2/3 daagse Bikepacking – mijn eigen mini avontuurtjes maken

Normaal gezien ben ik veel op pad naar alles wat met bergen of bergjes te maken heeft. Dat zit er voorlopig niet in. Buiten het feit dat we met onze Tonkie op pad gaan in Nl mis ik mijn kleine avontuurtjes.
Tijd om die te maken dus.
Het begon met het idee van een tweedaagse bikepacking tocht.
Maar omdat ik een vriendin al lang niet gezien heb (iets met grenzen) besloten we om af te spreken in Valkenswaard waar haar ouders wonen.
Dus paste ik mijn plan aan en tekende ik een route in Komoot van Effen naar Waalre langs de bovenzijde en een route terug onderlangs.
1 dag bikepacking, 1 dag samen bijkletsen en een rondje fietsen en de laatste dag naar huis fietsen. Het plan was gemaakt.

Lees verder

Virtuele Limburg Wine Trail Tour

Ik ben geen fan van virtuele loopjes. De enige loop die ik gelopen heb dit jaar was de  Great Virtual Race Across Tennessee 1,000K. Simpelweg omdat ik het een erg leuk concept vond.
De virtuele Limburgse wine trail tour is ook een concept die ik erg leuk vind.
Patrick Franken organiseert normaal wijn trails, volgend jaar zelfs een wijnmarathon.
Hij kan nu geen groep mee op pad kan nemen en dus  heeft hij een ander concept bedacht. Lees het maar eens! Gelijk een mooie manier om de kleine ondernemer te ondersteunen.
Een tof concept, het eerste weekend dat ik weer naar Limburg ga wordt het de wijntour!

Als je een Virtueel Limburg Wine Trail proefpakket koopt, krijg je er de GPX Wine Trail route tussen Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus cadeau. Hierbij zal een beschrijving van de route met enkele interessante wijnweetjes worden benoemd. Het lopen doe je in het prachtige Limburgse heuvelland, het proeven na afloop thuis of op je vakantieplekje.

wijngaard holset

De route is een totaalbeleving. Prachtige natuur, onverwacht opduikende wijngaarden en uitdagende paden om te overwinnen. Op de route liggen 2 wijngaarden: Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus. Hiervan zitten geen wijnen in het pakket, maar aangezien hun winkels wel geopend zijn, kun je altijd na afloop bij hun terecht om nog wat extra mooie topwijnen uit de regio Vaals mee te nemen.
De route start en eindigt in Holset, bij het wijndomein. Neem een mondkapje mee en loop nog even naar binnen voor de mooie wijnen.
De route is ruim 10k lang, loopt deels door het prachtige Vijlenerbos en heeft enkele mooie hellingen en vergezichten in petto.
De prijs voor de Virtual Wine Trail pakket is €60 (incl. verzend-en pakketkosten).
Optioneel is een route voor gevorderden van 20km, waarbij je nog 2 andere wijngaarden passeert.

Hierin zit inbegrepen:

  • Domein Crutzberg (Voerstreek België) Brut Nature Chardonnay – bubbelwijn
  • Domein Steenberg Epen Riesling – wit
  • Domein Stokhem Pinot Noir – rood
  • GPX route via mail van route
  • Potje stroop van de Stroopstooker
  • Routekaartje met leuke wijnweetjes
  • BESTELLEN?  – Stuur een mail naar valdivini@valdivini.nl met je adresgegevens en een mobiel nummer. We maken het pakket verzendklaar, versturen een betaalverzoek via tikkie en na betaling wordt pakket verzonden.

