Ge-Marie -Kondo -Od of Ge -Mar -Tiend

Sinds ze het boek ‘Opruimen!’ schreef werd haar naam bijna een werkwoord: „doe jij ook aan Marie-Kondo-en?” en „ik heb mijn huis ge-Marie-Kondo-od.
Het boek van Marie Kondo, de opruimgoeroe is een ware hit. Ik had geen idee wie dat was maar plots hoor en en zie ik haar steeds voorbij komen. Haar boek is een bestseller.
Marie leerde ons hoe je je huis moet ‘ontspullen’ door goed te bedenken of je wel of niet blij van een item wordt.
Hoe slim is dat. Wordt je blij of gelukkig van een item of niet. Dus terug in de kast of exit huis. Je schrijft er een boek over, maakt een serie op Netflix en je bent binnen,
Misschien een idee om zoiets te doen qua sport.
Want ook daar is het simpel. Je koopt hardloopspullen en op een bepaald moment heb je een kast vol. Van welk stuk wordt je nu nog blij, wat kan er weg. 
Maar ook qua wedstrijden. Je schrijft je in voor van alles, want je bent bang dat je iets mist. Maar wordt je er nu echt gelukkig van?
Je start een nieuwe sport omdat het de nieuwe hype is, maar wordt je er nu echt gelukkig van? Iets om eens over na te denken?
Ik ga het rijtje eens langs met de ideeën van onze Kondo in het achterhoofd.
Ruim op per categorie
Dat zou je dan op kunnen delen in kleding en gebruiksartikelen zoals rugzakken.
Of per sport , hardlopen, fietsen en adventure racen. Ben je alleen aan het hardlopen dan ben je sneller klaar.
Alles uitstallen op de grond
Maak stapels. Hardloopstapel, fiets stapel, rugzak stapel, schoenenstapel.
Alles op de grond flikkeren en dan kom je misschien tot het besef dat het wel erg veel shirts en schoenen zijn. En dan begint het – wat gaat er weg!
Wordt je er gelukkig van?

De medailles

Dit is hét motto van la Kondo. nu heb ik daar persoonlijk niet zo veel mee. Veel kleding is vooral praktisch. Het zit lekker, goede kwaliteit en soms word ik er gelukkig van.
Kortom, ik kijk hoe vaak ik het draag en of het lekker zit. Of ik kijk hoe vaak ik iets gebruik.
Zoniet, in de zak.
Oh ja, als je het wegdoet moet je het bedanken volgens Kondo.
Ik zorg gewoon dat het een tweede bestemming krijgt. Dan wel aan een andere sporter dan wel in de kledingbak. Daar maak je iemand anders blij mee en dat is een mooi bedankje.
Sommige shirts gebruik ik als fietsdoek, om te poetsen. Ook dankbaar!
Wees streng
Hier ben ik beter in geworden. Ik was nooit zo goed in weggooien, van huis uit mee gekregen.
Maar als je ooit is weggooien in je achterhoofd houdt werkt dat best goed.
Ooit pas ik het weer, Ooit wordt het weer hip – weg ermee!
Exit papier
Al je certificaten van de marathons en andere wedstrijden. Ze liggen ergens in een map en je kijkt er nooit meer naar. Inscannen via een app en klaar.
Startnummers bewaren in een doos? Of ophangen of weggooien want je doet er toch niets meer mee. Doe net als ik en maak een sportkamer. Een leuk plekje om dingen te bewaren waar je nog gelukkig van wordt of emotioneel aan gehecht bent. En het fleurt de kamer nog op ook.

Startnummers

Wees niet sentimenteel
Al je herinneringen van wedstrijden die je bewaard en niets mee doet, weggooien. Zijn ze wel bijzonder, doe er dan wat mee.
Ik heb alle bekers en medailles van korte wedstrijden weggegooid met de verhuizing.
De marathon en ultramedailles heb ik bewaard en een mooi plekje gegeven in de sportkamer.
Hetzelfde geldt voor de paar bijzondere bokalen, die hebben een plekje gekregen. Maar dat zijn er maar een stuk of 5.
Startnummers van marathons en ultras heb ik opgehangen.
Doe waar je gelukkig van wordt
Schrijf je niet in voor allerlei wedstrijden omdat het stoer staat. Omdat je kan posten dat je weer een wedstrijd  hebt gelopen. Of vindt je de wedstrijden stiekem toch zwaarder dan je zegt?
Ga je steeds langere ultra’s lopen omdat het je status geeft en je het gevoel hebt dat je erbij hoort? Of omdat je het echt wilt?
Start je een nieuwe sport omdat je het superleuk lijkt of omdat we het allemaal doen? Omdat je bang bent dat je iets mist? Het FOMO gevoel.
Kortom, ruim lekker op want de lente komt eraan.
Blijf vooral bij jezelf en denk eens na wat je nu echt gelukkig maakt. Waar wordt je echt blij van. Dat heeft dan weer niets met het opruimen te maken zou je denken.
Maar eigenlijk toch wel, want je hoofd opruimen en daarin keuzes maken die echt van jouw zijn en je blij maken geeft een enorm opgeruimd gevoel.

