Gelezen – De Lance-factor / Marts Smeets

Lance Armstrong en Marts Smeets hebben 2 dingen gemeen, you love them or you hate them.
Ik heb voor beide respect. Marts voor zijn kennis over sport en de mooie reportages die hij heeft gemaakt en Lance, tsja. Een sportman in hart en nieren.
Smeets heeft Lance meerdere keren geinterviewd en kent veel mensen in de wielerwereld.
Die informatie samen vormt dit boek.
Smeets schrijft wat hij weet of heeft gehoord over en van Lance.
Het boek is opgebouwd in hoofdstukken die steeds een deel behandelt.  Lance en zijn goede doelen, Lance en zijn vrouwen, Lance en zijn materiaal, Lance en zijn tegenstanders, Lance en zijn ploegleiders, enzovoorts.
Ieder onderwerp heeft wel een uniek verhaal. Zoals toen de tour de France in Rotterdam was,  Lance naar de Daniel Den hoedkliniek kwam om kankerpatienten te begroeten.
Dit geeft een prettig geschreven boek, zoals we kennen van Smeets.
Smeets laat Lance zijn goede , slechte, fanatieke en obsesieve kanten zien. Hij probeert de Lance Factor te laten zien. Wat voor invloed hij heeft op alles en iedereen om zich heen.
Het levert een leuk boek op, prettig leesbaar en vol details.  Wat mij betreft een aanrader voor de fiets/sportliefhebber.

Gelezen; Andre Agassi en Frank VandenBroucke

Tennis en Wielrennen zijn 2 hele verschillende sporten maar 2 grote sportmannen hebben in grote lijnen wel veel overeenkomsten. Die zijn te lezen in de autobiografie die ze geschreven hebben.
Ik heb het over `Open`van Andre Agassi en `Ik ben God niet`van Frank VandenBroucke.
2 prachtige sportboeken van 2 topsporters. De grote overeenkomst die Andre en Frank hebben is dat ze beide flamboyante mannen waren maar ondertussen hele onzekere jongens waren.
Beide hebben ze een ongekend talent gekregen en waren ze de beste in hun sport.
Het grote verschil is wel dat Agassi altijd een bloedhekel heeft gehad aan tennis. VandenBroucke was bezeten van het wielrennen.
Het is bijzonder om te lezen hoe onzeker Agassi altijd is geweest en hoe hij de sport soms haatte. Maar toch kon hij niet zonder. De rol van zijn dominante vader was hierin groot. Agassi heeft nooit een keuze gehad. Hij zou een tennisser worden, dat was voor hem besloten.
Toch vindt hij een weg om een groot tennisser te worden en zijn frustraties om te zetten in een foundation waar veel kansarme kinderen iets aan hebben.
Een mooi boek!

Het boek van Frank VandenBroucke heeft heel veel indruk op mij gemaakt. Wat een ongelooflijk drama. De enfant terrible, de meest talentvolle wielrenner die België misschien wel heeft gehad. Een man met een groot sporthart en die ook zo ongelooflijk zelfdestructief was. Hij beschrijft zijn hele fietsleven, alle hoogtepunten maar ook zijn dieptepunten.
Het is onwaarschijnlijk wat een tegenslagen die man heeft gehad en hoe hij steeds weer uit een heel diep dal kwam. Maar ook hoe hij steeds weer de verkeerde keuzes maakt.
Zijn liefde voor het fietsen is enorm net zoals zijn talent.
Het is schokkend om te lezen dat een heel team aan de drugs zit en hoe de politie omgaat met doping en invallen. Als hij een zelfmoordpoging doet voel je je haast bezwaard dat hij het overleeft. Je gunt hem rust en begrijpt waarom hij het niet meer ziet zitten.
Een heel dramatisch sportboek, een aanrader van de bovenste plank.

In 2009 wordt hij in een hotel in Senegal dood gevonden. Hij werd maar 34 jaar. Er werden slaapmedicijnen, angstremmers en insuline bij hem gevonden.
De officiële verklaring is dat hij overleed aan een longembolie.

Gelezen; Beter en De man en zijn fiets

2 boeken over andere sporten dan hardlopen, namelijk zwemmen en fietsen.
Beter is geschreven door zwemmer Maarten van der Weijden. Het is autobiografie die met name gaat over zijn ziek zijn. Hij krijgt kanker en geneest hier uiteindelijk van. Zijn droom is de Olympische Spelen 2008 in Beijing. Hij zal er uiteindelijk goud winnen maar de weg ernaar toe was er een met grote obstakels. Een mooi verhaal over een sympathiek sportman. Het onderwerp is goed voor een bestseller, kanker overwinnen en dan goud winnen op de OS. Misschien is het de nuchterheid waarmee hij schrijft waardoor ik halverwege toch niet meer zo geboeid ben. Maar geboeid genoeg om het uit te lezen en het toch wel voldaan weg leg op de stapel goede boeken.

Wilfried De Jong schreef De man en zijn fiets. Een selectie verhalen over fietsen. Wilfried kan mij altijd boeien. Hij verstaat de kunst om het diepste uit mensen te halen en om van niets een verhaal te schrijven. Hij zoekt het niet voor de hand liggende op in een onderwerp. Ik kan intens genieten van zijn verhalen en interviews, hij weet altijd de gevoelige snaar te raken
Dat was ook vanaf de eerste bladzijde in dit boek. Prachtige simpele, heroïsche, pure verhalen die vol staan met mooie passages. Hij laat wielrennen zien in zijn puurheid.
Ik heb ervan gesmuld en legde teleurgesteld het boek aan de kant, ik had het uit.
Hieronder passages  uit 2 willekeurige verhalen die ik mooi vind. Overigens staat er ook nog een mooi verhaal over de Rotterdam marathon versus Parijs-Roubaix in. Zou het toegestaan zijn om dat verhaal te publiceren?

Omhoog willen op een berg is spotten met de zwaartekracht. Het is niets voor niets dat wegenbouwers hun pas zo lang mogelijk door het dal laten slingeren. Pas als het echt niet anders kan, kruipt het asfalt als klimop tegen de bergflanken omhoog.

De linkerhand van Bahamontes gleed over het frame naar het verweerde versnellingspookje. Hij trok het voorzichtig naar achteren. De ketting sprong over de 5 tandwielen. Bahamontes spoot vette olie op de bewegende delen. Terwijl Femina in de winkel achter de kassa stond, bedreef Bahamontes schaamteloos de liefde met zijn oude fiets. Soft wielerprono.