2 dagen buiten spelen in Limburg – van plan A naar plan F

Hoe vaak moet je in deze tijd je plannen wijzigen? Vaak is het al plan C en wordt het alsnog plan F. Plan A was met Yvonne 2 dagen rennen in Duitsland.
Dat werd al snel plan B, want ik kwam Duitsland niet meer in zonder negatieve coronatest. Dan België? Ook niet, ook verboden gebied voor Nederlanders.
Dan Limburg. We boekten een B&B in Vijlen. Een dagje op de MTB en een dag een stukje rennen en fietsen om in de middag bij het Hijgend Hert wat te eten en in de avond bij het bijhorende restaurant van de B&B aan te schuiven. Toen sloot alle horeca.
Geen Hijgend Hert maar gelukkig konden de gasten wel een driegangen menu nuttigen in het restaurant van de B&B.
We zaten ondertussen al bij plan E. Maar de dag voor we gingen sloot ook België de grenzen om naar Nederland af te reizen. En dat was het einde plan ‘gezellig samen twee dagen op stap’ . Shit.
Uiteindelijk heb ik er toch maar plan F van gemaakt en ben ik zelf met Tonkie naar Limburg gereden. Dan maar alleen.

Dus stapte ik vrijdag op de gravelbike om een mooie route te gaan fietsen. 1.5 km was ik onderweg . Klapband. Terug gelopen en fiets laten fixen bij de fietsenmaker in Mechelen.
Toen was het al te laat om nog een tocht te maken van 78 km.
Plan weer gewijzigd, omkleden en naar Vijlenerbos gereden.
Daar ben ik gaan rennen. Wat zwerven door het bos en het hoofd maar weer eens leeg maken. Een paar uur later en 20 km verder was het goed.

Op camping Rozenhof een douche en afhaal friet maakte weer veel goed.
De volgende dag alsnog op de gravelbike gestapt en de route gaan fietsen. Met dank aan de gpx van Gravelride.cc.
En wat een toffe route! Veel mooie gravelpaden, de bekende Limburgse vergezichten, een aantal mooie singletracks, herfstkleuren en natuurlijk klimmetjes en afdalingen.
Een pittige route van 78 km en 1000 hoogtemeters.
Er zaten wel een paar lastige afdalingen in waar ik even aan moest wennen op mijn gravelbike ipv op mijn mtb. Je stuitert toch wat meer als je vol gas naar beneden gaat.
Je gaat een klein stukje illegaal door België waar ik de verleiding van een terras heb weerstaan. Het is hooguit 3 km schat ik. Voor je het weet rij je weer in Nederland.
Echt een gravelroute die meer dan de moeite waard is.
En zo werd plan A plan F en heb ik er het beste van gemaakt, dat is het enige wat we deze lastige tijd nog kunnen doen.
En uiteindelijk heb ik weliswaar alleen, maar toch lekker buiten gespeeld.

De Covid Volg de Zon roadtrip met Tonkie

Dikke twee weken vakantie en op pad met Tonkie. Dat werd plan B voor deze zomer.
De reis naar Patagonie komt nog wel.
En wat een luxe hebben we dan met ons eigen Tonkie, gewoon op pad kunnen gaan en staan waar we willen.
Het weer int de bergen zag er de eerste dagen niet zo goed uit. Dus besloten we een stop te maken in het Franse Lorraine. Een heerlijk gebied, daar schreef ik al wat over.
Vanaf daar besloten we richting het Comomeer te rijden. Het was er mooi weer en we waren er beide nog nooit geweest.
We reden vanaf daar via de Gotthardpas naar Italië. De tunnel lieten we liggen want we zijn tenslotte op een roadtrip. Een prachtige pas die gaat tot 2100 meter.
Het regende en toen we bijna boven waren begon het te sneeuwen. En echt hard te sneeuwen. Binnen 10 minuten was alles wit. Een bizar gezicht.
Aan de andere kant van de pas was het voorbij.
Toen we uiteindelijk bij het Comomeer waren was het heerlijk weer. De zon volgen was gelukt.
We gingen een dagje varen en bezochten een paar prachtige plaatsjes aan het Comomeer zoals Varenna en Belaggio Ik maakte een mtb tocht , vanaf het Comomeer naar boven. 23 km en 1000 hoogtemeters. Een magnifiek uitzicht op het Comomeer.
Vanaf daar wilden we richting de dolomieten rijden.
Maar op de kaart zagen we dat we vlak bij Parco Naturel Gruppi Di Tessa. We kenden het niet en besloten om daar wat rond te rijden en te gaan wandelen.
Het bleek een geweldig mooi gebied. Het staat vol appelbomen, gaarden vol.
Mooi om doorheen te rijden en uiteraard moet er een appeltje gepikt worden. ik rende er een uurtje.
Maar het berggebied is ook echt tof om te lopen.
We wandelden een prachtige route. Lees verder

