Virtuele Limburg Wine Trail Tour

Ik ben geen fan van virtuele loopjes. De enige loop die ik gelopen heb dit jaar was de  Great Virtual Race Across Tennessee 1,000K. Simpelweg omdat ik het een erg leuk concept vond.
De virtuele Limburgse wine trail tour is ook een concept die ik erg leuk vind.
Patrick Franken organiseert normaal wijn trails, volgend jaar zelfs een wijnmarathon.
Hij kan nu geen groep mee op pad kan nemen en dus  heeft hij een ander concept bedacht. Lees het maar eens! Gelijk een mooie manier om de kleine ondernemer te ondersteunen.
Een tof concept, het eerste weekend dat ik weer naar Limburg ga wordt het de wijntour!

Als je een Virtueel Limburg Wine Trail proefpakket koopt, krijg je er de GPX Wine Trail route tussen Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus cadeau. Hierbij zal een beschrijving van de route met enkele interessante wijnweetjes worden benoemd. Het lopen doe je in het prachtige Limburgse heuvelland, het proeven na afloop thuis of op je vakantieplekje.

wijngaard holset

De route is een totaalbeleving. Prachtige natuur, onverwacht opduikende wijngaarden en uitdagende paden om te overwinnen. Op de route liggen 2 wijngaarden: Domein Holset en Wijngaard Sint-Martinus. Hiervan zitten geen wijnen in het pakket, maar aangezien hun winkels wel geopend zijn, kun je altijd na afloop bij hun terecht om nog wat extra mooie topwijnen uit de regio Vaals mee te nemen.
De route start en eindigt in Holset, bij het wijndomein. Neem een mondkapje mee en loop nog even naar binnen voor de mooie wijnen.
De route is ruim 10k lang, loopt deels door het prachtige Vijlenerbos en heeft enkele mooie hellingen en vergezichten in petto.
De prijs voor de Virtual Wine Trail pakket is €60 (incl. verzend-en pakketkosten).
Optioneel is een route voor gevorderden van 20km, waarbij je nog 2 andere wijngaarden passeert.

Hierin zit inbegrepen:

  • Domein Crutzberg (Voerstreek België) Brut Nature Chardonnay – bubbelwijn
  • Domein Steenberg Epen Riesling – wit
  • Domein Stokhem Pinot Noir – rood
  • GPX route via mail van route
  • Potje stroop van de Stroopstooker
  • Routekaartje met leuke wijnweetjes
  • BESTELLEN?  – Stuur een mail naar valdivini@valdivini.nl met je adresgegevens en een mobiel nummer. We maken het pakket verzendklaar, versturen een betaalverzoek via tikkie en na betaling wordt pakket verzonden.

De Stubaier Alpen – 4 dagen genieten in een ruig en prachtig gebied

Het was al veel te lang geleden dat ik in de bergen was. Eindelijk weer in de echte bergen, en wat voor bergen. De Stubaier Höhenweg is een van de mooiste, maar ook de meest uitdagende hooggelegen wandelroutes in de oostelijke Alpen.
De route is geclassificeerd als een zwarte bergweg en slingert uitsluitend door alpine terrein. En daar is niets aan gelogen.
Ik had drie routes gemaakt die redelijk optimistisch waren omdat ik altijd denk dat het wel mee zal vallen. Maar dat deed het niet door verschillende oorzaken.
Maar gelukkig had ik ook een plan B.
Ik had de route in drie dagen opgesplitst en 2 hutten geboekt. Het zou neer komen op ongeveer 30 km per dag en vooral de eerste dag heel veel hoogtemeters.
En zo ging ik op pad met een rugzak op, ook weer even wennen, een zwaardere rugzak dan een dag-rugzakje.
Ik ging via het dorp Neustift het bos in en begonnen te klimmen. Eigenlijk stopte het klimmen bijna niet meer die dag.
Een mooi bos waar ik echt niemand tegenkwam. De eerste hut die ik tegenkwam had ik niet op de kaart gezien en lag prachtig. Een koffie en cola en uitzicht op het volgende deel naar boven.

