Veldtourtocht Terheijden – modder en singletracks

Terheijden ligt in mooi Brabant en is niet zo ver van huis. Vandaag was er een Veldtourtocht van 35 en 55 km.
Inschrijving ter plekke a 5 euro en een groot veld om te parkeren. Het begin was goed.
Erna kwam ik erachter dat ik een bidon was vergeten en dat ik maar 1 fietshandschoen had. De andere was uit mijn tas gevist door Flynn bleek later. Gelukkig had Concita een paar extra en kon ik een flesje Aa gebruiken als bidon.


Met Concita en Patrick fietste ik de weilanden in. Het had enorm geregend gisteren en het was een modderzooi. Wat een gezwoeg zeg, volledig in het rood en we waren nog maar pas begonnen.
Na een km of 5 kwamen we Jack tegen en zo zouden we met 4 de tocht uitrijden.
Via velden en weilanden ploegden we door de modder tot we op een splitsing kwamen.
35 of 55 km, we hadden er 12 gedaan.
Normaal gezien zou je gewoon 55 km volgen maar de eerste 12 waren zo pittig dat we toch een momentje overleg hadden. Als het 55 km zo zijn zijn ging het een helletocht worden.
We waren er toch wel snel uit, 55 km en zou het echt zo zwaar blijven en we er klaar mee zouden zijn konden we altijd een short cut nemen.
Het bleek een goede keuze te zijn. We gingen het bos in en er volgden veel single tracks.
Voordat we bij de drinkpost waren lag er een enorm veld bij Breda waar men met behulp van lint een soort cross parcours had gemaakt. Gaaf gedaan, met korte scherpe bochten, pittige klimmetjes en steile korte afdalingen, wel een paar km lang.
Erna de drinkpost, top verzorgd, bananen, koek, choco en thee.

Het tweede deel van de route kwam eraan. Wederom stukken bos, soms een stukje asfalt waar je dan weer een lusje bos meenam.
Ergens kwamen we op een groot deel van de mtb parcours Dorst en het Cadettenkamp. Hele toffe single tracks met lekkere bochten waar je constant gefocust moet zijn.
De route was ook uitstekend uitgepijld. Geen enkele keer mis gereden.
Na bijna precies 55 km waren we weer in Terheijden.
Daar was nog een heerlijk erwtensoep en uiteraard een Trappisten biertje, die was meer dan verdiend!
Top georganiseerd tourtocht en heel pittig en tof parcours.
Zet hem gerust in je agenda voor 2020 – het eerste weekend van November.

Getest – de Sigma Rox 12.0, een gps waar je blij van wordt! (deel 1)

Op de fiets gebruik ik al jaren de Garmin gps, de laatste versie die ik gebruikte was de Edge 810. Een prima ding.
De afgelopen maanden heb ik de Sigma Rox 12.0 gebruikt. Deze gps heeft een aantal prijzen gewonnen en dat is niet voor niets. Eigenlijk ben ik vanaf dag 1 verkocht. Wat een gebruikersgemak!
Maar laat ik bij het begin beginnen.

In de doos,
De versie die ik heb is de basic versie. De gps zonder hartslagmeter en powermeter. Dus in de doos vind je de gps, maar Sigma is zo aardig geweest om gelijk houders bij de gps te leveren.
Iets wat mij altijd irriteert bij andere merken. Je koopt een gps en vervolgens kun je weer een houder bestellen voor veels te veel geld.
Sigma doet dat niet, er zit een schroefhouder bij en 2 houders die je met een tie-wrap op je stuur kunt vastzetten.
Ideaal, het kan gelijk op meerdere fietsen zonder dat je iets hoeft te wisselen.

Opstarten
In tegenstelling tot de meeste gps-en is de Sigma Rox een apparaat waar je alles op het apparaat kunt doen. Alles gaat via wifi.
Dus uit de verpakking zet je hem aan, laat wifi netwerken zoeken en vervolgens verbindt je hem met je eigen wifi net.
Het is een redelijk hufterproof apparaat waar je zo mee weg kunt fietsen zonder eerst een heel boekwerk hoeft te lezen en daar hou ik van.
Je kunt je eigen gegevens instellen zoals geslacht,  gewicht en hartslagzones.

De Accu

De accu van de ROX 12.0 doet het 16 uur en in de energiebespaarmodus zou het tot 40 uur mogelijk zijn. Maar als je navigeert met de Rox is het wel korter.

