Fusion C3+ 2 -in -1 runshort- een hardloopbroekje zoals het hoort

Soms kom je bij toeval bij een merk en realiseer je dat je steeds meer in de kast hebt van datzelfde merk.
Dat is wat er gebeurde met Fusion.
Het begon met een dames fietsbroek en shirt. Dat zit zo lekker en is zo ongeveer mijn favoriete fietset geworden. En dat is best knap aangezien ik voor fietsbroeken altijd trouw ben geweest aan Assos. Maar Fusion heeft dat overtroffen.
Zo kwam het dat ik in de winter een ziptrui aanschafte en een lange tight. Die lange tight werd ook mijn favoriete hardloopbroek. Het zit heerlijk en bovendien heeft het twee zakjes aan de zijkant en dat is ideaal.

Deze zomer zag ik een short van Fusion met een binnentight en diezelfde zakjes op de binnentight. Samen met de shirts maakt het een mooi setje. De stof van de shirts is erg aangenaam en de kleuren lekker fris.
Maar deze blog is vooral voor het broekje. De C3+ Run Short 2-in.
De vaste lezers van Runtodream weten dat ik erg kritish ben op loopbroekjes. Er worden vaak loopbroekjes op de markt gebracht met binnenbroekje die veels te kort zIjn. Zeker als je lange dingen doet kan dat nog wel eens gaan schuren. Bovendien is een langer broekje vaak ook wat stoerder en daar hou ik van.
Fusion heeft een broekje waarin een binnentight zit die erg zacht van stof is en precies de goede lengte heeft. De binnentight is grijs en een zeer aangenaam elastisch stofje.
Het gewone broekje valt erover heen. Op de zijkant van de tight zitten twee gaaszakken, dat is iets wat van mij ieder broekje mag hebben, ideaal.
Het stofje van het gewone broekje is erg dun, een aangenaam stofje ( 100% geweven elastische polyester) en zeer snel droog.
Het zou wel handig zijn geweest als ze er ook nog een mini ritszakje in hadden verwerkt voor je sleutel, dan is het perfect.
Kortom, een hardloop broekje zoals ik ze graag zie.
Overigens is het een unisex broekje maar het valt prima.
Iets wat je dan weer niet van de unisex fietsshirt kunt zeggen. Want die valt bij mij in ieder geval niet mooi aan de bovenkant.
Adviesprijs short 79,95 – Bij Scarabee 71,96 Euro.
Nb – Mocht men je maat on line niet hebben dan bestellen ze dat voor je.

 

 

Drie daagse stage race in de Vogezen

Eindelijk mag je dan weer naar het buitenland. Lia en ik hadden weken ervoor al een plannetje gemaakt, alle 2 vrij genomen en hopen dat de grens open zou gaan. En dat gebeurde. Tonkie werd gestart en op naar de Vogezen.
Ik had drie routes ingetekend op de kaart. Aangezien we weinig of geen hoogtemeters in de benen hebben was het idee om drie dagen achter elkaar te rennen en per dag rond de 25 km met 1000 hoogtemeters te maken.
Een camping geboekt bij La Bresse en ons plan was klaar.
De Vogezen is rond de 5.5 uur rijden en dat is prima aan te doen.
Dag 1 – rondje Col de Bramont – Ik had de route ingetekend vanaf de camping. Ideaal, je loopt eigenlijk zo het bos in en je begint aan de eerste klim.
Via het kleine Lac de Etang loop je richting Lac Des Corbeaux. Als je via de linkerkant omhoog gaat is het minder steil maar kom je wel bij een prachtig uitzichtpunt.
Vanaf daar kijk je op het meer. Neem je de andere kant dan moet je een heen en weertje doen wil je op het uitkijkpunt uitkomen en die kant is wat steiler.
We lopen verder door het bos en komen uiteindelijk uit bij Le Mur Des Granges, een hut. Maar alles is dicht. Er staat wel een bankje en wij hebben pannenkoeken bij ons dus picknicken we met ons eigen eten en drinken.
We zijn ondertussen in het Massif Grand Ventron.
We rennen verder via Col de La Place en komen bij de parking van Grand Ventron uit.
Daar is wel de auberge open. Gewapend met mondmasker bestellen wij 2 cola. Als hij ze al open heeft gemaakt blijkt dat we niet kunnen pinnen en cash hebben we niet.
We maken uiteindelijk de deal dat we morgen komen betalen aangezien dat ons startpunt is voor de tweede dag.
Als we verder klimmen komen we bij een ‘kompas’ uit. Die geeft aan waar alle bergen liggen in de weide omgeving. Een mooi open stuk.
We rennen over mooie singletracks en komen bij Col de Bramont. Vanaf daar is het afdalen naar de camping.
23 km en 1100 hoogtemeters. We trekken een Karmeliet open, de BBQ in de fik en proosten op een mooie dag.

