Wat een omgeving en wat een race….

In September 2012 deden wij met team BART mee met het WK adventure racen in Frankrijk.
Wij waren 155 uur onderweg, kwamen door de mooiste gebieden en deden prachtige dingen. RaidinFrance heeft een samenvatting gemaakt is nu te zien in een filmpje van 53 minuten. Een heel mooi overzicht van het bizarre parcours.
Nog steeds kijk ik vol ongeloof naar de beelden van het Raften. Dat we dat overleeft hebben! Op minuut 15.30 zie je een mooi stuk raft. Maar het is zeker de moeite waard om heel het filmpje te bekijken. Wat een mooie sport is het toch! En wat zijn wij bevoorrecht dat we dat in zo’n omgeving mogen en vooral kunnen doen!

Het WK Adventure racen 2012, het verhaal

Back to Nature was de slogan van het wk. Daarom had men bedacht dat we wel naar de start konden fietsen. 25 km en 500 hoogtemeters om 4 uur in de ochtend en de race moest nog beginnen. Daar krijgen we nog warme thee van de organisatie, de rest van de race zouden we ons water uit beekjes en rivieren halen.
Dag 1 ;
Om 6 uur zaterdagmorgen vertrekken de eerst teams. Een trekking van 32 km de gletsjer op. De etappe is wat ingekort omdat de andere 2 gletsjers niet te lopen zijn door sneeuwval.
We moeten naar 3283 meter klimmen, Glacier du Sele, wat een begin etappe.
Voor sommige teams gaat het daar al gelijk mis. De organisatie heeft er nl 2 punten uitgehaald maar erg onduidelijk in de beschrijving gezet. Wij hadden het geluk dat we eerst naar cp1 liepen. 2 Teams lopen naar de andere punten en komen daardoor zo laat bij de gletsjer dat ze er niet meer op mogen.
Wij klimmen naar boven en als het licht wordt zien we hoe ontzettend mooi het is.
Na uren lopen komen we bij de gletsjer aan. Stijgijzers aan, in touwformatie en zo gaan we voor het eerst als team BART een gletsjer op. Het is onwaarschijnlijk maar terwijl wij nog naar de top moeten klimmen, wat nog uren duurt, komen de topteams naar beneden rennen op de stijgijzers.
De trekking is zwaar maar enorm mooi, wat een stilte en een schoonheid! Helemaal boven hangt de cp en we vervolgen de weg terug. Op het rotsige ijzige deel vallen we allemaal wel een keer en het is een wonder dat we onze enkels niet gebroken hebben. Ik hou er uiteindelijk een bloedneus, dikke neus, dikke vinger en pink aan over.
Er volgt een mtb trekking waarbij blijkt dat men een extra looptrekking ingelast heeft om het gletsjer deel te compenseren. We stappen van de fiets en gaan weer lopen. Hoogtemeters zou het woord van de wedstrijd worden, klimmen of dalen, vlak lopen is er niet bij.
Als we een paar uur lopen nemen we de komende etappes door en zien we dat als we alle punten gaan halen we etappes niet gaan halen. Met name de raft (level 4) en kajak etappe (level 2) willen we heel graag doen. Er zit een dark zone op die etappes en dus denken we slim te zijn. We slaan een aantal punten over en volgens onze berekeningen zouden we dan in de ochtend de dag erna bij die 2 etappes zijn en kunnen we bij daglicht alles doen.
Dus korten we wat in en komen uiteindelijk weer bij de mtb. Continue reading “Het WK Adventure racen 2012, het verhaal” »

Over de finish!!!!

Rond 17u uur vanmiddag kwam BART-Superano trots over de finish in Roquebrune-Cap-Martin. Na een lange mountainbiketour waren ze om 14u bij AT16 en mochten door naar stage Q. De korte trekking door het oude centrum van Roquebrune was ondanks het meedragen van de kayakmaterialen leuk. Daarna werd afgerond met 5km zeekayak.

Onderstaande een foto van het team tijdens de kayak gister. Met dank aan Rene Schraa.

Martine, Nico, Guido en Francis kijken terug op een mooie race. Onderweg teleurstelling en tegenslag verwerkt, maar ook gelachen en vooral genoten van de prachtige natuur. ‘We hebben als team goed geraced en alle disciplines en TA’s kunnen doen. Dat we met 4 zijn geeindigd is al iets om trots op te zijn!’

