Natuurpark de Lorraine – in de sporen van de eerste wereldoorlog

Onze eerste dagen op onze twee weekse roadtrip met Tonkie besluiten we naar  Regionaal Natuurpark de Lorraine te gaan. Het ligt een beetje in de richting waar we heen rijden en ik wil er graag eens rondkijken.
Een prachtig natuurgebied in het noorden van Frankrijk, eigenlijk net vlak voor de Vogezen. Netto 4.5 uur rijden.
Waar Corona niet goed voor is, dit jaar ontdek ik mooie plekken niet te ver van huis waar je tof kunt fietsen en trailen. Normaal gezien waren we aan de andere kant van de wereld.
Natuurpark de Lorraine is een gebied waar je zowel geweldig kunt fietsen als trailen. Sterker nog, het is een perfect gravelfiets gebied. Overal vind je tussen de akkers gravelpaden, maar er is ook veel bosgebied waar je veel gravelpaden en singletracks kunt vinden. Je kunt soms kiezen, de bredere gravelpad of door het bos over de smalle paadjes. Sommige delen is lang niemand meer geweest. Ik fietste door een deel waar het gras tot mijn middel kwam.
Het is overal glooiend en soms kom je echt steile stukken tegen.
Je fiets tussen zonnebloemvelden, graanakkers,  boomgaarden vol pruimen, prachtige meren en natuurlijk slaperige Franse dorpjes.
Maar wat dit gebied echt bijzonder maakt is de herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog  Je komt overal gedenktekens, bomkraters en loopgraven tegen, echt indrukwekkend.
De slag om Verdun is overal terug te vinden.
Zo is er Butte Monsec, een enorm monument ter ere van de gesneuvelde Amerikanen. Een plek waar je even moet stoppen.
Jeanne d’Arc is geboren in deze streek, je kunt haar geboortehuis nog bezoeken.
Kortom, genoeg te bezoeken en te sporten.
Ik fietste er een fantastische graveltocht van 57 km met 800 hoogtemeters.
Echt een hele mooie tocht. die route vind je op mijn Komoot.
Ik vond de mijne op Komoot waar er nog 2 staan die ik graag eens wil fietsen. Die vind je hier. 
Wij zijn er 2.5 dag geweest maar ik ga daar zeker nog eens een lang weekend terug om te fietsen en te trailen.
Een gebied waar het totaal niet druk is en je de bossen en de mtb/ gravelwegen voor jezelf hebt. Je kunt er echt serieus hoogtemeters maken zowel fietsend als rennend.

Oh ja, er zijn zelf een aantal mini brouwerijtjes! Ik proefde het blonde biertje, de Charmoy, toppertje.

Pak je fiets en op naar Normandie en de Opaal kust!

Het vakantieplan was 4 weken Patagonië. Covid19 zorgde voor andere plannen.
En dat werd onder andere een Tonkie roadtrip van een dikke week naar Côte d’Opale of Opaalkust en Normandie.
Kaarten, een reisboek en internet werd onderzocht en dat deed mij al snel besluiten om mijn mtb mee te nemen. Want ik las over veel mtb routes en op Komoot zag ik veel off road paadjes.
Het eerste deel, de Opaalkust, is 3 uurtjes rijden, zo dichtbij eigenlijk en je bent in een hele andere wereld.
De wereld van lange stranden, vissersdorpjes, rotsformaties, een achterland vol groen en graan akkers. Heuvelachtig, vol met smalle D-wegen waar je rond kunt toeren met de auto of op je racefiets mooie routes kunt fietsen.
Een wereld van heel veel gravelpaden!
Ik fietste er een hele toffe graveltour die ik met Komoot gemaakt had. Vanaf de camping naar de kust. Tussen de graanvelden door, naar uitzichtpunten, langs de kust, voorbij bunkers en door bos. Het werden 49 km’s met 750 hoogtemeters.

