Een weekend buiten spelen – mtb tourtocht Wernhout en rennen in Limburg

Vrijdagavond om 22 uur stap ik in Tonkie om ergens rond middernacht mijn slaapzak uit te rollen in Limburg. Dat zorgt ervoor dat ik niet op zaterdagmorgen vroeg hoef te rijden en zoveel km’s op 1 dag maak met de auto en ook nog eens rustig kan opstarten de volgende morgen. Zaterdagmorgen drink een kop hete koffie in het bos waar ik geparkeerd heb, ik hou ervan..
Rugzak om en op pad. Een ronde van 30 km waar ik een escape heb. Ik kom namelijk na een km of 20 terug bij Tonkie voor het tweede deel. Dan heb ik gelijk een goede verzorgingspost.
Ik ren door vooral bos en een paar delen open stukken met de mooie Limburgse uitzichten.
Ergens kom ik per ongeluk in een weiland terecht, blubber tot boven mijn enkels en twee keer het prikkeldraad over klimmen.

 

Aardig wat stukken zijn zoiezo blubber stukken. Ik loop niet heel soepel maar dat accepteer ik maar en geniet van het feit dat ik lekker rond hobbel.
Klimmen en dalen, een rondje met aardig wat hoogtemeters.
Na 20 km kom ik inderdaad bij Tonkie en maak ik warme choco en eet 2 krentebollen.
Voor de laatste 10 km moet ik wat moed verzamelen maar ik ben niet voor niets naar Limburg gereden.
Gek genoeg loop ik dat stuk lekkerder dan de eerste 20.
Ik eindig na bijna 30 km en 840 hoogtemeters weer bij de start. Een mooie ronde met veel bos, weinig asfalt en aardig wat hoogtemeters.
Voor het avondeten ben ik weer in Hoeven.

Zondagmorgen was het plan om de Tourtocht van Wernhout te fietsen. 48 km op de mtb.
We hadden al wat later afgesproken om niet al te vroeg uit bed te hoeven. Maar opstaan lukte niet echt, de zin was er ook niet echt. Hoop onderhandel gedoe met mijn zelf maar hup, niet zeuren maar fietsen, als je eenmaal bezig bent is het lekker.


Conchita had ongeveer hetzelfde maar we stonden er toch gewoon alle twee om 10 uur.
Samen gingen we op pad en het begon al redelijk blubberig. Een mooi crossrondje waar we via een veld op kwamen.
Deze tourtocht ging door velden, door bos en over heide. En bijzonder genoeg kende ik het grootste deel van dit parcours niet. En dat terwijl Wernhout 25 minuten van mij vandaan is.
Dat vind ik toch erg leuk van al die tourtochten.

Bij deze tocht waren ook weer een paar leuke crossstukken, aangelegd voor deze tocht.
Klimmetjes en korte bochten. Dat blijft leuk.
Dit keer waren het meer velden en bredere paden maar er zaten toch ook een paar toffe stukken single track in.
Rond 25 km was er een goed verzorgde post waar we even bijgetankt hebben.
De laatste 22 km toch ook weer lekker doorgefietst.
48 km in 2.30 uur. Wederom een tof rondje die weer prima uitgepijld was.
De nazit was ook weer gezellig, een livebandje, oliebollen en natuurlijk een wel verdiend biertje.
Prijs – 5 euro.

 

 

De St Pietersbeartrail bezemwagen – kidstrail saboteren, wij kunnen dat!