Continue reading “De Stubaier Alpen – 4 dagen genieten in een ruig en prachtig gebied” »

Bijna op pad naar de Stubaier Alpen – een rondje rennen

De Stubaier Alpen staan al een tijdje op mijn lijstje om eens te gaan lopen.
De Stubaier Höhenweg is een van de mooiste, maar ook de meest uitdagende hooggelegen wandelroutes in de oostelijke Alpen.
De route is geclassificeerd als een zwarte bergweg en slingert uitsluitend door alpine terrein.
Kortom, dat roept om een avontuurtje.
De route wordt vaak in 7 dagen gelopen en dan gaat men met de lift naar boven en start hoog. Ik start in het dal in het dorp Neustift.
Ik heb de kaarten aangeschaft en de route ingetekend op zowel een fysieke kaart als een digitale kaart in Komoot.
Zo heb ik altijd een backup en bovendien kan ik Komoot precies zien hoeveel km en hoeveel hoogtemeters het per dag zijn.
Volgende week ga ik die route lopen in drie dagen. Bijna 90 km opgesplitst in drie dagen met totaal 6500 hoogtemeters.
Ik heb twee hutten geboekt en ga op stap met een rugzak inclusief slaapzak omdat dat nu verplicht is in een hut.
Ik heb enorm veel zin in een avontuurtje met mijzelf. Rugzak op en verdwijnen in de stilte van de bergen.
Dinsdag stap ik in Tonkie en donderdag ga ik lopen.
De weervoorspellingen zien er zover aardig uit.
Mocht het allemaal qua weer anders worden dan verzin ik wel een plan B.
Maar lopen zal ik in de Stubaier Alpen.
Ik zal eens zeker nog een uitgebreid verslag schrijven inclusief gpx bestanden.

De Eislek trail – trailen niet te ver van huis

Je hebt twee dagen vrij, wilt niet te ver rijden maar toch trailen met hoogtemeters.
Dan kom je al snel uit in de Ardennen, dat was al even geleden dat ik daar geweest ben.
Een tijd terug had ik de Escapardenne trail gelopen, de Eislek trail zit daar aan vast.
Een goed idee om daar dan twee etappes van te lopen.
Samen met Yvon ging ik op pad na de grote autowissel. We hadden in de buurt van Nadrin een Air B&B geboekt en lieten daar een auto staan. Met de andere auto reden we naar Houffalzie. Daar was de start van de route.
De route staat erg goed aangegeven, het blauwe bordje is niet te missen.
Wij liepen door het dorp in de richting waar we vandaag kwamen met de auto. En al snel vonden we de bordjes. Geen seconde hebben we gedacht of we wel de goede richting op liepen. Op de automatische piloot omdat we ook daar vandaan kwamen.
En zo liepen we een mooie route met aardig wat hoogtemeters.
Langs graanvelden en door bossen. Met hier en daar stukken asfalt, dat dan weer wel. Halverwege een pannenkoeken lunch in een weiland voor we aan het tweede deel gingen beginnen.
Onderweg kwamen we best wat wandelaars met rugzakken tegen, de Belgen vieren ook vakantie in eigen land.
Na een km of 17 dacht ik, ik zal eens kijken wat de handigste weg is naar de B&B. Maar het stipje wat ik gezet had in Maps.me zag ik niet. Pas toen ik uitzoomde zag ik dat we wel erg ver weg waren van waar we moesten wezen.
Je raadt het al, we zijn de route de andere kant opgelopen, dus richting Asselborn. We zaten al in Luxemburg. 17 km terug, shit.
We besloten om een stuk terug te lopen en dan richting de weg te lopen en kijken of we een lift konden fixen.
En dat gebeurde, we hadden er 23 km ( en 700 hoogtemeters) opzitten toen we een lift kregen van een vrouw die daar woonde, super aardig. Ze bracht ons weer naar Houffalize, waar we begonnen waren en dus nog een van de auto’s stond.
De Chouffe van de tap op een terras smaakte er nog beter van.

