Mtb route Vijlen en KVS 28 km in mooi Limburg

Limburg, ik hou van Limburg. Trails, heuvels, veel eet en bier tentjes en de taal nemen we dan maar op de koop toe.
Afgelopen weekend was ik er om te relaxen en om wat te trainen, in ieder geval hoogtemeters maken.
Standplaats Vijlen op een boerencamping.

Vlak bij ligt de mtb route Vijlen. Een mooi rondje met 620 hoogtemeters in 26 km.
Een pittig rondje waar best langere steile beklimmingen in zitten, voor Nederlandse begrippen dan wel.
Het bos ligt vol bladeren en eronder liggen veel losse stenen, dus zeker in de afdalingen is het echt wel opletten geblazen.
Een mooie ronde met een paar stukken asfalt. Het heeft niet veel technische bochten, de uitdaging ligt vooral in het klimmen en afdalen. Mooi afwisselend landschap, open stukken en grote stukken bos. De route is goed aangegeven, overal staan duidelijk bordjes.
Echt een toffe mtb route, aanrader.
Als je start bij boscafe het Hijgende Hert kun je mooi afsluiten met een heerlijk biertje van het Hert zelf, Hert blond. En je kunt er heerlijk eten!

 

Zondag wilde ik proberen om 25 km te lopen. Ik had de route van Koning van Spanje in mijn gps gezet, 28 km. Eens kijken hoe ver ik zou komen.
Jeanet zou hier en daar staan met wat eten en drinken, ideaal.
Een gure grijze dag, dat wel.
Ik ben halverwege het parcours begonnen en was na 8 km bij Rocca, waar normaal de start is.
Daar was de eerste ‘verzorgingspost’ .
Ik liep wel lekker, ontspannen vooral. En zo gingen de km’s voorbij.
Wel leuk om de route zo te lopen als er niemand is, je neemt het toch beter in je op.
Ik herkende hier en daar wel wat stukken ( 2jaar geleden liep ik hem als bezemwagen) .
In de open stukken was het koud, fikse wind en vooral guur, in het bos prima qua temperatuur.
De route neemt eigenlijk alle bosstukken mee die daar in de regio liggen, vooral het deel in het Bovenste bos vind ik mooi. Na een km of 20 was Jeanet daar met warme choco, heerlijk.
De laatste 8 zou ik er wel uitpersen had ik besloten.
Er waren twee delen die niet helemaal klopte op de een of andere manier. Ergens moest ik het prikkeldraad 2 x over terwijl ik wel op de route zat en in een bos kon ik het pad niet vinden dat in gps stond. Maar goed, een doorsteekje bracht mij wel op het goede pad.
Ik kwam uiteindelijk na 28 km en 660 hoogtemeters weer bij de startplek.
Meer dan tevreden, de laatste paar km was wel harken maar het was lang geleden dat ik 28 km gelopen had.
Erna een dikke vette spek en kaas pannekoek naar binnen gewerkt met uiteraard een Gerardus biertje.
Wat een heerlijk weekend weer. Limburg blijft mooi, hoe vaak ik er ook kom.

Een route in Strava zetten voor je Gps Sigma Rox 12.0

Ik ben geen geen grote Strava gebruiker maar met de nieuwe Gps Sigma Rox 12.0 worden alle routes die je in Strava Mijn Routes zet vanzelf naar Strava in je Gps Rox geüpload (wireless) en dat is dan toch wel heel handig.
Nu wil een route fietsen die ik in de Rox wil krijgen. Maar hoe krijg ik die in Strava want hij stond in Routeyou en niet in Strava.
De Sigma Rox ondersteunt 4 route sites, Strava, Komoot, Gpies en Trainingpeaks.
De route vond ik in Routeyou en moet dus in Strava komen.
Eerst moet je de gpx file downloaden en daarna na wat gezoek uiteindelijk de link gevonden hoe je de route kunt uploaden.
Via deze link kun je je route uploaden. Blijkbaar gaat dat dan weer via Strava labs.
Daarna wordt je omgeleid naar je Strava Route Builder om je route in je Strava account op te slaan.
Daarna is het simpel.
Dan maak je verbinding via wifi met je Strava account op je Sigma en je route staat op je gps.
Ik gebruik ook Gpsies.
Daar kun je je route in je kladblok zetten en vervolgens synchroniseren met je Sigma apparaat en binnen 1 seconde staat die op je apparaat.
Vervolgens ga je naar Strava op je Rox, dan verschijnt Toon Strava routes en daar vind je je routes.
En Fietsen of lopen maar…..

