Virtuele Limburg Wine Trail Tour

Ik ben geen fan van virtuele loopjes. De enige loop die ik gelopen heb dit jaar was de  Great Virtual Race Across Tennessee 1,000K. Simpelweg omdat ik het een erg leuk concept vond.
De virtuele Limburgse wine trail tour is ook een concept die ik erg leuk vind.
Patrick Franken organiseert normaal wijn trails, volgend jaar zelfs een wijnmarathon.
Hij kan nu geen groep mee op pad kan nemen en dus  heeft hij een ander concept bedacht. Lees het maar eens! Gelijk een mooie manier om de kleine ondernemer te ondersteunen.
Een tof concept, het eerste weekend dat ik weer naar Limburg ga wordt het de wijntour!

Als je een Virtueel Limburg Wine Trail proefpakket koopt, krijg je er de GPX Wine Trail route tussen Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus cadeau. Hierbij zal een beschrijving van de route met enkele interessante wijnweetjes worden benoemd. Het lopen doe je in het prachtige Limburgse heuvelland, het proeven na afloop thuis of op je vakantieplekje.

wijngaard holset

De route is een totaalbeleving. Prachtige natuur, onverwacht opduikende wijngaarden en uitdagende paden om te overwinnen. Op de route liggen 2 wijngaarden: Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus. Hiervan zitten geen wijnen in het pakket, maar aangezien hun winkels wel geopend zijn, kun je altijd na afloop bij hun terecht om nog wat extra mooie topwijnen uit de regio Vaals mee te nemen.
De route start en eindigt in Holset, bij het wijndomein. Neem een mondkapje mee en loop nog even naar binnen voor de mooie wijnen.
De route is ruim 10k lang, loopt deels door het prachtige Vijlenerbos en heeft enkele mooie hellingen en vergezichten in petto.
De prijs voor de Virtual Wine Trail pakket is €60 (incl. verzend-en pakketkosten).
Optioneel is een route voor gevorderden van 20km, waarbij je nog 2 andere wijngaarden passeert.

Hierin zit inbegrepen:

  • Domein Crutzberg (Voerstreek België) Brut Nature Chardonnay – bubbelwijn
  • Domein Steenberg Epen Riesling – wit
  • Domein Stokhem Pinot Noir – rood
  • GPX route via mail van route
  • Potje stroop van de Stroopstooker
  • Routekaartje met leuke wijnweetjes
  • BESTELLEN?  – Stuur een mail naar valdivini@valdivini.nl met je adresgegevens en een mobiel nummer. We maken het pakket verzendklaar, versturen een betaalverzoek via tikkie en na betaling wordt pakket verzonden.

Waar haal je in deze periode energie vandaan?

