Het WK Adventure Racen 2012 in Beeld (eindelijk)

Eindelijk heb ik dan de foto’s van het WK Adventure Racen 2012 in France in een filmpje gezet.
We hebben zelf veel foto’s gemaakt onderweg. Verder aangevuld met foto’s van Rene Schraa, waarvoor dank Rene.
Wat zijn we door een prachtig gebied gegaan!

WCAR, the movie

Tijdens het wk heb ik vieobeelden gemaakt met de JVC Picsio GC-WP10 camera, een onverwoestbare camera die echt waterdicht is!
Die recensie volgt nog maar hieronder de beelden aangevuld met foto`s. De camera ben ik vergeten na de eerste kajaksessie, zat nog in mijn zwemvest. Dus helaas mis ik de eerste dagen.
De video duurt 10 minuten, enjoy!

Een week later, still dreaming

Het is back to reality. Ik ben weer in de grote stad die Rotterdam heet, weer aan het werk en alles lijkt wel weer zo zijn gang te gaan.
Maar nog steeds zit mijn hoofd vol van alles. Er komen beelden omhoog die ik me plots herinner van Tasmanie. Iedere dag spreekt iemand me wel aan op de race, hoe gaaf het was om ook vanuit NL te volgen.
Het is mooi om te zien dat adventure racen een stukje bekender is geworden doordat wij meegedaan hebben aan het wk.
Verder eet ik mij het ongans. 10 boterhammen voordat het 10 uur in de morgen is, is best veel. Ik ben een paar kilo lichter en mijn lijf is druk bezig om dat weer aan te vullen.
De blaren onder mijn voeten zijn bijna genezen en ik loop weer normaal.
Maandag was ik bij de sportfysio (om even bij te kletsen) en die heeft me gelijk gemasseerd, Verbaasd dat alles zo soepel was.
Slapen is ook iets wat even aagevuld moet worden. Zodra ik op de bank zit val ik in slaap. Ik geef overal maar aan toe, best lekker zo lui zijn.
En sporten?
Gek genoeg had ik donderdag serieus zin om een stukje te gaan rennen, vlak en op asfalt.
Maar ik ben fiks verkouden geworden, natuurlijk niet zo heel gek. Dus luier ik maar even verder. Sliep ik meer dan de klok rond vannacht en het lopen komt wel.
En nu? Een zwart gat?
Vooralsnog heb ik nog niet zo heel veel zin om wilde plannen te maken.
Een groot dilemma is het WK 2012, die is nu officieel in Frankrijk.
Dicht bij, dus een stuk goedkoper en een mooi gebied. Verder hebben wij grote kans om bij de 65 teams die mee mogen doen terecht te komen omdat we een wk gefinished hebben.
Maar we zouden in 2012 een sabbatical nemen qua AR. Om in 2013 ergens in Zuid of Midden Amerika weer mee te mogen doen aan een WK.
Een lekker loopjaar lijkt me ook heerlijk, iets minder trainen en doen waar ik zin in heb zonder druk.  Ach, we zien het wel. Eerst nog even lekker luieren en lopen wanneer mijn lijf zegt dat het weer zin heeft.
Hieronder nog een prachtig kort filmpje van wat we gedaan hebben…god wat is het toch mooi!

ARWC 2011 Tasmanie, het verslag

Toen ik jong was bestond de Eco-challenge nog. Een expeditie adventure race van 7 dagen die nu XPD Serie heet en oa het WK onder valt. Er werd geraced in de mooiste verlaten plekken van de wereld. Stoere dingen door stoere mensen.
Toen zat ik met open mond voor de tv. Totaal gebiologeerd en iets wat alleen supermensen deden. Te groot om er van te dromen. Want dat was alleen weg gelegd voor een heel klein groepje sporters.
November 2011, Tasmanie, daar sta ik dan met mijn jongens van BART. Aan de start van het WK adventure racen. Een expeditierace van 9 dagen. Ongelooflijk dat ik daar aan mee ga doen. Het is voor iedereen weg gelegd, als je je dromen maar achterna gaat.
We hebben het gefixed, we zijn gefinished op het WK na 8 dagen racen.
Hoe moet ik zo`n avontuur vertellen in een blog? Er is zoveel gebeurd dat ik het zelf nog niet kan bevatten.
Ik ga een poging wagen en alle etappes kort vertellen. Mijn hoogte en dieptepunten van die etappes.

2 November, leg 1 ; 17 km zee kajakken
Het strand van Burnie is het startpunt van de race.
160 kakjakken liggen op een rij. We worden weg geschoten, rennen naar de kajak en slepen het in zee. De race is begonnen. 17 km op zee kajakken van Burnie naar Pinguin.
Mijn eerste keer dat ik ooit op zee kajak. Samen met Francis peddelen we achter de rest aan. Sommige delen zijn er golven en zijwind maar al met al is het best te doen. Het is vooral een prachtig gezicht om al die kajaks te zien.
Er komt ook rust in mijn lijf. De spanning is weg, want de wedstrijd is begonnen.
Ik realiseer me dat ik begin aan de wedstrijd/reis van mijn leven. Hoe en of we het gaan fiksen weet ik niet. Het is een avontuur waar ik geen idee van heb hoe ik dat ga overleven. Met de ervaring van een 40 uurs langste race is het niet echt een vergelijking.
Na 17 km komen we uit in Pinguin. Continue reading “ARWC 2011 Tasmanie, het verslag” »

Back home, nu het verhaal nog

Gisterenavond ben ik thuis gekomen uit Tasmanie en vandaag ga ik proberen om het hele verhaal, een expeditierace van 8 dagen in een verhaal te gieten.
De reacties die we gehad hebben en nog steeds krijgen zijn hartverwarmend en waanzinning!
Iedereen ontzettend bedankt. Het heeft ons echt energie gegeven!
Be patient, the whole story is on the way……

We did it!! Finished in the WCAR!

Zonet om 1 uur zijn we gefinished in het wereld kampioenschap adventure racen!

Met de tranen over mijn wangen reden we een ererondje op de fietsbaan van het finishpunt.
Hier hebben we een jaar naar toe geleefd, een jaar voor getraind.
In bijna 8 dagen hebben we deze expeditie overleefd.
Het was echt , echt zwaar. Uiteindelijk hebben we gisteren voor de shortcut gekozen, als je dat zo mag noemen.
Het houdt in dat we de kajaksessie over hebben geslagen zodat we zeker wisten dat we zouden finishen.
Zoals het er nu voor staat staan we op plaats 52. Veel teams hebben opgegeven.
Hier zitten 4 gelukkige mensen die hun droom hebben waar gemaakt!
Het verhaal volgt…wij gaan eerst naar de macdonalds en dan slapen!!!
dit wordt herhaald de komende dagen….
Iedereen heel erg bedankt voor het meeleven, de berichtjes!!!



Note RR:

Als helpdesk heb ik het voorrecht nog wat aan dit bericht te kunnen toevoegen: De videobeelden van de laatste legs en natuurlijk de teamfoto. Onwijs gefeliciteerd met jullie MEGA-PRESTATIE!! Ongelooflijk zwaar moet dit geweest zijn! Geniet heerlijk na!! TOPBIKKELS!!!