Een weekend Fastpacking met Verleg Je Grens – Altenahr

Hoe het begon – Aangezien ik een tijd niet gelopen had door een fractuurtje kon ik niet echt mijn mojo meer vinden toen ik weer voorzichtig begon met belasten.
Ik moet de trails op, klimmen en dalen, dat geeft mij energie.
Maar dat zou dan niet te ver weg moeten zijn. Zo kwam ik bij Adele, ze had een gpx file van Altenahr omdat ze die in een 2daagse fastpacking organiseert.
Dus gemaild en nadat Adele zei, ‘waarom ga je niet mee’ ┬ávond ik dat eigenlijk niet zo’n gek idee.
Met een klein groepje, zeker omdat ik nog niet veel gelopen had wel prima.
En zo geschiedde, in de middag op zaterdag op de parkeerplaats bij Altenahr werden de rugzakken opgehangen en vertrokken we met 4 vrouwen en 2 mannen.


Het begint met prachtige klimmetjes! Klauteren en klimmen, heerlijk.
Voor sommige een grensverleggende activiteit maar er was altijd wel een padje wat er iets onder ligt. Mooie uitzichtpunten en veel singletracks over een route van 14 km en 750 hoogtemeters.
Dan komen we bij een schuilhut. Een ruime hut met wat banken en open ramen.
Buiten kun je vuur maken maar het waait keihard en een goed vuur zit er niet in.
Onderweg hebben Maarten en ik wat hout meegenomen van een omgevallen boom, bijna droog hout. Binnen staat een kleine bbq en wij zijn vervolgens een dik half uur bezig om een vuurtje te maken. De aanhouder wint want het lukt na vele pogingen.
Adele heeft een brandertje mee en er wordt koffie gezet.
Erna een heerlijke droogmaaltijd en nog een bakkie.
Het is best fris en we stoken het vuur nog wat op. Om een uur of 9 worden de matjes uitgerold en kruipt iedereen in zijn slaapzak.
Ondanks de wind in de hut slaap ik niet eens zo slecht.
Om half 8 een ontbijtje met koffie (muesli met heet water) en we pakken in en gaan op pad. Deze dag zijn vooral de afdalingen wat stijler. Mooie single tracks ook maar ook veel bredere paden. Er barst een enorme bui los, stom toevallig zijn we echt bijna bij een mini schuilhutje. We schuilen tot de bui over is en de rest van de tocht is het droog.
We eindigen met een mooie klim over een tof kammetje naar het kasteel.
18 km en bijna 1000 hoogtemeters.
2 mooie dagen die top georganiseerd zijn door Adele. Ze kent de route, regelt het eten (wel zelf dragen) en geeft je tips en tricks als je dat nodig hebt.
Als mensen spannende stukjes lastig vinden staat ze klaar voor je.
Wil je zoiets eens doen en vind je dat te spannend alleen, dan is verleg je grens een aanrader.
Ik heb wat videobeelden gemaakt onderweg met de nieuwe GoPro 7 Black en in een filmpje gezet. Het geeft een goed beeld van de twee dagen.
Mijn mojo is weer geprikkeld alleen had ik echt enorme spierpijn maandag. Dan weet je weer dat je hoogtemeters gemaakt hebt.

Dit bericht is geplaatst in Reizen, Trainingen 2018/2019 met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.