Het scherm
Het scherm is touchscreen maar er zitten ook een aantal knopjes op. De knoppen zijn vrij simpel (zie foto). dus je kunt beide opties gebruiken.
Je kunt door de schermen scrollen middels de knoppen maar ook gewoon swipen op je scherm. Het formaat van het scherm is wat groter dan de standaard gps, een 3 inch scherm.
Ik vind dat erg prettig, het is duidelijk en overzichtelijk.
De kleuren zijn opvallend en duidelijk.

 

Profielen – je kunt een aantal sportprofielen op je scherm zetten en die aantikken als je gaat fietsen, lopen, skieen of welk profiel je ook kiest.
Er zijn ook meerdere fietsprofielen in te stellen. Bv je mtb, race, ebike enzovoorts.
Ieder sport profiel heeft ook zijn eigen kleur, lekker overzichtelijk.
Op je scherm kun je in het profiel wat je gekozen hebt van alles instellen. 
Dit onderdeel is iets anders dan al je scherm voorkeuren aangeven. Die scherminstellingen tijdens je sport doe je in trainingsweergave.
Dus in ieder profiel kun je onderstaande keuzes maken voor jou specifieke sport.

Automatische ronde – je kunt een ronde instellen op afstand, tijd of calorieen.
Automatische pauze – de gps stopt als jij stopt, zo hou je je netto fietstijd over.
Alarm – hier kun standaard de drink en eetpauze instellen . Maar er is ook een eigen keuze  om iets in te stellen.
Met een rondje fietsen met de meiden club wisselen we iedere 5 km van kop. Dat heb ik ingesteld en ik krijg dan een groot alarm in mijn scherm, erg handig.
Fietsinstellingen – wielmaat en gewicht fiets kun je hier instellen wat hij gebruikt voor berekeningen.
Gemiddelde berekeningen
Vermogenszones – hier kun je FTP EN 7 watt zones instellen
Intensiteitszones – hier kun je 4 intensiteits zones instellen.
Gps/ glonnasvoor een beter gps bereik.
Routing opties – hier kun je een aantal dingen instellen , hoofdwegen, onverharde wegen, fietspaden, eenrichtingswegen en veerboten. Als je een route fiets kun je deze gebruiken of uitschakelen. Dan kiest hij wat jij wilt. Ik had bij de eerste keer bv een mtb route ingeladen en had fietspaden aanstaan. Dus kiest hij alle fietspaden die vlak bij mijn route lagen. Nu heb ik met mbt-en die functie uitstaan en dan kiest hij onverharde wegen.
Op de racer heb ik bv de veerboot uitgeschakeld anders sta ik steeds bij een pontje.
Je kunt zelf bepalen, aan welke criteria je route moet voldoen.
Bij je route heb je ook de keuze tussen gemakkelijkste, aanbevolen en kortste route. Dus als je van A naar B wilt kun je hieruit kiezen.
Trainingsweergavehier kun je al je schermen instellen. Dit is eindeloos. Je kunt kiezen uit veel pagina`s waar je 1 tot 10 velden op 1 pagina kunt instellen. Er is een keus uit 30 verschillende velden. Alles is instelbaar naar je eigen wens.
Snelheid, kaart, afstand, trainingskaart, tijd, hoogte, navigatie, calorien, trapfrequentie om er maar een paar te noemen. Onderaan dit stuk zie je de hele lijst met functies.
Het is enorm!
Een van de toffe functies in dit onderdeel is dat je tijdens het fietsen (of welke sport dan ook)  een voorkeur kunt veranderen op je scherm. Simpel door een dataveld even vast te houden met je vinger. Dan verschijnt de lijst met alle opties en kun je zo veranderen.
Je hebt bv geen hoogtemeter in je voorkeur scherm en dat wil je toch onderweg omdat je wilt zien hoe hoog je zit. Even een veld vasthouden en je kunt wisselen, ideaal.

Resultaten – Onder dit kopje op je apparaat zie je heel overzichtelijk al je activiteiten, totalen en je beste resultaten tot nu toe.
Ook zit hier een kalender waar je je activiteit terug kunt zien op datum.
Ga je daarop staan dan zie je al je gegevens van een rit en kun je die route ook nog een keer fietsen als je wilt. Dus op deze manier heb je erg snel een route terug gevonden.