Dag 2 – Rondje Le Grand Ventronwe rijden in 20 minuten naar het startpunt, de parking van Grand Ventron en willen eerst de cola betalen. De deur is op slot en op kloppen reageert niemand. Dan maar betalen als we terug komen.
We rennen naar Col de Echarger om erna af te dalen over een heerlijk pad door het bos.
Dan staan we plots voor een hek waar verboden toegang op staat. Maar daar moeten we toch echt heen. We checken de kaart nog een keer maar het zou echt moeten kloppen.
En achter het hek lijkt ook een goed pad te lopen.
We zoeken nog wat om een andere optie te vinden. Die is er wel maar die is om en dus besluiten we om over het hek te klimmen. Dat is het begin van gezoek want aan het eind van dat pad is er niets meer, we klimmen weer over prikkeldraad en nog een keer over prikkeldraad, struinen door bosjes om uiteindelijk beneden te komen.
Maar na geklim en geklauter komen we waar we moeten wezen, op de GR route.
Via Col de Collet, Col du Page en Col d Oderen lopen we over echt hele mooie stukken, komen we in open delen en vinden we gelukkig een verlaten boerderij waar een waterbak is. We vullen onze flessen en eten wat.
Via het mooie pad van de GR531 lopen we terug naar waar we begonnen zijn, Grand Ventron. We zien dat de Auberge weer dicht is, de cola kunnen we niet meer betalen maar we hebben ons best gedaan.
Terug op de camping trekken we een blond Halderbergs biertje open en steken we de BBQ aan. Wederom een hele mooie dag. 24 km en 1000 hoogtemeters.
Dag 3 – Rondje Col De Bussang – We rijden vanaf de camping 40 minuten naar het startpunt, een parkeerplaats net buiten Bussang.
We klimmen gelijk het bos in naar Col De Bussang, een fikse klim. We volgen de GR531 naar boven. We maken een soort lus en komen aan de andere kant van Bussang uit. Daar is het wat gepuzzel om over en onder de weg te gaan om weer op onze route te komen. Uiteindelijk komen we toch verkeerd uit en besluiten om een ander pad te nemen om later weer op onze ingetekende route uit te komen. We klimmen nog een keer voor niets want dat was ook niet het pad wat we moesten hebben maar daarna gaat het weer goed.
En we komen op een echt heel tof stuk terecht. Eigenlijk alleen maar mooie stukken.
We klimmen naar Kioske Du Sotre, een glazen hut op een mooi uitzichtpunt. Continue reading “Drie daagse stage race in de Vogezen” »

Podcast – Tough Girl Podcast

Tough girl Podcast bestaat al een aantal jaar, de eerste afleveringen kwamen in 2015 on line. Ondertussen zijn er al 300 afleveringen gemaakt.
Sarah Williams interviewt vrouwen die bijzondere dingen gedaan hebben of die in bijzondere situaties hebben gezeten. Dat zijn vrouwen die hele mooie (sport)avonturen hebben ondernomen.
Bergbeklimmers, wandelaars, ultralopers, fietsers, motorrijders en andere inspirerende avonturen.
Men wil met deze podcast inspireren en motiveren. En dat doet het.
Leuke gesprekken met stoere vrouwen.
Er komen soms wat bekende namen voorbij maar het zijn vooral onbekende vrouwen die mooie avonturen beleven en toffe avonturen ondernemen.
Een aanrader.

