Hardlopen in de Herfst

Trainend in het boswanneer het bijna winter is
op een bladerdak
van naalden
zacht dempend
zou dat moeten zijn;
maar het voelt
als felle steken
in vooral mijn linkerzij:
wellicht
heb ik iets
te hard gelopen
dus die naalden
kunnen er
nog wel bij.

Geschreven en met toestemming geplaatst door Herman Poort

Dit bericht is geplaatst in Gedachten Spinsels. Bookmark de permalink.

0 reacties op Hardlopen in de Herfst

  1. Leen schreef:

    Een fraaie Martine…..

  2. Pieter de Boer schreef:

    Mooi Martine, of zou ik moeten zeggen: Mooi Herman Poort

  3. Pim schreef:

    De herfst brengt de beste poezie bij ons allen boven!

  4. Danniëlle schreef:

    Herfst is mijn favoriete jaargetijde en aangezien ik geen mooi weer loper ben is dat mooi meegenomen.

  5. Jaap schreef:

    Herfst

    Het blad verkleurt
    is aan het vallen –

    de slootkant niet langer
    met kruid en onkruid gesierd –

    de vogels zwijgen;
    krijsen en krassen nog wat –

    de weiden raken leeg;
    de rek is uit het gras –

    de akkers staan leeg;
    een stoppelveld, wat laatste groen…

    Mensen, die er hart en voelsprieten

  6. Jaap schreef:

    voor hebben, zien het als hun leven

  7. Jaap schreef:

    herfst

    de avonden donkeren al.
    dit is het regenende jaargetijde
    waarin we haar eenmaal ten grave droegen;
    ook toen sloegen de bladeren en de regen
    over de paden en de zwarte wegen
    en het woei duister in de donkre groeve.

    alleen was het toen vroeger herfst
    en droever.

    marsman

Laat een reactie achter op Pieter de Boer Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.