Gisteren zat ik op de mtb in het mooie herfstbos. Een goede manier om mijn hoofd leeg te maken. Ik vroeg mij af waar ik mij druk over maakte voor de Corona crisis.
Ik kon het niet zo goed verzinnen, het leven is zo veranderd dat is bijna angstaanjagend.
Mijn, of beter ons leven bestaat bijna alleen uit Corona. Ik werk er non stop in, al vanaf Maart.
Jeanet werkt in een crisisorganisatie en is ook alleen bezig met Corona.
Dus als wij thuis zijn en over ons werk praten is het wederom dat onderwerp.
Ik vind het lastig om een weg te vinden in deze tijd. Er lijkt bijna niets anders te bestaan.
Ik maak mij iedere dag zorgen. Hoe moet dit verder, hoe gaat dit goed komen in de zorg? Hoe lang gaan wij dit volhouden? Wanneer zijn de ziekenhuizen in heel NL vol? Wat is er veranderd dat er ineens agressie is in de zorg waar er een aantal maanden nog werd geklapt.
Daarnaast zie ik overal om mij heen mensen met een kort lontje. We zijn verdeeld in Nederland. De ene groep vind het allemaal onzin en de andere groep probeert zich aan regels te houden. Er is haat en nijd.
Overal felle discussies over, ik ben ondertussen discussie moe.
Ook mijn lontje is korter en vind ik dingen echt lastig soms.
Dat alles zorgt ervoor dat ik een modus moet vinden om deze tijd door te komen. Zeker omdat we niet weten hoe lang dit nog gaat duren. Ik vrees nog lang.
Dus ben ik een aantal dingen aan het veranderen. Allereerst probeer ik mij van social media te onttrekken voor wat betreft Corona. Ik heb mensen verwijderd die non stop onzin verspreiden. Reacties geef ik bijna niet meer.
Ik probeer de nadruk te leggen op de leuke en positieve dingen. Die zijn er altijd genoeg maar in deze wereld zou je ze bijna niet meer zien.
We zetten vaker een ( feel good) serie op, kijk bv eens naar Emily in Paris.
We hebben weer een paar leuke puzzels aangeschaft van Jan Van Haasteren. Muziek aan en samen puzzelen.
Afgelopen zomer ben ik begonnen met een paar kruidenbakken in de tuin. Dat is echt leuk. Nu hebben we grote bakken aangeschaft en wordt het een groente/kruidentuin. Deze winter ga ik in kaart brengen hoe en wat we gaan planten.
Leuke dingen moeten worden gecanceld. Weekendjes met vrienden gaan niet door.
Sommige dingen kun je nog wel samen doen maar afspreken met mijn Belgische vrienden lukt niet. Een lang weekend naar de bergen hebben we ook moeten afblazen.
De skiweek zal er ws ook niet van komen.
Ik heb nog nooit een agenda gehad met zoveel doorgestreepte afspraken. Ik mis dat.
Die weekendjes ga ik nu zelf doen of samen met Jeanet. Dat deden we natuurlijk al maar nu wat vaker.
Alles wat meer aangepast omdat de horeca dicht is maar daar vinden we wel een oplossing voor.
Zo gaan we met drie een rondje fietsen komende week. Ik heb de route zo gemaakt dat we halverwege bij Tonkie komen en dan maken we van Tonkie een restaurant.
Er wordt zelf gemaakte taart en chocomelk meegenomen die we gaan nuttigen tijdens de stop.
En zo ga ik meer dingen doen. Creatief zijn om mooie lichtpuntjes te maken waar je energie uit haalt. Want dat is denk ik het meest belangrijk in deze tijd.
Zorgen dat je positieve energie krijgt ipv dat je leeg gezogen wordt en al je energie verdwijnt.
De zorgen die je hebt en je niet kunt veranderen proberen naast je neer te leggen.
Sport is altijd belangrijk in mijn leven maar in deze periode merk ik dat vooral fietsen mij ontspanning brengt. Het liefst op de gravelbike of mtb. In de natuur toffe routes rijden.
Uiteraard loop ik ook maar echt lange dingen doe ik niet. Ik heb dat nooit gedaan in Nederland. Daar reed ik voor naar de bergen, daar wil ik lang lopen. Of dichter bij huis, het Ahrtal of de Vogezen. Maar dat kan ook niet voorlopig.
De motivatie om nu echt iets langs te doen heb ik helemaal niet en dat is ook ok. De lange dingen doe ik op de fiets. Loopjes tot twee uur doe ik in mooie gebieden zoals vandaag, 16 km door Pannenhoef.
Eigenlijk is de grote truc, probeer te focussen op alle leuke dingen waar je energie van krijgt en laat alles los wat je energie kost.
Dat geldt natuurlijk altijd maar met zoveel negatieve energie overal is het
nog belangrijker ondanks dat het niet makkelijk is.
Ik weet dat ik nog regelmatig mijn neus zal stoten en mijzelf zal moeten toespreken. De wereld is nu gewoon even niet leuk.
Maar ik heb voor mijzelf een pad gemaakt hoe ik mijn/ons wereldje leuk wil houden.
Want ook in deze Corona wereld zijn er genoeg leuke dingen.
Als we dat nu allemaal proberen gaat er misschien weer wat meer positieve energie stromen. En daar worden we allemaal beter van.