Dan ga ik eens nadenken of ik een boek ga schrijven over dit onderwerp maar dan sport gerelateerd. Ik gooi er nog een paar recepten in en eens kijken of het ook een bestseller wordt.

Geheimen van de poolnacht – wat een prachtige voorstelling!


Een avondje theather met Jolanda Linschoten, de multimedia show ‘geheimen van de poolnacht’ .
Met deze theatershow won Jolanda in oktober 2017 een prijs op het toonaangevende El Mundo Abenteuer- und Reisefestival in Oostenrijk.

Wie het poollicht echt wil ervaren moet een nachtdier worden’ , dat waren de woorden van een professor die Jolanda Linschoten sprak in haar zoektocht naar het Poollicht.
The rest is history……
Ze ging op pad, in haar eentje op ski’s, over de diepgevroren Noorse Finnmark. Op indrukwekkende wijze neemt ze je mee op deze tocht. Ze deelt de geheimen van het poollicht. Op een enorm scherm zie je de beelden, prachtige foto’s en videobeelden die ze heeft gemaakt  onderweg. De muziek erbij is met zorg gekozen. Aan de zijkant van het podium staat Jolanda en vertelt haar verhaal. Indrukwekkend, om stil van te worden.
ze nam ons mee, 2 uur, op een fantastische mooie reis, ik heb er van genoten.

Er zijn nog maar een paar mogelijkheden voor deze voorstelling komende 2 weken,  enorm de moeite waard om te bezoeken! Er zijn nog maar enkele kaarten oa te bestellen via de site van Jolanda.  Hier zie je de trailer, dat geeft je een goede indruk.

Voor mij gelijk de mogelijkheid om het prachtige nieuwe boek ‘Licht’ te kopen. Hieronder de trailer van het boek, een prachtexemplaar!
En leuk om Jolanda en Frank weer even te zien en spreken. Wat ben je toch een ontzettend stoer wijf Jolanda en wat kun je ontzettend mooi vertellen, fotograferen, filmen en monteren.

Readly – al je sportmagazines voor 99 cent !

Ik koop eigenlijk geen papieren magazines meer. Als ik iets lees doe ik het on line. Maar als je op uitzending bent zijn blaadjes lezen altijd weer iets wat je veel meer doet dan thuis. 
Nu kwam ik laatst een site tegen, Readly, waar je meer dan 3000 magazines kunt lezen voor 9.99 euro per maand.  
Maar nu zag ik dat ze een aanbieding hebben voor drie maanden a 99 cent. En daarna opzegbaar wanneer je wilt. 
Dus ben je er klaar mee na drie maanden dan kun je stoppen. Vind je het zo leuk dat je een abonnement wilt houden dan kan dat, alleen voor 9.99 euro per maand. 
En dus leek mij dat een goed plan. Ik betaalde 99 eurocent en heb nu een Ipad vol met leuke magazines voor de komende drie maanden. 
Je kunt ze downloaden voor als je off line bent. Dat is erg handig als je niet overal online bent. 
Je kunt een map maken met al je favorieten en een mailtje krijgen als je favo blad weer een nieuwe editie uit heeft gebracht. 
Er zitten Nederlandse , Engelse, Amerikaanse en Duitse bladen tussen. 
De trailrunner, outdoor magazines, fietsbladen, reisbladen, triathlonbladen en nog veel meer. 
Hoe leuk is dat voor 99 cent de komende 3 maanden van alles lezen. 
De link vind je hier. 

Live slow Ride fast podcast

Even geleden schreef ik over de wederopstanding van podcasts. Omdertussen heb ik er aardig wat geluisterd. Een voordeel van uitzending is  dat je tijd hebt voor dingen die je thuis niet hebt. Je leven is hier zo beperkt dat je die tijd om in de avond een podcast te luisteren hebt. En zo komt het dat ik een fan ben geworden van Live Slow Ride Fast want ik heb  ze bijna allemaal terug geluisterd. 

