Mtb route Vijlen en KVS 28 km in mooi Limburg

Limburg, ik hou van Limburg. Trails, heuvels, veel eet en bier tentjes en de taal nemen we dan maar op de koop toe.
Afgelopen weekend was ik er om te relaxen en om wat te trainen, in ieder geval hoogtemeters maken.
Standplaats Vijlen op een boerencamping.

Vlak bij ligt de mtb route Vijlen. Een mooi rondje met 620 hoogtemeters in 26 km.
Een pittig rondje waar best langere steile beklimmingen in zitten, voor Nederlandse begrippen dan wel.
Het bos ligt vol bladeren en eronder liggen veel losse stenen, dus zeker in de afdalingen is het echt wel opletten geblazen.
Een mooie ronde met een paar stukken asfalt. Het heeft niet veel technische bochten, de uitdaging ligt vooral in het klimmen en afdalen. Mooi afwisselend landschap, open stukken en grote stukken bos. De route is goed aangegeven, overal staan duidelijk bordjes.
Echt een toffe mtb route, aanrader.
Als je start bij boscafe het Hijgende Hert kun je mooi afsluiten met een heerlijk biertje van het Hert zelf, Hert blond. En je kunt er heerlijk eten!

 

Zondag wilde ik proberen om 25 km te lopen. Ik had de route van Koning van Spanje in mijn gps gezet, 28 km. Eens kijken hoe ver ik zou komen.
Jeanet zou hier en daar staan met wat eten en drinken, ideaal.
Een gure grijze dag, dat wel.
Ik ben halverwege het parcours begonnen en was na 8 km bij Rocca, waar normaal de start is.
Daar was de eerste ‘verzorgingspost’ .
Ik liep wel lekker, ontspannen vooral. En zo gingen de km’s voorbij.
Wel leuk om de route zo te lopen als er niemand is, je neemt het toch beter in je op.
Ik herkende hier en daar wel wat stukken ( 2jaar geleden liep ik hem als bezemwagen) .
In de open stukken was het koud, fikse wind en vooral guur, in het bos prima qua temperatuur.
De route neemt eigenlijk alle bosstukken mee die daar in de regio liggen, vooral het deel in het Bovenste bos vind ik mooi. Na een km of 20 was Jeanet daar met warme choco, heerlijk.
De laatste 8 zou ik er wel uitpersen had ik besloten.
Er waren twee delen die niet helemaal klopte op de een of andere manier. Ergens moest ik het prikkeldraad 2 x over terwijl ik wel op de route zat en in een bos kon ik het pad niet vinden dat in gps stond. Maar goed, een doorsteekje bracht mij wel op het goede pad.
Ik kwam uiteindelijk na 28 km en 660 hoogtemeters weer bij de startplek.
Meer dan tevreden, de laatste paar km was wel harken maar het was lang geleden dat ik 28 km gelopen had.
Erna een dikke vette spek en kaas pannekoek naar binnen gewerkt met uiteraard een Gerardus biertje.
Wat een heerlijk weekend weer. Limburg blijft mooi, hoe vaak ik er ook kom.

Een route in Strava zetten voor je Gps Sigma Rox 12.0

Ik ben geen geen grote Strava gebruiker maar met de nieuwe Gps Sigma Rox 12.0 worden alle routes die je in Strava Mijn Routes zet vanzelf naar Strava in je Gps Rox geüpload (wireless) en dat is dan toch wel heel handig.
Nu wil een route fietsen die ik in de Rox wil krijgen. Maar hoe krijg ik die in Strava want hij stond in Routeyou en niet in Strava.
De Sigma Rox ondersteunt 4 route sites, Strava, Komoot, Gpies en Trainingpeaks.
De route vond ik in Routeyou en moet dus in Strava komen.
Eerst moet je de gpx file downloaden en daarna na wat gezoek uiteindelijk de link gevonden hoe je de route kunt uploaden.
Via deze link kun je je route uploaden. Blijkbaar gaat dat dan weer via Strava labs.
Daarna wordt je omgeleid naar je Strava Route Builder om je route in je Strava account op te slaan.
Daarna is het simpel.
Dan maak je verbinding via wifi met je Strava account op je Sigma en je route staat op je gps.
Ik gebruik ook Gpsies.
Daar kun je je route in je kladblok zetten en vervolgens synchroniseren met je Sigma apparaat en binnen 1 seconde staat die op je apparaat.
Vervolgens ga je naar Strava op je Rox, dan verschijnt Toon Strava routes en daar vind je je routes.
En Fietsen of lopen maar…..