Komoot – De outdoor app waar ik heel blij van word (de ‘gratis’ versie)

De outdoor routeplanner/app Komoot is een echte outdoor navigatie app. Je kunt routes plannen en maken die bij jouw sport passen.
Komoot is opgericht door een aantal outdoor liefhebbers en dat is te merken.
Het is echt heel simpel om een route te plannen die past bij jou sport.
Je kunt zelf bouwen of Komoot zelf iets laten maken aan de hand van jou fitness niveau en sport.
Hardlopen, wandelen, bergwandelen, racefietsen, gravelbike, tourfietsen en mountainbiken. Welke sport je kiest bepaalt je kaart. Of je kiest zelf uit het aanbod kaarten.
Zo ben ik bv bezig geweest met Gravelbike routes te bouwen. Het is leuk om te puzzelen en er zoveel mogelijk off road in stoppen.
En op die kaart zie je allemaal highlights die andere gravelbikers hebben toegevoegd.
Dat zijn rode punten die je kunt selecteren door deze op de kaart aan te klikken.
Als je steeds die rode highlights selecteert kun je echt toffe gravelbike routes maken. En je kunt zelf ook weer mooie paadjes toevoegen. Dus zelf een highlight aanmaken.
Zo vind je alle mooie plekjes en iemand anders gebruikt jou mooie weggetjes weer.
Een hele mooie manier om routes te bouwen.
Je kunt als je een highlight toevoegt ook een foto toevoegen.
Zo kun je daadwerkelijk het gravelpad zien en beslissen of je het de moeite waard vind.
Je kunt ook veel extra waypoints toevoegen die het programma zelf zoekt.
Denk aan drinkwater, camping en restaurants.
Erg handig als je een route wilt maken en bv een camping aan de route wilt hebben.
Als je dan op camping klikt zie je een camping verschijnen.
Zo heb ik een van de routes in de Vogezen aan de camping gemaakt. Dan kunnen we vanuit daar vertrekken.
Maar zo kun je ook mooie looproutes in de bergen maken. met een echte kaart en Komoot heb ik 4 routes gemaakt in de Vogezen. Zo zie ik precies hoeveel km het is en hoeveel hoogtemeters iedere route heeft.
De routes zijn makkelijk via wifi in je gps te zetten. Oa Garmin, Polar Grit en Sigma Rox.
Uiteraard bewaard hij alles wat je gelopen of gefietst hebt en kun je alles terug zien. Je kunt ook mensen volgen en daar weer routes van gebruiken.
Er zijn oa veel gravelfietsers die Komoot gebruiken en zo vind je ook weer leuke routes.
Overigens kun je ook een bestaand gpx bestand uploaden, die gebruiken en ook nog bewerken als je wilt.
De app is gratis tenzij je de routes in je gps wilt zetten en ermee op pad wilt.
Dan moet je eenmalig de kaarten kopen. Je kunt een deel kopen, bv Nederland. Of voor 30 euro koop je de hele wereld en ben je voor eens en altijd klaar.
Dan is er nog een premium versie, dan betaal je iedere maand. Die heeft ook leuke functionaliteiten maar daar schrijf ik nog een aparte blog over.
Als je Komoot wilt gebruiken is het meer dan de moeite waard om die 30 euro te spenderen. ik heb er al enorm veel plezier aan beleefd en kan hele avonden verdwalen met de kaarten.
Het is geen app waar je competities en segmenten hebt zoals Strava.
Het is echt een outdoor routeplanner die je met name voor jezelf gebruikt.
Je kunt de app ook op je telefoon zetten en de route lopen of rijden mbv je telefoon.
Hieronder nog een korte impressie over Komoot zodat je een idee hebt hoe het eruit ziet.