 

Stephan Aerts Classic – mtb tourtocht Kalmthoutse heide

Ik probeer iedere week een fietsrondje in mijn sport activiteiten te passen. Danwel met de bikeladies zelf een rondje fietsen of een leuke mtb tourtocht.
Ik moet zeggen dat het best goed gaat en dat komt vooral omdat er in de buurt hele leuke tourtochten worden georganiseerd.
Vandaag was de Stephan Aerts Classic, een mtb tourtocht van 30- 40 of 55 km.
Als ik een tourtocht fiets zijn er twee eisen, het moet niet te duur zijn anders ga ik zelf wel fietsen en er moet een lekker biertje bij de finish zijn.
En dat zijn eigenlijk de ingredienten die alle lokale tourtochten wel hebben.
Met 2 man/2 vrouw sterk stonden we in Kalmthout aan de start.
Kosten 6 euro, eis 1 was al rond.
Verleden jaar deden er 1000 plus mountainbikers aan mee dus ik was wel huiverig voor een drukke tour. Maar ws mede door de start tussen 8 en 10 uur was het eigenlijk geen probleem. Wij waren er rond 9.30, een mooie start op zondagmoergen.
De eerste 7 km was wel door het bos maar niet onverhard dus konden we lekker doortrappen. De mannen hadden er zoiezo zin in. Pittig tempo, goed voor het luie lijf die heel de week geen tijd gehad heeft om een uurtje te sporten.
Na 7 km scheurde we het bos in en zijn we er bijna niet meer uit geweest. Een prachtig stuk hei en leuke single tracks. Soms even gas terug omdat je achter iemand zat op een single track maar meestal was het prima te doen.
Ik kwam op stukken, het grootste deel eigenlijk, waar ik nog niet eerder geweest was.
Voor we het wisten zaten we al op 22 km en daar was de verzorgingspost.
Top geregeld, thee, soep, sportdrank en veel eten, kortom echt uitgebreid.
Mijn plan was om de 55 te fietsen ip, ik zou even kijken als we bij de afslag waren. Conchita en de mannen zouden de 40 km doen.
Daar bij de post ging het mis, de weg oversteken en daar bleek later, hing een bordje. Ik had naar rechts gemoeten en wij gingen naar links. Want op dat bordje zag ik 40/ 55 staan. Er was daar dus een lusje van 15 km extra om op dat punt terug te komen.
Nou ja, 40 km volle bak fietsen was ook prima. En ik had ook niet de beste benen vandaag dus helaas pindakaas.
Bij 36 km kwam ik erachter waar ik het bordje gemist had en dus was terug gaan geen optie meer.
Het einde was ineens in zicht. Na nog geen 2 uur met een gemiddelde van 20.9 km per uus waren we terug waar we gestart waren.
Hier was eis 2 – een lekker biertje.
Westmalle was ruim in voorraad en dus werd het een gezellige nazit in een heerlijk winterzonnetje. Toch niet zo erg dat ik het bordje gemist had…..

Stephan Aerts Classiceen mooie tourtocht over de Kalmthoutse heide en omstreken. Eerste deel wat asfalt maar dat wordt erna helemaal goed gemaakt.
Goed uitgezet, geen enkele keer mis gereden ( op patrick na die druk in de weer was met een hondje)
Verzorgingspost was meer dan goed. Inschrijving 6 euro.

Veldtourtocht Terheijden – modder en singletracks

Terheijden ligt in mooi Brabant en is niet zo ver van huis. Vandaag was er een Veldtourtocht van 35 en 55 km.
Inschrijving ter plekke a 5 euro en een groot veld om te parkeren. Het begin was goed.
Erna kwam ik erachter dat ik een bidon was vergeten en dat ik maar 1 fietshandschoen had. De andere was uit mijn tas gevist door Flynn bleek later. Gelukkig had Concita een paar extra en kon ik een flesje Aa gebruiken als bidon.