 

Stephan Aerts Classic – mtb tourtocht Kalmthoutse heide

Ik probeer iedere week een fietsrondje in mijn sport activiteiten te passen. Danwel met de bikeladies zelf een rondje fietsen of een leuke mtb tourtocht.
Ik moet zeggen dat het best goed gaat en dat komt vooral omdat er in de buurt hele leuke tourtochten worden georganiseerd.
Vandaag was de Stephan Aerts Classic, een mtb tourtocht van 30- 40 of 55 km.
Als ik een tourtocht fiets zijn er twee eisen, het moet niet te duur zijn anders ga ik zelf wel fietsen en er moet een lekker biertje bij de finish zijn.
En dat zijn eigenlijk de ingredienten die alle lokale tourtochten wel hebben.
Met 2 man/2 vrouw sterk stonden we in Kalmthout aan de start.
Kosten 6 euro, eis 1 was al rond.
Verleden jaar deden er 1000 plus mountainbikers aan mee dus ik was wel huiverig voor een drukke tour. Maar ws mede door de start tussen 8 en 10 uur was het eigenlijk geen probleem. Wij waren er rond 9.30, een mooie start op zondagmoergen.
De eerste 7 km was wel door het bos maar niet onverhard dus konden we lekker doortrappen. De mannen hadden er zoiezo zin in. Pittig tempo, goed voor het luie lijf die heel de week geen tijd gehad heeft om een uurtje te sporten.
Na 7 km scheurde we het bos in en zijn we er bijna niet meer uit geweest. Een prachtig stuk hei en leuke single tracks. Soms even gas terug omdat je achter iemand zat op een single track maar meestal was het prima te doen.
Ik kwam op stukken, het grootste deel eigenlijk, waar ik nog niet eerder geweest was.
Voor we het wisten zaten we al op 22 km en daar was de verzorgingspost.
Top geregeld, thee, soep, sportdrank en veel eten, kortom echt uitgebreid.
Mijn plan was om de 55 te fietsen ip, ik zou even kijken als we bij de afslag waren. Conchita en de mannen zouden de 40 km doen.
Daar bij de post ging het mis, de weg oversteken en daar bleek later, hing een bordje. Ik had naar rechts gemoeten en wij gingen naar links. Want op dat bordje zag ik 40/ 55 staan. Er was daar dus een lusje van 15 km extra om op dat punt terug te komen.
Nou ja, 40 km volle bak fietsen was ook prima. En ik had ook niet de beste benen vandaag dus helaas pindakaas.
Bij 36 km kwam ik erachter waar ik het bordje gemist had en dus was terug gaan geen optie meer.
Het einde was ineens in zicht. Na nog geen 2 uur met een gemiddelde van 20.9 km per uus waren we terug waar we gestart waren.
Hier was eis 2 – een lekker biertje.
Westmalle was ruim in voorraad en dus werd het een gezellige nazit in een heerlijk winterzonnetje. Toch niet zo erg dat ik het bordje gemist had…..

Stephan Aerts Classiceen mooie tourtocht over de Kalmthoutse heide en omstreken. Eerste deel wat asfalt maar dat wordt erna helemaal goed gemaakt.
Goed uitgezet, geen enkele keer mis gereden ( op patrick na die druk in de weer was met een hondje)
Verzorgingspost was meer dan goed. Inschrijving 6 euro.