De volgende dag, na een enorm ontbijt, reden we naar La Roche en zijn vanaf die kant terug naar de Nadrin gelopen. de andere auto bleef dus in Nadrin.
Een hele mooie route met flink wat hoogtemeters. Een aanzienlijk stuk minder asfalt.
De route van de trail de Fantomes die je daar zelf kunt lopen met een tracker liep een heel stuk gelijk met onze route. Hier en daar zagen we een enkeling met een startnummer op.
Prachtige paadjes lang de Ourthe en veel op en neer. Echt een toffe route.
Na 24 km en 1000 hoogtemeters komen we weer aan in Nadrin.
We rijden richting La Roche en onderweg komen we een knus terras tegen wat tevens de finish en start plaats is van Trail de Fantomes. Tijd voor een welverdiende blonde Lupulus.
We proosten op een twee heerlijke dagen, lekker bijgekletst en heerlijk gezworven, en wat een mooi weer hadden we!
De Eislek trail is totaal 106 km, dus voor iedereen prima te lopen, of je het nu in etappes doet of in een ultra. Het staat erg goed aangegeven waardoor je niet met een kaart hoeft te lopen. In de dorpjes onderweg is er eet en slaapplekken te vinden als je het in etappes wilt doen. Je kunt de route via beide kanten lopen, bordjes zijn voor beide kanten geplaatst.
Een mooi avontuurtje niet te ver van huis maar waar je zeker genoeg hoogtemeters kunt maken.

Drie daagse stage race in de Vogezen

Eindelijk mag je dan weer naar het buitenland. Lia en ik hadden weken ervoor al een plannetje gemaakt, alle 2 vrij genomen en hopen dat de grens open zou gaan. En dat gebeurde. Tonkie werd gestart en op naar de Vogezen.
Ik had drie routes ingetekend op de kaart. Aangezien we weinig of geen hoogtemeters in de benen hebben was het idee om drie dagen achter elkaar te rennen en per dag rond de 25 km met 1000 hoogtemeters te maken.
Een camping geboekt bij La Bresse en ons plan was klaar.
De Vogezen is rond de 5.5 uur rijden en dat is prima aan te doen.
Dag 1 – rondje Col de Bramont – Ik had de route ingetekend vanaf de camping. Ideaal, je loopt eigenlijk zo het bos in en je begint aan de eerste klim.
Via het kleine Lac de Etang loop je richting Lac Des Corbeaux. Als je via de linkerkant omhoog gaat is het minder steil maar kom je wel bij een prachtig uitzichtpunt.
Vanaf daar kijk je op het meer. Neem je de andere kant dan moet je een heen en weertje doen wil je op het uitkijkpunt uitkomen en die kant is wat steiler.
We lopen verder door het bos en komen uiteindelijk uit bij Le Mur Des Granges, een hut. Maar alles is dicht. Er staat wel een bankje en wij hebben pannenkoeken bij ons dus picknicken we met ons eigen eten en drinken.
We zijn ondertussen in het Massif Grand Ventron.
We rennen verder via Col de La Place en komen bij de parking van Grand Ventron uit.
Daar is wel de auberge open. Gewapend met mondmasker bestellen wij 2 cola. Als hij ze al open heeft gemaakt blijkt dat we niet kunnen pinnen en cash hebben we niet.
We maken uiteindelijk de deal dat we morgen komen betalen aangezien dat ons startpunt is voor de tweede dag.
Als we verder klimmen komen we bij een ‘kompas’ uit. Die geeft aan waar alle bergen liggen in de weide omgeving. Een mooi open stuk.
We rennen over mooie singletracks en komen bij Col de Bramont. Vanaf daar is het afdalen naar de camping.
23 km en 1100 hoogtemeters. We trekken een Karmeliet open, de BBQ in de fik en proosten op een mooie dag.