Was ’t niet Joop! die zei: “De fiets, de fiets, en verder niets”? Nou, niet voor Laurens ten Dam en Stefan Bolt. Zij gaan verder! Het leven óp, maar ook naast de fiets.

Zo begint iedere podcast van LSRF.  Prof-wielrenner Laurens ten Dam en amateur-wielrenner en koersfan Stefan Bolt makem samen de podcast. Een inkijk in het leven van een wielerprof die nog steeds vol enthousiasme over oa het wielrennen praat. Maar wat deze podcast zo leuk maakt is dat er van alles ter sprake komt. Laurens verstaat de kunst van vertellen over wat dan ook. Zijn passie voor wielrennen spat eraf. Zijn liefde voor speciaal bier, de bbq het komt allemaal aan bod. Zijn inzet voor projecten die zijn hart hebben gestolen. Gewoon een leuk mens die samen met Stefan Bolt een gesprek voert in zijn mancave. Als ik luister heb ik bijna het gevoel dat ik aan tafel zit. De ins and outs van wielrennen maar ook de gesone dingen die het leven leuk maken komen aan bod. 

Afgelopen week werd ik aangehouden door de Militaire Politie omdat ik hier in Irak aan het rennen was met oortjes in en dat mag niet. De Deense MP die mij aanhield kende ik van gezicht. In mijn onschuld zei ik nog , ik luister niet naar muziek, ik luister naar een podcast. Ik vroeg hem of hij van fietsen hield en dat deed hij, een TDF liefhebber.  You have to listen to his podcast then, it is the podcast from Laurens Ten Dam, who cycle in team Sunweb. 
Maar zijn Nederlands was niet toereikend genoeg. Ik zeg reden om het te leren. Of Laurens en Stefan moeten in het Engels de podcast gaan  maken. Ik denk dat ze er veel fans krijgen. Hoe dan ook, ik kwam goed weg, het ijs was gebroken en met een glimlach gingen we ieder ons weg. Alleen ik zonder oortjes in en zonder boete.

Toen eergisteren de nieuwe on line kwam kon ik niet wachten om hem op te zetten. Dan weet je dat een fan bent! Aanrader voor iedere fietsliefhebber. Voor de niet fietsers, je gaat er vanzelf van fietsen! Hier vind je alle podcastst tot nu gemaakt. De podcast wordt maar 1 x in de maand gemaakt. Dat zou wel wat vaker mogen. Maar ja, ook door Laurens moet er getraind worden voor een volgend seizoen. 

Avondje Netflixen met hardloop films/docu’s?

Als je inspiratie nodig hebt en het is te warm om te rennen is er altijd nog Netflix.
Er zijn toch wel een aantal goede hardloop films te vinden via Netflix.
Check deze 7 maar eens :

The Barkley marathons: the race that eats its young.
Wie kent die wedstrijd niet – epic! Een prachtige docu!

Race – een waargebeurd verhaal . Tijdens de Olympische Spelen in Berlijn in 1936 wil Adolf Hitler de superioriteit van het Arische ras beklemtonen. De Afro-Amerikaanse atleet Jesse Owens bewijst het tegendeel.

 

From Fat to Finish Line – Deze documentaire draait om de strijd van twaalf mannen en vrouwen met overgewicht. Hun levens veranderen wanneer ze samen afspreken om 225 kilo te verliezen en een estafetteloop van meer dan 300 km te gaan rennen.

Gun Runners – twee zwervende Keniaanse bandieten proberen hun leven een andere wending te geven door hun wapens in te ruilen voor hardloopschoenen.

100 Meters – een waargebeurd verhaal. 
Ramón krijgt te horen dat hij multiple sclerose heeft. Toch besluit hij om te gaan trainen voor een Ironman triatlon, met de hulp van zijn schoonvader.

Unbroken -Het waargebeurde verhaal over Louis Zamperini, een hardloper tijdens de Spelen van 1936, wiens vliegtuig neerstort op zee tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zamperini en twee bemanningsleden dreven 47 dagen en 2000 mijl op zee, totdat ze gevangen werden genomen door de Japanse marine.

And last but not least – Made to be broken -Follow the ultrarunner on his final attempt to complete more than 2,000 miles on the Appalachian Trail in record time.
die vind je hier.

