The Why – 100 mijl, waarom willen we dat eigenlijk?

100 mijl, in 2008 was ik in Leadville, als voorbereiding op de TAR, en was ik medic op de hoogste post van de race, Hope Pass. Een hele bijzondere ervaring om een post te bemannen op 3600 meter.
Ik schreef toen dat ik nooit een 100 mijl zou lopen.Ik zag de lopers voorbij komen na 50 en 65 mijl. Ze lagen in mijn medische tent en ik dacht wat een waanzin eigenlijk. Tegelijkertijd een groot respect maar toch. 
Ondertussen zijn we jaren verder en heb ik ook deze absurde afstand gelopen. Waarom?
Goede vraag….
Billy Yang liep de Leadville 100 mijl en vroeg zich dat ook af. Hij heeft een mooi filmpje van gemaakt.
Veel dingen zijn herkenbaar. The ups and lows. Hoe je het ene moment denkt ik kan niet meer en een paar uren later loop je weer als een zonnetje. Het intense geluk dat je loopt zoals je loopt in een prachtige omgeving, dat je lijf zoiets kan. En vervolgens in diezelfde race het gevoel  hebben van diepe ellende en jezelf afvragen waarom je het überhaupt doet.
En die momenten van je grenzen opzoeken, er tegenaan lopen, er overheen gaan en toch weer verder kunnen maken dingen als een 100 mijl en een expeditie adventure race iets wat je nooit zult vergeten.
Het geeft je tools mee voor je dagelijks leven. Het maakt je weerbaar, mentaal en fysiek.
De vraag blijft altijd waar ligt de grens.100, 200 , 300 ,500 mijl?
Die vraag is voor ieder persoonlijk. Ik ben er nog niet uit. Het is ook per seizoen wisselend.
Hoe dan ook, een half uurtje mee met Billy tijdens de Leadville 100 mijl levert mooie beelden op en wijze woorden.

Poging 2 – Western state 100 mijl

De loting van de Hardrock 100 is 6 December. Ondertussen is de inschrijving van the western state 100 mijl ook open. Die inschrijving is ook snel weer gesloten. Wel geteld heb je 1 week de tijd om je in  te schrijven. 15 November sluit het en 6 December is ook die loting.
De kans om in een van de twee 100 mijlers te komen is minimaal dus zet ik de weinige kansen die ik heb maar gelijk in en heb ik mij bij deze ingeschreven voor beide races.
Volgens de wet van Murphy moet ik nu in alle 2 ingeloot worden. Als ze dan ook maar niet alle 2 het inschrijfgeld afschrijven want dan wordt het een duur geintje.
Zeer waarschijnlijk kan ik me na 6 december voor de volgende 100 mijler inschrijven maar niet geschoten is altijd mis en je moet blijven dromen.
Dus ik verwacht dat Sinterklaas mij een mailtje stuurt met het goede nieuws dat ik ingeloot ben voor een van beide!
image

De wereldpremière van de barkley marathons documentary

Wat een geluk dat ik toevallig net in Austin ben tijdens het filmfestival en dat daar nu net de wereld première van de documentaire van de Barkley Marathons Documentaire is. De wedstrijd volg ik al sinds 2007 . Het intrigeert mij enorm. 2 filmmakers lazen iets over deze wedstrijd in een artikel en besloten er een documentaire van te maken. Het resultaat is echt geweldig! image
Zondagavond heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten gedurende de hele docu. Ze interviewen verschillende lopers en natuurlijk de race directeur Lazarus. Hij is echt hilarisch, wat een karakter. Je komt vele in and outs van de wedstrijd te weten maar ook worden veel dingen geheim gehouden. Verder volgen ze de wedstrijd van 2012. Lopers die hun startnummer komen halen tot het moment dat ze uitstappen of zelfs finishen.
Het is zo enorm boeiend. Vol met humor door vooral Lazarus en het maakt je emotioneel. Als Wouter hamelinck uitstapt en de muzikant de pose speelt en je ziet de tranen over de wangen van wouter lopen kun je niet anders dan zijn pijn voelen.
Wat een ongelooflijke mooie documentaire zeg! Boeiend van begin tot het eind. Wat vooral knap is, is dat iedereen het kan zien en geboeid is zonder dat je een loper hoeft te zijn. imageWij waren met 4 en ik was de enige ultraloper maar ze vonden het allemaal een geweldige docu. Een aanrader!
Leuk was dat na de film we vragen konden stellen aan de filmmakers en aan een van de finishes, John. Hij kwam binnen 20 minuten voor de cut-off.