Natuurpark de Lorraine – in de sporen van de eerste wereldoorlog

Onze eerste dagen op onze twee weekse roadtrip met Tonkie besluiten we naar  Regionaal Natuurpark de Lorraine te gaan. Het ligt een beetje in de richting waar we heen rijden en ik wil er graag eens rondkijken.
Een prachtig natuurgebied in het noorden van Frankrijk, eigenlijk net vlak voor de Vogezen. Netto 4.5 uur rijden.
Waar Corona niet goed voor is, dit jaar ontdek ik mooie plekken niet te ver van huis waar je tof kunt fietsen en trailen. Normaal gezien waren we aan de andere kant van de wereld.
Natuurpark de Lorraine is een gebied waar je zowel geweldig kunt fietsen als trailen. Sterker nog, het is een perfect gravelfiets gebied. Overal vind je tussen de akkers gravelpaden, maar er is ook veel bosgebied waar je veel gravelpaden en singletracks kunt vinden. Je kunt soms kiezen, de bredere gravelpad of door het bos over de smalle paadjes. Sommige delen is lang niemand meer geweest. Ik fietste door een deel waar het gras tot mijn middel kwam.
Het is overal glooiend en soms kom je echt steile stukken tegen.
Je fiets tussen zonnebloemvelden, graanakkers,  boomgaarden vol pruimen, prachtige meren en natuurlijk slaperige Franse dorpjes.
Maar wat dit gebied echt bijzonder maakt is de herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog  Je komt overal gedenktekens, bomkraters en loopgraven tegen, echt indrukwekkend.
De slag om Verdun is overal terug te vinden.
Zo is er Butte Monsec, een enorm monument ter ere van de gesneuvelde Amerikanen. Een plek waar je even moet stoppen.
Jeanne d’Arc is geboren in deze streek, je kunt haar geboortehuis nog bezoeken.
Kortom, genoeg te bezoeken en te sporten.
Ik fietste er een fantastische graveltocht van 57 km met 800 hoogtemeters.
Echt een hele mooie tocht. die route vind je op mijn Komoot.
Ik vond de mijne op Komoot waar er nog 2 staan die ik graag eens wil fietsen. Die vind je hier. 
Wij zijn er 2.5 dag geweest maar ik ga daar zeker nog eens een lang weekend terug om te fietsen en te trailen.
Een gebied waar het totaal niet druk is en je de bossen en de mtb/ gravelwegen voor jezelf hebt. Je kunt er echt serieus hoogtemeters maken zowel fietsend als rennend.

Oh ja, er zijn zelf een aantal mini brouwerijtjes! Ik proefde het blonde biertje, de Charmoy, toppertje.

De Stubaier Alpen – 4 dagen genieten in een ruig en prachtig gebied

Het was al veel te lang geleden dat ik in de bergen was. Eindelijk weer in de echte bergen, en wat voor bergen. De Stubaier Höhenweg is een van de mooiste, maar ook de meest uitdagende hooggelegen wandelroutes in de oostelijke Alpen.
De route is geclassificeerd als een zwarte bergweg en slingert uitsluitend door alpine terrein. En daar is niets aan gelogen.
Ik had drie routes gemaakt die redelijk optimistisch waren omdat ik altijd denk dat het wel mee zal vallen. Maar dat deed het niet door verschillende oorzaken.
Maar gelukkig had ik ook een plan B.
Ik had de route in drie dagen opgesplitst en 2 hutten geboekt. Het zou neer komen op ongeveer 30 km per dag en vooral de eerste dag heel veel hoogtemeters.
En zo ging ik op pad met een rugzak op, ook weer even wennen, een zwaardere rugzak dan een dag-rugzakje.
Ik ging via het dorp Neustift het bos in en begonnen te klimmen. Eigenlijk stopte het klimmen bijna niet meer die dag.
Een mooi bos waar ik echt niemand tegenkwam. De eerste hut die ik tegenkwam had ik niet op de kaart gezien en lag prachtig. Een koffie en cola en uitzicht op het volgende deel naar boven.

