Sneeuw en ijspret, natuurlijke energie!

In een periode waar het soms lastig is om ergens energie te vinden was het afgelopen week een groot feest.
Het leek of we met z’n allen plots uit de Corona pandemie waren gestapt, het bestond even niet. We gingen massaal naar buiten, verse sneeuw en ijs.
De wintersport spullen werden van zolder gehaald en ik zag alleen maar mensen met een grote glimlach.
Dit hadden we nodig, opgeladen worden door de natuur.
Ik kreeg er bijna keuze stress van. Rennen en wandelen in de sneeuw is tof, op je mtb in de sneeuw is magisch en schaatsen op je stoffige noren is fantastisch.
Er moet ook gewerkt worden dus wat doe ik wanneer.
Voor het werk moest ik Beukbergen zijn en dat zorgde voor een mooie run met Lia door de bossen op de Utrechtse Heuvelrug.

Ik fietste woensdag een gravelrit, een deel langs de graffiti van de Blind Walls in Breda en en voor de rest door de natuurgebieden er omheen. Door verse sneeuw, wow, supergaaf en soms superzwaar.
Dat we op pad gingen met Tonkie stond als een paal boven water.
Vrijdag kon ik nog een uurtje schaatsen op de Rozenven. niet geheel ontspannen want het ijs was nu niet heel goed op sommige plekken.

In de avond reden we naar de Veluwe met Tonkie om zaterdag in de vroege ochtend met de mtb op pad te gaan.
In de vroege ochtend stapte ik met -9 op de fiets. Via de Leuvenumse bossen het Kroondomein Loo op. Magisch, ik zag de eerste twee uur niemand.
Een witte wereld, de zon die net op was, een paar herten, ik en mijn fiets, wat een magische uurtjes.

 

Na 50 km was ik weer terug om samen een paar uur te gaan wandelen.
Een prachtige ronde over de HulsholsterZand. Met een blauwe lucht en een witte heide, wat een mooie dag.
Zondag ben ik eerst een rondje gaan rennen met Flynn, Over diezelfde HulshorsterZand, Een uur met een blije Flynn aan mijn zijde.

Na een lekkere lunch samen was het dan tijd om de schaatsen onder te binden.
Aangezien we vlak bij het Veluwemeer waren was de keuze simpel.
Ik had nog even het idee om naar Kampen te schaatsen maar daar was het ijs niet goed genoeg voor.

 

20 km op de schaats om erna warme choco te drinken en het weekend af te sluiten.
Een weekend lang hete wangen van de vrieskou, in de avond een slaaphoofd alsof je de hele dag geskied hebt.
Een wereld die van grijs en saai veranderde in wit, prachtig en vol avontuur.
Er waren weer lichtjes in mijn ogen, de avontuur lichtjes.
De natuur zorgde voor een week pret, geluk en avontuur en deed ons even alle Corona gedoe vergeten. Zo’n week hadden we allemaal nodig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.