

Voor Nederland starten deze 9 afgevaardigden.
🚺
Ragna Debats
Bertine de Vries
Hinke Schokker
Bonnie van Wilgenburg

🚹
Zachary Freudenburg
Diederick Calkoen
Ruud Kappert
Cees van der Land
Martijn Klaasse

Geplaatst in Trail Wedstrijden, Trailrunning, Voorbeschouwingen Wedstrijden | Een reactie plaatsen

Beetpower – een bietensap sportdrank, werkt het?

Op radio 1 vroeg men zich af of de reklame van Beetpower nu echt waar is. Lever je 16 procent meer prestatie als je dit  drinkt? Radio 1 vroeg het na bij Guido Vroemen, sportarts.

Wel interessant is dat Guido verteld dat het schade kan geven als men teveel inneemt en adviseert om alleen dan bv op wedstrijddag een dosis in te nemen. Beetpower adviseert  – Consumeer 1-2 porties één tot drie uur voor de training en tot en met 6 dagen voorafgaand aan de wedstrijd. De uitzending van 7 minuten kun je hier luisteren.

Fabrikant Beetpower legt uit hoe het Beet It Sport-drankje werkt. Op de website staat dat het nitraat uit het drankje wordt omgezet naar nitriet door de enzymen in de mond. Daardoor zouden de aderen goed open gaan staan en wordt de bloedtoevoer naar de spieren verhoogd. De website legt uit dat spieren zo sneller en makkelijker voorzien worden van zuurstof. Afvalstoffen worden sneller afgevoerd en het herstel van de spieren wordt bevorderd, zo legt Beetpower uit.
Werkt dit?
Die vraag legt Radar voor aan sportarts Guido Vroemen. Hij zegt dat de verbetering van zestien procent niet voor iedereen geldt. ‘Waarschijnlijk hebben ze die 16% een keer bij een specifiek onderzoek behaald waarbij één persoon een verbetering zag van 16%. Hoewel de website zegt dat dit drankje wordt ‘aanbevolen door NOC*NSF-topsporters’ zegt Vroemen dat topsporters al aan de top van hun prestaties zitten. “Die halen hier echt geen 16% winst uit. Het is ook niet zo dat je hierdoor harder gaat fietsen. Je kunt het als het goed is wel iets langer volhouden.”
Beetpower zegt dat je binnen een uur al verschil merkt. Vroemen zegt daarover: uit studies blijkt dat de optimale responstijd drie uur is. “Bij de één zal het werken, bij de ander niet. Je kan dat checken door je bloeddruk te meten. Daalt je bloeddruk, dan doet het nitraat iets in je vaten. Daalt je bloeddruk niet, dan doet dit drankje niets.”
Is er een gevaar?
Je kan volgens sportarts Vroemen niet eindeloos nitraatdrankjes zoals bietensap drinken. “Als je te veel ervan drinkt, krijg je te veel nitriet in je bloed. Dat kan leiden tot celschade en dat speelt een rol bij het ontstaan van tumoren.”
(afbeelding  via beetpower)

Geplaatst in Hardloop Gear en Gadgets, Voeding | Getagged , , , | 1 reactie

TMPT kruis drie – het blijft best een ding

In 2014 deden we voor het eerst mee aan de Tweedaagse Militiare Prestatie Tocht. Dit jaar wilden we ons derde kruisje halen. We slaan hier en daar een jaar over omdat een van ons op uitzending is. Maar twee gezamenlijke trainingen gedaan en daar hadden we onze vertrouwde zwakke punten weer eens bloot gelegd. De TMPT lijkt makkelijk te doen op papier maar dat is het niet. Straftijd en maar 2 onderdelen fout mogen doen zorgt ervoor dat meestal 35 procent al geëlimineerd is na 1 dag.
Afgelopen dinsdag om half 9 begonnen we aan onze speedmars van 3km. In 17.50 minuut waren we terug, ruim binnen de tijd van 21 minuten. Het regende al en zou niet meer stoppen tot de middag.
Op de fiets (wat een gewone fiets of mtb moet zijn, racer verboden) moesten we 75 km afleggen (het waren er 80) en ondertussen kwamen we voorbij de hindernisbaan – check 4.50 minuut met een kist van 13 kilo, 40 seconden over dus. We fietsen door en komen bij de hei uit.

We lopen een prachtige orientatie loop van 11 km over de heide en vinden 20 cp’s.

Dat gebied blijft erg mooi.
Dan komen we bij ons gevreesde onderdeel, het touwenparcours. De laatste keer dat we dat trainden deden we er 5.34 minuut over en dat is 4 seconde te langzaam.
We moesten een half uurtje wachten en dat maakte dat de spanning steeg.
Een soort gestressed begonnen we. En plots ging het best soepel. De tijd stopte op 4.03 minuut, we hadden gewoon bijna 1.30 minuut over. Adrenaline doet toch wat met je prestaties.
Weer op de fiets en het laatste onderdeel kwam in zicht. Kayakken .
Daar vinden we alle cp’s en na 8 uur zijn we binnen en hebben 1.5 uur over qua tijd. (je moet binnen 10 uur binnen zijn) Geen strafloop en geen straftijd! Op naar dag 2.