Morgen wellicht een berichtje van Martine zelf. Nu is het tijd voor douchen, eten en vooral slapen…

Vanuit de back-office in elk geval een dikke felicitatie!!!

Dag 7: op weg naar Roquebrune-Cap-Martin

BART Superano zit weer op de fiets. Vannacht even geslapen. Een lange moutainbikeroute moet hen vandaag naar Stage Q brengen. Welke route zij hiervoor kiezen, is niet helemaal duidelijk omdat de gps- tracks het niet meer doen. Team 49 heeft vast een plan! Het streven is om vandaag de eindstreep te halen.

Na de mountainbike tocht volgen nog 2 stages. Stage Q is een korte trekking door het oude deel van Roquebrune en dan naar AT 17 aan de kust. Met 5km zeekayak rond de Cap-Martin in stage R wordt de wedstrijd afgerond. Hopelijk is dat allemaal nog haalbaar. Francis, Nico, Guido en Martine hebben de afgelopen week laten zien wat ze waard zijn en verdienen een goed slot aan deze wedstrijd.

Dag 6: Stage L en misschien nog wat? + update

Na de positieve berichten van gistermiddag is er toch een kink in de kabel gekomen. Hoewel het overslaan van de mountainbike etappe was goedgekeurd en er werd toegezegd dat de fietsboxen om 16u bij AT 10 zouden zijn, was dit niet het geval. Verschillende teams die de alternatieve route volgden hebben erop moeten wachten. Vervolgens bleek dat voor BART-Superano ook de kayakmaterialen nog niet beschikbaar zouden zijn. Omdat ze niet meer meedoen voor de ranglijst, heeft het vervoeren van hun materialen geen prioriteit. Omdat het veld zo verspreid ligt kan de organisatie de logistiek niet meer helemaal bolwerken (om over het bijwerken van de website maar te zwijgen). Overleg met de race-directeur leverde ook niets op. Volop frustratie en emotie. Na 5 dagen afzien is het incasseringsvermogen niet zo groot meer.
Het is begrijpelijk dat teams die nog voor de ranking gaan voorrang krijgen, maar er zijn nog meer teams ‘out ranking’ (ook in de achterhoede) en die kunnen/ konden wel door.  Er werd serieus gedacht aan stoppen. Als verder racen je vrijwel onmogelijk wordt gemaakt is het niet leuk meer.

De wens om naar de finish te gaan en de vechtlust (en waarschijnlijk ook volharding tegen de wens van de Franse organisatie in) deden het tij keren. Team BART-Superano rondde vannacht een alternatief van stage K af en wacht bij AT 11 al uren op de kayakzak met nr 49. Hopelijk kunnen ze snel beginnen aan stage L, een kayaksessie van 48 km over rivier Var van Dalluis naar de mond van de Tinée rivier. Omdat de waterstand laag is, moeten er ook stukken met de kayak gesleept worden.
Óf en hoe het verder zal gaan, is afwachten.

UPDATE:
Rond half 8 kon team 49 eindelijk aan de kayaksessie beginnen. Deze werd in een keurige 8u afgerond. Na een pauze op AT 12 ging het team door met stage M, een korte trekking over ruig terrein. Veel klimmen en klauteren dus weer, maar na 49km zitten hadden ze er zin in. Het gaat ook nog goed, Nico had wat last v zijn maag vandaag, maar verder nog geen problemen (op een paar flinke blauwe plekken en schrammen na). Daarna wordt het weer spannend, een mountainbike sessie volgt dus hopelijk zijn de fietsen er. Omdat de gps track stil staat is onduidelijk waar het team nu is.

Hoewel het allemaal anders is gelopen dan vantevoren was bedacht,  willen ze deze race goed afronden met een finish in Roquebrune. Voor alle teams die AT 13 na 16u bereiken, is een verkorte route vastgesteld (een nieuwe tijdslimiet). Ook voor BART geldt die route. Hopelijk pikken we ze morgen weer ergens op.

Het gaat goed met BART-Superano!

