De gegevens van Krar op de western state 100 mijl

Afgelopen weekend was een van de mooiste wedstrijden van Amerika, The western state 100 mijl. Rob Krar won deze wedstrijd in een indrukwekkende 14.53 uur.
Op strava kun je zijn gegevens zien. Grappig, je kunt al zijn mijl tijden zien en uiteraard de route. image
Dat kun je hier zien.
Overigens is Krar in het normale leven apotheker, hij werkt 7 nachten op en af. Is begonnen aan zijn derde hardloopleven, met succes. Hij heeft een burn-Out gehad, veel blessures en operaties. Maar op zijn 37ste is hij terug als nooit te voren, onder de vlag van the north face.

Adventurers of the Year

National Geographic heeft ieder jaar de Avonturier van het jaar. Ze worden geselecteerd op verschillende dingen. sarah-marquis_73127_600x450
Dit jaar zijn het onder andere een skiër, een lange afstand zwemster, een klimmer, een solo loopster die de wereld over loopt en een skyrunner. Ja inderdaad een skyrunner en wie anders kan dat zijn dan Kilan Jornet.
De trailer kun je hier zien, hier kun je het verhaal van de avonturiers lezen en hier kun je stemmen.
Mijn stem gaan niet naar Kilian maar naar Sarah Marquis.

Mien van Bree, Nederlands eerste wereldkampioene wielrennen (1938)

In het nieuwste nummer van De Muur staat een bijdrage van Mariska Tjoelker over Mien van Bree. mienromp
Zij werd in 1938 de eerste Nederlands wereldkampioene wielrennen.
In die tijd mochten vrouwen niet fietsen, Mien van Bree is uiteindelijk naar België gegaan om te fietsen. Maar toen de tweede wereldoorlog uitbrak was het voorbij met haar carrière.
André Stuyfersant schreef al eerder verhalen over deze vrouw. Dat stuk lees je hier.
Maar Mariska schreef dit jaar al eerder een stuk over Mien. Hoe ze ontdekte wie het was en hoe haar speurtocht begon. Nu dus een stuk in De Muur, het boek zal zeer waarschijnlijk volgen.
Mien_van_Bree_6Ik hou van die mooie sport geschiedenis verhalen!
Klein detail, Mien werd later psychiatrisch verpleegkundige. Stierf overigens al vroeg, op 68 jarige leeftijd.

In Nederland werd ze bespot, nageroepen, uitgelachen en gediscrimineerd. Eenmaal de koersen in België ontdekt, werd ze als wielrenster wél uiterst serieus genomen. Op Vlaamse wegen waar iedere week dameskoersen verreden werden, was zij één van de beteren. Ze had de vaderlandse sportgeschiedenis in kunnen gaan als zesvoudig wereldkampioen op de weg. Uiteindelijk bleef de teller op ‘slechts’ twee titels bleef steken. Mien van Bree moest in de jaren dertig niet alleen afrekenen met vooroordeel maar ook met een foutje van de natuur…

De mythe van dopingarts Michele Ferrari

De Nos heeft een tweeluik gemaakt van dopingartsen in de sportwereld.
De Italiaanse arts Michele Ferrari was jarenlang de ‘medische begeleider’ van talloze renners die zijn betrapt op dopinggebruik.
In deel 1 gaat het over Francesco Conconi, de leermeester van de veelbesproken Michele Ferrari. Deel 2 gaat over Ferrari zelf. 2 filmpjes van 6 minuten, boeiend.
Deel 1 zie je hier en deel 2 hier.

Een halfnaakte kalender uitbrengen voor het ultieme doel

De Japanse gehandicapte sprintster Maya Nakanishi heeft een hele bijzondere kalender uitgebracht om zichzelf te sponsoren.
Zij wil namelijk graag meedoen aan de paralympics 2012 maar heeft er geen budget voor. Daarom poseert zij half naakt met haar prothese en heeft daar een prachtige kalender van gemaakt. Te koop in Japan voor 1,200 Yen (15 dollar). In een oplage van 7000 stuks.
Nakanishi verloor haar rechter been tijdens een ongeval in een werkplaats op 21 jarige leeftijd.
Zij is de Aziatische record houder in T44 (1 been amputatie onder de knie) op de 200 meter, verspringen en was ze de eerste Japanse vrouw die in de 100 meter finale race stond in Beijing tijdens de paralympics in 2008.
Ik zeg, internationaal gaan met die kalenders! Sporters vanuit heel de wereld willen best zo’n prachtige kalender kopen om iemand te ondersteunen om een droom te doen laten uitkomen.
Wat een stoere vrouw en wat een lichaam! You go girl!

Caballo Blanco’s Last Run: The Micah True Story

In de NY times staat een heel boeiend verhaal over Caballo Blanco. De ultraloper die iedereen kent uit het boek ‘Born to Run’ . Het artikel is zeer de moeite waard.
Caballo blanco overleedt kort geleden tijdens een trailrun.

Micah True went off alone on a Tuesday morning to run through the rugged trails of the Gila Wilderness, and now it was already Saturday and he had not been seen again.
The search for him, once hopeful, was turning desperate. Weather stoked the fear. The missing man was wearing only shorts, a T-shirt and running shoes. It was late March. Daytimes were warm, but the cold scythed through the spruce forest in the depth of night, the temperatures cutting into the 20s.
For three days, rescue teams had fanned out for 50 yards on each side of the marked trails. Riders on horseback ventured through the gnarly brush, pushing past the felled branches of pinyon-juniper and ponderosa pine. An airplane and a helicopter circled in the sky, their pilots squinting above the ridges, woodlands, river canyons and meadows.
“We’re in the middle of nowhere, and this guy could be anywhere,” Tom Bemis, the rescue coordinator appointed by the state police, said gloomily. He was sitting in a command center, marking lines on a map that covered 200,000 acres. Some 150 trained volunteers were at his disposal, and dozens of others were there too, arrived from all over the country, eager and anxious, asking to enlist in the search.

Het hele verhaal lees je hier, zeer de moeite waard.

Jolanda Linschoten te volgen tijdens haar expeditie in Noord Zweden

Jolanda in actie

 Jolanda Linschoten is bekend van het ultra/traillopen, van prachtige expedities en even zulke mooie boeken over die expedties.  Ze is professioneel avonturier, schrijver en fotograaf.
Op dit moment is ze aan een expeditie bezig.
Exclusief voor National Geographic Traveler houdt ze tot en met 29 maart dagelijks een blog bij van haar solo-expeditie door de nationale parken Sarek, Stora Sjöfallet, Padjelanta en het berggebied Kebnekaise in Noord-Zweden.
Samen met Herschel is ze op pad en heeft ze al een aantal zware dagen achter de rug. Wil je het volgen dat kun je dat hier doen. In de blogs zitten ook foto’s verwerkt.