De gegevens van Krar op de western state 100 mijl

Afgelopen weekend was een van de mooiste wedstrijden van Amerika, The western state 100 mijl. Rob Krar won deze wedstrijd in een indrukwekkende 14.53 uur.
Op strava kun je zijn gegevens zien. Grappig, je kunt al zijn mijl tijden zien en uiteraard de route. image
Dat kun je hier zien.
Overigens is Krar in het normale leven apotheker, hij werkt 7 nachten op en af. Is begonnen aan zijn derde hardloopleven, met succes. Hij heeft een burn-Out gehad, veel blessures en operaties. Maar op zijn 37ste is hij terug als nooit te voren, onder de vlag van the north face.

De verplichte materiaal lijst van de UTMF

De tijd van een wedstrijd lopen en zelf bepalen wat je mee wilt nemen is al lang voorbij.
Sterker nog, de lijsten lijken alleen maar langer te worden.
Zo ook de MANDATORY EQUIPMENT LIST , van de UTMF. Deze spullen moet je ten alle tijden bij je hebben gedurende de race.
Het wordt voor de start en eventueel tijdens de wedstrijd gecontroleerd.
Het is ondertussen een essentiële voorbereiding op je wedstrijd. Want je moet nu eenmaal soms dingen aanschaffen.
Wat moet er dan in je tas zitten? utmflogo
– een route map
– mobiele telefoon
– plastic beker minimaal 150cc
– water (minimaal 1 liter bij de start en bij het vertrekken van iedere aidstation)
– eten
– 2 hoofdlampen met reserve batterijen
– warmte deken
– een fluitje
– tape (80 cm x3 cm)
– een disposabel toilet (?), let wel, in te ruilen voor een nieuwe bij een aidstation
– een warme fleece of warme lange mouwen shirt maar dan als midlayer
– warme hardloop tight, lang
– warme handschoenen en een muts (buff muts verboden)
– waterproof/ goretex jas en met capuchon
– waterproof/ goretex broek (ook voor het eerst dat ik die zie in een lijst)
– rugzak
– trailschoenen
– ehbo tasje
– internationale reis en ongeval verzekering
– race nummer en chip (krijg je)
– reflector licht voor op rugzak (krijg je)
Dan is er uiteraard nog de normale outfit; Korte broek, shirt korte mouwen en shirt lange mouwen en een dun loopjasje.

Dan volgt de lijst van STRONGLY RECOMMENDED EQUIPMENT
Continue reading “De verplichte materiaal lijst van de UTMF” »

Een wildcard voor de JKM!

JKM_parcours

Bijna 2 jaar geleden stond ik met Richard bij de start van de JKM. De Jan Knippenberg Memorial, de langste strandloop ter wereld en ‘de mooiste ultraloop van Nederland’ zegt men. 100 mijl/161 km van Hoek van Holland naar Den Helder.
Richard en ik keken elkaar aan en vonden dat we hier toch moesten staan over 2 jaar, niet als toeschouwer maar als loper. In 2012 dus.
Maar ja, je moet je plaatsen door dingen te doen die ik niet zo leuk vind en wat ook niet lukte qua planning door andere avonturen zoals het wk. Dat zijn de keuzes die je maakt.
Die 3 opties waren;
a) een officiële 100 km wedstrijd binnen 9.30
b) een officiële 12 uurswedstrijd met een afgelegde afstand van meer dan 120 km
c) een officiële 24 uurswedstrijd met een afgelegde afstand van meer dan 200 km
Of de 120 van texel, de spartahalon of de JKM gelopen hebben afgelopen jaren.
Dus geen JKM want ik voldoe niet aan de eisen. Maar een halve JKM is ook leuk. Dus had ik me ingeschreven voor de 50 mijl.
Tot ik gisteren een mailtje kreeg van de organisatie.
Gezien mijn prestaties in 2011 willen ze mij een wildcard aanbieden.
Jeetje, ik was echt blij verrast en vereerd.
Maar plots klinkt 161 km in April ook al veel en vooral snel.
Maar je kunt toch geen wildcard weigeren voor de JKM???
Nee dus, dus even conctact gezocht met Mark De Boer,  trainingscoördinator van de Nederlandse ultraloopselectie en clubmaat van CAV Energie. Hij maakt schema`s op maat en dus hebben we een afspraak gemaakt om dat voor mij te gaan maken.
De planning voor 2012 is bijna rond, deze komt erbij als mooie opsteker en past best in de plannen die al vast staan.
Het is officieel , ik sta ingeschreven voor de JKM 2012.
En wat helemaal leuk is, Richard en Leonie hebben zich al lang geplaatst. Ritchie gaat misschien nog een poging doen. Dan staan we daar mooi met de #fantasticfour.