Drie daagse stage race in de Vogezen

Eindelijk mag je dan weer naar het buitenland. Lia en ik hadden weken ervoor al een plannetje gemaakt, alle 2 vrij genomen en hopen dat de grens open zou gaan. En dat gebeurde. Tonkie werd gestart en op naar de Vogezen.
Ik had drie routes ingetekend op de kaart. Aangezien we weinig of geen hoogtemeters in de benen hebben was het idee om drie dagen achter elkaar te rennen en per dag rond de 25 km met 1000 hoogtemeters te maken.
Een camping geboekt bij La Bresse en ons plan was klaar.
De Vogezen is rond de 5.5 uur rijden en dat is prima aan te doen.
Dag 1 – rondje Col de Bramont – Ik had de route ingetekend vanaf de camping. Ideaal, je loopt eigenlijk zo het bos in en je begint aan de eerste klim.
Via het kleine Lac de Etang loop je richting Lac Des Corbeaux. Als je via de linkerkant omhoog gaat is het minder steil maar kom je wel bij een prachtig uitzichtpunt.
Vanaf daar kijk je op het meer. Neem je de andere kant dan moet je een heen en weertje doen wil je op het uitkijkpunt uitkomen en die kant is wat steiler.
We lopen verder door het bos en komen uiteindelijk uit bij Le Mur Des Granges, een hut. Maar alles is dicht. Er staat wel een bankje en wij hebben pannenkoeken bij ons dus picknicken we met ons eigen eten en drinken.
We zijn ondertussen in het Massif Grand Ventron.
We rennen verder via Col de La Place en komen bij de parking van Grand Ventron uit.
Daar is wel de auberge open. Gewapend met mondmasker bestellen wij 2 cola. Als hij ze al open heeft gemaakt blijkt dat we niet kunnen pinnen en cash hebben we niet.
We maken uiteindelijk de deal dat we morgen komen betalen aangezien dat ons startpunt is voor de tweede dag.
Als we verder klimmen komen we bij een ‘kompas’ uit. Die geeft aan waar alle bergen liggen in de weide omgeving. Een mooi open stuk.
We rennen over mooie singletracks en komen bij Col de Bramont. Vanaf daar is het afdalen naar de camping.
23 km en 1100 hoogtemeters. We trekken een Karmeliet open, de BBQ in de fik en proosten op een mooie dag.

Dag 2 – Rondje Le Grand Ventronwe rijden in 20 minuten naar het startpunt, de parking van Grand Ventron en willen eerst de cola betalen. De deur is op slot en op kloppen reageert niemand. Dan maar betalen als we terug komen.
We rennen naar Col de Echarger om erna af te dalen over een heerlijk pad door het bos.
Dan staan we plots voor een hek waar verboden toegang op staat. Maar daar moeten we toch echt heen. We checken de kaart nog een keer maar het zou echt moeten kloppen.
En achter het hek lijkt ook een goed pad te lopen.
We zoeken nog wat om een andere optie te vinden. Die is er wel maar die is om en dus besluiten we om over het hek te klimmen. Dat is het begin van gezoek want aan het eind van dat pad is er niets meer, we klimmen weer over prikkeldraad en nog een keer over prikkeldraad, struinen door bosjes om uiteindelijk beneden te komen.
Maar na geklim en geklauter komen we waar we moeten wezen, op de GR route.
Via Col de Collet, Col du Page en Col d Oderen lopen we over echt hele mooie stukken, komen we in open delen en vinden we gelukkig een verlaten boerderij waar een waterbak is. We vullen onze flessen en eten wat.
Via het mooie pad van de GR531 lopen we terug naar waar we begonnen zijn, Grand Ventron. We zien dat de Auberge weer dicht is, de cola kunnen we niet meer betalen maar we hebben ons best gedaan.
Terug op de camping trekken we een blond Halderbergs biertje open en steken we de BBQ aan. Wederom een hele mooie dag. 24 km en 1000 hoogtemeters.
Dag 3 – Rondje Col De Bussang – We rijden vanaf de camping 40 minuten naar het startpunt, een parkeerplaats net buiten Bussang.
We klimmen gelijk het bos in naar Col De Bussang, een fikse klim. We volgen de GR531 naar boven. We maken een soort lus en komen aan de andere kant van Bussang uit. Daar is het wat gepuzzel om over en onder de weg te gaan om weer op onze route te komen. Uiteindelijk komen we toch verkeerd uit en besluiten om een ander pad te nemen om later weer op onze ingetekende route uit te komen. We klimmen nog een keer voor niets want dat was ook niet het pad wat we moesten hebben maar daarna gaat het weer goed.
En we komen op een echt heel tof stuk terecht. Eigenlijk alleen maar mooie stukken.
We klimmen naar Kioske Du Sotre, een glazen hut op een mooi uitzichtpunt. Continue reading “Drie daagse stage race in de Vogezen” »