Dag 2 – Rondje Le Grand Ventronwe rijden in 20 minuten naar het startpunt, de parking van Grand Ventron en willen eerst de cola betalen. De deur is op slot en op kloppen reageert niemand. Dan maar betalen als we terug komen.
We rennen naar Col de Echarger om erna af te dalen over een heerlijk pad door het bos.
Dan staan we plots voor een hek waar verboden toegang op staat. Maar daar moeten we toch echt heen. We checken de kaart nog een keer maar het zou echt moeten kloppen.
En achter het hek lijkt ook een goed pad te lopen.
We zoeken nog wat om een andere optie te vinden. Die is er wel maar die is om en dus besluiten we om over het hek te klimmen. Dat is het begin van gezoek want aan het eind van dat pad is er niets meer, we klimmen weer over prikkeldraad en nog een keer over prikkeldraad, struinen door bosjes om uiteindelijk beneden te komen.
Maar na geklim en geklauter komen we waar we moeten wezen, op de GR route.
Via Col de Collet, Col du Page en Col d Oderen lopen we over echt hele mooie stukken, komen we in open delen en vinden we gelukkig een verlaten boerderij waar een waterbak is. We vullen onze flessen en eten wat.
Via het mooie pad van de GR531 lopen we terug naar waar we begonnen zijn, Grand Ventron. We zien dat de Auberge weer dicht is, de cola kunnen we niet meer betalen maar we hebben ons best gedaan.
Terug op de camping trekken we een blond Halderbergs biertje open en steken we de BBQ aan. Wederom een hele mooie dag. 24 km en 1000 hoogtemeters.
Dag 3 – Rondje Col De Bussang – We rijden vanaf de camping 40 minuten naar het startpunt, een parkeerplaats net buiten Bussang.
We klimmen gelijk het bos in naar Col De Bussang, een fikse klim. We volgen de GR531 naar boven. We maken een soort lus en komen aan de andere kant van Bussang uit. Daar is het wat gepuzzel om over en onder de weg te gaan om weer op onze route te komen. Uiteindelijk komen we toch verkeerd uit en besluiten om een ander pad te nemen om later weer op onze ingetekende route uit te komen. We klimmen nog een keer voor niets want dat was ook niet het pad wat we moesten hebben maar daarna gaat het weer goed.
En we komen op een echt heel tof stuk terecht. Eigenlijk alleen maar mooie stukken.
We klimmen naar Kioske Du Sotre, een glazen hut op een mooi uitzichtpunt. Continue reading “Drie daagse stage race in de Vogezen” »