Tocht der Frinten Alblasserwaard – een van sympatiekste Toertochten die er is

Stichting Frinten , een stichting dat zich tot doel stelt de (wieler)sport in al zijn verschijningsvormen te bevorderen. Dat klinkt als een prachtig doel, en dat in samenwerking met de Kmar (Koninklijke Marechaussee) . Ander mooi iets is dat men een deel aan een goed doel schenkt.
Maar die samenwerking zorgt ervoor dat de “Tocht der Frinten” op de defensiekalender is verschenen en buiten de defensiewereld is het een open toertocht voor iedereen.

Het afgelopen jaar waren er drie toertochten georganiseerd en deze laatste, in Alblasserwaard hebben wij met z’n drieën mee gefietst.
De start was in Oud Ammers, bij het sportpark.
Monique, Conchita en ik wilden rond een uur of 9 starten en dus parkeerde de bikeladies de auto om half 9 op locatie.
De prijs is 8 euro en voor defensiemedewerkers zelfs maar 5 euro, dat het nog bestaat.
Dan krijg je bij de start al een broodje en kop koffie.
Het beloofde een warme dag te worden. Wat vreemd drukkend weer, dampig maar wel met een stevige wind.
Een goede reden om vroeg te starten. Dus gingen we al kletsend op pad, ongeveer met z’n drieën naast elkaar. Maar na 20 km en wind op kop leek het toch wat verstandiger om wat af te wisselen met kopwerk.
Ik had al snel gemerkt dat bij ieder minimaal klimmetje mijn benen volledig vol liepen. De Pyreneen stage race zat nog maximaal in de benen. De route was vanaf het begin supermooi. Autoluwe wegen, het eerste deel langs een nevelig Lek. Waar een waterig zonnetje boven hing. Via Vianen, Everdingen richting Leerdam, Kedichem en Arkel
Mooie weggetjes en vooral langs veel water, weilanden met schapen en koeien en een mooi polderlandschap. Ondertussen waren wij aangehaakt bij 3 mannen en gingen de km’s behoorlijk rap.


Met een gemiddelde van 31 km per uur hielden de mannen ons wat uit de wind. Ik moest behoorlijk werken om aan te haken. Maar we konden het tempo goed aanhouden. Maar juist door bochtjes en steeds weer even aanzetten voelde ik dat het gewoon een te hoog tempo was. Dus werd het tijd om ons te laten zakken.
Monique en Conchita konden het prima bijhouden maar lieten zich ook zakken.
De 110 km van de bergen was net 4 dagen geleden en de benen waren nog niet in staat tot stevig tempo fietsen zo lang.
Ondertussen zaten we rond de 60 km en zou er ergens een stop moeten zijn bij Schelluiden. Dat was nog een stukje verder, dus nog even door. Bij 75 km was daar het restaurantje waar we een munt voor hadden gekregen om een drankje te doen. Het is dat er meer fietsers zaten anders waren we er zo voorbij gereden.
Een heerlijke lunch, koffie en cola en ik trok weer bij. Op naar het tweede deel.
Dat is ook al zo’n mooi stuk, Giessenburg, Molenaarsgraaf, Bleskengraaf, Alblas en zo door naar Kinderdijk . Het is een tijd geleden dat ik daar gefietst heb maar ik blijf het een prachtig stuk vinden. Tot aan Kinderdijk hebben we fiks wind op kop tegen. De meiden doen het kopwerk wat ik erg waardeer.
Met een lusje komen we bij Kinderdijk waar het lekker druk is met toeristen.