De “plannetjes koningin” kan los

Thuis word ik “de plannetjes koningin” genoemd en dat is niet voor niets. Ik maak graag plannetjes en voer ze altijd uit. Avontuur, reizen, bergen, fietsen, lopen, het kan allemaal.
De afgelopen periode was het allemaal wat lastiger met plannetjes maken maar heb ik er toch het beste van gemaakt. In Nederland kun je ook leuke dingen doen.
Nu gaan 15 Juni de grenzen weer open en dat nodigt uit tot heel veel plannetjes.
Miijn hele agenda is omgegooid en alleen dat al zorgt voor andere plannen.
Normaal gezien zou ik over 14 dagen 6 weken in Zuid-Afrika zitten voor het werk, gecanceld.
Normaal gezien zouden we in November 4 weken naar Patagonië gaan als grote vakantie. Die hebben we zelf maar gecanceld. Want niets is zeker, niet wat betreft de toestand daar en zeker niet als het herfst is en het virus de kop weer op steekt. Dan wordt mijn vakantie weer ingetrokken en zou het een vakantieloos jaar worden. Dat kan natuurlijk niet.
Dus de “plannetjes koningin” in mij kan los.
Het is gepuzzel wanneer we dan op vakantie gaan, want plots zitten we in het bijna hoogseizoen. Dus ook op het werk is dat lastig, maar daar komen we vast wel uit.
Maar dan die grenzen, je zou 15 Juni bijna aan de grens gaan staan met Tonkie om zo richting bergen te rijden.
Maar laten we het voorzichtig opbouwen.
Dus heb ik drie toffe rondjes uitgezet in de Vogezen. Die ga ik die week erop samen met Lia lopen. De camping is geboekt, er is dan zelfs ook een wc en douche, hoe luxe!
3 x 25 km met rond de 1000 hm per dag. Dat gaat al best een opgave worden denk ik zo.
Bbq en speciaal biertjes mee en het masterplan is compleet. We hebben er enorm veel zin in.
Reden om snel wat meer te gaan trainen en proberen iets van hoogtemeters te maken omdat ik anders dag 2 al kreupel loop van de spierpijn.
Afgelopen week had ik een rondje gedaan van 10 km met 270 hoogtemeters. De dag erna spierpijn, ik weet weer wat hoogtemeters zijn.
Dan hebben Jeanet en ik samen nog een weekje vrij in Juli. Dat wordt een weekje bergen. Er borrelen een paar projectjes in mij, De Solo 11 Peaks bijvoorbeeld. Maar misschien is dat te snel met te weinig geloop in mijn benen. Daar ga ik nog even over verzinnen.
Dan is er nog het plan om een weekje naar de B&B van Maarten te gaan, de Spring-Inn. Je kunt daar oa de Zwitserse zeven heuvelen loop doen. Een tof rondje van 50 km.
En ik wil nog een paar leuke tochtjes maken met de Gravelbike. Zo heb ik het plan om in alle provincies van Nederland een graveltocht te gaan doen. Een rondje door een provincie maar dan zoveel mogelijk off road. Dat hoeft niet natuurlijk niet in een paar maanden want dat is een mooi project verspreid over bv een jaar.
Dan zijn er nog leuke loopjes in Nederland met kaart en kompas om het oriënteren te trainen. Zoals het project Navi Great.
En er staan zelfs al weer heel voorzichtig wat evenementen in de agenda. Zoals een 8 uurs adventure race in September. Een 6 uurs MTB tocht in duo.
En vooralsnog staat de Costa Brava Stage race er ook nog steeds op de agenda, Oktober, wie weet.
Kortom, mijn status als plannetjes koningin kan ik weer innemen en gelijk volledig los gaan.
En daar heb ik enorm veel zin in!