De “plannetjes koningin” kan los

Thuis word ik “de plannetjes koningin” genoemd en dat is niet voor niets. Ik maak graag plannetjes en voer ze altijd uit. Avontuur, reizen, bergen, fietsen, lopen, het kan allemaal.
De afgelopen periode was het allemaal wat lastiger met plannetjes maken maar heb ik er toch het beste van gemaakt. In Nederland kun je ook leuke dingen doen.
Nu gaan 15 Juni de grenzen weer open en dat nodigt uit tot heel veel plannetjes.
Miijn hele agenda is omgegooid en alleen dat al zorgt voor andere plannen.
Normaal gezien zou ik over 14 dagen 6 weken in Zuid-Afrika zitten voor het werk, gecanceld.
Normaal gezien zouden we in November 4 weken naar Patagonië gaan als grote vakantie. Die hebben we zelf maar gecanceld. Want niets is zeker, niet wat betreft de toestand daar en zeker niet als het herfst is en het virus de kop weer op steekt. Dan wordt mijn vakantie weer ingetrokken en zou het een vakantieloos jaar worden. Dat kan natuurlijk niet.
Dus de “plannetjes koningin” in mij kan los.
Het is gepuzzel wanneer we dan op vakantie gaan, want plots zitten we in het bijna hoogseizoen. Dus ook op het werk is dat lastig, maar daar komen we vast wel uit.
Maar dan die grenzen, je zou 15 Juni bijna aan de grens gaan staan met Tonkie om zo richting bergen te rijden.
Maar laten we het voorzichtig opbouwen.
Dus heb ik drie toffe rondjes uitgezet in de Vogezen. Die ga ik die week erop samen met Lia lopen. De camping is geboekt, er is dan zelfs ook een wc en douche, hoe luxe!
3 x 25 km met rond de 1000 hm per dag. Dat gaat al best een opgave worden denk ik zo.
Bbq en speciaal biertjes mee en het masterplan is compleet. We hebben er enorm veel zin in.
Reden om snel wat meer te gaan trainen en proberen iets van hoogtemeters te maken omdat ik anders dag 2 al kreupel loop van de spierpijn.
Afgelopen week had ik een rondje gedaan van 10 km met 270 hoogtemeters. De dag erna spierpijn, ik weet weer wat hoogtemeters zijn.
Dan hebben Jeanet en ik samen nog een weekje vrij in Juli. Dat wordt een weekje bergen. Er borrelen een paar projectjes in mij, De Solo 11 Peaks bijvoorbeeld. Maar misschien is dat te snel met te weinig geloop in mijn benen. Daar ga ik nog even over verzinnen.
Dan is er nog het plan om een weekje naar de B&B van Maarten te gaan, de Spring-Inn. Je kunt daar oa de Zwitserse zeven heuvelen loop doen. Een tof rondje van 50 km.
En ik wil nog een paar leuke tochtjes maken met de Gravelbike. Zo heb ik het plan om in alle provincies van Nederland een graveltocht te gaan doen. Een rondje door een provincie maar dan zoveel mogelijk off road. Dat hoeft niet natuurlijk niet in een paar maanden want dat is een mooi project verspreid over bv een jaar.
Dan zijn er nog leuke loopjes in Nederland met kaart en kompas om het oriënteren te trainen. Zoals het project Navi Great.
En er staan zelfs al weer heel voorzichtig wat evenementen in de agenda. Zoals een 8 uurs adventure race in September. Een 6 uurs MTB tocht in duo.
En vooralsnog staat de Costa Brava Stage race er ook nog steeds op de agenda, Oktober, wie weet.
Kortom, mijn status als plannetjes koningin kan ik weer innemen en gelijk volledig los gaan.
En daar heb ik enorm veel zin in!

Virtueel het Pieterpad of de Grizzly 100 km lopen

De virtuele hardloop en fietswedstrijden zijn niet aan te slepen. Nu de hardloopwedstrijden zijn gecanceld is dit het nieuwe lopen.
De projecten die ik leuk vind zijn de wat langere dingen. Iets wat een projectje wordt over een bepaalde tijd.
Ik schreef al eerder over de The Great Virtual Race Across Tennessee 1000K, een event waar je 4 maanden mee bezig bent.
Bearsports heeft een aantal leuke virtuele events gemaakt zoals het Pieterpad en de Grizzly100. 

Bij het Virtuele Pieterpad (VP) loop je vanaf 15 juni binnen 45 dagen het Pieterpad van
noord (Pieterburen) naar zuid (St Pietersberg).
Je moet in 45 dagen minimaal 498km lopen. Dat komt neer op gemiddeld 11,1km per dag of 77,5km per week.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 498km lange Pieterpad bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt, net alsof iedereen met een GPS tracker loopt.
Alle info vind je hier.

Dan is er de Virtual Grizzly100, wie loopt de meeste aantal kilometers in 30 dagen
Bij de Virtual Grizzly100 loop je vanaf 1 juni in 30 dagen zoveel mogelijk kilometers. Je moet in 30 dagen minimaal 100km lopen. Dat is gemiddeld 23,33 km per week. Meer mag dus ook.
Er zullen klassementen worden opgesteld voor: de langste afstand, de snelste loper en de deelnemer met de meeste hoogtemeters.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 100km lange Grizzly100 parcours bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt.
Alle info vind je hier.