Daar krijgen we het aan de stok met een enorme asociale gefrustreerde bouwvakker die daar aan het werk is. Mijn advies aan de man – zoek ander werk wat je wel leuk vind en weet dat er heel veel leuke racefietsers zijn (zoals wij) .
Hij zal onze dag niet verzieken. We hebben het laatste stuk langs de donken de wind mee en fietsen lekker door.
De teller stopt op 127 km. Wat een toffe tocht zeg, de Alblasserwaard is echt mooi.
Bij het sportcomplex krijgen we zelfs nog een medaille, soep en een broodje.
We kunnen onze fiets netjes bewaakt weg zetten en proosten met een heerlijke Hertog Jan op een mooie en gezellig dag.
De organisatie is echt super, de route perfect aangegeven. Een toertocht doordeweeks is ook wel eens leuk dan altijd in het weekend.
Hou de agenda voor volgend jaar in de gaten, ik zal er tegen die tijd nog wel een postje aan besteden.
Want zulke organisaties verdienen een warme douche en meer aandacht.
Chapeau Sportfrinten!

Kersen eten tijdens een tourtocht – De Kersentocht (120 km)

Flipje van de Betuwe, wie kent hem niet. Jam en Tiel. Kersenjam.
Lia en ik gingen de Kersentocht fietsen, daar in de stad van Flipje. Daar waar nu overal de kersen worden geplukt, Tiel.
T.C. de Batauwers organiseert de GEJO Kersentocht.
Het plan was om met drie te fietsen, maar Karin haakte in alle vroegte af, iets wat haar nog lang zal achtervolgen ws.
Maar Lia en ik gingen op pad voor de 120 km. Met een voorinschrijving middels een barcode waren we binnen 10 seconden op weg. De organisatie zorgde voor een krentenbol en een banaan voor onderweg.
Via Tiel fietsen we door de Betuwe en rijden de Utrechtse Heuvelrug op. Lia en ik hebben nog aardig wat bij te kletsen en zo vliegen de km’s voorbij.
Er volgen aardig wat klimmetjes, verrassend wel. Lia verteld dat er aardig wat hoogtemeters in zitten, ik had het niet gezien maar voel het wel in mijn benen. Desondanks rammen we steeds naar boven.
Een mooi bosrijk gebied op autoluwe wegen, wat wil je nog meer.
Via Rhenen, Amrongen, Maarn, de Veluwe door.
In de buurt van Wijk Bij Duurstede verandert de omgeving. Open en een lange weg richting het water. Honger! We proppen even een reep naar binnen en speuren naar een koffietent maar er is nergens wat te vinden .
Het idee was bij 40 km een koffiestop te doen maar we komen simpelweg niets tegen.
Ondertussen rijden we rond de 72 km, ik rijd een tijdje op kop. We rijden de lange weg af , een afslag en uiteindelijk komen we bij het pontje uit.
Het pontje is gratis, met ons polsbandje varen we de Nederrijn over.
We besluiten om de post leeg te eten als we er zijn op 80 km.
Maar daar gaat iets mis. We zien heel die post niet. Als we ondertussen op 84 km zitten vallen we bijna van de fiets van de honger. We fietsen langs een forelvijver met een eettentje. Op de rem en eten! Cola,nkoffie en een broodje forel dan maar.
We trekken bij en gaan verder. Het begint te regenen en de wind trekt aan, die we natuurlijk tegen hebben.
We gaan kop over kop fietsen en de km’s schieten op.
Uiteindelijk stopt het met regenen. Een km of 5 voor de finish komen we langs een kersentuinderij. Daar kunnen we stoppen en staan 2 mannen van de organisatie die je herkent aan de blauwe polo shirts. Terwijl de kersen uitgezocht worden krijgen wij een beker vol verse kersen. Heerlijk, we kletsen wat en bietsen nog een bakje.
De laatste 5 km fietsen we door en we eindigen met 120 km in de kantine van de lokale voetbalclub.
Beetje jammer dat daar de Afligem blond op was en zo eindigen we met een Amstel tapje, een laf pisbiertje. Maar omdat we dorst hadden smaakte die toch aardig.
Hoe dan ook, vooral een enorme mooie en afwisselende ronde die erg goed uitgepijld is.
Wij vonden een verzorgingspost op 80 km wat karig. Een post op 40 km was leuk geweest. Dat wij de post niet gezien hebben kan aan ons liggen maar 2 mannen voor ons reden er net zo hard voorbij als wij. Misschien hadden we hongerklop en waren we niet scherp meer.
Een mooie tourtocht voor een paar euro, 6.50 euro. Dat zijn de pareltjes, low budget en vooral een hele toffe route.
Aanrader!
27 juli is er de Flipjes toertocht, meerdere afstanden en deze route zit er ook voor een groot deel in. Info vind je hier. 