Virtueel het Pieterpad of de Grizzly 100 km lopen

De virtuele hardloop en fietswedstrijden zijn niet aan te slepen. Nu de hardloopwedstrijden zijn gecanceld is dit het nieuwe lopen.
De projecten die ik leuk vind zijn de wat langere dingen. Iets wat een projectje wordt over een bepaalde tijd.
Ik schreef al eerder over de The Great Virtual Race Across Tennessee 1000K, een event waar je 4 maanden mee bezig bent.
Bearsports heeft een aantal leuke virtuele events gemaakt zoals het Pieterpad en de Grizzly100. 

Bij het Virtuele Pieterpad (VP) loop je vanaf 15 juni binnen 45 dagen het Pieterpad van
noord (Pieterburen) naar zuid (St Pietersberg).
Je moet in 45 dagen minimaal 498km lopen. Dat komt neer op gemiddeld 11,1km per dag of 77,5km per week.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 498km lange Pieterpad bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt, net alsof iedereen met een GPS tracker loopt.
Alle info vind je hier.

Dan is er de Virtual Grizzly100, wie loopt de meeste aantal kilometers in 30 dagen
Bij de Virtual Grizzly100 loop je vanaf 1 juni in 30 dagen zoveel mogelijk kilometers. Je moet in 30 dagen minimaal 100km lopen. Dat is gemiddeld 23,33 km per week. Meer mag dus ook.
Er zullen klassementen worden opgesteld voor: de langste afstand, de snelste loper en de deelnemer met de meeste hoogtemeters.
De vorderingen van elke deelnemer zullen na elke loop op een kaart van het 100km lange Grizzly100 parcours bijgewerkt worden zodat zichtbaar wordt waar iedereen zich (virtueel) bevindt.
Alle info vind je hier.

Dan is er voor de oriëntatie liefhebbers nog NAVI GREAT.
Een oriëntatieloop op meerdere locaties in Zuid-Limburg. In de maanden juni, juli en augustus kun je kiezen uit 3 locaties per maand. Per locatie hebben wij op een kaart de 15 mooiste plekken aangestipt als ‘’checkpoint’’. Jouw taak is om al die checkpoints zelf te vinden en een route ernaartoe te vinden. Op de checkpoints ligt een knipper verstopt waarmee je het checkpoint kunt afknippen op de kaart.
Alle info vind je hier. 

Zoek je nog uitdagingen die wat langer duren dan zijn de leuke events!

In the Dutch Mountains

Afgelopen week was ik drie dagen vrij, dat was even geleden. Ik had een enorme drang om er even uit te gaan. Tonkie inpakken en op pad. Normaal gezien zou ik rijden en wel zien. Nu is alles anders en dus heb ik toch maar een camping geboekt.
Geen toilet en geen douche. Een wc emmertje aangeschaft, weggooi washandjes, Tonkie ingepakt en weg was ik.
Limburg, hoe kan het anders, toch iets van bergjes.
Dus vertrok ik dinsdagochtend en zat ik rond 13 uur op de racefiets.
The force was with me – het beloofde drie dagen prachtig weer te worden.
Een prachtig route die ik online gevonden had en met de Rox gps reed.
70 km en 1200 hm. Fikse klimmetjes, en mooie afdalingen door mooi Limburg.
Wat wel wennen is, is dat je nergens even een terrasje kunt pakken voor een bak koffie. Maar goed, het is niet anders.