Getest – Bose Soundsport Free (In Ears)

Sinds een paar maanden loop ik met de Bose Soundsport Free.
Draadloze oortjes, simpelweg verbinden met Bluetooth en nooit meer snoeren onder je shirt of jack tijdens het muziek luisteren.
Nu gebruik ik al jaren een gewone koptelefoon van Bose voor bv woon werk verkeer en ben daar meer dan tevreden over.
Altijd goede kwaliteit, super geluid en degelijke spullen.
Een reden om nieuwsgierig te zijn naar de ‘sport oortjes’ van Bose en ze aan een test te onderwerpen. Ik heb ze veel gedragen en tijdens alle sporten. Rennen, fietsen op de racer, de spinfiets en op de mtb.
Het draagcomfort
Ieder oordopje weegt 15 gram, je voelt het niet als gewicht in je oor ondanks dat het er best wat groter uit ziet.
Er worden drie maten rubberen haakjes van siliconen bij geleverd. Die zorgen dat ze in je oor blijven zitten. Je kunt dus uitproberen wat voor jou oor de goede maat is.
Door die haakjes zitten de oortjes als gegoten. Als je de goede maat erop hebt gezet dan vallen ze echt nooit uit je oor. Je drukt ze een soort in de rand van je oorschelp.
De constructie is qua zicht niet de mooiste want de oortjes komen een stukje uit je oor waardoor ik het gevoel heb dat ik Shrek ben.
Maar ondertussen ben ik het wel gewend en het feit dat de oortjes zo goed blijven zitten maakt het goed.
Waterresistant
De oordopjes zijn vocht- en zweetbestendig volgens de IPX4-classificatie. Ze kunnen dus niet worden ondergedompeld maar zijn wel bestand tegen regen.
Ik heb er in buien mee gefietst en gelopen, geen probleem.
De knoppen
Het rechteroortje heeft twee knopjes voor de volume regeling met daar tussenin een play/pauze knop. Deze knop kun je ook gebruiken als je Siri wilt activeren.
Maar je kunt hier ook een telefoon gesprek mee voeren/horen, wel heb je alleen in je rechteroor geluid.
Het linkeroortje heeft een knopje waar je de oortjes met je telefoon of een ander apparaat koppelt. De knoppen zijn erg klein en dat is gedoe om ze tijdens het sporten harder of zachter te zetten. Meestal als ik hard of zacht gebruik haal ik het oortje uit mijn oor. Als je handschoenen aan hebt is het helemaal niet te doen.
Accu 
De Soundsport wordt geleverd in een mooie case. Die laadt gelijk op. Deze heeft een accucapaciteit van 10 uur gebruik verdeeld over 2 sessies van 5 uur.
Ik heb het uitgeprobeerd op de fiets en kwam tot 4,5 uur. Daarna moeten ze weer in de case.
Als je 15 minuten hebt opgeladen bij een lege accu heb je weer 45 minuten muziek. Dus dat gaan wel snel.
Totale oplaadtijd van de case is 2 uur maar dan heb je 10 uur muziek.
Op de accu zitten 5 lampjes die het accuniveau aangeven. 1 lampje is bijna leeg en 5 lampjes die branden is vol.
De accu box is overigens behoorlijk groot vooral als je iets langs gaat doen en je wilt hem meenemen. Dan zou het wel een tikkie kleiner mogen.
Connectie met telefoon
Via bluetooth vind de Bose in-ears je telefoon en maakt hij verbinding.
Bij de Jaybird in-ears kwam het regelmatiger voor dat ik even de verbinding kwijt was tijdens het rennen. Met de Bose oortjes komt dit zelden voor.
De geluidskwaliteit
Deze is bij de Soundsport echt goed. Uiteraard mag je dat verwachten bij Bose maar ik word er echt heel blij van.
Het is een helder en vol geluid, ook als het hard staat blijft het nog steeds een heel goed geluid.
Enige ding is als het hard waait, dan vangen de grotere oortjes wat meer wind en hoor je dat.
Een App
Bose heeft een app voor zowel iOS als Android.
Hier kun je tal van zaken instellen alleen is het iets wat ik niet veel gebruik.
Wat ik vooral handig vind van de app is dat je je Bose in-ears kunt opsporen op basis van de gps in je telefoon. Soms laat ik ze wel eens slingeren en zo zijn ze makkelijk terug te vinden. Je kunt de oortjes laten piepen om ze terug te vinden.