The year the Barkley won…

In 2007 schreef ik een stukje over de Barkley niet te doen 100 mijl. Ondertussen een begrip geworden in de trailwereld.
Deze afgelopen editie was er enorm veel pers, iets wat nooit bedacht was door de maker van de race, Gary Cantrell.
Hopelijk verliest deze maffe wedstrijd niet zijn charme door al de media aandacht en alle lopers die hem plots op de bucket list hebben staan.
Gelukkig is het nog steeds niet te doen en dat houdt veel lopers weg.
Dit jaar was er geen finisher. Een van de lopers maakte een klein filmpje, hij stapte uit na twee loops.
Zo heb je wel een mooi beeld van het terrein en omstandigheden.
Heb je de docu nog niet gezien, een aanrader! Op netflix te vinden.

The Why – 100 mijl, waarom willen we dat eigenlijk?

100 mijl, in 2008 was ik in Leadville, als voorbereiding op de TAR, en was ik medic op de hoogste post van de race, Hope Pass. Een hele bijzondere ervaring om een post te bemannen op 3600 meter.
Ik schreef toen dat ik nooit een 100 mijl zou lopen.Ik zag de lopers voorbij komen na 50 en 65 mijl. Ze lagen in mijn medische tent en ik dacht wat een waanzin eigenlijk. Tegelijkertijd een groot respect maar toch. 
Ondertussen zijn we jaren verder en heb ik ook deze absurde afstand gelopen. Waarom?
Goede vraag….
Billy Yang liep de Leadville 100 mijl en vroeg zich dat ook af. Hij heeft een mooi filmpje van gemaakt.
Veel dingen zijn herkenbaar. The ups and lows. Hoe je het ene moment denkt ik kan niet meer en een paar uren later loop je weer als een zonnetje. Het intense geluk dat je loopt zoals je loopt in een prachtige omgeving, dat je lijf zoiets kan. En vervolgens in diezelfde race het gevoel  hebben van diepe ellende en jezelf afvragen waarom je het überhaupt doet.
En die momenten van je grenzen opzoeken, er tegenaan lopen, er overheen gaan en toch weer verder kunnen maken dingen als een 100 mijl en een expeditie adventure race iets wat je nooit zult vergeten.
Het geeft je tools mee voor je dagelijks leven. Het maakt je weerbaar, mentaal en fysiek.
De vraag blijft altijd waar ligt de grens.100, 200 , 300 ,500 mijl?
Die vraag is voor ieder persoonlijk. Ik ben er nog niet uit. Het is ook per seizoen wisselend.
Hoe dan ook, een half uurtje mee met Billy tijdens de Leadville 100 mijl levert mooie beelden op en wijze woorden.

Scandinavie op z’n wildst – Jolanda Linschoten

Gisteren was ik bij de premiere van de multimedia presentatie van Jolanda Linschoten. Scandinavie op zijn wildst.
Jolanda en ik hebben een onzichtbaar lijntje. We hebben elkaar een paar keer gesproken meer ook niet, en toch is er iets, alsof we elkaar al lang kennen. Dat heeft ws alles te maken met onze liefde voor de natuur, vrijheid, kracht en doen wat je voelt of droomt.
Een hele goede reden om naar het theather te gaan omdat jolanda als geen ander over deze onderwerpen kan vertellen.
Dit verhaal gaat over het zelf maken van ski’s, sneeuwschoenen en tenslotte een kano. Dat is helemaal niet iets wat ik ambieer dus zou je denken wat heb je daar te zoeken.
Alles, want het gaat dan wel over het bouwen van deze ‘ vervoermiddelen’. Maar het is ook een metafoor voor veel dingen die wij allemaal herkennen. Jolanda vertelt over onderwerpen die ons allemaal bezig houden.
Het vertragen, wat vertraagt ons en waarom is het zo moeilijk om dat vast te houden. Tijd is een raar fenomeen, je zoekt naar meer maar het wordt minder. Tijd kun je maar 1 keer gebruiken. 
Van het gewone iets bijzonders maken. Daar laat Jolanda je over nadenken. Alles wat je ontdekt als je op reis bent. Daar heb je geen mindfull run of cursus voor nodig.
Aan de hand van adembenemende foto’s, filmpjes, prachtige muziek en de woorden van Jolanda als inspirerende spreekster neemt ze je mee naar Scandinavië. Hun avontuur (uiteraard met Frank) kan ook de jouwe zijn. Misschien niet als kanobouwer, maar wel als reiziger, als vertrager, als iemand die van het gewone iets bijzonders maakt.
Ik heb genoten. Er zijn nog maar enkele kaarten voor de komende presentaties. Dus haast je en laat je meenemen naar de vertraging in een heerlijke avond Theater.

Hier kun je het verdere programma zien en kaarten bestellen. En daar vind je ook de trailer van de voorstelling.

 

Continue reading “Scandinavie op z’n wildst – Jolanda Linschoten” »