Urban combat running

Als je een klein rondje kunt rennen zijn er stukken die prettig zijn en stukken die irritant zijn.
Zo is er een deel waar aardig wat verkeer en dus stof is, altijd wind tegen en ik soms moet slalommen om militairen op het voetpad. Niet mijn favoriete stukje.
Verder is alleen maar asfalt natuurlijk ook niet ideaal. Er zijn stukken waar zand is, maar dat is zo keihard en uitgedroogd dat het gelijk is aan asfalt.image
Maar als het geregend heeft is het wel een stuk beter ineens. Als het niet te hard geregend heeft in ieder geval. Anders wordt het een blubberstroom.
Gisteren had het niet te veel geregend en dat zorgt ervoor dat de aarde wat zachter is.
En zo kon ik plots heerlijk een stuk over het zandpad rennen.
Een lekker tempo en al snel zag ik ineens een grote speeltuin. Overal liggen greppels, verhoogde putten, grindpaden, zandzakken en andere speeltjes.
Plus, overal staan wachttorentjes en die hebben treden. Rennen, 5 treden op en af en weer rennen. Zo alle wachttorentjes af.
Ondertussen op het deel waar putten en andere verhogingen staan erop en eraf springen.
Delen waar zand en grind is erdoor heen en voor ik het wist had ik 10 km gelopen.
Het deel waar ik overal op spring lopen nogal wat collega’s en die zag je wel omkijken wat ik in godsnaam aan het doen was, om maar niet te spreken van de gezichten van de Afghanen die op het kamp werken. Ik ren namelijk ook langs de bazar.
Hoe dan ook, urban combat running is geboren. Dat ga ik vaker doen als het geregend heeft.

Dit bericht is geplaatst in Afghanistan, Trainingen 2014/15. Bookmark de permalink.

1 Response to Urban combat running

  1. janvanwuijckhuijse schreef:

    Hee combatrunner,

    Winter is coming, very soon you wil be a snowrunner!

    Groetjes, dikke knuffel enz
    Van de weerman (jvw)

Laat een reactie achter op janvanwuijckhuijse Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.