Bodypump voor traillopers

imageAangezien ik een luie maand heb maar toch wel wat wil bewegen had ik het idee om eens mee te doen aan een les Bodypump in de sportschool. Weet ik veel wat bodypump is, wat heen en weer huppelen en meer van dat.
Toen ik het lokaal in liep was iedereen druk in de weer met gewichten aan het verzamelen. Er werd een stang, gewichten, dumbels, een step en een matje gepakt. Hm, toch maar even aan de juf vragen wat de bedoeling is. Inderdaad, die dingen verzamelen en een plek zoeken. Hoeveel kg gewichten moet ik hebben dan voor de eerste keer vroeg ik nog snel aan de juf. Nou je ziet er atletisch uit dus je kunt wel wat hebben. Daar ging het mis.
Hup, 20 kg aan de stang voor de benen en 10 kilo voor de armen.
Ik was er klaar voor. Geconcentreerd volgde ik de juf en deed ik precies wat zij deed. Alleen mijn stang was een stukje zwaarder.
De warming up met 10 kilo was al pittig voor de armen (bleek later). Maar toen begon het echte programma. Alle spiergroepen werden onder handen genomen. De benen ging best aardig met 20 kilo behalve die lunges daar heb ik een week pijn in mijn heupen van gehad. Oh ja, en ook die bewegingen waar je je voeten naar buiten zet en je dus dijen dingen doet die ze niet gewend zijn. Ook heel pijnlijk geweest een klein weekje.
Toen de armen. 10 kilo, dat ging best goed het eerste deel. Maar erna kreeg ik het amper nog omhoog. Maar aangezien ik geen sissie ben en te koppig om er dan even snel gewicht af te halen pompte ik die stang omhoog op alle manieren. Na de les kreeg ik mijn armen haast niet meer omhoog. De rug en buik overleefde ik. Na 60 minuten max inspanning kwam ik erachter dat het niet even een beetje hupsen was. Ik heb een kleine week pijn in mijn lijf gehad. image
Een serieuze workout die eigenlijk ideaal is voor de trailloper. Je traint al je spiergroepen en je kunt zelf spelen met de gewichten. Dus wat meer op de benen en uitbouwen naarmate je sterker wordt.
Ondertussen ben ik 4 keer naar de les geweest en heb ik geleerd de warming up met minder gewicht te doen. De armen wat minder gewicht. De lunges wat minder intens te doen omdat mijn knieen dat ook nooit zo leuk vinden. Maar vooral is het een leuke les met goede muziek, een goede instructrice die let op je houding. En zeer effectief voor trailers omdat je alles sterk maakt en dat het de training is die er nog wel eens bij inschiet. Ik doe zelf nog wel eens wat met gewichtjes in de sportschool maar dat vind ik erg saai. Door deze les wordt het ineens leuk en het vliegt voorbij.
De lessen zijn drie maanden ongeveer hetzelfde en worden dan verniewd. Dus als je ongeveer weet wat je moet doen is er een nieuwe les om te leren.
Bovendien ideaal voor de wintermaanden! Ik ga in ieder geval 1 keer in de week en als het lukt twee keer. Morgen ben ik er weer van!

Een les is opgebouwd met een warming-up (om het lichaam in beweging te krijgen, wordt er gestart met lichte gewichten)
training (elke spiergroep komt aan bod, waaronder been -, borst-, rug-, schouder- en buikspieren)
cooling-down (rekken en strekken van de spieren om het risico op spierpijn te verkleinen)

De sissie van de Gym

Als je alleen maar rondjes kunt rennen en alles is zo goed als vlak en geasfalteerd is
heb je een plan B nodig. Rondjes rennen is niet mijn ding, asfalt ook niet echt
en ergens moet ik sterke bovenbenen ontwikkelen voor de 9000 hoogtemeters in
Japan tijdens de UTMF.
Plan B is de gym, daar waar ze ijzer hebben. Dat samen met spinnen moet een meerwaarde hebben.  Het loopprogramma maak ik minder en de krachttraining is begonnen.
De Amerikaanse gym is een grote tent met heel veel ijzer en brede militairen,
mannen vooral. Je vraagt je af waar sommige hun shirts kopen want de bovenarmen zijn soms net zo breed als mijn bovenbeen. Absurd gewoon. naamloos
Daar sta je dan met je driekwart loopbroek in de gym met veel ijzer en brede
mannen. Stoer kijken en gewoon net doen of je dit vaker doet.
Dus loop je de rij met gewichten langs en pak je achteloos de lichtste op, 2
natuurlijk, in iedere hand 1.
De lichtste, allemachtig, ik lift 1.5 keer dat gewicht en ik krijg het al niet
meer omhoog.
Onverstoorbaar loop ik verder en zie de stang met gewicht die ik zoek. Deze
moet ik in mijn nek leggen en door mijn benen zakken en weer omhoog.
Ik wil dat ding van de stang tillen maar die is al zo zwaar dat het me niet
eens lukt. Ok, gewicht eraf, het schiet haast in mijn rug zo zwaar is dat gewicht.
Maar ik heb een lege stang en doe de oefening. Terwijl iedereen met enorme gewichten
staat te duwen heb ik een lege stang in mijn nek. En na 3 x 20 keer voel ik mijn
benen. Overigens moet die stang toch wel een kilo of 10/15 wegen.
Ik ga verder, ga op een apparaat zitten waarbij ik gewicht weg moet drukken met
mijn bovenbenen. Ik duw en er gebeurt niets. Te zwaar. Wederom sta ik op en verzet het gewicht naar sissie stand en duw. Dat is beter.
Nog een buik en rugspieren  sessie en later nog een keer 3 x 20 met de baby stang.
Ondertussen let ik op wat anderen doen zodat ik ook wat oefeningen kan
overnemen.
Ik kom erachter dat de normale gewichten achter de balie liggen en je die kunt
halen daar. Dat doet natuurlijk geen enkele stoer militair, behalve ik. Ik sta
met 2 roze gewichten mijn armspieren te trainen.
De vrouwelijke touch in de gym.
Ik heb erna 3 dagen enorme spierpijn in mijn bovenbenen maar wacht maar over 10
weken!