Met Concita en Patrick fietste ik de weilanden in. Het had enorm geregend gisteren en het was een modderzooi. Wat een gezwoeg zeg, volledig in het rood en we waren nog maar pas begonnen.
Na een km of 5 kwamen we Jack tegen en zo zouden we met 4 de tocht uitrijden.
Via velden en weilanden ploegden we door de modder tot we op een splitsing kwamen.
35 of 55 km, we hadden er 12 gedaan.
Normaal gezien zou je gewoon 55 km volgen maar de eerste 12 waren zo pittig dat we toch een momentje overleg hadden. Als het 55 km zo zijn zijn ging het een helletocht worden.
We waren er toch wel snel uit, 55 km en zou het echt zo zwaar blijven en we er klaar mee zouden zijn konden we altijd een short cut nemen.
Het bleek een goede keuze te zijn. We gingen het bos in en er volgden veel single tracks.
Voordat we bij de drinkpost waren lag er een enorm veld bij Breda waar men met behulp van lint een soort cross parcours had gemaakt. Gaaf gedaan, met korte scherpe bochten, pittige klimmetjes en steile korte afdalingen, wel een paar km lang.
Erna de drinkpost, top verzorgd, bananen, koek, choco en thee.

Het tweede deel van de route kwam eraan. Wederom stukken bos, soms een stukje asfalt waar je dan weer een lusje bos meenam.
Ergens kwamen we op een groot deel van de mtb parcours Dorst en het Cadettenkamp. Hele toffe single tracks met lekkere bochten waar je constant gefocust moet zijn.
De route was ook uitstekend uitgepijld. Geen enkele keer mis gereden.
Na bijna precies 55 km waren we weer in Terheijden.
Daar was nog een heerlijk erwtensoep en uiteraard een Trappisten biertje, die was meer dan verdiend!
Top georganiseerd tourtocht en heel pittig en tof parcours.
Zet hem gerust in je agenda voor 2020 – het eerste weekend van November.

Getest – de Sigma Rox 12.0, een gps waar je blij van wordt! (deel 1)

Op de fiets gebruik ik al jaren de Garmin gps, de laatste versie die ik gebruikte was de Edge 810. Een prima ding.
De afgelopen maanden heb ik de Sigma Rox 12.0 gebruikt. Deze gps heeft een aantal prijzen gewonnen en dat is niet voor niets. Eigenlijk ben ik vanaf dag 1 verkocht. Wat een gebruikersgemak!
Maar laat ik bij het begin beginnen.

In de doos,
De versie die ik heb is de basic versie. De gps zonder hartslagmeter en powermeter. Dus in de doos vind je de gps, maar Sigma is zo aardig geweest om gelijk houders bij de gps te leveren.
Iets wat mij altijd irriteert aan andere merken. Je koopt een gps en vervolgens kun je weer een houder bestellen voor veels te veel geld.
Sigma doet dat niet, er zit een schroefhouder bij en 2 houders die je met een tie-wrap op je stuur kunt vastzetten.
Ideaal, het kan gelijk op al meerdere fietsen zonder dat je iets hoeft te wisselen.

Opstarten
In tegenstelling tot de meeste gps-en is de Sigma Rox een apparaat waar je alles op het apparaat kunt doen. Alles gaat via wifi.
Dus uit de verpakking zet je hem aan, laat wifi netwerken zoeken en vervolgens verbindt je hem met je eigen wifi net.
Het is een redelijk hufterproof apparaat waar je zo mee weg kunt fietsen zonder eerst een heel boekwerk hoeft te lezen en daar hou ik van.
Je kunt je eigen gegevens instellen zoals geslacht,  gewicht en hartslagzones.

De Accu

De accu van de ROX 12.0 doet het 16 uur en in de energiebespaarmodus zou het tot 40 uur mogelijk zijn. Maar als je navigeert met de Rox is het wel korter.

Het scherm
Het scherm is touchscreen maar er zitten ook een aantal knopjes op. De knoppen zijn vrij simpel (zie foto). dus je kunt beide opties gebruiken.
Je kunt door de schermen scrollen middels de knoppen maar ook gewoon swipen op je scherm. Het formaat van het scherm is wat groter dan de standaard gps, een 3 inch scherm.
Ik vind dat erg prettig, het is duidelijk en overzichtelijk.
De kleuren zijn opvallend en duidelijk.