Samen sterk; even geen Corona discussies meer

Gisteren is de Coronamelder app live gegaan en voor iedereen te downloaden. De discussies over de app zijn niet van de lucht. Zoals met alle Corona maatregelen.
Is er geen advies voor het dragen van mondkapjes, dan gaat de discussie daarover. Want een mondkapje zou iets kunnen helpen. Wordt later toch dringend geadviseerd om mondkapjes te dragen, dan gaat daar de discussie over. Want gisteren hoefde het niet.

En zo leidt iedere maatregel tot een nieuwe discussie, vragen of tegenargumenten.
Het OMT en RIVM liggen non-stop onder vuur, net als de regering. En natuurlijk maken zij ook fouten. Als het allemaal simpel en duidelijk was, waren we al lang “Coronavrij”.
Natuurlijk kun je over maatregelen discussiëren. Net zoals over de uitkomsten van ieder wetenschappelijk onderzoek. We mogen twijfelen en vragen stellen, zo houden we elkaar scherp. Maar in de afgelopen maanden zijn de vragen en tegenargumenten langzaam de boventoon gaan voeren. Iedereen vindt ergens iets van en velen trekken vervolgens een eigen plan. En dan heb ik het nog niet over de groep die denkt dat we nep patiënten in de ziekenhuizen hebben of over andere complot theorieën en onzin verhalen.
Is het echt zo moeilijk om ons, ondanks vragen en misschien twijfel wel aan de regels te houden, zoals afgesproken? Uit solidariteit of omdat er op korte termijn geen andere oplossing is? Gewoon omdat we allemaal willen dat het virus minder om zich heen grijpt dan het nu doet? Omdat we voor elkaar willen zorgen?
Zodat we niet weer de hele maatschappij op slot hoeven te doen?
Geen illegale feesten, 1.5 meter afstand, alleen winkelen, contacten beperken, een mondkapje op en handen desinfecteren. Zo moeilijk is dat toch niet?
In de ziekenhuizen doen we ons uiterste best om de reguliere zorg voort te zetten. En ik vraag me elke dag af hoe het verder moet, hoe we het vol kunnen houden.
Zouden de mensen die de maatregelen aan hun laars lappen enig idee hebben van wat er in de ziekenhuizen gebeurd? Dat we er overspoeld worden door Corona-positieve en -verdachte patiënten. Dat we ons drie slagen in de rondte werken?
Moeten we die zware omstandigheden nog maanden volhouden, omdat het een te grote moeite is om je aan maatregelen te houden?
Kregen zorgmedewerkers in het voorjaar alle steun, nu worden we met regelmaat agressief bejegend. Omdat we regels stellen waar dan weer iets van te vinden is.
Denk je dat wij het leuk vinden om geen of minimaal bezoek toe te laten? Of dat het voor ons fijn is om patiënten over te plaatsen naar de andere kant van het land? Niets is minder waar. Wij proberen zo goed mogelijk ons werk te doen, iedere dag weer. In het belang van onze patiënten.
Buschauffeurs en winkeliers worden in elkaar geslagen of uitgescholden, omdat ze vragen een mondkapje op te doen. Ook zij doen gewoon hun werk. Waar is het allemaal goed voor?
Zijn we echt zulke enorme egotrippers geworden? Gaat het alleen over ons eigen leven, eigen plezier en zogenaamde rechten?
Volgens mij is er een ander heel groot belang voor ons allemaal, samen.
Ik probeer de maatregelen na te leven en maak daarin ook fouten. Het is niet altijd makkelijk en ik ben niet perfect. Maar ik doe mijn best. Als iedereen zijn best wil doen om zich aan de regels te houden, wordt het leven voor ons allemaal misschien weer wat leuker. Dan is er misschien weer wat ruimte om uit eten te gaan met vrienden, een biertje te drinken in de kroeg, om een feestje te geven of te gaan reizen. Om dingen te doen die het leven leuker maken. En misschien wordt ons werk in de zorg dan ook wel weer leuk.
Dit is iets wat we samen moeten doen, met elkaar. Soms moet je de discussie stoppen ten behoeve van een groter belang. Dat belang is nu het controleren van de verspreiding van het Coronavirus.
Dat betekent niet dat we ondertussen geen vragen mogen stellen of ander beleid mogen ontwikkelen. Natuurlijk moet er gekeken worden naar regels op maat, naar het leven met Corona in de toekomst, naar soms tegengestelde belangen, naar een gezonde leefstijl, naar zoveel dingen. Maar in deze fase van de crisis is samen doen wat gevraagd wordt belangrijker.
First things first.

