En toen was daar ineens gravelritten.nl

Mijn Santos gravelfiets en Covid kwamen ongeveer gelijk, Maart 2020.
Ik ben altijd veel op pad, rennen en fietsen in de heuvels en vooral in de bergen.
Dat stond plots stil.
Door het vele werken in de eerste golf kon ik weinig energie vinden om überhaupt te rennen. Ik liep en loop nog steeds maar gewoon een of twee uurtjes hier en daar.
Nergens meer heen kunnen zorgde ervoor dat ik veel meer op de fiets sprong ipv rennen in de bergen. Het koste mij minder energie en gaf de spinsels in mijn hoofd ruimte.
Ik ontdekte Brabant op de fiets en de vele gravelpaden in de regio.
En ik ontdekte Komoot. 
Dus ging ik routes maken en dat bleek enorm leuk te zijn.
Turen op de kaart, routes intekenen, die fietsen en dan onderweg puzzelen om er een mooi geheel van te maken. Want onderweg kom je altijd stukken tegen waar je niet mag of kunt fietsen. Je komt weer paadjes tegen die je nog niet op de kaart zag en zo ontstaat er een leuk project. Proberen de mooiste route te maken in een bepaald gebied.
Mijn kleine miniavontuurtjes in deze tijd ipv een roadtrip met Tonkie naar de bergen.
Mijn redding in een Covid jaar.
Steeds weer vroegen mensen naar een gpx van een gereden route en zo ontstond het idee om dat te bundelen op een site.
Runtodream is niet de plek omdat te doen.
En zo werd www.gravelritten.nl geboren.
Daar staan vooral al mijn gemaakte gravelroutes op en de routes die ik van anderen heb gereden en de moeite waard vind.
Een omschrijving van de tocht en natuurlijk een gpx zodat anderen ook op pad kunnen en van een mooie route kunnen genieten.
Ik heb nog wel wat ideeën voor de site wat vooral met gravel rijden te maken heeft.
Maar dat is voor later. Voor nu is het iets wat ik erg leuk vind en blij van wordt omdat anderen ook met plezier de routes rijden.
Er wordt al veel gebruik van gemaakt en dat is erg leuk.
Ondertussen heeft Rene van 2Seconds een toffe banner en logo gemaakt voor Gravelritten.nl.
Hoe kan een ideetje uit de hand lopen, zo dus.
Runtodream is ook nog actief, wat minder, maar toch. Noem het een kleine Covidslaap.
Als dingen weer kunnen en ik weer kan rennen en fietsen waar ik wil volgen hier ook weer meer verhalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.