Lees verder

Bijna op pad naar de Stubaier Alpen – een rondje rennen

De Stubaier Alpen staan al een tijdje op mijn lijstje om eens te gaan lopen.
De Stubaier Höhenweg is een van de mooiste, maar ook de meest uitdagende hooggelegen wandelroutes in de oostelijke Alpen.
De route is geclassificeerd als een zwarte bergweg en slingert uitsluitend door alpine terrein.
Kortom, dat roept om een avontuurtje.
De route wordt vaak in 7 dagen gelopen en dan gaat men met de lift naar boven en start hoog. Ik start in het dal in het dorp Neustift.
Ik heb de kaarten aangeschaft en de route ingetekend op zowel een fysieke kaart als een digitale kaart in Komoot.
Zo heb ik altijd een backup en bovendien kan ik Komoot precies zien hoeveel km en hoeveel hoogtemeters het per dag zijn.
Volgende week ga ik die route lopen in drie dagen. Bijna 90 km opgesplitst in drie dagen met totaal 6500 hoogtemeters.
Ik heb twee hutten geboekt en ga op stap met een rugzak inclusief slaapzak omdat dat nu verplicht is in een hut.
Ik heb enorm veel zin in een avontuurtje met mijzelf. Rugzak op en verdwijnen in de stilte van de bergen.
Dinsdag stap ik in Tonkie en donderdag ga ik lopen.
De weervoorspellingen zien er zover aardig uit.
Mocht het allemaal qua weer anders worden dan verzin ik wel een plan B.
Maar lopen zal ik in de Stubaier Alpen.
Ik zal eens zeker nog een uitgebreid verslag schrijven inclusief gpx bestanden.

Pak je fiets en op naar Normandie en de Opaal kust!

Het vakantieplan was 4 weken Patagonië. Covid19 zorgde voor andere plannen.
En dat werd onder andere een Tonkie roadtrip van een dikke week naar Côte d’Opale of Opaalkust en Normandie.
Kaarten, een reisboek en internet werd onderzocht en dat deed mij al snel besluiten om mijn mtb mee te nemen. Want ik las over veel mtb routes en op Komoot zag ik veel off road paadjes.
Het eerste deel, de Opaalkust, is 3 uurtjes rijden, zo dichtbij eigenlijk en je bent in een hele andere wereld.
De wereld van lange stranden, vissersdorpjes, rotsformaties, een achterland vol groen en graan akkers. Heuvelachtig, vol met smalle D-wegen waar je rond kunt toeren met de auto of op je racefiets mooie routes kunt fietsen.
Een wereld van heel veel gravelpaden!
Ik fietste er een hele toffe graveltour die ik met Komoot gemaakt had. Vanaf de camping naar de kust. Tussen de graanvelden door, naar uitzichtpunten, langs de kust, voorbij bunkers en door bos. Het werden 49 km’s met 750 hoogtemeters.