Profielen – je kunt een aantal sportprofielen op je scherm zetten en die aantikken als je gaat fietsen, lopen, skieen of welk profiel je ook kiest.
Er zijn ook meerdere fietsprofielen in te stellen. Bv je mtb, race, ebike enzovoorts.
Ieder sport profiel heeft ook zijn eigen kleur, lekker overzichtelijk.
Op je scherm kun je in het profiel wat je gekozen hebt van alles instellen. 
Dit onderdeel is iets anders dan al je scherm voorkeuren aangeven. Die scherminstellingen tijdens je sport doe je in trainingsweergave.
Dus in ieder profiel kun je onderstaande keuzes maken voor jou specifieke sport.

Automatische ronde – je kunt een ronde instellen op afstand, tijd of calorieen.
Automatische pauze – de gps stopt als jij stopt, zo hou je je netto fietstijd over.
Alarm – hier kun standaard de drink en eetpauze instellen . Maar er is ook een eigen keuze  om iets in te stellen.
Met een rondje fietsen met de meiden club wisselen we iedere 5 km van kop. Dat heb ik ingesteld en ik krijg dan een groot alarm in mijn scherm, erg handig.
Fietsinstellingen – wielmaat en gewicht fiets kun je hier instellen wat hij gebruikt voor berekeningen.
Gemiddelde berekeningen
Vermogenszones – hier kun je FTP EN 7 watt zones instellen
Intensiteitszones – hier kun je 4 intensiteits zones instellen.
Gps/ glonnasvoor een beter gps bereik.
Routing opties – hier kun je een aantal dingen instellen , hoofdwegen, onverharde wegen, fietspaden, eenrichtingswegen en veerboten. Als je een route fiets kun je deze gebruiken of uitschakelen. Dan kiest hij wat jij wilt. Ik had bij de eerste keer bv een mtb route ingeladen en had fietspaden aanstaan. Dus kiest hij alle fietspaden die vlak bij mijn route lagen. Nu heb ik met mbt-en die functie uitstaan en dan kiest hij onverharde wegen.
Op de racer heb ik bv de veerboot uitgeschakeld anders sta ik steeds bij een pontje.
Je kunt zelf bepalen, aan welke criteria je route moet voldoen.
Bij je route heb je ook de keuze tussen gemakkelijkste, aanbevolen en kortste route. Dus als je van A naar B wilt kun je hieruit kiezen.
Trainingsweergavehier kun je al je schermen instellen. Dit is eindeloos. Je kunt kiezen uit veel pagina`s waar je 1 tot 10 velden op 1 pagina kunt instellen. Er is een keus uit 30 verschillende velden. Alles is instelbaar naar je eigen wens.
Snelheid, kaart, afstand, trainingskaart, tijd, hoogte, navigatie, calorien, trapfrequentie om er maar een paar te noemen. Onderaan dit stuk zie je de hele lijst met functies.
Het is enorm!
Een van de toffe functies in dit onderdeel is dat je tijdens het fietsen (of welke sport dan ook)  een voorkeur kunt veranderen op je scherm. Simpel door een dataveld even vast te houden met je vinger. Dan verschijnt de lijst met alle opties en kun je zo veranderen.
Je hebt bv geen hoogtemeter in je voorkeur scherm en dat wil je toch onderweg omdat je wilt zien hoe hoog je zit. Even een veld vasthouden en je kunt wisselen, ideaal.

Resultaten – Onder dit kopje op je apparaat zie je heel overzichtelijk al je activiteiten, totalen en je beste resultaten tot nu toe.
Ook zit hier een kalender waar je je activiteit terug kunt zien op datum.
Ga je daarop staan dan zie je al je gegevens van een rit en kun je die route ook nog een keer fietsen als je wilt. Dus op deze manier heb je erg snel een route terug gevonden.

Een gereden route – Heb je een route gefietst of gelopen dan kun je als je de rit eindigt en opslaat al je gegevens terug zien.
Een overzichtelijk kaartje met totaal waarden, kaart, grafiek en ronden als je die gebruikt hebt.

 

Hoe het werkt als je gaat sporten
Om het overzichtelijk te maken een korte resume hoe de Rox werkt als je bv op je fietst stapt. 
Je kiest een sport – swiped je scherm naar beneden als je nog iets wilt instellen (bv strava segments aanzetten) – drukt op start en klaar – middels swipen naar links of rechts (of knopjes) kun je door al je velden gaan .
Simpeler wordt het niet.
Stop je, dan knop rechts onder en je kunt  je training opslaan.