Vol goede moed beginnen we om 6.36 uur aan dag twee. 35 procent is al naar huis, uitgeschakeld.
Granaat werpen – de vorige keer onze zwakke plek maar nu hebben we geoefend en dat ging goed.
Op een of andere manier gooi ik de eerste 2 mis, de drie erna gaan raak en leveren 8 punten op. Ann gooit 6 punten en dat is 14 en dus 4 punten te kort, shit.
2 km strafloop.
We halen erna de kaart op en Ann tekent de cp’s in. We stappen op de fiets voor 60 km orienteren. Ann brengt ons feilloos bij de punten en we kunnen alle vragen goed beantwoorden ter plekke. Tenminste dat denken we, we blijken met een heleboel andere teams toch een vraag fout te hebben. Blijkbaar hebben we allemaal voor de verkeerde paal gestaan en dus een verkeerd nummer opgeschreven. 15 minuten straftijd.
Onderweg komen we langs het afstand schatten en dat doen we perfect. Geen straftijd.
Op de kazerne moeten we weer een speedmars doen en hebben we 21 minuten de tijd voor 3 km. na 17 minuten zijn we terug.
We gaan aan de mars beginnen. 20 km, er begint wat stress te komen qua tijd.
Ik ga rekenen en als we rond de 5.5 km per uur lopen zouden we het moeten halen.


We gaan op pad voor de mars en komen al snel bij de schietbaan. Daar staat de kadi kar dus eerst maar koffie om moed in te drinken.
Want schieten is altijd max straf voor ons. En ja hoor, zoals altijd schiet vooral ik weer ruk en gaan we weer op voor de maximale straf, 4 km extra lopen.
Er lopen heel veel mensen straf en iedereen zegt dat de wapens slecht afgesteld zijn. Laten we het daar maar op houden…..
Weer terug bij de schietbaan gaan we verder met onze mars en maken er een speedmars van. Met 6.5 km per uur lopen we een lekker tempo over heide, zandverstuivingen en door bos.
Na  24 km, in ons geval dan, kwam de kazerne in zicht. Chip erin en alles wordt gecheckt. Gefeliciteerd, TMPT gehaald! Ons derde tmpt is binnen. We hebben nog een uur over.
De TMPT is toch altijd best pittig. Mede doordat je in militair tenue alles doet maar ook doordat er veel onderdelen zijn en je er dus maar twee fout mag doen.
De Kolonel en de Luitenant zijn uitermate tevreden. We hebben nog eens nagevraagd hoe oud het oudste damesteam nu is die meedeed aan de tmpt, maar dat kan men niet terug vinden in de statistieken.
Het is zeer aannemelijk dan wel zeker dat wij dat zijn vertelde de organisatie. Samen 99 jaar dit jaar, ik met mijn 55 zal de oudste vrouwelijke deelnemer zijn ws.
We gaan proberen het nog een aantal jaar vol te houden. Theoretisch zou ik nog 4 kruisjes kunnen halen. Dat is een mooi doel voor de komende werkzame jaren.

Geplaatst in Adventure Racen, Trainingen 2018/2019, Werk | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Een noodkaart (ICECARD) , iedere sporter zou er een moeten hebben!

Een paar weken geleden heb ik tijdens een tourtocht een wielrenner gereanimeerd. Dat is de tweede keer dat ik tijdens het sporten iemand moet reanimeren.
Deze man had een rugzakje bij zich waar we zijn gegevens in gevonden hebben middels een pasje. Maar eigenlijk zou het veel handiger zijn als we gewoon allemaal een kaartje bij ons hebben met medische gegevens. Voor de hulpverlener gelijk een stuk makkelijker.
Ik heb er een hele tijd geleden al eens een blog over geschreven omdat ik het namelijk ook regelmatig op de spoedeisende hulp tegenkom. Mensen die niets bij zich hebben en wij dus geen idee hebben wie het is en geen familie kunnen informeren.
Als hardloper en fietser gaan we vaak alleen op pad, als er wat gebeurt is het wel fijn als iemand weet wie je bent maar ook of je medicijnen slikt, allergieën hebt en bv een voorgeschiedenis hebt.
Daarom nog maar eens een blog over dit onderwerp omdat het simpelweg belangrijk is.

ICECARD maakt gepersonaliseerde voorbedrukte kaartjes van kunststop met al die gegevens erop. Hoe makkelijk is dat.
(I.C.E. staat voor “In Case of Emergency” )
Je kunt dan wel een creditcard formaat bestellen of een tag met gegevens of beide in een setje.
Een tag zit in mijn fietstasje en in mijn looprugzakje. De creditcard formaat in mijn tas of portemonnee.
Niet alleen voor mij prettig dat men weet wie ik ben als er wat gebeurt maar ook voor mijn wederhelft.
Dus doe jezelf, je partner en de zorgverleners een lol en schaf een setje aan. Of geef het je vriend of vriendin kado!
Je kunt kiezen uit een heel setje, alleen tags of alleen een noodkaart. De goedkoopste versie is 12,95, daar hoef je het niet voor te laten. (verzendkosten gratis)
Men geeft nog superservice ook, als er iets wijzigt binnen een jaar bv een telefoon nummer of medicatie maakt men gratis een nieuw kaartje.
Alle info vind je hier. 

Geplaatst in Diversen gadgets, Hardloop Gear en Gadgets, Hardlopen Medisch | Getagged , , , | 5 reacties