Een gereden route – Heb je een route gefietst of gelopen dan kun je als je de rit eindigt en opslaat al je gegevens terug zien.
Een overzichtelijk kaartje met totaal waarden, kaart, grafiek en ronden als je die gebruikt hebt.

 

Hoe het werkt als je gaat sporten
Om het overzichtelijk te maken een korte resume hoe de Rox werkt als je bv op je fietst stapt. 
Je kiest een sport – swiped je scherm naar beneden als je nog iets wilt instellen (bv strava segments aanzetten) – drukt op start en klaar – middels swipen naar links of rechts (of knopjes) kun je door al je velden gaan .
Simpeler wordt het niet.
Stop je, dan knop rechts onder en je kunt  je training opslaan.

Interval – Onder het kopje workout kun je een interval maken.
Er zijn twee opties, eenvoudige fase en Interval fase.
Simpelweg, een eenvoudige interval of een meer complexe interval. Die complexe interval kun je helemaal bouwen zoals je zelf wilt.
Je kunt bijvoorbeeld 10 blokken tempo invoeren als je wilt.
Een andere optie is gewoon een training in bv trainingspeak maken en uploaden en rijden maar.

 


Rox en Apps – 
Er zijn 4 partijen waar Sigma mee samenwerkt.
GPSies, Strava, Trainingspeak en Komoot.
Dat betekent dat al je routes geupload worden in deze apps en dat je bv ook routes van daar in je Rox kunt zetten. Met Strava kun je live segments fietsen of lopen.
Als je thuis komt zoekt de Rox gelijk je wifi en upload je gegevens naar de applicatie waarmee je verbonden bent en die je gebruikt.
Ik gebruik om routes te uploaden Strava en GPSies en dat werkt prima.
Het werkt dus twee kanten op, je kunt je route die je gereden hebt in strava uploaden maar ook een zelf gemaakt route in je Rox zetten via die applicaties.

Live tracking – De Rox is niet met je telefoon te koppelen en er is dus ook geen live tracking beschikbaar.

Software van Sigma – om eerlijk te zijn heb ik dat wel geïnstalleerd maar zo goed als niet gebruikt. Ik zie niet heel veel nut om weer een programma te gebruiken als bv al je gegevens geupload worden in bv Strava.

Opslag geheugen – De Rox 12.0 heeft een intern geheugen van 8 gigabyte , dat is best veel.
Maar wil je nu meer geheugen omdat je bv een wereldreis maakt en veel routes op wilt slaan dan kun je het uitbreiden tot 128 GB middels een externe geheugenkaart.

Waterdichtheid –  De Rox 12.0 heeft een waterdichtheidsclassificatie van IPX6-IPX7, wat inhoudt dat deze compleet waterdicht is. Tijdens het fietsen in de regen kon ik ook nog steeds via het scherm swipen.

Navigatie – Hier ga ik een aparte blog over schrijven omdat deze ook zeer uitgebreid is en erg interessant.
Alle kaarten van de hele wereld staat er al in, gratis en voor niets. dus je hoeft niets bij te kopen. Gebaseerd op Open Streets maps. Maar daarover dus later meer.

Zoals op de foto’s te zien is mijn scherm wel gesneuveld. Laten vallen op de straat en zo hufterproof is hij niet dat hij dat overleeft.

Zover het eerste deel, deel 2 over navigatie volgt.
Ik ben een enorme fan geworden van de Rox 12.0 . Zou echt niet meer willen ruilen met de Garmin!

Specificaties
Sigma ROX 12.0
Gewicht: 125 gram
Adviesprijs: € 399,-
Adviesprijs bundel incl. snelheid/cadanssensor en hartslagsensor: € 479,-
meer info via Sigma

 

Continue reading “Getest – de Sigma Rox 12.0, een gps waar je blij van wordt! (deel 1)” »

Kwart Triathlon Hoeksche Waard – een uitstapje

Als ik bij de grote boei ben waar ik omheen moet denk ik ‘ zo, kat in het bakkie, dat gaat lekker snel dat zwemmen’ . Maar als ik voor mij kijk en bijna heel het veld met oranje badmutsen rechtdoor zie gaan ipv een streep terug naar de steiger denk ik shit. Dit is nog lang niet de helft . Misschien even luisteren bij de briefing dan had ik geweten dat het een grote driehoek was.
Een aantal weken geleden had Barbara een startnummer over van een vriendin die niet ging. Ga gezellig mee, dat leek mij wel een leuk idee en dus ging ik van start onder de naam Janna. Twee weken geleden een x met Barbara gezwommen om zeker te weten dat ik niet verzuip en voor de rest maar gewoon zwemmen en zien waar het schip strandt.
En zo lag ik daar in het water met mijn oranje badmuts. Lia was mij al voorbij met haar schoolslag, sterker nog bijna heel het veld was mij voorbij. Maar ik was niet de laatste en dat vond ik al een winstpunt.