Interval – Onder het kopje workout kun je een interval maken.
Er zijn twee opties, eenvoudige fase en Interval fase.
Simpelweg, een eenvoudige interval of een meer complexe interval. Die complexe interval kun je helemaal bouwen zoals je zelf wilt.
Je kunt bijvoorbeeld 10 blokken tempo invoeren als je wilt.
Een andere optie is gewoon een training in bv trainingspak maken en uploaden en rijden maar.

 


Rox en Apps – 
Er zijn 4 partijen waar Sigma mee samenwerkt.
GPSies, Strava, Trainingspeak en Komoot.
Dat betekent dat al je routes geupload worden in deze apps en dat je bv ook routes van daar in je Rox kunt zetten. Met Strava kun je live segments fietsen of lopen.
Als je thuis komt zoekt de Rox gelijk je wifi en upload je gegevens naar de applicatie waarmee je verboden bent en die je gebruikt.
Ik gebruik om routes te uploaden Strava en GPSies en dat werkt prima.
Het werkt dus twee kanten op, je kunt je route die je gereden hebt in strava uploaden maar ook een zelf gemaakt route in je Rox zetten via die applicaties.

Live tracking – De Rox is niet met je telefoon te koppelen en er is dus ook geen live tracking beschikbaar.

Software van Sigma – om eerlijk te zijn heb ik dat wel geïnstalleerd maar zo goed als niet gebruikt. Ik zie niet heel veel nut om weer een programma te gebruiken als bv al je gegevens geupload worden in bv Strava.

Opslag geheugen – De Rox 12.0 heeft een intern geheugen van 8 gigabyte , dat is best veel.
Maar wil je nu meer geheugen omdat je bv een wereldreis maakt en veel routes op wilt slaan dan kun je het uitbreiden tot 128 GB middels een externe geheugenkaart.

Waterdichtheid –  De Rox 12.0 heeft een waterdichtheidsclassificatie van IPX6-IPX7, wat inhoudt dat deze compleet waterdicht is. Tijdens het fietsen in de regen kon ik ook nog steeds via het scherm swipen.

Navigatie – Hier ga ik een aparte blog over schrijven omdat deze ook zeer uitgebreid is en erg interessant.
Alle kaarten van de hele wereld staat er al in, gratis en voor niets. dus je hoeft niets bij te kopen. Gebaseerd op Open Streets maps. Maar daarover dus later meer.

Zoals op de foto’s te zien is mijn scherm wel gesneuveld. Laten vallen op de straat en zo hufterproof is hij niet dat hij dat overleeft.

Zover het eerste deel, deel 2 over naviagait komt asap.
Ik ben een enorme fan geworden van de Rox 12.0 . Zou echt niet meer willen ruilen met de Garmin!

Specificaties
Sigma ROX 12.0
Gewicht: 125 gram
Adviesprijs: € 399,-
Adviesprijs bundel incl. snelheid/cadanssensor en hartslagsensor: € 479,-
meer info via Sigma

 

Continue reading “Getest – de Sigma Rox 12.0, een gps waar je blij van wordt! (deel 1)” »

Kwart Triathlon Hoeksche Waard – een uitstapje

Als ik bij de grote boei ben waar ik omheen moet denk ik ‘ zo, kat in het bakkie, dat gaat lekker snel dat zwemmen’ . Maar als ik voor mij kijk en bijna heel het veld met oranje badmutsen rechtdoor zie gaan ipv een streep terug naar de steiger denk ik shit. Dit is nog lang niet de helft . Misschien even luisteren bij de briefing dan had ik geweten dat het een grote driehoek was.
Een aantal weken geleden had Barbara een startnummer over van een vriendin die niet ging. Ga gezellig mee, dat leek mij wel een leuk idee en dus ging ik van start onder de naam Janna. Twee weken geleden een x met Barbara gezwommen om zeker te weten dat ik niet verzuip en voor de rest maar gewoon zwemmen en zien waar het schip strandt.
En zo lag ik daar in het water met mijn oranje badmuts. Lia was mij al voorbij met haar schoolslag, sterker nog bijna heel het veld was mij voorbij. Maar ik was niet de laatste en dat vond ik al een winstpunt.

De meiden zijn er klaar voor.

Eindelijk na ws 1500 meter zwemmen ipv 1 km door het steeds uit koers raken kwam ik bij de steiger na 28.34 minuten. Het eerste onderdeel overleefd, de rest komt wel goed wist ik.
Op het hockey veld was het park ferme zoals men dat noemt. Of wisselplaats, daar fietsschoenen aan en een reep in mijn mond.
Ik vond het maar gek om in dat zelfde pakje te zwemmen, te fietsen en te rennen. Vooral om nat op mijn fiets te stappen. Maar ik moet zeggen, het was snel droog, mede door de harde wind die er stond in de Hoeksche Waard.

