Fatbiken in de duinen en kayakken met zeehonden

In slaap vallen met het geluid van briesende zebra’s en wakker worden met een opkomende zon die je ziet vanuit je tentdak. Zo simpel kan schoonheid zijn. De kou van de vroege ochtend is lekker, zeker met een kop koffie. Vanaf de campingplaats rijden we door naar Swakomund.
Dat is nog een km of 230 rijden. Links rijden is eigenlijk best fijn, ik wen er steeds snel aan en het voelt veel natuurlijker eigenlijk voor een linkshandige.


De rit is er wederom een om in te lijsten. We zien zebra’s oversteken en een paar struisvogels wandelen. Het is of iemand met een pallet met de kleuren rood en Bruin druk bezig is geweest om alle tinten te maken.
Dat bruin geen saaie kleur is bewijst de natuur hier. We rijden over de mooie Gaubpass op 1000 meter. Dan gaat het bruin over in blauw, de oceaan! De woestijn raakt de oceaan, wat een contrast.


Swakumond is ons doel want daar hebben we een gids geregeld om ons mee te nemen op een fatbike tour door de duinen. Swakumond ademt Duits, dat stamt nog uit de tijd van de Duitse kolonialisten. Duitse archicetectuur, straatnamen Duits, men spreekt Duits en er is bratwurst en weize bier. (En veel Duitsers).


Met onze gids gaan we de duinen in op een fatbike, een raar gevoel die grote banden. Maar enorm leuk om te doen.
En wat zijn de duinen prachtig. De zon schijnt niet maar ook dan is er een prachtige schakeling van kleuren. 50 tinten bruin, wederom.
We zijn twee uur op pad, de gids vertelt ondertussen ook veel achtergrond en daar hou ik van.
Ik doe een aantal toffe afdalingen, een heel ander gevoel, heerlijk smooth en een rollercoaster gevoel als je lekker hard afdaalt. We fietsen nog een stuk door een droge rivierbedding en de twee uur zijn voorbij.


We rijden terug naar Walvisbaai, ondertussen de grootste zeehaven van Namibie.
Daar ligt een schiereiland, Pelican Point en daar gaan wij zeekayakken.
Op Pelican Point leeft een grote zeehondenkolonie van ca. 50.000 Cape Fur-zeehonden. Aan de meer beschutte kant van het schiereiland zwemmen vooral de jongere zeehonden.
Om daar te komen moet je bijna 10 km over een strand rijden.
Met een busje, kayakken en een gids die heel goed kan rijden en vertellen rijden we over het strand.


We zien grote groepen Flamingo’s en hier en daar loopt een Jakhals. Deze doen zich tegoed aan dode zeehonden of aan achtergelaten pups.
Dan passeren we echt enorme groepen zeehonden, bizar zoveel.
Bij de vuurtoren stappen we in de kayak en het feest kan beginnen. De jonge pups zijn erg nieuwsgierig en komen echt bij je kayak zwemmen en spelen. Wat een fantastisch gezicht zeg.
Erg tof is dat de gids (het bedrijf) enorm begaan is met dit stuk natuur en de zeehonden. Ze houden het strand schoon en bevrijden de pups van plastic wat middels de schepen op het strand komt.
2 uur zijn we aan het rond peddelen en dat met een enorme glimlach van oor tot oor. Ik ben zeiknat van al het gespetter en heb het best fris maar het is zo enorm leuk om die beesten overal om je heen te zien.
Als we weer op het strand zijn met warme choco besluit ik nog even te gaan zwemmen. Ze zwemmen nieuwsgierig om mij heen. Wat een mooie ochtend weer.
We bezoeken Swakomund nog even voor we doorrijden en gaan dan door naar Omaruru. Vanaf daar rijden we door naar Etoscha National Park. Daar waar we hopelijk veel wild gaan zien.

 

Dit bericht is geplaatst in Reizen met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Een reactie op Fatbiken in de duinen en kayakken met zeehonden

  1. Anoniem schreef:

    Zo fantastisch mooi.
    Verder zo zulke reisverhalen. Lees het met veel plezier.
    Genieten.
    Groetjes Dagmar
    .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.