Makgadikgadi pan – slapen onder de sterren

De Makgadikgadi Pan is een van de grootste zoutpannen in de wereld het beslaat 16,000 km2. De zoutpannen zijn de restanten van een heel groot meer, Makgadikgadi Lake is jaren geleden opgedroogd.
Makgadikgadi Pan bevindt zich ten zuidoosten van de Okavango Delta en is omgeven door de Kalahari woestijn. Het bestaat uit meerdere zoutpannen met zand en woestijn ertussen. De grootste zijn Sua, Nwetwe en Nxai.
Uiteraard trekt het regenseizoen veel dieren. Onder andere heel veel zebra’s er is dan namelijk een enorme zebra migratie naar dit gebied.

Zoutpannen zijn altijd bijzonder, leeg maar tegelijkertijd vol van leegte.
Zelf de zoutpannen oprijden is eigenlijk niet te doen. Je hebt geen idee waar je bent en je moet het ook nog zien te vinden, er ligt een wirwar van zandpaden. In ieder geval vanuit het deel waar wij vandaan komen.
Via internet hadden we een organisatie gevonden die een tour deed die ons erg aansprak.
De zoutpannen op, stokstaartjes onderweg bekijken, een stuk met een quad rijden en tenslotte in de woestijn op de zoutvelden slapen.
Ik vind stokstaartjes geweldig dus dat alleen was al genoeg om dit te doen.
In de namiddag stapte we in een jeep met 6 anderen. Ongeveer 2 uur rijden met onderweg wat stops om het een ander te vertellen door onze gids Imax. Hij was nogal lang van stof maar hij wist veel. Zo gaf hij een klinische les over de Baobapboom, je kunt mij nu alles vragen over de boom, ik weet het.
Zandpaden overal , door een gebied vol met Baobap bomen, maar Imax kende ze allemaal, zowel de bomen als de paden.
Een stukje voor de enorme zoutpannen kwamen we bij een paar lemen hutten met een oudere man en zijn vrouw als eigenaar. Die is ergens de concierge van een aantal quads geworden. Een tandarts en een douche had hij al lang niet meer gezien.

Uitleg over de quads volgde en binnen 10 minuten gas erop en weg waren we. Imax in de jeep en wij met 4 quads er achteraan. Na een kwartiertje kwamen we bij de Stokstaartjes bushman.
Die man schijnt al een tijd de stokstaartjes te volgen en die zijn een soort aan hem gewend zodat wij in alle rust de beestjes konden observeren.

Wat een grappige beesten zijn het toch. Ze waren enorm druk met holletjes graven om insecten te vinden.
Af en toe even rechtop staan om te kijken of de kust nog veilig is. Het is een groep van 11, het mannetje is er vandoor dus hopelijk komt er snel een andere mannetje voorbij om de groep weer in balans te krijgen. Nu zijn er twee vrouwtjes zwanger van eigen familie. En de laatste kleintjes zijn door de familie gedood om die reden.

Vanaf daar vervolgde wij onze trip over de zoutvlakte met 50 km per uur op de quad. Geweldig mooi! De zon ging onder en in doe leegte is dat echt zo fantastisch mooi!  Een rode bol in een lege witte wereld.
In de verte zagen we iets staan. Dat klopte, daar was ons mini kampje. Iemand had een vuurtje gemaakt, de luchtbedden ver uit elkaar gelegd en was druk bezig om eten te maken.
Prachtig gezicht, wij ( of beter, ik) koos de meest verre bedden. Goed geregeld, een luchtbed met dekens en dat zat in een soort zwaar tentdoek als een slaapzak.
Rond het vuur aten we echt een heerlijk maaltje, worst en steak boven het vuur. Gepofte aardappel en gebakken pompoen, aanrader.
Na een gezellige zit en wat verhalen van Imax doken we onze slaapzak in. Het was nog een soort licht door de maan en de witte zout grond. Ergens werd ik wakker rond 1.30. Alles pikdonker, een enorme sterrenhemel, wow!

Aak

Ik heb Jeanet wakker gemaakt, die zich rot schrok want die dacht dat mijn hand door haar haar een beest was, en samen hebben we genoten van de sterrenhemel zoals wij ze niet meer zien.

 

Om half 6 werden we wakker en de zon was nog niet op maar hing een enorme rode gloed voor ons van de zon die op ging komen. Wow, zo wordt je niet vaak wakker!

Ondertussen was het vuur al aan en het water gekookt. Koffie en een muffin in de koude ochtend, ik word er gelukkig van.

We rijden weer terug met de quads en een opgaande zon om over te stappen in de jeep en komen rond de klok van 9 weer bij onze auto aan.

Wat een enorme tof tochtje zeg! Kleinschalig en erg goed georganiseerd.

De zoutpannen en omgeving zijn zo prachtig, een grote leegheid die oneindig is, ik hou ervan.

Dit bericht is geplaatst in Reizen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.