We wandelde er met Flynn en ik liep er nog een mooi trailrondje.
Ons idee was om iedere dag of om de dag een stukje op te schuiven. Onderweg wat sightseeing en wandelen.
Normandie ligt 2 uurtjes verder en vlak bij Berville Sur Mer hadden wij een camping gevonden. Net over de enorme brug die over de Seine gaat.
Ik fietste er een mooie gravelrit waarvan een groot deel langs de Seine liep, er bleek een mooi breed gravelpad te lopen.
Het eerste deel was afgesloten maar met de mtb op mijn nek ben ik toch het hek maar over gegaan.Via een smalle grasstrook kwam ik na een aantal km plots op dat brede gravelpad uit. Km’s lang langs de Seine en uiteindelijk onder de enorme brug door.
Ik fietste langs werkelijk prachtige boerderijen en door slaperige dorpjes met steeds weer imposante oude kerken.
Een mooie tocht van 49 km en 550 hoogtemeters.

Via de kustweg vervolgden we onze roadtrip en bezochten wat dorpjes aan de kust. Uiteindelijk kwamen we uit bij Juno Beach.
Normandie heeft een kust met een ongelooflijke geschiedenis, als je daarin geïnteresseerd bent kun je hier weken zoet zijn om alles wat met de tweede wereld oorlog te maken heeft te bezoeken.
Wij bezochten Juno, Ohama en Utah Beach, stranden waar 10.000en militairen sneuvelden, en bezochten de begraafplaatsen. We waren er stil van.
Ik maakte in die streek ook een graveltocht van 56 km waar ik startte in het dorp Sainte-Mère-Église. Hier hangt aan de kerk een parachutistenpop, ter herinnering aan parachutist die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. Hij werd onder vuur genomen door de Duitsers en overleefde door zich dood te houden. Ik eindigde op Utah beach, waar tijdens D-Day een grote veldslag was.

Die avond wandelde we tijdens zonsondergang naar Le Mont-Saint-Michel en zagen de zon in de zee zakken, betoverend mooi!
Ook bij La Fosse Arthour kun je mooi wandelen en rennen, een sprookjesbos met een tragische legende van koning Arthur.
Vanaf daar reden we door naar Swiss Normandie. Swiss is misschien wat overdreven maar je maakt er wel flink wat hoogtemeters.
Daar maakte ik met behulp van wat MTB kaarten van de Engelse buurman op de camping en Komoot een fikse mtb route. Het gebied ligt vol mtb routes, 30 in totaal. Goed aangegeven en echt pittig.

Er zaten delen bij die ik echt moest lopen, zo stijl. Maar, wederom supergaaf. Ik vond een verstopt kerkje hoog in het bos, fietste langs de rivier, over bruggen, door bos en graanvelden. Met 35 graden was het echt een pittige tocht; 50 km met 1000 hoogtemeters.
Vanaf daar zijn we richting Neufchatel sur Bray gereden, met een tussenstop in het prachtige Forêt d’Eawy, waar we hebben gewandeld en gepicknickt.

Bij Neufchatel heb ik nog twee korte ritjes met de mtb gemaakt (11 en 23 km).
Vanaf daar was het nog maar 4 uurtjes rijden naar huis en kijken we terug op een geweldige week.
Maar wat heeft dit gebied ons verrast! Echt een enorm gaaf fietsgebied, of je nu op je racer, je mtb of je gravelfiets zit.
Qua hardlopen is er genoeg te trailen, alleen is het geen technisch terrein. Behalve bij Swiss Normandie, daar vind je genoeg uitdaging.
Ik wilde deze week vooral gebruiken om te fietsen.
We hebben veel gewandeld met onze Flynn en ook daar kun je overal heen. Steeds vonden we weer vlak bij een camping een gravelpad waar we zo in het bos of tussen de graanvelden liepen.
Last but not least, De grootste verrassing waren misschien wel de kleine brouwerijtjes waar geweldige lekkere biertjes te vinden waren. Prachtige speciaal biertjes die ik niet kende, echt tof. En dat voor een land dat bekend staat om de wijnen.
Kortom, gooi je tent in de auto, of laad je campertje vol -laat wat plaats over voor de biertjes die je mee terug gaat nemen- en rij naar de Opaal kust voor een weekend of als je tijd genoeg hebt naar Normandië.
Vergeet je vooral je fiets niet!