De meiden zijn er klaar voor.

Eindelijk na ws 1500 meter zwemmen ipv 1 km door het steeds uit koers raken kwam ik bij de steiger na 28.34 minuten. Het eerste onderdeel overleefd, de rest komt wel goed wist ik.
Op het hockey veld was het park ferme zoals men dat noemt. Of wisselplaats, daar fietsschoenen aan en een reep in mijn mond.
Ik vond het maar gek om in dat zelfde pakje te zwemmen, te fietsen en te rennen. Vooral om nat op mijn fiets te stappen. Maar ik moet zeggen, het was snel droog, mede door de harde wind die er stond in de Hoeksche Waard.

Defensie chicks

Eerst nog een eindje lopen door een zone waar je niet mocht fietsen en toen op de fiets.
Twee rondjes van 20 km. Ik had lekker de vaart erin. Door de wind had je een soort zijwind tegen, een stuk vol tegen en het laatste stukje mee.
Na een km of 10 haalde ik Lia in en na 15 km Barbara. Ik riep nog ‘ haak aan in mijn wiel’ maar dat mag dan weer niet.
Ik begon aan de tweede ronde en dankzij de vrijwilligers op bepaalde punten kon je goed tempo doorrijden omdat ze het verkeer tegen hielden. Ondertussen had ik in totaal 7 vrouwen ingehaald. Dat geeft de burger moed.
Het tweede rondje ongeveer gelijk gefietst en na 1.25 uur was ik weer bij de mat waar ik moest lopen. Netjes 28 km per uur.
Ik had mijn helm al los gemaakt na de mat waar ik moest wandelen maar moest hem weer vastmaken anders werd ik gediskwalificeerd. Weer een eindje lopen naar de wisselplaats wat niet zo handig gaat op die fietsschoentjes maar daar kon ik wisselen en hup de loopschoenen aan.
Via een klein lusje over het gras kwam ik op het loopparcours. Een lus van 2.5 km die je 4 keer doet. Daar liep dus ineens iedereen. Wel grappig.
En zo begon ik aan de 10 km, even rare benen na het fietsen maar ik had al snel een goed tempo te pakken. En zo liep ik 4 rondjes, Barbara en Lia kwam ik zo steeds tegen toen ze ook op het parcours waren. Uiteindelijk liep ik de 10 km in 51.55 uur wat dan best ok was aangezien ik geen enkel tempo iets heb gelopen het afgelopen seizoen.
Na 2.52 uur kwam ik de finish over.
Een leuke manier om zo je sporten te mixen en fiks aan de bak te gaan. Ok, dat zwemmen is nu niet mijn ding maar goed, dat half uurtje overleef ik wel.
Ik was ook zeer tevreden over mijn eindtijd want de limiet was 3.15 uur en ik was nu niet overtuigd dat ik dat ging halen.
Grappig genoeg had ik nog in de prijzen gevallen ook als ik onze mijn eigen naam in mijn klasse had gelopen.
Hoe dan ook , een leuk iets om af en toe eens te doen.
Erna een gezellig biertje met z’n 6en en de conclusie was dat het zeker voor herhaling vatbaar is.
De organisatie – super! Alles top georganiseerd, ik heb alleen maar aardige behulpzame vrijwilligers gezien en gehoord.

Tocht der Frinten Alblasserwaard – een van sympatiekste Toertochten die er is

Stichting Frinten , een stichting dat zich tot doel stelt de (wieler)sport in al zijn verschijningsvormen te bevorderen. Dat klinkt als een prachtig doel, en dat in samenwerking met de Kmar (Koninklijke Marechaussee) . Ander mooi iets is dat men een deel aan een goed doel schenkt.
Maar die samenwerking zorgt ervoor dat de “Tocht der Frinten” op de defensiekalender is verschenen en buiten de defensiewereld is het een open toertocht voor iedereen.

