De benen scheren, een (wieler/trail)sport apart?

Als je meer fietst lees je automatisch ook wat meer over fietsen. Dat deed ik overigens al maar dan lees je dingen toch net weer wat anders.
Zo las ik een item over scheren. Mannen die de benen scheren als ze fietsen.
scheren1Op de racefietsblog stond namelijk serieus een stuk over hoe een man nu zijn benen scheert. Eigenlijk hilarisch. Best een gedoe, de benen scheren. Lees het maar eens hier.
Welkom to the real world. De gemiddelde vrouw doet dat al haar hele leven.
Ik vond zelfs een filmpje hoe en waarom te scheren.
Maar de grote vraag is waarom mannelijke fietsers de benen scheren.
Redenen zijn zo lees ik, massage gaat beter, als je valt genezen je schaafwonden beter, het is koeler op warme tourdagen en het is ethisch verantwoord.
Dan is natuurlijk de volgende vraag, waarom scheren traillopers en adventure racers zich niet???
Ik en met mij dus veel mannen heb al vele schaafwonden opgelopen met beide sporten, worden regelmatig gemasseerd, en hebben gelopen op hele warme dagen. Al de mannen die ik op de trails en tijdens adventure racen zie hebben allemaal harige benen.
Waar zit het verschil dan in?
Als je eens rond vraagt en op internet wat zoekt, komt de aap uit de mouw. Why-Cyclist-Shave-Arms-Legs-London-UK
Het gaat allemaal helemaal niet om massage en wonden. Het is gewoon simpelweg een dresscode. Je wordt ook gewoon niet serieus genomen als harige fietser.
Roderick Munnik, hoofdredacteur van het blad Fiets zegt hierover “Je bent een risicofactor als je niet voldoet aan de dresscodes. Als iemand zijn benen niet scheert, weet je ook niet of hij al het andere ook in orde heeft. Als jouw lot dan afhangt van diegene die voor je fietst en er valt een gaatje voor je, dan komt hij er gewoon niet tussen. Als je buiten het potje valt dan wordt je niet zo gemakkelijk geaccepteerd, dat merk je zelfs bij amateurpelotons.”
Er is een mooi woord dat alleen in wielertermen wordt gebruikt en dat is ‘gesoigneerd’ zijn. Je hoort er verzorgd uit te zien. Het is een vaag begrip voor alles wat in de mode is.”
Thijs Zonneveld, oud wielrenner heeft er een mooie collum over geschreven, dat lees je hier. Hij schrijft er oa dit in.
benen-scheren-wielrennersOngeschoren poten, dat is iets voor recreanten. Voor bierbuiken die één zondag per jaar hun fiets uit de schuur halen voor een rondje van een kilometer of twintig. Voor onbehouwen ploerten die de pedalen niet aaien, maar ze mishandelen met hun gestamp. Geschoren benen moet je eigenlijk verdienen. Het is een beloning als je de grens tussen pannenkoek en wielrenner bent overschreden. Als je genoeg hebt getraind. Als je genoeg over wielrennen hebt gedroomd. Als je genoeg met je beenhaar in je kettingbladen verstrikt bent geraakt.
Dus simpelweg is de dresscode bij trailrunners en adventure racers anders. daar moet je vooral mannelijk en harig zijn. Vooral niet scheren dus. Dat past goed bij je mooie Salomon outfit en je rugzak uiteraard. Want dat is dan weer een trailding. Al loop je 10 km, doe vooral je rugzak om.
Dat is waarschijnlijk de vraag die wielrenners met geschoren benen hebben. Waarom lopen die trailrunners altijd met een rugzak, ongeacht de afstand.
Simpel, het is de dresscode, net als jullie geschoren benen.