Dan is er voor de oriëntatie liefhebbers nog NAVI GREAT.
Een oriëntatieloop op meerdere locaties in Zuid-Limburg. In de maanden juni, juli en augustus kun je kiezen uit 3 locaties per maand. Per locatie hebben wij op een kaart de 15 mooiste plekken aangestipt als ‘’checkpoint’’. Jouw taak is om al die checkpoints zelf te vinden en een route ernaartoe te vinden. Op de checkpoints ligt een knipper verstopt waarmee je het checkpoint kunt afknippen op de kaart.
Alle info vind je hier. 

Zoek je nog uitdagingen die wat langer duren dan zijn de leuke events!

In the Dutch Mountains

Afgelopen week was ik drie dagen vrij, dat was even geleden. Ik had een enorme drang om er even uit te gaan. Tonkie inpakken en op pad. Normaal gezien zou ik rijden en wel zien. Nu is alles anders en dus heb ik toch maar een camping geboekt.
Geen toilet en geen douche. Een wc emmertje aangeschaft, weggooi washandjes, Tonkie ingepakt en weg was ik.
Limburg, hoe kan het anders, toch iets van bergjes.
Dus vertrok ik dinsdagochtend en zat ik rond 13 uur op de racefiets.
The force was with me – het beloofde drie dagen prachtig weer te worden.
Een prachtig route die ik online gevonden had en met de Rox gps reed.
70 km en 1200 hm. Fikse klimmetjes, en mooie afdalingen door mooi Limburg.
Wat wel wennen is, is dat je nergens even een terrasje kunt pakken voor een bak koffie. Maar goed, het is niet anders.

Dag 2 wilde ik hardlopend gaan oriënteren. Raymond van Beartrail heeft kaarten gemaakt en die kun je opvragen. Een route van rond de 25 km met 9 cp’s (controlepunten) die je moet vinden. De cp’s zijn duidelijke punten zoals grenspaal 14, een brug enzovoorts.
Een mooie uitdaging en training. En zo ging ik op pad met kaart, kompas, eten en drinken en een big smile.
Op de kaart staan rode wegen die je wel mag oversteken maar niet mag volgen.
Het resulteerde in eigenlijk bijna alles off road. ik zocht naar 9 punten en maakte doorsteekjes. ging soms verkeerd maar kon mijn fouten zelf corrigeren.
Wat een toffe route werd het zeg. Toen ik weer bij Tonkie was had ik alle 9 punten gevonden en had ik 27 km gelopen en 500 hoogtemeters gemaakt.
Dag 3 was het plan om nog een rondje te fietsen en wat op tijd naar huis te rijden zodat ik thuis nog met mijn lief en Flynn kon wandelen.
Wederom een rondje van internet afgehaald en wederom een mooi rondje dat beschreven stond als niet te zwaar en dat was ook de bedoeling. Want met de klimmetjes voelde ik mijn benen steeds wel wat vollopen.
Het werd 51 km en 500 hoogtemeters.
3 dagen even weg, wat een zaligheid zeg. Even weg van het werk , van Corona , van alles.
Gewoon met mijzelf zijn en buiten spelen, ik knap ervan op.
Wetende dat we voorlopig niet het land uit kunnen ga ik maar meer van deze dingen doen. Met Tonkie ergens heen in Nederland en het liefst doordeweeks zodat het niet te druk is. Meer in het weekend werken en dan doordeweeks vrij zijn is dan nog niet zo slecht.
Het gaat het jaar worden van Nederland verder ontdekken.
Fietsplannen maken en korte weekendjes weg.
Vooralsnog staat Limburg nog steeds op nummer 1 qua provincie.
Wie weet komt daar dit jaar wel verandering in.