De schaduw van een helikopter

Ondanksdat de lucht weer strak blauw is, zijn overal de resten van de zandstorm tezien.
Het zand dringt door ieder gaatje en laat een dun laagje achter, zowel binnenals buiten.
Ook in de buitenring zijn veranderingen merkbaar door zandverplaatsingen. Op sommigeplekken is de laag los zand nog hoger geworden. Waar het eerst hard was is hetnu los zand. Stukjes waar wat los zand lag is het nu hard doordat het weggeblazen is. Het meest opvallende zijn de bergen om ons heen. Ze zijn scherpzichtbaar. Vaak zie je ze niet helemaal scherp doordat er stof in de luchthangt. Nu zijn ze vlijmscherp en prachtig om te zien.
Gisteren hadden Marco en ik besloten om vandaag een 3 uurs loop te doen. Diemoet komende week volgen en doordat de 2 uursloop niet lukte door de zandstormwas dat een goede optie. Bovendien konden we nu alle 2 en je weet hier nooitwanneer er een volgende keer komt.
Maar toen ik vo uit bed kwam voelde ik al dat het geen dag was voor een 3uursloop. Marco daarentegen had een stevig ontbijt op en was er klaar voor. Marcoovertuigde me en zo gingen we toch op pad voor een 3 uursloop.
De eerste ronde ging prima, de tweede ronde halverwege verraste wouter enOdette ons met koude flesjes drinken.  Zij verstopte er nog een paar op het parcoursen gingen lunchen. Aan het eind van de tweede ronde hadden we het alle tweegehad. De koek was bijna op.
Maar we moesten nog 10 km. Samen bikkelden we verder. Zo makkelijk als deeerste 3uursloop ging, zo zwaar hadden we het nu.
Maar niet zo gek, we zitten in week 8 van een pittig marathon schema. We werkenhet af op een zwaar terrein. Daar waar we normaal op vlak terrein en asfaltlopen, trainen we nu alles op slechte ondergrond met veel vals plat. Rob maildeal dat we gerust een extra rustdag kunnen nemen want de komende 4 weken staaner een paar pittige trainingen op het programma. Dat met het oog op welkterrein we trainen.
Hoe dan ook , we zouden die 3 uur lopen. Marco had het meest last van zijnschouders en rug. Bij mij zijn het meer mijn enkels en hielen die zeer gaandoen. We probeerden nog bijzondere dingen te zien. Zoals langs de vliegstriprennen. Wanneer kun je nu langs vliegtuigen rennen die 20 meter van je vandaagzijn?  Wanneer kun je nu lopen met bovenje hoofd een helikopter die zo dicht bij is dat je in zijn schaduw rent? Maarals je het zwaar hebt zie je die dingen net zo goed meer.
Na 3 rondes kwamen we weer op het kamp en moesten we  nog 4 km. Beiden zuchtend en steunend maarvooral tegen elkaar zeggen dat we nog even moeten bijten.
Nog een geluk dat we steeds samen een goede of minder goede dag hebben .
Na 3 uur en 30 km later konden we stoppen tot groot genoegen van ons beide. Datwas een zware loop. Maar toch weer mooi volbracht. Komende week volgen er nog 4trainingen waarvan er 1 een 5 mijl wedstrijd is. Daar willen we knallen. Rond de39 minuten lopen en als het kan nog sneller.
We kennen het parcours en weten waar het erg zwaar is, minder zwaar en zelfseen km makkelijk.
De rest van de middag hebben we relaxed met de beentjes omhoog. Ik heb zelfsnog een paar potjes volleybal met de brandweer gespeeld. Niet slecht na een 3uursloop.

Foto is de achtervolging van Wouter en Odette om ons water te brengen.

15 thoughts on “De schaduw van een helikopter

  1. @koen; het lopen in de bergen is anders. Daar loop je hoe je lopen wil. Hier werken we een marathon schema af. Ik doe bv geen interval in de bergen, hier wel.
    Bovendien kan ik hier iedere steen dromen, in de bergen is iedere stap verrassend

  2. hoi.
    dit is èèn van de mooiste loopblogs dat ik ken !
    Veel succes met je trainingen en veel plezier ginder in het lopen alhoewel dit soms waarschijnlijk heel lastig kan worden
    grtn Johan

  3. Heel knap dat jullie de trainingen op deze wijze blijven afwerken. Het moet heel prettig zijn om dit samen te doen. Eenmaal terug worden de wedstrijden en trainingen een makkie voor je 😉
    Beiden succes met het afwerken van het schema en de uitvoering van jullie werkzaamheden.

  4. Zo, even alles bijgelezen na afwezigheid en heftige drukte 🙂 Wat een contrast, dat stof en die hitte terwijl het zicht op Terschelling waarschijnlijk niet beter was, alleen daar door de mist. Tja…bij die vliegtuigen lopen, daar ben ik echt wel jaloers op.

  5. Tja, ik zeg altijd maar als je niet wilt vind je wel een excuus, wil je wel dan zoek je naar een oplossing. JIj bent zo flexibel als een elastiekje dus dat gaat helemaal goed komen met die 5 mile zondag !. Super ook dat jullie dit samen doen, een running maatje is wel prettig ook al loopt ieder zijn eigen loopje ! Leuke verhalen weer om te lezen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.