Rond 14.00u vanmiddag werd het team door Tanja opgevangen bij AT 9. Fris en monter werden de eerste ervaringen gedeeld. De afgelopen nacht was heel zwaar. Kou, regen en mist in combinatie met veel klimmen en klauteren maakten het moeilijk. Maar, Martine, Francis, Nico en Martine voelen zich goed. Ze zijn nu over de helft van de race en afzien en genieten wisselen elkaar af. De teleurstelling van 2 dagen geleden is verwerkt en ze geven aan dat dit misschien wel de mooiste race is die ze ooit hebben gedaan. “Loodzwaar maar prachtig en heel tof”. 

Vanaf AT9 zijn ze vanmiddag in volle vaart over de weg richting Guillaumes gereden. Daarmee werd de mountainbike etappe overgeslagen. Een keuze die meer teams maakten vandaag. Bij AT 10 volgt de verplichte rusttijd van 4 uur. Laat in de avond zullen ze verder gaan en wacht hen stage K, 11km trekking en canyoning, met aan het einde een mooi stuk door de rivierbedding van de Var en vallei van Daluis.

Team 49 is nog altijd op weg naar de finish!!

Dag 5: Stage J en K?

Team 49 bevindt zich ongeveer op 3/4 van trekking I. Inmiddels is Tanja ter plaatse en hopelijk kan zij hen straks op AT9 voorzien van een warm welkom. Dan volgt later vandaag ook verslag van de ervaringen van het team.

Na deze trekking volgt stage J. Volgens de raceinformatie is dat een mooie, maar lastige mountainbike sessie over 32km. De teams zullen regelmatig de fietsen moeten dragen en navigeren is hier moeilijk. Uit het nieuws van gister blijkt dat deze tocht lang niet door alle teams erg gewaardeerd wordt.  
Daarna volgt de tweede verplichte 4 uur rust bij AT 10. Daar kunnen ze mogelijk ook alle berichtjes van de supporters lezen, dus plaats nog een reactie op de site. Ze kunnen het gebruiken en zullen het zeker waarderen!

Hopelijk kan het team na die stop de race gewoon vervolgen. Het is niet duidelijk waar en welke tijdslimieten er nog zullen komen en of ze die halen. In principe volgt stage K, 11km trekking en canyoning langs een technisch parcours. Met als afsluiting een mooi stuk door de rivierbedding van de Var en vallei van Daluis.

Dag 4: Stage H en I + Update

Punt 49 van de GPS track is vannacht niet heel veel vooruit gegaan. Maar, stage G is afgerond en H is begonnen dus nog altijd in beweging.
Na de mountainbike tocht zal het team in de loop van de dag verder gaan met een volgende trekking. Stage I telt 34 km door nationaal park Mercantour. Delen van de route gaan boven 2600m en aan het eind is het volgens de beschrijving ruig terrein.

De live website en het leaderboard zijn op dit moment verre van up-to-date. Duidelijk is dat veel teams gister een ‘out ranking’ hebben gekregen en/of de maximum tijdslimiet niet hebben gehaald en per bus verplaatst zijn. Wordt zeker vervolgt.

UPDATE:
De mountainbike etappe is afgerond en het team is begonnen aan de trekking. So far, so good!
Vandaag zijn het leaderboard en de GPS-tracks bijgewerkt (BART Superano is nu oranje). Team Seagate gaat stevig aan de leiding en daarachter 4 teams die dicht bij elkaar zitten. 15 Teams hebben gister een tijdslimiet niet gehaald en zijn met een bus(!) vervoerd naar AT6, waar de eerste verplichte stop van 4uur was. Deze teams staan nu in volgorde van limiet onderaan de ranglijst. Dit geldt ook voor de Belgische en Nederlandse collega’s van Dutch BioniX en Belgium Dream Team. Jammer!

Regels zijn regels en we praten er maar beter niet meer over, maar iets zegt mij dat voor deze teams het wedstrijdgevoel zo toch ook wel een beetje voorbij is. De racetijden zijn in elk geval niet meer te vergelijken. Hoe dan ook, het blijft een geweldige prestatie van alle teams!
Ongeveer op de helft van de wedstrijd zijn nog 36 teams bezig aan een ‘full race’ (64 gestart).