Het afgelopen jaar waren er drie toertochten georganiseerd en deze laatste, in Alblasserwaard hebben wij met z’n drieën mee gefietst.
De start was in Oud Ammers, bij het sportpark.
Monique, Conchita en ik wilden rond een uur of 9 starten en dus parkeerde de bikeladies de auto om half 9 op locatie.
De prijs is 8 euro en voor defensiemedewerkers zelfs maar 5 euro, dat het nog bestaat.
Dan krijg je bij de start al een broodje en kop koffie.
Het beloofde een warme dag te worden. Wat vreemd drukkend weer, dampig maar wel met een stevige wind.
Een goede reden om vroeg te starten. Dus gingen we al kletsend op pad, ongeveer met z’n drieën naast elkaar. Maar na 20 km en wind op kop leek het toch wat verstandiger om wat af te wisselen met kopwerk.
Ik had al snel gemerkt dat bij ieder minimaal klimmetje mijn benen volledig vol liepen. De Pyreneen stage race zat nog maximaal in de benen. De route was vanaf het begin supermooi. Autoluwe wegen, het eerste deel langs een nevelig Lek. Waar een waterig zonnetje boven hing. Via Vianen, Everdingen richting Leerdam, Kedichem en Arkel
Mooie weggetjes en vooral langs veel water, weilanden met schapen en koeien en een mooi polderlandschap. Ondertussen waren wij aangehaakt bij 3 mannen en gingen de km’s behoorlijk rap.


Met een gemiddelde van 31 km per uur hielden de mannen ons wat uit de wind. Ik moest behoorlijk werken om aan te haken. Maar we konden het tempo goed aanhouden. Maar juist door bochtjes en steeds weer even aanzetten voelde ik dat het gewoon een te hoog tempo was. Dus werd het tijd om ons te laten zakken.
Monique en Conchita konden het prima bijhouden maar lieten zich ook zakken.
De 110 km van de bergen was net 4 dagen geleden en de benen waren nog niet in staat tot stevig tempo fietsen zo lang.
Ondertussen zaten we rond de 60 km en zou er ergens een stop moeten zijn bij Schelluiden. Dat was nog een stukje verder, dus nog even door. Bij 75 km was daar het restaurantje waar we een munt voor hadden gekregen om een drankje te doen. Het is dat er meer fietsers zaten anders waren we er zo voorbij gereden.
Een heerlijke lunch, koffie en cola en ik trok weer bij. Op naar het tweede deel.
Dat is ook al zo’n mooi stuk, Giessenburg, Molenaarsgraaf, Bleskengraaf, Alblas en zo door naar Kinderdijk . Het is een tijd geleden dat ik daar gefietst heb maar ik blijf het een prachtig stuk vinden. Tot aan Kinderdijk hebben we fiks wind op kop tegen. De meiden doen het kopwerk wat ik erg waardeer.
Met een lusje komen we bij Kinderdijk waar het lekker druk is met toeristen.


Daar krijgen we het aan de stok met een enorme asociale gefrustreerde bouwvakker die daar aan het werk is. Mijn advies aan de man – zoek ander werk wat je wel leuk vind en weet dat er heel veel leuke racefietsers zijn (zoals wij) .
Hij zal onze dag niet verzieken. We hebben het laatste stuk langs de donken de wind mee en fietsen lekker door.
De teller stopt op 127 km. Wat een toffe tocht zeg, de Alblasserwaard is echt mooi.
Bij het sportcomplex krijgen we zelfs nog een medaille, soep en een broodje.
We kunnen onze fiets netjes bewaakt weg zetten en proosten met een heerlijke Hertog Jan op een mooie en gezellig dag.
De organisatie is echt super, de route perfect aangegeven. Een toertocht doordeweeks is ook wel eens leuk dan altijd in het weekend.
Hou de agenda voor volgend jaar in de gaten, ik zal er tegen die tijd nog wel een postje aan besteden.
Want zulke organisaties verdienen een warme douche en meer aandacht.
Chapeau Sportfrinten!

Podcast tips – Cassette en De Grote Plaat

De eerste week van de Tour de France zit erop. Als podcast liefhebber is het aanbod aan wielrenpodcast echt enorm. In het woud van podcasts heb ik twee heel fijne gevonden.
De eerste is Cassette. Een podcast gemaakt door journalist Benjamin De Bruijn. Hij vertelt vooral verhalen uit de geschiedenis van het wielrennen.
Hij is nu bezig met een drieluik over de Tour de France Feminin 1984 bezig. Een bewogen periode in het vrouwenwielrennen. Hij kijkt terug en spreekt wielrenners en familie uit die tijd.  Een prachtig mooi stuk geschiedenis van het vrouwenwielrennen waar we weinig tot niets van weten.  Een aanrader!