Stafkaarten NL downloaden en uitprinten – gratis

Ik hou van kaarten. Als je er naar staart krijg je al een gevoel van vrijheid en zwerven. Maar kaarten zijn niet goedkoop. Als ik de bergen in ga heb ik altijd een kaart van het gebied bij mij. Simpelweg omdat je telefoon kunt uitvallen en je dan geen idee meer hebt waar je bent en hoe je terug komt.

In Nederland is het allemaal wat overzichtelijker met je gps en maps.me. Maar dan nog steeds is het leuk om met een kaart te zwerven. Daar komt deze site van pas. 

Een scoutingsite waar een link in staat naar kaarten. De kaarten die je hiermee kan genereren worden ook wel stafkaarten genoemd. Dit zijn kaarten zoals weergegeven in de Topografische Atlas van de ANWB. Deze kaarten worden gratis ter beschikking gesteld door het Kadaster via www.pdok.nl en opentopo.nl (waar je overigens ook kaarten kunt downloaden.)

Het voordeel van de scoutingsite is dat je de schaal kunt instellen en dat is handig. Je kunt ook het printformaat aanpassen, a3 ,a4 of a5.

Kortom, ga je een orientatietocht organiseren of zelf iets ondernemen, dan kun je hier alle kaarten van Nederland vinden. Ideaal ook om mooie routes in te kleuren voor een leuk project!

 

Sportende vrouwen en de overgang – of niet sportende vrouwen en de overgang

Toen ik nog een klein Martientje was ging ik ergens in mijn pubertijd voor het eerst menstrueren. Ik had er vaag wat over gehoord via mijn zussen denk ik. Ik kreeg maandverband en dat was het geloof ik wel. 1978. Zo ging dat in die tijd.
2018 – ik ben nu 54 en in de overgang. Tenminste ergens ontdek je dat een aantal dingen samenkomen en dan kom je tot de conclusie dat het de overgang is/ moet zijn.
Een van de dingen die je in de overgang kunt krijgen is een depressie. Nu weet ik niet helemaal of dat is voor of na je alles gelezen hebt welke klachten je kunt krijgt in de overgang maar ik denk ervoor. Allemachtig wat een ellende.
Waar verdienen vrouwen dit aan? Eerst heel je leven menstrueren en vervolgens afsluiten met een bak ellende wat jaren kan aanhouden.
De man komt in de penopauze en wordt onrustig.Hij koopt een motor, ruilt zijn vrouw in voor een jong ding en er volgt hoogstwaarschijnlijk een tweede of derde leg. Hij is ook nog helemaal de stoere man.
Niet slecht, en wij vrouwen krijgen fysieke en mentale klachten, het is gewoon niet eerlijk.
Nu zou je denken dat in 2018 men daar wel over praat. Ik hoor er echter werkelijk bijna niemand over. Ja, als ik erover begin.
Maar ja, er zijn toch echt verschijnselen die je niet kunt verbergen.
Een opvlieger – als je het nog nooit gehad hebt, de dag dat de eerste er is weet je precies wat een opvlieger is. Het is een soort vuur in je borst en binnen 10 seconden guts het zweet uit al je poriën. Dat duurt hopelijk niet te lang en dan krijg je het koud want dan koel je enorm af. Raam open, raam dicht, trui aan trui uit, zoiets.
Als je geluk hebt dan komen die verdeeld over de dag.
Maar nachts  ben je de lul, dan neemt iets het over en zwem je je bed uit.
Dat gaat dus samen met slecht slapen, dat begrijp je wel. Kokend wordt je wakker, dekbed weg. Je valt weer in slaap, dan wordt je klappertandend wakker omdat je het stervenskoud hebt. En dat tig x per nacht.
Dus zou je denken daar hebben vrouwen het over. Niets is minder waar. Net zoals je doorloopt als je ongesteld bent, daar zeg je niets over. God knows why not – maar zo doen wij vrouwen dat blijkbaar. Als je er niet over praat bestaat het niet.
Dus ik dacht dat ga ik anders doen. Lees verder