  • imageErgens had ik mij enthousiast ingeschreven voor de St Pieters bear trail verleden week, 32 km. image
    Toen het weekend dichterbij kwam vond ik dat eigenlijk toch niet zo’n goed idee. Twee weken na de UTMR een wedstrijd lopen van 32 km. Ik had er gewoon ook helemaal geen zin in buiten het feit dat ik denk dat het niet slim is zo vlak na een zware ultra.
    Zo kwam het dat ik met Mirjam besloot om de bordjes op te halen. image
    Even overleg met Raymond en zo werden wij de bezemwagen. Herkenbaar in Tecnica tenue.
    Met een grote rugzak liepen wij als laatste lopers een deel van de route. Het plan was 13 km bordjes weghalen om vervolgens de rest van de route van 19 km te lopen. Anders zou het heel laat worden.
    imageMet een tangetje knipten we de bordjes los. En wat een bordjes, allemachtig. Het leek wel uitgezet voor slechtzienden. Bij een bocht waren er wel 4 bordjes. Zag je het eerste bordje niet dan waren er nog 3 andere bordjes die je de weg wezen. Onmogelijk om verkeerd te lopen.image
    Ondertussen genoten we van het parcours. De eerste km’s door de steengroeve, gaaf om daar te lopen. Verder prachtige vergezichten, mooie singletracks, toffe klimmetjes en vooral een echt mooi parcours die met zorg is uitgezet.
    Al vanaf het begin zagen we bordjes ‘kidstrail’. In onze wereld moest deze al geweest zijn. imageWe spendeerde er een paar woorden aan en knipte vervolgens al de kidstrail bordjes er ook af. En zo veegden we het parcours schoon. Helaas ook 5 lege gelletjes opgeraapt. image
    Ook een heel sociaal iets zo’n bezemwagen want iedere wandelaar klets met je. Een mooie manier om iets te doen voor de organisatie, een prima training en alle ruimte om te genieten.
    We hadden er plezier in. Met een rugzak vol bordjes kwamen bij de verzorgingspost aan.
    Leuk om daar nog een tijdje te kletsen met Titia en ondertussen wat bijeten.
    Daarna volgden we, met een lege rugzak, de bordjes om de route van 19 km Te lopen.
    Gek om ineens in een fanatieke lopersveld terecht te komen.
    Maar onverstoorbaar kletsten we verder om fris en fruitig bij de finish te verschijnen, aldus de speaker. Weet die man veel dat we er maar 19 liepen.image
    Na afloop nog even in de stand van Tecnica buurten waar we voor de wedstrijd ook nog hebben geholpen om testschoenen uit te lenen.
    Terwijl we staan te kletsen zegt Stephanie van Tecnica dat de kidstrail zo begint.
    Mirjam en ik kijken elkaar aan en beginnen keihard te lachen en shitttt te roepen.
    Paniek, we hebben de bordjes weg gehaald!!
    Ik ga op zoek naar Raymond, voordat er straks een heleboel kinderen huilend door een bos rennen en voor vermist worden opgegeven.
    Hij blijkt op de mtb de route voor de kidstrail na te lopen. Ok, dan mist hij een paar bordjes nu. Ik app hem en hij was erachter gekomen en heeft het hersteld.
    Pooh, we halen opgelucht adem, iets te enthousaist geknipt. Voortaan maar eerst even informeren. image
    Al met al een heerlijk weekend. Zaterdag 60 km op de racer in de Voerstreek.
    Zondag 19 km op een schitterend parcours. En dat in dit heerlijke nazomer weer.
    Meer hoeft dat niet te zijn!

