De FOMO loper

Terwijl ik wat aan het lezen was in het boek Relentless Forward Progress kwam ik het fenomeen FOMO weer eens tegen. Toevallig schrijft Jacolien daar ook iets over.
Toevallig kreeg ik van 2 mensen een mail over of iets verstandig is om te lopen of niet. Want ze lopen nu bijna iedere week een lange afstand en hebben pijntjes. Ze lopen nl nog maar pas wat langere afstanden.
FOMO – fear of missing out.
Door de sociale media is FOMO ineens groot geworden. Want iedereen ziet alles voorbij komen, prachtige trails, prachtige filmpjes en mooie verhalen. fomo-480x230
Dus dat wil je ook. Of je dat nu fysiek aankunt is niet eens een vraag. Je wilt samenkomen met andere traillopers en alle mooie loopjes lopen.
En zo wordt ineens iedereen binnen een half jaar een ultraloper, de ene trail na de andere wordt weg gewerkt en je krijgt er geen genoeg van. Tenminste, dat vertel je meestal niet.
Want ondertussen merk je dat het niet vanzelf gaat en dat je pijntjes hebt.
De marathon zit nog niet in de knip of er wordt al een 100 km wedstrijd gepland. Die dingen gaan niet vanzelf. Dat kost tijd en trainingkm’s.
Natuurlijk moet iedereen dat vooral zelf weten. Ik kijk er slechts met verbazing naar.
Ik heb er nooit aan mee gedaan en zal er nooit aan mee doen. Ik kies de wedstrijden die ik leuk vind en als het even kan zo kleinschalig mogelijk. Ik loop al langer, ik ken mijn lijf en probeer ook met verstand te plannen. Ik ben niet bang om iets te missen, meer het tegendeel.
Maar veel van deze FOMO lopers betalen ergens de rekening. Blessures die niet over gaan, onbegrepen vermoeidheid en sommige krijgen een lopers burnout.
Als je dit patroon en klachten herkent denk dan nog eens 2 keer na voordat je je enthousiast weer inschrijft voor de volgende 5 trails.
Maar vooral blijf bij jezelf.
In het boek omschrijft Bryon het als volgt;
FOMO is a frequent cause of fatique and burnout in the ultrarunning community.
As you become aware that you’re capable of running fast distances, especially through gorgeous locales or with new and interesting running companions, you may continually add outings and events to indulge your physiological, spirutual, and social desires.
While such desires are wonderfull motivators, FOMO can you leave you taking on additional events without consideration of training benefit or adequate consideration of physiological cost. If you find yourself unable to decline invitations for a group run, you might have FOMO. if you’re unable te resist signing up for every race, you might have FOMO. If you miss a holiday meal to run, you might have FOMO, beware of OMO.
@c uit Relenless Forward Progress van Bryon Powell.

Dit bericht is geplaatst in Hardlopen Algemeen, Hardlopen Medisch. Bookmark de permalink.

8 reacties op De FOMO loper

  1. jacolien schreef:

    Juist ja. Zo te lezen, heb ik mijzelf correct gediagnosticeerd, en dat zonder medische achtergrond…
    Dank je!

  2. Daniëlle schreef:

    Haha, leuk stukje, ik heb me daar ook wel over verbaasd, sowieso heet nu voor mijn gevoel alles wat een onverharde heuvel in zit een trail en is een marathon lopen blijkbaar niet voldoende, nee, die moet je echt in het buitenland lopen. Daarom ga ik er een lopen in Genk, ok ook buitenland maar heel kleinschalig. Who needs New York? 🙂

  3. Dorothé schreef:

    Hi Martine,

    Volgens mij komt het meer bij mannen als bij vrouwen voor 😉 Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn eerste marathon ook te vroeg gedaan heb en dus alleen op karakter gefinisht ben achteraf gezien. Van veel wedstrijden of loopjes elders word ik onrustig trouwens, dus dat doe ik niet. En helaas is voor mijn lijf de marathon de limit, maar ik geniet van alle ultraverhalen op blogs en ook van jouw adventure racing. Het gekke is dat ik de blogs van vrouwen ook vaak leuker vind 😉

    groetjes,

    Dorothé

  4. jacolien schreef:

    “En zo wordt ineens iedereen binnen een half jaar een ultraloper…” Ik sprak, niet geheel toevallig, vanmorgen met mijn trainer hierover, en die bleek, wél geheel toevallig, onlangs benaderd te zijn door iemand die hem vroeg hem te begeleiden bij de voorbereiding op de Marathon des Sables in 2014.
    Een mooie opdracht voor een trainer, zou je denken – ware het niet dat het hier een loper betrof die zelfs nog nooit ook maar een marathon gelopen heeft. Verzoek afgewezen.

  5. Ruth schreef:

    helemaal waar, ik had er in 2008 serieus last van 🙂 Toen ben ik een jaar geblesseerd geweest, dankzij FOMO 😉 Nu doe ik er ook niet meer aan mee. Ik krijg dagelijks de vraag om mee aan bepaalde loopjes te doen, maar ik maak nu zelf mijn agenda, met max 1 event per maand en opbouw naar één tot twee grotere (langere) afstanden per jaar. Doseren dus en vooral mijn eigen goesting doen en niet dat van een ander 😉 Maar soms moet je gewoon eens tegen de muur lopen, om dat knopje in je hoofd om te draaien…

  6. Pingback: weer een late ontdekking | one happy jogger

  7. Pingback: Loopallerlei | djaktief

  8. Pingback: Ge-Marie -Kondo -Od of Ge -Mar -Tiend | Trailrunning - Biking - Adventure racing - Outdoor - Mountains

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.