Hardlopen in Namibie en Botswana

Over het algemeen doe ik niet perse heel veel aan sport als we op vakantie zijn maar uiteraard probeer ik wel altijd wat loopjes in een nieuw gebied te doen.
Ik wist vantevoren al dat het tijdens deze vakantie niet heel veel zou worden Qua hardlopen en had dus ook maar 1 setje loopspullen meegenomen wat best weinig is voor mijn doen. De eerste week waren er wel wat mogelijkheden om te rennen maar vond ik het wel best.
Ik ben wat duinen opgeklommen en afgedaald en dat was het wel.
Onderweg naar de Sossusvallei heb ik nog wel een paar km gerend bij een pas. Simpelweg de auto uitgestapt en gaan rennen gewoon omdat ik er zin in had. Het was zo tof stuk dat ik niet anders kon.
Bij Walvisbaai en Swakumund hebben we gekayakt en gefietst. Daar was nog wel een mogelijkheid om te rennen en was ook de enige plek waar ik wat mensen heb zien rennen. Maar aangezien we een redelijke strakke planning hadden kwam het er niet van.
Daarna reden we naar Etoscha en vanaf daar is het niet meer mogelijk.
Er zit overal wild , niet alleen in de Nationale parken. We zijn onderweg tijdens het rijden ook gewoon olifanten tegen gekomen. Botswana is eigenlijk een groot wildpark. Op de plekken waar we het nooit verwacht hadden zat wild.
Dus ja, je kunt het doen en ws ga je je snelheids pr neer zetten met een beest achter je aan.
Bovendien was het tweede deel van de reis behoorlijk heet, tot 41 graden, geen temperatuur om te lopen.


Maar ja, ik wil toch altijd een loopje doen in ieder land waar ik ben. Zover ben ik in 56 landen geweest en altijd gelopen. Dus er moest gelopen worden.

Het werd Maun in Botswana, een groter plaatsje waar geen wild is. Dus met zonsopgang toch een half uurtje gerend voor we op pad gingen.
Mooi om te zien hoe actief iedereen al is op de vroege morgen. De kinderen al op weg naar school, ik heb heel veel ‘ morning ‘ gezegd.
En ik kwam zelfs nog een andere loper tegen.
Toen we terug reden naar Namibie hadden we een camping een uurtje rijden van Windhoek. Een prachtig gebied wat vol wild zat alleen geen gevaarlijk wild.
Daar liep ik 10 km , heerlijk en supergaaf.

Ik ben maar wat gaan rennen via de paden en kwam groepen Hartebeest en Orynx tegen. Heel bijzonder. Ze hoorden mij al van verre aankomen. Ze stonden stil en toen ik dichterbij kwam zetten ze het op een lopen.
Later zag ik nog twee wrattenzwijnen.
Er stond ergens een soort uitkijktorentje en daar ben ik heen gelopen. Daar bleek de manager van de camping te zitten. Iedere dag maakte ze daar een loopje heen om even tot rust te komen. Een leuk gesprek volgde en zo kon ze mij ook nog even vertellen hebben hoe ik kon lopen dmv wat herkenningspunten die we vanaf de toren zagen.

 


Ik eindigde na 10 km weer bij onze tent en had een mooi rondje gelopen.
En zo kan Botswana wn Namibie ook afgevinkt worden als looplanden.
Hardlopen in het buitenland is altijd weer bijzonder en zeker in Afrika

Dit bericht is geplaatst in Reizen, Trainingen, Trainingen 2018/2019. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.