We wandelde er met Flynn en ik liep er nog een mooi trailrondje.
Ons idee was om iedere dag of om de dag een stukje op te schuiven. Onderweg wat sightseeing en wandelen.
Normandie ligt 2 uurtjes verder en vlak bij Berville Sur Mer hadden wij een camping gevonden. Net over de enorme brug die over de Seine gaat.
Ik fietste er een mooie gravelrit waarvan een groot deel langs de Seine liep, er bleek een mooi breed gravelpad te lopen.
Het eerste deel was afgesloten maar met de mtb op mijn nek ben ik toch het hek maar over gegaan.Via een smalle grasstrook kwam ik na een aantal km plots op dat brede gravelpad uit. Km’s lang langs de Seine en uiteindelijk onder de enorme brug door.
Ik fietste langs werkelijk prachtige boerderijen en door slaperige dorpjes met steeds weer imposante oude kerken.
Een mooie tocht van 49 km en 550 hoogtemeters.

Via de kustweg vervolgden we onze roadtrip en bezochten wat dorpjes aan de kust. Uiteindelijk kwamen we uit bij Juno Beach.
Normandie heeft een kust met een ongelooflijke geschiedenis, als je daarin geïnteresseerd bent kun je hier weken zoet zijn om alles wat met de tweede wereld oorlog te maken heeft te bezoeken.
Wij bezochten Juno, Ohama en Utah Beach, stranden waar 10.000en militairen sneuvelden, en bezochten de begraafplaatsen. We waren er stil van.
Ik maakte in die streek ook een graveltocht van 56 km waar ik startte in het dorp Sainte-Mère-Église. Hier hangt aan de kerk een parachutistenpop, ter herinnering aan parachutist die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. Hij werd onder vuur genomen door de Duitsers en overleefde door zich dood te houden. Ik eindigde op Utah beach, waar tijdens D-Day een grote veldslag was.

Die avond wandelde we tijdens zonsondergang naar Le Mont-Saint-Michel en zagen de zon in de zee zakken, betoverend mooi!
Ook bij La Fosse Arthour kun je mooi wandelen en rennen, een sprookjesbos met een tragische legende van koning Arthur.
Vanaf daar reden we door naar Swiss Normandie. Swiss is misschien wat overdreven maar je maakt er wel flink wat hoogtemeters.
Daar maakte ik met behulp van wat MTB kaarten van de Engelse buurman op de camping en Komoot een fikse mtb route. Het gebied ligt vol mtb routes, 30 in totaal. Goed aangegeven en echt pittig.

Er zaten delen bij die ik echt moest lopen, zo stijl. Maar, wederom supergaaf. Ik vond een verstopt kerkje hoog in het bos, fietste langs de rivier, over bruggen, door bos en graanvelden. Met 35 graden was het echt een pittige tocht; 50 km met 1000 hoogtemeters.
Vanaf daar zijn we richting Neufchatel sur Bray gereden, met een tussenstop in het prachtige Forêt d’Eawy, waar we hebben gewandeld en gepicknickt.

Bij Neufchatel heb ik nog twee korte ritjes met de mtb gemaakt (11 en 23 km).
Vanaf daar was het nog maar 4 uurtjes rijden naar huis en kijken we terug op een geweldige week.
Maar wat heeft dit gebied ons verrast! Echt een enorm gaaf fietsgebied, of je nu op je racer, je mtb of je gravelfiets zit.
Qua hardlopen is er genoeg te trailen, alleen is het geen technisch terrein. Behalve bij Swiss Normandie, daar vind je genoeg uitdaging.
Ik wilde deze week vooral gebruiken om te fietsen.
We hebben veel gewandeld met onze Flynn en ook daar kun je overal heen. Steeds vonden we weer vlak bij een camping een gravelpad waar we zo in het bos of tussen de graanvelden liepen.
Last but not least, De grootste verrassing waren misschien wel de kleine brouwerijtjes waar geweldige lekkere biertjes te vinden waren. Prachtige speciaal biertjes die ik niet kende, echt tof. En dat voor een land dat bekend staat om de wijnen.
Kortom, gooi je tent in de auto, of laad je campertje vol -laat wat plaats over voor de biertjes die je mee terug gaat nemen- en rij naar de Opaal kust voor een weekend of als je tijd genoeg hebt naar Normandië.
Vergeet je vooral je fiets niet!