De tweede is De Grote PlaatHierin combineren oud wielrenner John Den Braber en muzikant en wielrenliefhebber Blaudzun hun liefde voor fietsen en muziek. Een aangename combinatie.
Gasten en presentators bespreken hun favoriete nieuwe muziek en vertellen verhalen over wielrennen. Zo laat Koen De Kort als gast zijn muziek horen en vertelt hij met welke muziek hij gebruikt als hij opwarmt voor de tijdrit.
De playlist van de muziek in De Grote Plaat is terug te vinden op Spotify.

Kersen eten tijdens een tourtocht – De Kersentocht (120 km)

Flipje van de Betuwe, wie kent hem niet. Jam en Tiel. Kersenjam.
Lia en ik gingen de Kersentocht fietsen, daar in de stad van Flipje. Daar waar nu overal de kersen worden geplukt, Tiel.
T.C. de Batauwers organiseert de GEJO Kersentocht.
Het plan was om met drie te fietsen, maar Karin haakte in alle vroegte af, iets wat haar nog lang zal achtervolgen ws.
Maar Lia en ik gingen op pad voor de 120 km. Met een voorinschrijving middels een barcode waren we binnen 10 seconden op weg. De organisatie zorgde voor een krentenbol en een banaan voor onderweg.
Via Tiel fietsen we door de Betuwe en rijden de Utrechtse Heuvelrug op. Lia en ik hebben nog aardig wat bij te kletsen en zo vliegen de km’s voorbij.
Er volgen aardig wat klimmetjes, verrassend wel. Lia verteld dat er aardig wat hoogtemeters in zitten, ik had het niet gezien maar voel het wel in mijn benen. Desondanks rammen we steeds naar boven.
Een mooi bosrijk gebied op autoluwe wegen, wat wil je nog meer.
Via Rhenen, Amrongen, Maarn, de Veluwe door.
In de buurt van Wijk Bij Duurstede verandert de omgeving. Open en een lange weg richting het water. Honger! We proppen even een reep naar binnen en speuren naar een koffietent maar er is nergens wat te vinden .
Het idee was bij 40 km een koffiestop te doen maar we komen simpelweg niets tegen.
Ondertussen rijden we rond de 72 km, ik rijd een tijdje op kop. We rijden de lange weg af , een afslag en uiteindelijk komen we bij het pontje uit.
Het pontje is gratis, met ons polsbandje varen we de Nederrijn over.
We besluiten om de post leeg te eten als we er zijn op 80 km.
Maar daar gaat iets mis. We zien heel die post niet. Als we ondertussen op 84 km zitten vallen we bijna van de fiets van de honger. We fietsen langs een forelvijver met een eettentje. Op de rem en eten! Cola,nkoffie en een broodje forel dan maar.
We trekken bij en gaan verder. Het begint te regenen en de wind trekt aan, die we natuurlijk tegen hebben.
We gaan kop over kop fietsen en de km’s schieten op.
Uiteindelijk stopt het met regenen. Een km of 5 voor de finish komen we langs een kersentuinderij. Daar kunnen we stoppen en staan 2 mannen van de organisatie die je herkent aan de blauwe polo shirts. Terwijl de kersen uitgezocht worden krijgen wij een beker vol verse kersen. Heerlijk, we kletsen wat en bietsen nog een bakje.
De laatste 5 km fietsen we door en we eindigen met 120 km in de kantine van de lokale voetbalclub.
Beetje jammer dat daar de Afligem blond op was en zo eindigen we met een Amstel tapje, een laf pisbiertje. Maar omdat we dorst hadden smaakte die toch aardig.
Hoe dan ook, vooral een enorme mooie en afwisselende ronde die erg goed uitgepijld is.
Wij vonden een verzorgingspost op 80 km wat karig. Een post op 40 km was leuk geweest. Dat wij de post niet gezien hebben kan aan ons liggen maar 2 mannen voor ons reden er net zo hard voorbij als wij. Misschien hadden we hongerklop en waren we niet scherp meer.
Een mooie tourtocht voor een paar euro, 6.50 euro. Dat zijn de pareltjes, low budget en vooral een hele toffe route.
Aanrader!
27 juli is er de Flipjes toertocht, meerdere afstanden en deze route zit er ook voor een groot deel in. Info vind je hier. 