Defensie chicks

Eerst nog een eindje lopen door een zone waar je niet mocht fietsen en toen op de fiets.
Twee rondjes van 20 km. Ik had lekker de vaart erin. Door de wind had je een soort zijwind tegen, een stuk vol tegen en het laatste stukje mee.
Na een km of 10 haalde ik Lia in en na 15 km Barbara. Ik riep nog ‘ haak aan in mijn wiel’ maar dat mag dan weer niet.
Ik begon aan de tweede ronde en dankzij de vrijwilligers op bepaalde punten kon je goed tempo doorrijden omdat ze het verkeer tegen hielden. Ondertussen had ik in totaal 7 vrouwen ingehaald. Dat geeft de burger moed.
Het tweede rondje ongeveer gelijk gefietst en na 1.25 uur was ik weer bij de mat waar ik moest lopen. Netjes 28 km per uur.
Ik had mijn helm al los gemaakt na de mat waar ik moest wandelen maar moest hem weer vastmaken anders werd ik gediskwalificeerd. Weer een eindje lopen naar de wisselplaats wat niet zo handig gaat op die fietsschoentjes maar daar kon ik wisselen en hup de loopschoenen aan.
Via een klein lusje over het gras kwam ik op het loopparcours. Een lus van 2.5 km die je 4 keer doet. Daar liep dus ineens iedereen. Wel grappig.
En zo begon ik aan de 10 km, even rare benen na het fietsen maar ik had al snel een goed tempo te pakken. En zo liep ik 4 rondjes, Barbara en Lia kwam ik zo steeds tegen toen ze ook op het parcours waren. Uiteindelijk liep ik de 10 km in 51.55 uur wat dan best ok was aangezien ik geen enkel tempo iets heb gelopen het afgelopen seizoen.
Na 2.52 uur kwam ik de finish over.
Een leuke manier om zo je sporten te mixen en fiks aan de bak te gaan. Ok, dat zwemmen is nu niet mijn ding maar goed, dat half uurtje overleef ik wel.
Ik was ook zeer tevreden over mijn eindtijd want de limiet was 3.15 uur en ik was nu niet overtuigd dat ik dat ging halen.
Grappig genoeg had ik nog in de prijzen gevallen ook als ik onze mijn eigen naam in mijn klasse had gelopen.
Hoe dan ook , een leuk iets om af en toe eens te doen.
Erna een gezellig biertje met z’n 6en en de conclusie was dat het zeker voor herhaling vatbaar is.
De organisatie – super! Alles top georganiseerd, ik heb alleen maar aardige behulpzame vrijwilligers gezien en gehoord.

Tocht der Frinten Alblasserwaard – een van sympatiekste Toertochten die er is

Stichting Frinten , een stichting dat zich tot doel stelt de (wieler)sport in al zijn verschijningsvormen te bevorderen. Dat klinkt als een prachtig doel, en dat in samenwerking met de Kmar (Koninklijke Marechaussee) . Ander mooi iets is dat men een deel aan een goed doel schenkt.
Maar die samenwerking zorgt ervoor dat de “Tocht der Frinten” op de defensiekalender is verschenen en buiten de defensiewereld is het een open toertocht voor iedereen.

Het afgelopen jaar waren er drie toertochten georganiseerd en deze laatste, in Alblasserwaard hebben wij met z’n drieën mee gefietst.
De start was in Oud Ammers, bij het sportpark.
Monique, Conchita en ik wilden rond een uur of 9 starten en dus parkeerde de bikeladies de auto om half 9 op locatie.
De prijs is 8 euro en voor defensiemedewerkers zelfs maar 5 euro, dat het nog bestaat.
Dan krijg je bij de start al een broodje en kop koffie.
Het beloofde een warme dag te worden. Wat vreemd drukkend weer, dampig maar wel met een stevige wind.
Een goede reden om vroeg te starten. Dus gingen we al kletsend op pad, ongeveer met z’n drieën naast elkaar. Maar na 20 km en wind op kop leek het toch wat verstandiger om wat af te wisselen met kopwerk.
Ik had al snel gemerkt dat bij ieder minimaal klimmetje mijn benen volledig vol liepen. De Pyreneen stage race zat nog maximaal in de benen. De route was vanaf het begin supermooi. Autoluwe wegen, het eerste deel langs een nevelig Lek. Waar een waterig zonnetje boven hing. Via Vianen, Everdingen richting Leerdam, Kedichem en Arkel
Mooie weggetjes en vooral langs veel water, weilanden met schapen en koeien en een mooi polderlandschap. Ondertussen waren wij aangehaakt bij 3 mannen en gingen de km’s behoorlijk rap.


