Het roze geweld dat ladiesrun heet

Ik hou niet van Roze, ben allergisch voor ladiesruns en ben een Nike-ofiel.
Vandaag stond ik in de Stand van Adidas, in het Adidas roze op de ladiesrun in Rotterdam .
Waar is het mis gegaan?
Dat is duidelijk. Vriendinnetjes Wilma en Wing hadden ondersteuning 994795_501503839920238_624281947_nnodig. Dat doe je dan gewoon.
En bovendien, het is goed om de dingen op te zoeken waar je niet van houdt. Dat kan er soms voor zorgen dat je je mening bij moet stellen en het allemaal niet zo erg is als je wel denkt. Kortom, een mooie uitdaging.
Om half 10 stonden we klaar, om 10 uur verschenen de eerste dames. Wat erna gebeurde is ongekend. De eventshirts waren niet aan te slepen.
Ik heb al veel wedstrijden gelopen maar ben nog nooit, ik zeg nooit! naar een wedstrijd gegaan met mijn pinpas. Deze dames waren voorbereid. Allemaal hadden ze een portemonnee vol geld en een pinpas.
De eventshirts, die uiteraard roze waren, waren niet aan te slepen. We hadden een extra taak erbij omdat iedereen de shirt gelijk aan wilden trekken en wij dus als extra service de labels eruit knipten (gratis).
946680_501402089930413_832670455_nIk kies mijn outfit voor een wedstrijd, geen haar op mijn hoofd die een nieuw shirt aantrekt. Maar hier was de roze aantrekkingsfactor zo enorm dat ik ze maar zonder te vragen eruit begon te knippen.
Toen kwam het moment dat de shirts op waren, al om half 12.
Voor we het wisten waren de shirts die we aan hadden ook verkocht. Of er een geur aanzat en heel de ochtend gedragen waren en of ik er 40 euro voor gevraagd had, het had niet uitgemaakt. Er werd nog net niet om gevochten.
Daarna moesten we heel veel vrouwen teleurstellen want de shirts waren op.
Gelukkig hadden we nog de gewone collectie die daarna toch ook behoorlijk begon te lopen. Hele outfits werden er gepast en gekocht.
Met dochter, met zus, met vriendin, met moeder, iedere combi kwam voorbij. Zo ook 945637_10151674587696520_2081684518_niedere maat, van maat 36 tot maat 44.
Grappig was dat het vooral gezellig winkelen was, geen  sjagerijnige mannen die geen zin hadden maar vooral veel vrouwen en soms een man die waarschijnlijk zijn ogen uitkeek.
Ondertussen waren de 5 km lopers gestart en kwamen de 10 km loopsters shoppen.
Maar toen waren de eerste lopers klaar. En wat doe je als je trots bent op jezelf, goed gelopen hebt, juist! Dan ga je shoppen!
Dus verscheen er weer een nieuwe groep lopers in de stand, bezweet en trots. Op zoek naar een nieuwe outfit want iedereen heeft de smaak te pakken en gaat de volgende uitdaging aan. En echt, er is een energie boost. Iedereen is blij en trots. Dat is wel mooi om te zien.
Wij waren om half 5 klaar na een hele leuke dag.
935231_501481719922450_2064702203_nDe ladiesrun, het is echt niet mijn ding. Maar als ik al die vrouwen zie in alle soorten en maten begrijp ik wel dat het voor veel vrouwen gezellig en veilig is. Als je dat zoekt is het goed. Zeker als dat ervoor zorgt dat zoveel vrouwen gaan sporten.
Roze zal nooit mijn kleur worden net zoals Adidas nooit kan tippen aan Nike.
De ladiesrun is hot, de limiet in Rotterdam was 9000 loopsters en die was al snel bereikt.
Mooi is dat er dit jaar voor Pink Ribbon weer veel geld is opgehaald.
De ladiesrun en ik zal altijd een vreemde combinatie zijn. Maar soms zijn vreemde combinaties best leuk. Dat heb ik vandaag weer ondervonden.
I’ll be back next year!