De speer van Rijsbergen – 168 km op de fiets

Rijsbergen is een klein kwartiertje rijden vanaf ons huis en laten ze daar nu een tourtocht organiseren. 60,100 of 160 km.
Ik wilde graag eens boven de 150 km fietsen, de langste tour dit jaar was 120.
Dus was het op een mooie zomerdag een goed plan om de 160 km te fietsen had ik bedacht.
De Bikeladies waren bijna allemaal een weekend op de veluwe fietsen en degene die thuis waren wilden de 60 km doen. Dan maar alleen op pad.
De start was super georganiseerd. Met je fiets de sporthal in, barcode wordt gescand, je krijgt een reep, startnummer, een kaartje en je kunt weg. Super strak geregeld.
De eerste 13 km fiets ik alleen. Dan komen er twee mannen voorbij, ik haak aan.
En dan kan ik aan de bak. De mannen fietsen rond de 30-32 km per uur en ik ga mee.
Ik vraag wel netjes of ze het ok vinden en het is geen probleem.
En zo rijden we door het Brabantse land, we fietsen Belgie in. Het is warm en ik zweet mij rot. 2 bidons zijn leeg als we bij de eerste verzorgingspost komen. Maar voor we bij de post komen komen we in een grote groep terecht. Erg onrustig, soms fietsen we 37 km per uur en dan moet iedereen weer remmem. Ik vind het niet echt prettig.
Gelukkig komen we snel bij de post, een superpost. Ruim, veel drinkplekken, genoeg fruit en repen en Tafels en banken om te zitten.
Ik klets even met de mannen en we drinken en eten wat. Maar we gaan weer rap op pad.
We hebben 54 km gefietst. Ik bedenk dat als ik in dit tempo 100 km fiets het misschien wel genoeg is. 30 km per uur gemiddeld is best hard.
We zien wel.
Ons treintje gaat verder. De zon op ons bolletje en in een mooi tempo gaan we verder.
Dan komen we op een klim, binnen no time ben ik achter. Een groep die voor mij fiets klapt ook helemaal uit elkaar.
Als ik boven ben zie ik de jongens toch een aardig stukje voor. Ik besluit er achteraan te gaan. Man man ik moet echt in het rood fietsen om erbij te komen. Maar het lukt, het is altijd maf hoeveel moeite het kost om ergens weer bij te komen als je gelost bent.
Rond de 80 km moet ik weer even lossen en kom ik gelukkig al snel in een groepje terecht.
Uiteindelijk komen de mannen daar ook in terecht.
Bij 100 km is de finish van de 100 km en de verzorgingspost van de 160. Ik beslis om toch door te fietsen. De 100 heb ik gem 30 per uur gefietst. Die 60 erbij ga ik gewoon uitfietsen.
Ik sla de post over en fiets door, ik heb nog een bidon water en genoeg repen.
Na 110 km halen de mannen mij in en ik probeer aan te haken. Maar ik merk al snel dat het niet meer lukt, 30/32 km per uur lukt simpelweg niet meer. De motor is half leeg.
Ik fiets dat deel alleen, het lijkt erop dat niemand meer de 160 km Fietst.
Op 130 komt er nog een klein groepje voorbij, maar aanhaken lukt niet, ik hang er een paar km aan en dan zeggen de benen , no way.
Op 140 km komt nog een post, ik drink een paar bekers, een snelle kop koffie en wat eten erin en ik ga weer. De laatste 20 km.
Ik fiets toch nog best door zo alleen na zoveel km. Ik haal nog een stel in waar de vrouw volledig geparkeerd staat, dat geeft de burger moed en de laatste km,s gaan in.
Alleen klopt het niet op de rode lijn van de gps. Ik ben er echt nog niet.
En dat klopt, als ik bij de finish ben stopt de teller op bijna 168 km. Toch 8 km verder dan de bedoeling was.
Bij de finish is alles ook weer tot in de puntjes geregeld, een bewaakte parking binnen voor je fiets. Een grote eet en drink tent buiten en een leuke band die staat te spelen.
Ik neem een Kwaremont biertje en met een smile drink ik hem op.
Mooie tourtocht en sterk gefietst ondanks de warmte, weer een mooi stuk Brabant en Belgie gezien.
En de Speer Van Rijsbergen ? Super tourtocht! Alles echt tot in de puntjes geregeld, de bewegwijzering was echt niet te missen.
Doordat de start tussen 8 en 10 is, is het nergens druk, alles is goed verdeeld.
Aanrader, en dat voor de derde editie, chapeau!