Dag 2 wilde ik hardlopend gaan oriënteren. Raymond van Beartrail heeft kaarten gemaakt en die kun je opvragen. Een route van rond de 25 km met 9 cp’s (controlepunten) die je moet vinden. De cp’s zijn duidelijke punten zoals grenspaal 14, een brug enzovoorts.
Een mooie uitdaging en training. En zo ging ik op pad met kaart, kompas, eten en drinken en een big smile.
Op de kaart staan rode wegen die je wel mag oversteken maar niet mag volgen.
Het resulteerde in eigenlijk bijna alles off road. ik zocht naar 9 punten en maakte doorsteekjes. ging soms verkeerd maar kon mijn fouten zelf corrigeren.
Wat een toffe route werd het zeg. Toen ik weer bij Tonkie was had ik alle 9 punten gevonden en had ik 27 km gelopen en 500 hoogtemeters gemaakt.
Dag 3 was het plan om nog een rondje te fietsen en wat op tijd naar huis te rijden zodat ik thuis nog met mijn lief en Flynn kon wandelen.
Wederom een rondje van internet afgehaald en wederom een mooi rondje dat beschreven stond als niet te zwaar en dat was ook de bedoeling. Want met de klimmetjes voelde ik mijn benen steeds wel wat vollopen.
Het werd 51 km en 500 hoogtemeters.
3 dagen even weg, wat een zaligheid zeg. Even weg van het werk , van Corona , van alles.
Gewoon met mijzelf zijn en buiten spelen, ik knap ervan op.
Wetende dat we voorlopig niet het land uit kunnen ga ik maar meer van deze dingen doen. Met Tonkie ergens heen in Nederland en het liefst doordeweeks zodat het niet te druk is. Meer in het weekend werken en dan doordeweeks vrij zijn is dan nog niet zo slecht.
Het gaat het jaar worden van Nederland verder ontdekken.
Fietsplannen maken en korte weekendjes weg.
Vooralsnog staat Limburg nog steeds op nummer 1 qua provincie.
Wie weet komt daar dit jaar wel verandering in.

The Great Virtual Race Across Tennessee 1000K

Een virtuele race is een snel groeiend fenomeen en  enthousiast doen veel lopers daaraan mee.
Barkley Marathons bedenker  Gary “Lazarus Lake” Cantrell bedacht er ook een.
The Great Virtual Race Across Tennessee 1,000K
Nadat Barkley is gecanceld en zijn andere wedstrijden ook bevroren zijn wilde hij iets unieks verzinnen en verzon samen met Steve Durbin deze virtuele race.
Het concept is simpel maar toch ook weer bijzonder.
Je schrijft je in voor 60 dollar (wat naar de voedselbanken in Usa gaat).
Je krijgt een link en kunt iedere dag je km’s registeren.
De bedoeling is dat je 1000 km loopt tussen 1 Mei en 31 Augustus. Dat komt neer op 5 mijl per dag.

Het mag rennend of wandelend maar het moet een sportmoment zijn. Dus niet je km’s die je bv op je werk aflegt.
Er is live tracking en een interactive map dat je kunt gebruiken tijdens je virtuele race. Je ziet je progressie en de mannen plaatsen foto’s en info over plekken die je passeert.
Ik vind het een superleuk idee. Vooral dat je over de komende 4 maanden een geschiedenis verhaal krijgt over de route die je virtuele gaat lopen en voor sommige een stok achter de deur om toch te gaan lopen.
Een event organiseren is een ding, maar die Lazarus maakt er gelijk iets bijzonders van.
Zijn idee was dat er misschien 200 lopers aan mee zouden doen. Ze zitten nu al boven de 92.00 inschrijvingen uit 48 landen.
En voor de liefhebbers, je kunt ook een back to back doen. Eerste 1000 km en erna terug.
Alle info vind je hier.
Je kunt je overigens nog steeds inschrijven.