Conclusie
Vooral het geluid vind ik super, dat wat je van Bose mag verwachten.
Het draagcomfort is echt heel prettig, ook als je ze lang in hebt blijft het comfortabel.
Tijdens alle trainingen zijn ze goed blijven zitten ondanks dat de oortjes uitsteken, de pasvorm is echt goed.
Als ik ze vergelijk met de Jaybird blijven deze echt beter zitten. Bij de Jaybird tik je ze soms nog wel met je hand eruit, dat is bij de Bose nog niet gebeurt.

Nadeel vind ik dat ze best uit je oor steken, ze zijn groter dan gemiddeld. Dat ziet er ‘Schrek-achtig uit.
Ander nadeel vind ik de kleine friemel knopjes. Niet handig tijdens het sporten. Dat zou veel praktischer kunnen.

Zoals bij alle Wireless in-ears is ook hier de prijs fors. Maar dat is een keuze die iedereen voor zich zelf af moet wegen voor het product wat je koopt. 180 euro, maar daar heb je wel hele fijne oortjes voor.
Ik vind een goed geluid en comfort belangrijk en daar voldoet de Bose Soundsport Free echt aan en daar betaal je dan weer voor.
Tov de Jaybird is de Bose qua pasvorm beter en vind ik het geluid net iets mooier.
Maar de Jaybird steken iets minder ver uit dan de Bose.

 

 

De “plannetjes koningin” kan los

Thuis word ik “de plannetjes koningin” genoemd en dat is niet voor niets. Ik maak graag plannetjes en voer ze altijd uit. Avontuur, reizen, bergen, fietsen, lopen, het kan allemaal.
De afgelopen periode was het allemaal wat lastiger met plannetjes maken maar heb ik er toch het beste van gemaakt. In Nederland kun je ook leuke dingen doen.
Nu gaan 15 Juni de grenzen weer open en dat nodigt uit tot heel veel plannetjes.
Miijn hele agenda is omgegooid en alleen dat al zorgt voor andere plannen.
Normaal gezien zou ik over 14 dagen 6 weken in Zuid-Afrika zitten voor het werk, gecanceld.
Normaal gezien zouden we in November 4 weken naar Patagonië gaan als grote vakantie. Die hebben we zelf maar gecanceld. Want niets is zeker, niet wat betreft de toestand daar en zeker niet als het herfst is en het virus de kop weer op steekt. Dan wordt mijn vakantie weer ingetrokken en zou het een vakantieloos jaar worden. Dat kan natuurlijk niet.
Dus de “plannetjes koningin” in mij kan los.
Het is gepuzzel wanneer we dan op vakantie gaan, want plots zitten we in het bijna hoogseizoen. Dus ook op het werk is dat lastig, maar daar komen we vast wel uit.
Maar dan die grenzen, je zou 15 Juni bijna aan de grens gaan staan met Tonkie om zo richting bergen te rijden.
Maar laten we het voorzichtig opbouwen.
Dus heb ik drie toffe rondjes uitgezet in de Vogezen. Die ga ik die week erop samen met Lia lopen. De camping is geboekt, er is dan zelfs ook een wc en douche, hoe luxe!
3 x 25 km met rond de 1000 hm per dag. Dat gaat al best een opgave worden denk ik zo.
Bbq en speciaal biertjes mee en het masterplan is compleet. We hebben er enorm veel zin in.
Reden om snel wat meer te gaan trainen en proberen iets van hoogtemeters te maken omdat ik anders dag 2 al kreupel loop van de spierpijn.
Afgelopen week had ik een rondje gedaan van 10 km met 270 hoogtemeters. De dag erna spierpijn, ik weet weer wat hoogtemeters zijn.
Dan hebben Jeanet en ik samen nog een weekje vrij in Juli. Dat wordt een weekje bergen. Er borrelen een paar projectjes in mij, De Solo 11 Peaks bijvoorbeeld. Maar misschien is dat te snel met te weinig geloop in mijn benen. Daar ga ik nog even over verzinnen.
Dan is er nog het plan om een weekje naar de B&B van Maarten te gaan, de Spring-Inn. Je kunt daar oa de Zwitserse zeven heuvelen loop doen. Een tof rondje van 50 km.
En ik wil nog een paar leuke tochtjes maken met de Gravelbike. Zo heb ik het plan om in alle provincies van Nederland een graveltocht te gaan doen. Een rondje door een provincie maar dan zoveel mogelijk off road. Dat hoeft niet natuurlijk niet in een paar maanden want dat is een mooi project verspreid over bv een jaar.
Dan zijn er nog leuke loopjes in Nederland met kaart en kompas om het oriënteren te trainen. Zoals het project Navi Great.
En er staan zelfs al weer heel voorzichtig wat evenementen in de agenda. Zoals een 8 uurs adventure race in September. Een 6 uurs MTB tocht in duo.
En vooralsnog staat de Costa Brava Stage race er ook nog steeds op de agenda, Oktober, wie weet.
Kortom, mijn status als plannetjes koningin kan ik weer innemen en gelijk volledig los gaan.
En daar heb ik enorm veel zin in!