De Koning Van Spanje – een klassieker, nu al

imageEigenlijk was het plan om de afgelopen dagen in de bergen te zijn. Ik zou samen met Nico de route voor de wandeltocht in augustus lopen. Rugzak en tentje mee en 3.5 dag lopen.
Maar net als verleden jaar speelde de sneeuw ons parten. Het zou gaan sneeuwen en zeer waarschijnlijk zou de etappe die we vooral wilden lopen niet te doen zijn. Er zou 20 cm sneeuw vallen en weinig zicht. Dus met pijn in ons hart hebben we het verzet. image
Zo kwamen we plots terecht bij de Koning Van Spanje, een prachtige trail in zuid Limburg.
We konden nog een nummer bemachtigen en het werd een mooi weekend Limburg. Dagje Maastricht en in de vroege morgen op zondag eerst Scarabee helpen in de stand. De speedcross voor 89,95 euro deed het weer goed! Het werd gelijk een weerzien met heel veel bekenden!
Net voor de start omkleden en hup op pad. Samen met Nico eens kijken hoe de benen het gingen doen in de Limburgse heuvels. We hadden beiden enorme spierpijn gehad van de 57 km de week ervoor, beiden niet gelopen heimageel de week door die enorme spierpijn.
Het eerste deel liep ik redelijk. Ik had wat last van mijn heup, was met mountainbiken op mijn heup gevallen en dat voelde stroef. Het afdalen ging daarentegen wel lekker.
De route is genieten maar dat kan bijna niet anders als de parcourmaker een trailer in hart en nieren is en daar vandaan komt. Een betere reclame kun je niet maken voor Limburg. Heuvels, vergezichten, een waterdoorwading, heerlijke single tracks, mooie klimmetjes en afdalingen, open delen en bosgebieden. Twee posten op 12 en 24 km met enthousiaste vrijwilligers en genoeg eten en drinken waardoor je er net te lang blijft hangen. Tussen 16 en 21 km voelde alles stroef maar bij de post is het dan nog maar 13 km en dat is vrij overzichtelijk.
Vanaf de post verdween dat eigenlijk weer en liepen we de laatste 13 km toch nog lekker door. Ondertussen zeiknat want het was gaan Regenen.
Dit keer een extra mooie lus weer naar boven en een lange afdaling naar beneden om vervolgens bij de finish te komen waar dan een overheerlijke rijstevlaai en een Erdinger bier op je wacht. Al met al best aardig gelopen na een week zere bovenbenen. 37 km, bijna 1000 hoogtemeters in 4.23 uur. image
image

De 5de editie van de koning van Spanje is nu al een klassieker. Een prachtig parcours, niet te druk en goed georganiseerd. Je zou bijna gaan verhuizen naar Limburg, was het niet dat ze zo raar praten daar.

Nb- dank voor alle foto’s van bekenden en onbekenden!

Trailen in nationaal park Meinweg

imageOp mijn vrije dag had mijn vriendin cursus in Roermond. Een plan was er snel gemaakt. Ik ga mee en ga daar ergens rennen. Na wat surfen op internet vond ik het nationaal park Meinweg, nog nooit van gehoord. image
De Meinweg is met zijn 1.800 hectare één van de kleinste nationale parken. Toch zijn er maar imageliefst bijna 6.000 plant- en diersoorten waargenomen en is het daarmee het meest soortenrijke gebied van Nederland. Dit enorme aantal wordt veroorzaak door de grote afwisseling aan landschappen binnen het park. Loof- en naaldbossen worden afgewisseld met droge en natte heide, vennen en beken. Ieder met hun eigen unieke plant- en diersoorten. Het is van oudsher het leefgebied van de wilde zwijn. Er zijn reeën en zelfs de adder leeft er.
imageEn dat is samengevat ongeveer wat ik tegenkwam in de Meinweg.image
Een heel varierend gebied van bos en heide. Het weer was niet heel aangenaam, regen en wind. Ik kwam geen mens tegen, wel 2 reeën.
Ik had bij de VVV in herkenbosh een wandelkaart gekocht en daar stonden allemaal wandelroutes op. Als je ze aan elkaar schakelt heb je een hele mooie ronde.
imageDe wandelroutes zijn erg goed uitgezet, overal zie je kleine paaltjes met Het nummer en de kleur van de route. Zo vind je feilloos je weg. Als ik vantevoren alle nummers had opgeschreven had ik geen kaart nodig gehad. Heel goed uitgezet!
Ik begon met 2 lusjes in het bos en daarna kwam ik in het heide gebied. Echt een prachtig gebied, vennetjes en steeds wisselende ondergrond.
Hier en daar ben ik nog wat single tracks ingerend. De meeste wandelpaden zijn wat bredere paden. Uiteindelijk kwam ik zeiknat geregend maar gelukkig terug bij de auto na 25 km en 540 hoogtemeters.
Een mooi gebied, aanrader voor als je eens in de buurt bent. Nationaal park de Meinweg, een verstopt pareltje in Limburg.