 

De toekomst van de trail wedstrijden

Zolang er geen vaccin is voor Covid19 is de vraag of er überhaupt wel wedstrijden georganiseerd gaan worden. Voor 2020 is zo ongeveer alles wel gecanceld, en wat nog niet gecanceld is gaat zeer ws wel volgen.
Ik kan mij niet voorstellen dat als straks de herfst begint en normaal gezien een virus weer actiever gaat worden er een marathon gelopen gaat worden met 10 tot 20.000 lopers.
De berg/trail wedstrijden zijn minder massaal dan op de weg maar ook daar zitten wedstrijden tussen waar duizenden mensen aan de start staan (denk maar aan de (UTMB)
Ian Corless schreef een artikel over hoe nu verder als het leven weer wat normaler wordt, post Corona.
Ws breken veel organisaties er al hun hoofd over.
Ian vroeg mensen op social media om mee te denken welke problemen er opkomen en dat schreef hij in een blog. Dat kun je hier lezen.
De eerste vraag die mij opkwam was of ik dan nog wel zin heb om een race te lopen als er maatregelen genomen worden zoals beschreven wordt of die je zelf kunt verzinnen.
Omdat uiteindelijk een race bijna solo lopen zonder alles wat bij een wedstrijd hoort het niet echt meer een gevoel van een wedstrijd geeft.
Je startnummer ophalen, de vibe die er is, kletsen met medelopers, de spanning, de start in het holst van de nacht, de gesprekken met mensen die je tegenkomt onderweg, het afzien en weer opstaan, de finish die in beeld komt, gewoon het gevoel wat bij een wedstrijd hoort, de reden dat ik af en toe een wedstrijd loop.
Starten in kleine groepjes klinkt dan wel weer goed. Maar verzorgingsposten die alleen water neerzetten? Als verplicht materiaal een mondkapje en handschoenen?
Geen finish en postrace party. Meerdere afstanden in een weekend kan niet meer, te veel mensen. Misschien worden het wel races voor alleen locals.
Of de toekomst is alleen nog maar FKT. (fast knowing times)
Het is in een glazen bol kijken maar een wedstrijd zoals het was gaat niet meer gebeuren als er nog geen vaccin is.
See you on the trails krijgt plots een andere lading.

Keep on Trailing – Bearsports

Het zijn barre tijden voor veel bedrijven. Zo ook voor de organisaties die trails organiseren en daar hun brood mee verdienen. Dus zoeken zij ook naar oplossingen.
Beartrails heeft alvast een mooi nieuw project gestart. Zelf lopen met een gpx die je kunt kopen. Ik vind het een mooi iniatief zolang we allemaal in onze regio blijven en solo lopen.
Als nu al die organisaties dat doen in hun eigen gebied dan komt er toch wat geld binnen en kan iedereen toffe routes lopen in hun eigen omgeving .
Oh ja, Beartrail komt ook met oriëntatie loopjes, ook heel leuk om te doen!
Alle info vind je hier.

Bij Keep on Trailing (KOT) hebben we een aantal leuke trail routes in Zuid-Limburg uitgezet die jullie via GPS kunnen lopen. We hebben beginplaatsen gezocht waar het niet extreem druk is, waar je goed kunt parkeren en van waaruit mooie routes te lopen zijn. Er zijn diverse afstanden met bijbehorende hoogtemeters per locatie. Voor ieder wat wils.

Omdat we in dit corona tijdperk onze evenementen noodgedwongen moeten afgelasten zijn onze inkomsten tot het nulpunt gedaald. Met deze Keep on Trailing Trails hopen we jullie toch nog iets moois aan te kunnen bieden tegen een kleine vergoeding. Stuur een mail naar info@bearsports.nl met de trail die je graag wil lopen en maak een minimale bijdrage van 5 euro (meer mag ook) over naar NL27RABO0149289456 t.n.v. R. Beeren. Nadat het bedrag is overgemaakt sturen wij jou de GPX data toe en kun je lekker gaan trailen. Mocht je echt genoten hebben van de route dan mag je altijd nog een extra bijdrage storten op bovenstaand bank nr. Mocht je opmerkingen hebben over de trail dan horen we die ook graag via info@bearsports.nl

Klassementen:
Mail na je run ook even je tijd door (liefst met strava) dan maken we per afstand een klassement op. Dit is natuurlijk geen verplichting.