De Dirty Kanzelled – 164 km genieten en afzien

Ik schreef er afgelopen week al over, het project van Laurens Ten Dam – De Dirty Kanzelled.
Zelf fietsen op de gravelpaden in je omgeving, je eigen route bouwen en zaterdag 30 mei om 6 uur vertrekken. Startplek – je huis.
En zo geschiedde.
Zaterdag ging de wekker om 5.30 – ontbijt en om 6 uur stapte ik naar buiten om op de fiets te stappen voor een avontuur in mijn achtertuin, solo.
Ik had de route uitgezet met Komoot maar ondertussen weet ik dat ik onderweg nog wel stukken tegen kom waar nog mooie paadjes zijn en dan zou ik van de route afwijken.
En dat was ook het doel voor de dag, zoveel mogelijk off road.
Toen ik wegreed was net de zon op en in alle stilte reed ik door het Panjevaart bos waar ik normaal ren. Magisch. 
Het volgende groene deel was de Rucphense heide. Daar ben ik een beetje aan het dwalen geweest omdat ik de zandpaden wilde vermijden. Het is overal zo droog dat er veel zand is en daar is gewoon niet op te fietsen.
Via Rucphen reed ik langs de rand van Roosendaal om zo op de Wouwse Plantage uit te komen.
Vanaf daar ben ik heel lang in bosgebied geweest. Je fiets door het groene deel bij Woensdrecht  en Huybergen zo de Ossendrechtse heide op.
Rond de 70 km heb ik een eerste stop gedaan. Pannenkoeken en cola uit mijn Ortlieb bikepacking tas gevist en in het gras een mini picknick gedaan.
Weer opgeladen voor het volgende deel.
Net bovenlangs Putte kom je in het Nederlandse deel van de Kalmthoutse heide. De Kalmthoutse heide ligt een deel in Nl en een deel in België.
Daar heb ik mezelf redelijk opgeblazen. Ik kwam in het zand gedeelte terecht en man man wat heb ik dat vervloekt. Stukken gelopen met de fiets, niet te doen gewoon.
Maar wel een heel mooi deel, dat dan weer wel.
Ik ben daar ook nog wat stukken van de geplande route afgeweken om nog meer zand te ontwijken.
De route had ik zo ingetekend dat ik net binnen de grenzen bleef. Maar er waren twee stukjes waar ik net even over de grens ging. Een deel was maar 500 meter misschien en reed ik zo Nederland weer in zonder problemen.
Een ander deel was echt volledig afgezet en ik moest iets anders verzinnen.
Helaas wist ik van een vorig tochtje dat de enige optie daar een ongelooflijk lang zandpad was. Als je die neemt blijf je in Nederland. De afspraak was, zoveel mogelijk offroad. Dus daar stond ik, vloekend met de fiets, ploeterend en lopend door zeker 2 km mul zand.