Komoot – De outdoor app waar ik heel blij van word (de ‘gratis’ versie)

De outdoor routeplanner/app Komoot is een echte outdoor navigatie app. Je kunt routes plannen en maken die bij jouw sport passen.
Komoot is opgericht door een aantal outdoor liefhebbers en dat is te merken.
Het is echt heel simpel om een route te plannen die past bij jou sport.
Je kunt zelf bouwen of Komoot zelf iets laten maken aan de hand van jou fitness niveau en sport.
Hardlopen, wandelen, bergwandelen, racefietsen, gravelbike, tourfietsen en mountainbiken. Welke sport je kiest bepaalt je kaart. Of je kiest zelf uit het aanbod kaarten.
Zo ben ik bv bezig geweest met Gravelbike routes te bouwen. Het is leuk om te puzzelen en er zoveel mogelijk off road in stoppen.
En op die kaart zie je allemaal highlights die andere gravelbikers hebben toegevoegd.
Dat zijn rode punten die je kunt selecteren door deze op de kaart aan te klikken.
Als je steeds die rode highlights selecteert kun je echt toffe gravelbike routes maken. En je kunt zelf ook weer mooie paadjes toevoegen. Dus zelf een highlight aanmaken.
Zo vind je alle mooie plekjes en iemand anders gebruikt jou mooie weggetjes weer.
Een hele mooie manier om routes te bouwen.
Je kunt als je een highlight toevoegt ook een foto toevoegen.
Zo kun je daadwerkelijk het gravelpad zien en beslissen of je het de moeite waard vind.
Je kunt ook veel extra waypoints toevoegen die het programma zelf zoekt.
Denk aan drinkwater, camping en restaurants.
Erg handig als je een route wilt maken en bv een camping aan de route wilt hebben.
Als je dan op camping klikt zie je een camping verschijnen.
Zo heb ik een van de routes in de Vogezen aan de camping gemaakt. Dan kunnen we vanuit daar vertrekken.
Maar zo kun je ook mooie looproutes in de bergen maken. met een echte kaart en Komoot heb ik 4 routes gemaakt in de Vogezen. Zo zie ik precies hoeveel km het is en hoeveel hoogtemeters iedere route heeft.
De routes zijn makkelijk via wifi in je gps te zetten. Oa Garmin, Polar Grit en Sigma Rox.
Uiteraard bewaard hij alles wat je gelopen of gefietst hebt en kun je alles terug zien. Je kunt ook mensen volgen en daar weer routes van gebruiken.
Er zijn oa veel gravelfietsers die Komoot gebruiken en zo vind je ook weer leuke routes.
Overigens kun je ook een bestaand gpx bestand uploaden, die gebruiken en ook nog bewerken als je wilt.
De app is gratis tenzij je de routes in je gps wilt zetten en ermee op pad wilt.
Dan moet je eenmalig de kaarten kopen. Je kunt een deel kopen, bv Nederland. Of voor 30 euro koop je de hele wereld en ben je voor eens en altijd klaar.
Dan is er nog een premium versie, dan betaal je iedere maand. Die heeft ook leuke functionaliteiten maar daar schrijf ik nog een aparte blog over.
Als je Komoot wilt gebruiken is het meer dan de moeite waard om die 30 euro te spenderen. ik heb er al enorm veel plezier aan beleefd en kan hele avonden verdwalen met de kaarten.
Het is geen app waar je competities en segmenten hebt zoals Strava.
Het is echt een outdoor routeplanner die je met name voor jezelf gebruikt en om met anderen je avonturen te delen. Maar ook om je te laten inspireren door anderen.
Je kunt de app ook op je telefoon zetten en de route lopen of rijden mbv je telefoon.
Hieronder nog een korte impressie over Komoot zodat je een idee hebt hoe het eruit ziet.