Een half jaar in het Brabantse land – sporten is veel leuker!

Het is een half jaar geleden dat we verhuisd zijn naar het mooie dorp Hoeven in het Brabantse land. Na 53 jaar in de stad Rotterdam gewoond te hebben verhuisd naar een dorp. Dat moest enorm wennen zijn ondanks de bewuste keus. Ik was erop voorbereid.

Niets is minder waar, vanaf het eerste moment dat we hier zijn gaan wonen voel ik mij meer dan thuis. Een heel fijn huis en de rust van een dorp met vlakbij toch de stad (breda). Ik ben al zo ingeburgerd dat ik lokale producten koop bij de boer. 

Maar ook niet onbelangrijk, het sporten is een verrijking tov de stad. Op 10 minuten afstand is de Rucphense heide en daar liggen 3 mtb routes die aan elkaar geschakeld kunnen worden. Goed voor een dikke 50 km op de mountainbike. Een 25 minuten rijden naar links of rechts liggen mtb routes van 40 a 50 km rond Bergen op Zoom en rond Dorst. Dat zorgt ervoor dat ik veel sneller op de mtb zit en dat is fijn want dat doe ik ook graag. Maar ook een rondje op de racefiets is leuk. Brabant is redelijk autoluw en er liggen veel fietspaden. Dat zorgt ervoor dat je echt leuke rondjes kunt fietsen.

Ik ben nu een paar keer op de fiets naar huis gefietst vanuit het werk, een km of 54. Ook de moeite waard.

Lopen is ook prettig, zo goed als niet meer op asfalt. Vlakbij ligt het Panjevaartbos. Daar kun je heerlijk een uurtje rennen in het bos. En vanuit huis ongeveer 1.5 km asfalt, ideaal. Uiteraard is de Rucphense heide ook fijn voor een duurloopje. 

Kortom, Brabant is leuk! Gastvrij en ruimtelijk.

Er is nog geen moment van heimwee geweest en terug naar de stad, ik moet er niet aan denken!

Nu nog wennen aan het taaltje, dat blijft toch een dingetje…

Oh ja, er is zelfs een brouwerij in Hoeven die een eigen biertje maakt! Het Halderbergs blondje, triple en weissen,  mooi is dat!

NoteTo Myself – je hebt nog geen carnaval gevierd.

Check daarna of Brabant nog steeds leuk is.