 

De Brabantse Van Gogh fietsroute – 335 km

Sinds ik in Brabant woon ben ik echt meer gaan fietsen en dat is leuk! Zowel op de mtb als op de racer is er veel leuks te fietsen.
Een grote ronde die ik graag wil doen dit jaar is de Vincent van Gogh fietsroute, 335 km lang.

Die route voert  je langs vijf Brabantse gemeenten die een bijzondere band hebben met Van Gogh: Zundert, Tilburg, Etten-Leur, Nuenen en ’s-Hertogenbosch. Je geniet van de gevarieerde Brabantse landschappen en bezoekt plekken die Van Gogh hebben gevormd. Het Brabantse leven en landschap vormen de basis van het werk van Vincent van Gogh (1853-1890). In Brabant werd Vincent geboren, hier groeide hij op, vond hij inspiratie, zette hij zijn eerste schetsen op papier, ontwikkelde hij zich tot schilder en maakte hij zijn eerste meesterwerk: De Aardappeleters. De route nodigt fietsliefhebbers uit zich te laten inspireren door het landschap dat Vincent in zijn hart sloot.


De Van Gogh fietsroute volgt het fietsknooppuntennetwerk en is herkenbaar aan de Van Gogh routebordjes.
Deze route ga ik van de zomer in 1 of 2 dagen een keer fietsen. Heel vaak kom ik in de buurt bordjes tegen van de route, dit jaar ga ik hem echt fietsen.
Er is een mooi boekje uit waar de routes in staan en de highlights van de route. Die vind je hier.

De Parenzana trail op de MTB – The route of health and friendship

Afgelopen week las ik een stukje over de Parenzana bike trail, ook wel de route van health and friendship genoemd. . Ooit was het een spoorweg die Trieste (in Italie) verbond met Porec (in Kroatie). Het verbond de drie landen en zorgde voor transport van goederen en mensen. Van 1902 tot 1935 was het operationeel.
Daarna werd weg transport goedkoper en werd het treinverkeer stil gelegd.
Vanaf 1996 is men begonnen om delen als wandel/fiets route te maken. Nu is de hele route aan elkaar verbonden als een bike/trail route van 125 km.
Nu waren wij bijna in Kroatië toen ik dit las en dus was een plan snel gemaakt. Nu had ik alleen geen wifi om de route in mijn gps te zetten dus heb ik via Maps.me allemaal waypoints gemaakt zodat ik wist hoe en wat. In maps.me staat hij helemaal aangegeven als Parenzana trail.


Achteraf was het helemaal niet nodig geweest want hij staat meer dan uitstekend aangegeven.
Continue reading “De Parenzana trail op de MTB – The route of health and friendship” »