De Dirty Kanzelled – 164 km genieten en afzien

Ik schreef er afgelopen week al over, het project van Laurens Ten Dam – De Dirty Kanzelled.
Zelf fietsen op de gravelpaden in je omgeving, je eigen route bouwen en zaterdag 30 mei om 6 uur vertrekken. Startplek – je huis.
En zo geschiedde.
Zaterdag ging de wekker om 5.30 – ontbijt en om 6 uur stapte ik naar buiten om op de fiets te stappen voor een avontuur in mijn achtertuin, solo.
Ik had de route uitgezet met Komoot maar ondertussen weet ik dat ik onderweg nog wel stukken tegen kom waar nog mooie paadjes zijn en dan zou ik van de route afwijken.
En dat was ook het doel voor de dag, zoveel mogelijk off road.
Toen ik wegreed was net de zon op en in alle stilte reed ik door het Panjevaart bos waar ik normaal ren. Magisch. 
Het volgende groene deel was de Rucphense heide. Daar ben ik een beetje aan het dwalen geweest omdat ik de zandpaden wilde vermijden. Het is overal zo droog dat er veel zand is en daar is gewoon niet op te fietsen.
Via Rucphen reed ik langs de rand van Roosendaal om zo op de Wouwse Plantage uit te komen.
Vanaf daar ben ik heel lang in bosgebied geweest. Je fiets door het groene deel bij Woensdrecht  en Huybergen zo de Ossendrechtse heide op.
Rond de 70 km heb ik een eerste stop gedaan. Pannenkoeken en cola uit mijn Ortlieb bikepacking tas gevist en in het gras een mini picknick gedaan.
Weer opgeladen voor het volgende deel.
Net bovenlangs Putte kom je in het Nederlandse deel van de Kalmthoutse heide. De Kalmthoutse heide ligt een deel in Nl en een deel in België.
Daar heb ik mezelf redelijk opgeblazen. Ik kwam in het zand gedeelte terecht en man man wat heb ik dat vervloekt. Stukken gelopen met de fiets, niet te doen gewoon.
Maar wel een heel mooi deel, dat dan weer wel.
Ik ben daar ook nog wat stukken van de geplande route afgeweken om nog meer zand te ontwijken.
De route had ik zo ingetekend dat ik net binnen de grenzen bleef. Maar er waren twee stukjes waar ik net even over de grens ging. Een deel was maar 500 meter misschien en reed ik zo Nederland weer in zonder problemen.
Een ander deel was echt volledig afgezet en ik moest iets anders verzinnen.
Helaas wist ik van een vorig tochtje dat de enige optie daar een ongelooflijk lang zandpad was. Als je die neemt blijf je in Nederland. De afspraak was, zoveel mogelijk offroad. Dus daar stond ik, vloekend met de fiets, ploeterend en lopend door zeker 2 km mul zand.

Maar aan alles komt een eind dus ook aan dit stuk. Een paar km verder kwam ik langs een ijsboerderij, dat is een mooie troost. Maar de rij buiten was zo lang dat ik maar doorgefietst  ben. Er kwam een deel weg met een fikse wind op kop, bikkelen.
Zo kwam ik bij Nispen. En was Jeanet onderweg om een rijdende verzorgingspost te regelen . Ik reed door het onderste deel van de Rucphense heide, over de Buisse heide en voelde een hongerklop opkomen.
Terwijl ik het bosgebied onder Zundert uitreed viel ik bijna van mijn fiets af. Geen water meer en hongerklop. Ik kwam bij een weg en ben daar gaan zitten want Jeanet was niet ver weg. En inderdaad, 5 minuten later was ze daar met drinken en een tas vol eten, de held.
Als een dolle heb ik alles naar binnen gewerkt. De teller stond op 115 km.
Opgeladen voor het laatste deel ging ik verder. Eerst een deel weg waar ik nog steeds de wind op kop had.
Maar het laatste deel van de tocht zou ik hem toch ergens zij mee moeten hebben.
Ten Oosten van rijsbergen vond ik fantastisch paadje langs de AA wat vervolgens weer uitkwam bij de Krabbenbosshen.
Het laatste deel bos is de Pannenhoef, dat vind ik altijd een erg tof deel. Ik kom er vaker.
Toen kwam toch echt het eind in zicht.  Aangezien ik het eerste stukje de gps vergeten was aan te zetten moest ik nog een lusje om op de Sigma tot de 161 km te komen. Op mijn Polar Grit eindigde ik op 164 km.
Wat een tocht zeg, veel off road en de delen mul zand kon ik wel vervloeken maar wat een mooie tocht is het geworden!
Alle bos en heide gebieden in de omtrek heb ik meegenomen en ertussen stukken mooi Brabantse landschap.
Thuis gekomen was ik echt verrot maar helemaal happy.
Een Karmeliet en tapas om het af te ronden, Dirty Kanzelled 100 mijl ✅
Fietsen op deze manier op een gravelbik is supergaaf!
Thanks LTD voor de inspiratie.
De hele route vind je hier. 