De ladiesrun en ik

Er zijn combinaties die niet samen gaan. Een van die combinaties zijn de ladiesrun en ik.
Al sinds de Marikenloop bestaat krijg ik er de kriebels van en dan druk ik mij voorzichtig uit. Een hardloop wedstrijd alleen voor vrouwen, ik heb het nooit begrepen ondanks dat ik zelf een vrouw ben.
Plotseling is het geen hardloopwedstrijd meer, maar praat men over een supergezellige loop. Je gaat er niet heen met je hardloop vrienden maar met vriendinnen, collega`s of buurvrouwen. Je loopt niet meer zelf warm maar er wordt gelijk een gezamenlijke warming up gedaan door een mooie man, wel zo gezellig en goed voor het wij gevoel.
Je gaat niet meer naar Rotterdam om een hardloopwedstrijd te lopen maar om een sportief dagje uit te gaan in een van de hipste steden van Nederland.
Iedere ladiesrun is gelijk aan een goed doel gekoppeld want wij vrouwen zijn zo gevoelig en wie wil er geen geld doneren aan Pink Ribbon. Natuurlijk een prachtig doel maar bij geen ander loopje te zien behalve bij de ladiesrun.
Uiteraard is er ook altijd een marktje aanwezig want tenslotte willen vrouwen altijd winkelen en dan kun je gelijk na de wedstrijd een nieuw hardloop setje kopen. Waarschijnlijk kun je ook testmateriaal meenemen van nieuwe tampons, maandverband en een goedkoop proefabonnement nemen op de libelle, viva of flair. Als er geen stand staat zit het in ieder geval in je goodiebag die je na afloop krijgt.
De prijs voor deelname aan een ladiesrun is ook niet mis. Tijdens de laatste editie van de ladiesrun in Groningen betaalde men 15 euro waarvan de ladies dachten dat een groot deel naar het goede doel zou gaan. Dat bleek niet zo te zijn, en nu voelen de `ladies`zich beduveld kopt Losse Veter.
Uiteraard hoef ik niet mee te doen aan deze loopjes en dat doe ik ook niet. Maar tot mijn grote verdriet kreeg ik afgelopen week een mailtje van de Zeelandmarathon. 3 keer raden.Op vrijdag 3 oktober vindt er voorafgaand aan de Kustmarathon de 1e Zeeuwse Ladiesrun plaats. Waar is dat nu toch goed voor? Organiseer gewoon een hardloopwedstrijd voor de deelnemers van de kustmarathon. Mannen willen ook wel een wedstrijdje over het strand lopen. Jammer dat Zeeland nu ook al mee gaat doen aan deze hype.
Uiteraard zal u zich als lezer afvragen waar toch mijn afkeer van de ladiesrun vandaan komt.
Daar zijn vele redenen voor. Ik vind het stigmatiserend en het heeft voor mij een ontzettend hoog trutten gehalte. Bovendien geeft het mij een gevoel dat ik als vrouw niet serieus met mijn sport bezig kan zijn. Je moet het tenslotte wel combineren met winkelen, eten en een gezellig dagje uit als je als vrouw meedoet aan een hardloopwedstrijd.
Maar wat ik nog veel belangrijker vind is dat ik simpelweg niet begrijp waarom mannen en vrouwen niet gewoon samen kunnen hardlopen. Naar mijn smaak is het een commerciële hype waar we met z`n allen intrappen.
Of zouden we binnenkort de eerste mens-run krijgen? Waar de mannen stoer naar de grootste havenstad van Nederland kunnen gaan voor een hardloopwedstrijd.
Waar men geld ophaalt voor prostaat kanker. Waar de tap klaar staat voor een biertje na de wedstrijd. Waar de warming up en het startschot door een play-girl wordt gegeven, liefst topless. Waar je een goodiebag met condoom, playboy en mannen gadgets in krijgt.
Waar het inschrijfgeld voor een 10 km 20 euro kost want de hardlopende man heeft tenslotte een goede baan.
In spanning wacht ik af en ondertussen blijf ik ver weg van iedere ladiesrun.