Giant steps for a woman

Het is wat stil op Runtodream, ongeveer net zo stil als mijn trainingsarbeid. Maar alles met hele goede redenen.
2 grote gebeurtenissen wat de meesten al veel eerder in hun leven doen heb ik afgelopen week gedaan. 24 maart zijn Jeanet en ik getrouwd zoals de meeste al op fb hebben gelezen. En afgelopen woensdag hebben wij de sleutel van ons prachtige huis gekregen en zijn we in 1 dag verhuisd. 2 huishoudens in 1 dag verhuizen, gelukkig met sterke mannen erbij maar ik was totaal kapot. Man wat hebben we gesjouwd!
Een soort bodypump marathon.
Dus vanaf donderdag zijn we met hulp aan het breken en ah verven en maken we lange dagen van 12 tot 14 uur. Maar zeer de moeite waard, het wordt supermooi!
Het betekent dus ook dat ik niet veel tijd neem om te sporten. Te veel andere dingen die nu belangrijker zijn. Dat was voor de grote verhuizing want toen was het inpakken en alles uit elkaar halen. Maar ook nu met al het klussen.
Maar gelukkig schopt jeanet mij toch af en toe naar buiten. Gewoon even een uurtje lopen om te resetten.
En zo ren ik plots in Hoeven en omgeving. Vanuit huis ren ik al snel het dorp uit en na 2 km zit ik in het Panjevaartbos. Een leuk speels bos vol paadjes waar je lekker een uurtje kunt rondrennen in alle rust.
Als ik op de Rucphense Heide wil rennen ben ik er in 10 minuten met de auto. Daar zal ik heel veel km’s gaan maken. Ik ren er nu nog met Maps.me want anders vind ik mijn auto niet meer terug. Er liggen daar ook een aantal mtb routes, aan elkaar geschakeld rond de 45 km. Dat is 10 km fietsen om er te komen.
Nog geen week verhuisd naar Brabant en ik voel mij al enorm thuis. Vanuit hier ben je ook zo op de Brabantse wal of op de Kalmhoutse heide. Ik voorzie nog heel weinig asfalt loopjes.
Giant steps for a woman …… maar ongelooflijk mooie stappen!

Scandinavie op z’n wildst – Jolanda Linschoten

Gisteren was ik bij de premiere van de multimedia presentatie van Jolanda Linschoten. Scandinavie op zijn wildst.
Jolanda en ik hebben een onzichtbaar lijntje. We hebben elkaar een paar keer gesproken meer ook niet, en toch is er iets, alsof we elkaar al lang kennen. Dat heeft ws alles te maken met onze liefde voor de natuur, vrijheid, kracht en doen wat je voelt of droomt.
Een hele goede reden om naar het theather te gaan omdat jolanda als geen ander over deze onderwerpen kan vertellen.
Dit verhaal gaat over het zelf maken van ski’s, sneeuwschoenen en tenslotte een kano. Dat is helemaal niet iets wat ik ambieer dus zou je denken wat heb je daar te zoeken.
Alles, want het gaat dan wel over het bouwen van deze ‘ vervoermiddelen’. Maar het is ook een metafoor voor veel dingen die wij allemaal herkennen. Jolanda vertelt over onderwerpen die ons allemaal bezig houden.
Het vertragen, wat vertraagt ons en waarom is het zo moeilijk om dat vast te houden. Tijd is een raar fenomeen, je zoekt naar meer maar het wordt minder. Tijd kun je maar 1 keer gebruiken. 
Van het gewone iets bijzonders maken. Daar laat Jolanda je over nadenken. Alles wat je ontdekt als je op reis bent. Daar heb je geen mindfull run of cursus voor nodig.
Aan de hand van adembenemende foto’s, filmpjes, prachtige muziek en de woorden van Jolanda als inspirerende spreekster neemt ze je mee naar Scandinavië. Hun avontuur (uiteraard met Frank) kan ook de jouwe zijn. Misschien niet als kanobouwer, maar wel als reiziger, als vertrager, als iemand die van het gewone iets bijzonders maakt.
Ik heb genoten. Er zijn nog maar enkele kaarten voor de komende presentaties. Dus haast je en laat je meenemen naar de vertraging in een heerlijke avond Theater.

Hier kun je het verdere programma zien en kaarten bestellen. En daar vind je ook de trailer van de voorstelling.

 

Lees verder