De speer van Rijsbergen – 168 km op de fiets

Rijsbergen is een klein kwartiertje rijden vanaf ons huis en laten ze daar nu een tourtocht organiseren. 60,100 of 160 km.
Ik wilde graag eens boven de 150 km fietsen, de langste tour dit jaar was 120.
Dus was het op een mooie zomerdag een goed plan om de 160 km te fietsen had ik bedacht.
De Bikeladies waren bijna allemaal een weekend op de veluwe fietsen en degene die thuis waren wilden de 60 km doen. Dan maar alleen op pad.
De start was super georganiseerd. Met je fiets de sporthal in, barcode wordt gescand, je krijgt een reep, startnummer, een kaartje en je kunt weg. Super strak geregeld.
De eerste 13 km fiets ik alleen. Dan komen er twee mannen voorbij, ik haak aan.
En dan kan ik aan de bak. De mannen fietsen rond de 30-32 km per uur en ik ga mee.
Ik vraag wel netjes of ze het ok vinden en het is geen probleem.
En zo rijden we door het Brabantse land, we fietsen Belgie in. Het is warm en ik zweet mij rot. 2 bidons zijn leeg als we bij de eerste verzorgingspost komen. Maar voor we bij de post komen komen we in een grote groep terecht. Erg onrustig, soms fietsen we 37 km per uur en dan moet iedereen weer remmem. Ik vind het niet echt prettig.
Gelukkig komen we snel bij de post, een superpost. Ruim, veel drinkplekken, genoeg fruit en repen en Tafels en banken om te zitten.
Ik klets even met de mannen en we drinken en eten wat. Maar we gaan weer rap op pad.
We hebben 54 km gefietst. Ik bedenk dat als ik in dit tempo 100 km fiets het misschien wel genoeg is. 30 km per uur gemiddeld is best hard.
We zien wel.
Ons treintje gaat verder. De zon op ons bolletje en in een mooi tempo gaan we verder.
Dan komen we op een klim, binnen no time ben ik achter. Een groep die voor mij fiets klapt ook helemaal uit elkaar.
Als ik boven ben zie ik de jongens toch een aardig stukje voor. Ik besluit er achteraan te gaan. Man man ik moet echt in het rood fietsen om erbij te komen. Maar het lukt, het is altijd maf hoeveel moeite het kost om ergens weer bij te komen als je gelost bent.
Rond de 80 km moet ik weer even lossen en kom ik gelukkig al snel in een groepje terecht.
Uiteindelijk komen de mannen daar ook in terecht.
Bij 100 km is de finish van de 100 km en de verzorgingspost van de 160. Ik beslis om toch door te fietsen. De 100 heb ik gem 30 per uur gefietst. Die 60 erbij ga ik gewoon uitfietsen.
Ik sla de post over en fiets door, ik heb nog een bidon water en genoeg repen.
Na 110 km halen de mannen mij in en ik probeer aan te haken. Maar ik merk al snel dat het niet meer lukt, 30/32 km per uur lukt simpelweg niet meer. De motor is half leeg.
Ik fiets dat deel alleen, het lijkt erop dat niemand meer de 160 km Fietst.
Op 130 komt er nog een klein groepje voorbij, maar aanhaken lukt niet, ik hang er een paar km aan en dan zeggen de benen , no way.
Op 140 km komt nog een post, ik drink een paar bekers, een snelle kop koffie en wat eten erin en ik ga weer. De laatste 20 km.
Ik fiets toch nog best door zo alleen na zoveel km. Ik haal nog een stel in waar de vrouw volledig geparkeerd staat, dat geeft de burger moed en de laatste km,s gaan in.
Alleen klopt het niet op de rode lijn van de gps. Ik ben er echt nog niet.
En dat klopt, als ik bij de finish ben stopt de teller op bijna 168 km. Toch 8 km verder dan de bedoeling was.
Bij de finish is alles ook weer tot in de puntjes geregeld, een bewaakte parking binnen voor je fiets. Een grote eet en drink tent buiten en een leuke band die staat te spelen.
Ik neem een Kwaremont biertje en met een smile drink ik hem op.
Mooie tourtocht en sterk gefietst ondanks de warmte, weer een mooi stuk Brabant en Belgie gezien.
En de Speer Van Rijsbergen ? Super tourtocht! Alles echt tot in de puntjes geregeld, de bewegwijzering was echt niet te missen.
Doordat de start tussen 8 en 10 is, is het nergens druk, alles is goed verdeeld.
Aanrader, en dat voor de derde editie, chapeau!