Een Gravelbike of de MTB voor gravelrides?

Gravelrides/gravelbikes zijn hot. De fietsen gaan als zoete broodjes over de toonbank, zijn niet aan te slepen en alle merken hebben ondertussen gravelbikes.
Het fenomeen is overgewaaid uit Amerika en begint een steeds grotere plek in te nemen in de Nederlandse fietswereld.
Je kunt er probleemloos mee fietsen op verharde wegen en onverharde paden. Die combi is natuurlijk erg leuk.
Ergens las ik deze omschrijving:
‘Robuuster’ dan een racefiets, meer ‘ontspannen’ dan een cyclocrosser en ‘sneller’ dan een mountainbike. Een comfortabelere zitpositie, extra ruimte voor bredere banden en schijfremmen. 

Wat is nu het verschil met een gravel bike en een cyclocross fiets? Is er wel een verschil?
Dat is er zeker en wielermagazine schreef er een goed artikel over. Dat vind je hier.
En kun je al die paden niet gewoon met je mtb rijden? Ja natuurlijk kan dat.
Alleen is het allemaal net wat comfortabeler en sneller op een gravelbike.
Het is boeiend om te zien wat er gebeurt in de wereld die gravelbiking heet.
Er is een enorme markt aan gravelfietsen, er komt gravelkleding, er is ieder weekend wel een gravelride, en er is een begin gemaakt voor gravelwedstrijden.
Er worden podcasts gemaakt over alleen gravelrides.
Bikepacking heeft zijn entree al even gedaan en daar waar men eerst de mtb gebruikte is er nu de gravelbike.
Tassen op je fiets monteren en een tweedaagse rijden bv.
Ik ben erg in twijfel.
Als ik een gravelbike aanschaf dan zal het echt een Santos Cross lite worden.
Ik wil dan een naaf en een riem op de fiets, ik ben daar zo tevreden over dat ik niets anders meer wil. Maar daar hangt wel een prijskaartje aan.
Gravelbikes zijn natuurlijk erg leuk om een bikepacking mee te doen waar je verhard en onverhard mee combineert. En het grote voordeel is dat je net wat langere tochten kunt maken tov de mtb omdat je wat sneller fietst op de gravelbike.
Ik heb mijn bikepacking tassen op mijn mtb gemonteerd en dat is niet ideaal aan met name het stuur. Daar zitten te veel kabels.
Er zijn heel veel toffe gravelrides die je zelf kunt maken maar ook online te vinden zijn. Zoals bv op deze site. Maar ook meerdaagse tochten zijn erg leuk met je tassen op je fiets.
Moet je eens op deze site kijken, zoveel toffe tochten!
Afgelopen week luisterde ik naar de podcast van fiets. Een special over special over gravel. Leuk om naar te luisteren.

Hoe dan ook, ik ga er nog eens een nachtje over slapen en hoop dat de kerstman het een mooi pakje vind en onder de kerstboom legt.
Wie heeft er een gravelbike en ben je er enthousiast over? Ik hoor het graag.