Met een gemiddelde van 31 km per uur hielden de mannen ons wat uit de wind. Ik moest behoorlijk werken om aan te haken. Maar we konden het tempo goed aanhouden. Maar juist door bochtjes en steeds weer even aanzetten voelde ik dat het gewoon een te hoog tempo was. Dus werd het tijd om ons te laten zakken.
Monique en Conchita konden het prima bijhouden maar lieten zich ook zakken.
De 110 km van de bergen was net 4 dagen geleden en de benen waren nog niet in staat tot stevig tempo fietsen zo lang.
Ondertussen zaten we rond de 60 km en zou er ergens een stop moeten zijn bij Schelluiden. Dat was nog een stukje verder, dus nog even door. Bij 75 km was daar het restaurantje waar we een munt voor hadden gekregen om een drankje te doen. Het is dat er meer fietsers zaten anders waren we er zo voorbij gereden.
Een heerlijke lunch, koffie en cola en ik trok weer bij. Op naar het tweede deel.
Dat is ook al zo’n mooi stuk, Giessenburg, Molenaarsgraaf, Bleskengraaf, Alblas en zo door naar Kinderdijk . Het is een tijd geleden dat ik daar gefietst heb maar ik blijf het een prachtig stuk vinden. Tot aan Kinderdijk hebben we fiks wind op kop tegen. De meiden doen het kopwerk wat ik erg waardeer.
Met een lusje komen we bij Kinderdijk waar het lekker druk is met toeristen.


Daar krijgen we het aan de stok met een enorme asociale gefrustreerde bouwvakker die daar aan het werk is. Mijn advies aan de man – zoek ander werk wat je wel leuk vind en weet dat er heel veel leuke racefietsers zijn (zoals wij) .
Hij zal onze dag niet verzieken. We hebben het laatste stuk langs de donken de wind mee en fietsen lekker door.
De teller stopt op 127 km. Wat een toffe tocht zeg, de Alblasserwaard is echt mooi.
Bij het sportcomplex krijgen we zelfs nog een medaille, soep en een broodje.
We kunnen onze fiets netjes bewaakt weg zetten en proosten met een heerlijke Hertog Jan op een mooie en gezellig dag.
De organisatie is echt super, de route perfect aangegeven. Een toertocht doordeweeks is ook wel eens leuk dan altijd in het weekend.
Hou de agenda voor volgend jaar in de gaten, ik zal er tegen die tijd nog wel een postje aan besteden.
Want zulke organisaties verdienen een warme douche en meer aandacht.
Chapeau Sportfrinten!

Podcast tips – Cassette en De Grote Plaat

De eerste week van de Tour de France zit erop. Als podcast liefhebber is het aanbod aan wielrenpodcast echt enorm. In het woud van podcasts heb ik twee heel fijne gevonden.
De eerste is Cassette. Een podcast gemaakt door journalist Benjamin De Bruijn. Hij vertelt vooral verhalen uit de geschiedenis van het wielrennen.
Hij is nu bezig met een drieluik over de Tour de France Feminin 1984 bezig. Een bewogen periode in het vrouwenwielrennen. Hij kijkt terug en spreekt wielrenners en familie uit die tijd.  Een prachtig mooi stuk geschiedenis van het vrouwenwielrennen waar we weinig tot niets van weten.  Een aanrader!

De tweede is De Grote PlaatHierin combineren oud wielrenner John Den Braber en muzikant en wielrenliefhebber Blaudzun hun liefde voor fietsen en muziek. Een aangename combinatie.
Gasten en presentators bespreken hun favoriete nieuwe muziek en vertellen verhalen over wielrennen. Zo laat Koen De Kort als gast zijn muziek horen en vertelt hij met welke muziek hij gebruikt als hij opwarmt voor de tijdrit.
De playlist van de muziek in De Grote Plaat is terug te vinden op Spotify.