Valkenburg
Afstanden (hoogtemeters): 8km (200), 12km (260), 16km (360) en 21km (480).
Parkeren: Parkeerplaats Nachtegaalstraat 25 (café Cascade) in Vilt, Nederland

Maastricht
Afstanden (hoogtemeters): 8km (240), 14km (400) en 20km (570).
Parkeren: Parkeerplaats bij Chalet d’n Observant, Lage Kanaaldijk 117 in Maastricht, Nederland

Gulpen
Afstanden (hoogtemeters): 8km (220), 15km (430), 20km (570) en 25km (700).
Parkeren: Parkeerplaats Klimhal Rocca, Landsraderweg 13 in Gulpen, Nederland

Gronsveld
Afstanden (hoogtemeters): 9km (190), 15km (350), 20km (450) en 28km (630).
Parkeren: Parkeerplaats Sporthal ’t Vroendel, Keerderweg 1 in Gronsveld, Nederland

Epen-Vijlen
Afstanden (hoogtemeters): 10km (270), 16km (450), 22km (670), 30km (1.000)
Parkeren: tegenover Camping Rozenhof, Camerig 12, Vijlen, Nederland.

Nieuw!
Geleen-Sweikhuizen
Afstanden (hoogtemeters): 10km (250), 15km (250), 20km (400), 25km (550), 40km (550), 57km(950)

Parkeren: Parkeerplaats Biesenhof, Biesenweg 1 in Geleen, Nederland.
Keep On Trailing!

Dutch Marines Trail 2020

Vandaag was de vierde editie van de Dutch Marines Trail, georganiseerd door, juist, de Mariniers.
Drie afstanden, 5,10 en 15 mijl.
De start is bij doorn. De mannen hadden het goed geregeld. Een grote Parking, boogtenten met veldbedden om je om te kleden en je spullen achter te laten. Een tijdsmeting, muziek, alles erop en eraan.
De 15 mijl ging als eerste weg, een niet heel grote groep.
Maar eerst een briefing. Als je niet wist dat het een defensie event was, dan kwam je erachter bij de briefing.
Het is gemarkeerd met oranje linten, iedere 300 meter zie je wel een lint. Zoniet, durf dan terug te lopen’ .
‘ Het is eigenlijk Kako ( kaartlezen en kompas lezen) voor dummies’.
En toen werden we weg geschoten, Lia en ik hadden ons als laatste opgesteld omdat we gewoon een duurloop wilden doen.
En binnen 1 minuut was iedereen weg, ws een aantal ook veels te snel, maar dat zou de tijd wel uitwijzen.
En zo liepen we over mooie paadjes die op sommige stukken echt sloten waren en veel blubber. Maar echt met zorg uitgezet.
Er waren geen posten, gewoon zelfvoorzienend, zoals een marinier zou doen.
Na een km of 6 haalde we de eerste in die te snel was gegaan.
Na een km of 11 komen er wat lopers in zicht. Lia spot een vrouw en als we langzaam dichterbij komen zien we dat het inderdaad een vrouw is . Bij km 14 gaan we er voorbij, stiekem zijn we toch vanzelf wat sneller gaan lopen.
We halen nog een paar lopers in en verbazen ons over het gebied. Echt mooi en veel single tracks.

Het laatste deel zitten een paar mooie klimmetjes in maar het einde komt in zicht. Daar maak je nog een lusje en dan is daar de finish.
Wij zorgen dat ons nummers tegelijk over de streep gaan want we zijn derde vrouw (vd 5 :-)). Samen gelopen is samen derde.
Maar het reglement zegt dat er 1 derde is. Wij zijn het er niet mee eens en de mannen zijn zo sportief dat we wel samen op het podium kunnen , alleen is Lia officieel derde.
25 km en 300 hoogtemeters in 2.40 uur.
We krijgen nog een Lupa (lunchpakket) en een Radler.
Super georganiseerd en echt een hele mooi ronde !
Volgend jaar zijn we er weer bij (als de baas het goed vind)