Maar aan alles komt een eind dus ook aan dit stuk. Een paar km verder kwam ik langs een ijsboerderij, dat is een mooie troost. Maar de rij buiten was zo lang dat ik maar doorgefietst  ben. Er kwam een deel weg met een fikse wind op kop, bikkelen.
Zo kwam ik bij Nispen. En was Jeanet onderweg om een rijdende verzorgingspost te regelen . Ik reed door het onderste deel van de Rucphense heide, over de Buisse heide en voelde een hongerklop opkomen.
Terwijl ik het bosgebied onder Zundert uitreed viel ik bijna van mijn fiets af. Geen water meer en hongerklop. Ik kwam bij een weg en ben daar gaan zitten want Jeanet was niet ver weg. En inderdaad, 5 minuten later was ze daar met drinken en een tas vol eten, de held.
Als een dolle heb ik alles naar binnen gewerkt. De teller stond op 115 km.
Opgeladen voor het laatste deel ging ik verder. Eerst een deel weg waar ik nog steeds de wind op kop had.
Maar het laatste deel van de tocht zou ik hem toch ergens zij mee moeten hebben.
Ten Oosten van rijsbergen vond ik fantastisch paadje langs de AA wat vervolgens weer uitkwam bij de Krabbenbosshen.
Het laatste deel bos is de Pannenhoef, dat vind ik altijd een erg tof deel. Ik kom er vaker.
Toen kwam toch echt het eind in zicht.  Aangezien ik het eerste stukje de gps vergeten was aan te zetten moest ik nog een lusje om op de Sigma tot de 161 km te komen. Op mijn Polar Grit eindigde ik op 164 km.
Wat een tocht zeg, veel off road en de delen mul zand kon ik wel vervloeken maar wat een mooie tocht is het geworden!
Alle bos en heide gebieden in de omtrek heb ik meegenomen en ertussen stukken mooi Brabantse landschap.
Thuis gekomen was ik echt verrot maar helemaal happy.
Een Karmeliet en tapas om het af te ronden, Dirty Kanzelled 100 mijl ✅
Fietsen op deze manier op een gravelbik is supergaaf!
Thanks LTD voor de inspiratie.
De hele route vind je hier. 

Virtueel het Pieterpad of de Grizzly 100 km lopen

De virtuele hardloop en fietswedstrijden zijn niet aan te slepen. Nu de hardloopwedstrijden zijn gecanceld is dit het nieuwe lopen.
De projecten die ik leuk vind zijn de wat langere dingen. Iets wat een projectje wordt over een bepaalde tijd.
Ik schreef al eerder over de The Great Virtual Race Across Tennessee 1000K, een event waar je 4 maanden mee bezig bent.
Bearsports heeft een aantal leuke virtuele events gemaakt zoals het Pieterpad en de Grizzly100. 

Bij het Virtuele Pieterpad (VP) loop je vanaf 15 juni binnen 45 dagen het Pieterpad van
noord (Pieterburen) naar zuid (St Pietersberg).
Je moet in 45 dagen minimaal 498km lopen. Dat komt neer op gemiddeld 11,1km per dag of 77,5km per week.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 498km lange Pieterpad bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt, net alsof iedereen met een GPS tracker loopt.
Alle info vind je hier.

Dan is er de Virtual Grizzly100, wie loopt de meeste aantal kilometers in 30 dagen
Bij de Virtual Grizzly100 loop je vanaf 1 juni in 30 dagen zoveel mogelijk kilometers. Je moet in 30 dagen minimaal 100km lopen. Dat is gemiddeld 23,33 km per week. Meer mag dus ook.
Er zullen klassementen worden opgesteld voor: de langste afstand, de snelste loper en de deelnemer met de meeste hoogtemeters.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 100km lange Grizzly100 parcours bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt.
Alle info vind je hier.

Dan is er voor de oriëntatie liefhebbers nog NAVI GREAT.
Een oriëntatieloop op meerdere locaties in Zuid-Limburg. In de maanden juni, juli en augustus kun je kiezen uit 3 locaties per maand. Per locatie hebben wij op een kaart de 15 mooiste plekken aangestipt als ‘’checkpoint’’. Jouw taak is om al die checkpoints zelf te vinden en een route ernaartoe te vinden. Op de checkpoints ligt een knipper verstopt waarmee je het checkpoint kunt afknippen op de kaart.
Alle info vind je hier. 

Zoek je nog uitdagingen die wat langer duren dan zijn de leuke events!