 

Ortovox First Aid Roll Doc EHBO-Kit – voor in iedere outdoor rugzak

Tijdens iedere race heb je een ehbo noodsetje bij je, de organisatie stelt het verplicht.
Er is altijd een lijstje met verplicht ehbo materiaal. Als je gecontroleerd wordt en je hebt het niet dan wordt je gediskwalificeerd, en terecht want iedere loper, adventure racer, bikepacker, wandelaar of beter, iedere buitensporter in de bergen zou een EHBO tasje bij zich moeten hebben.
Ortovox heeft een handige overzichtelijk first aid kit gemaakt. Een klein pakvolume en waterafstotend materiaal.


Je rolt het op en door het klitteband wordt het een rol. Als je er iets uit wilt gebruiken kun je het snel uitrollen en heb je snelle toegang tot 5 compartimenten. Ideaal bij een acute situatie. Duidelijk en overzichtelijk.
De rol heeft standaard materiaal in de compartimenten en die zijn afgesloten middels een lange rits. Naast de standaard materiaal is er genoeg ruimte om het aan te vullen met eigen materiaal.
Het is systematisch ingedeeld en niets is zo fijn als je een noodsituatie hebt dat dingen overzichtelijk zijn.
Zo is er een vak met verbandmiddelen, een andere vak heeft een schaar, handschoenen en een pincet. Ook is er een vak voor je reddingsdeken. Op de vakken staat aangegeven waar wat zit. Wat erg handig is voor een leek is dat men middels tekst en illustratie instructies geeft, ieder vak heeft een afbeelding.
Bv stabiele zijligging, hoe je een drukverband en mitella aanlegt maar ook wanneer en hoe je reanimeert. Verder zit er een Emergency card in, dit is  een water- en scheurvast document. Hier vul je alle essenciele informatie over Jezelf in.  In het geval van een ongeval, vult de first responder een aantal extra gegevens over de omstandigheden in.
Hij kan met behulp van de emergency card snel alle relevante gegevens doorgeven, waardoor de hulpdiensten sneller en doelmatiger in actie kunnen komen. Daarnaast bevat de emergency card de noodnummers van diverse landen en uitleg over hoe met een lamp of fluitje een alpien noodsignaal uit te zenden. Een soort uitgebreide ICE kaart.
Op het tasje zit een riemlus dus zou je hem ook aan je riem of rugzak kunnen hangen. De kleuren zijn fel oranje en blauw en dus erg goed zichtbaar.

Over de inhoud is natuurlijk altijd te discuseren. Zo heb ik er een aantal dingen uitgehaald. Een mitella kan ik zelf wel maken van een kledingstuk. Een schaar zal ik ook niet meenemen, bovendien ben je die gelijk kwijt op een vliegveld als je met handbagage reist.
En een aantal dingen die ik wel altijd bij mij heb zijn toegevoegd, zoals een paar zakjes ors, pijnstillers, plakhechting, steristrips en een naald voor blaren. Zo kun je heel goed dingen toevoegen naar eigen smaak.

Het is ook een ideale plek om je kopie idkaart op te bergen. Loop je een race waar je weinig meeneemt behalve verplicht materiaal dan kun je de vakken opvullen met gelletjes en repen, ook handig.
Ga je alleen op stap voor een meerdaagse trip dan kun je er extra verbandmateriaal instoppen.
Er is goed over nagedacht en ik vind het persoonlijk een handig en ontzettend functioneel first aid kitje!
Te koop bij oa de bever en outdoor xl – prijs 39,95 euro.

Wat zit erin aan verbandspullen?
1 noodkaart, 1 reddingsdeken, 2 steriele wondkompressen (10 x 10 cm), 1 elastische zwachtel (6 x 4 cm), 1 steriele zwachtel met kompres (Gr. M), 1 hechtpleisterspoel (5 m x 1,25 cm), 1 schaar, 1 paar vinyl wegwerphandschoenen, set pleisters (4 x pleisterstrip 2,5 x 7,2 cm; 2 x pleisterstrip 1,9 x 7,2 cm; 2 x vingertopverband; 2 x vinger-gewrichtsverband), 2 blarenpleisters, 1 pincet, 1 driekante doek.