De Dirty Kanzelled – 164 km genieten en afzien

Ik schreef er afgelopen week al over, het project van Laurens Ten Dam – De Dirty Kanzelled.
Zelf fietsen op de gravelpaden in je omgeving, je eigen route bouwen en zaterdag 30 mei om 6 uur vertrekken. Startplek – je huis.
En zo geschiedde.
Zaterdag ging de wekker om 5.30 – ontbijt en om 6 uur stapte ik naar buiten om op de fiets te stappen voor een avontuur in mijn achtertuin, solo.
Ik had de route uitgezet met Komoot maar ondertussen weet ik dat ik onderweg nog wel stukken tegen kom waar nog mooie paadjes zijn en dan zou ik van de route afwijken.
En dat was ook het doel voor de dag, zoveel mogelijk off road.
Toen ik wegreed was net de zon op en in alle stilte reed ik door het Panjevaart bos waar ik normaal ren. Magisch. 
Het volgende groene deel was de Rucphense heide. Daar ben ik een beetje aan het dwalen geweest omdat ik de zandpaden wilde vermijden. Het is overal zo droog dat er veel zand is en daar is gewoon niet op te fietsen.
Via Rucphen reed ik langs de rand van Roosendaal om zo op de Wouwse Plantage uit te komen.
Vanaf daar ben ik heel lang in bosgebied geweest. Je fiets door het groene deel bij Woensdrecht  en Huybergen zo de Ossendrechtse heide op.
Rond de 70 km heb ik een eerste stop gedaan. Pannenkoeken en cola uit mijn Ortlieb bikepacking tas gevist en in het gras een mini picknick gedaan.
Weer opgeladen voor het volgende deel.
Net bovenlangs Putte kom je in het Nederlandse deel van de Kalmthoutse heide. De Kalmthoutse heide ligt een deel in Nl en een deel in België.
Daar heb ik mezelf redelijk opgeblazen. Ik kwam in het zand gedeelte terecht en man man wat heb ik dat vervloekt. Stukken gelopen met de fiets, niet te doen gewoon.
Maar wel een heel mooi deel, dat dan weer wel.
Ik ben daar ook nog wat stukken van de geplande route afgeweken om nog meer zand te ontwijken.
De route had ik zo ingetekend dat ik net binnen de grenzen bleef. Maar er waren twee stukjes waar ik net even over de grens ging. Een deel was maar 500 meter misschien en reed ik zo Nederland weer in zonder problemen.
Een ander deel was echt volledig afgezet en ik moest iets anders verzinnen.
Helaas wist ik van een vorig tochtje dat de enige optie daar een ongelooflijk lang zandpad was. Als je die neemt blijf je in Nederland. De afspraak was, zoveel mogelijk offroad. Dus daar stond ik, vloekend met de fiets, ploeterend en lopend door zeker 2 km mul zand.

Maar aan alles komt een eind dus ook aan dit stuk. Een paar km verder kwam ik langs een ijsboerderij, dat is een mooie troost. Maar de rij buiten was zo lang dat ik maar doorgefietst  ben. Er kwam een deel weg met een fikse wind op kop, bikkelen.
Zo kwam ik bij Nispen. En was Jeanet onderweg om een rijdende verzorgingspost te regelen . Ik reed door het onderste deel van de Rucphense heide, over de Buisse heide en voelde een hongerklop opkomen.
Terwijl ik het bosgebied onder Zundert uitreed viel ik bijna van mijn fiets af. Geen water meer en hongerklop. Ik kwam bij een weg en ben daar gaan zitten want Jeanet was niet ver weg. En inderdaad, 5 minuten later was ze daar met drinken en een tas vol eten, de held.
Als een dolle heb ik alles naar binnen gewerkt. De teller stond op 115 km.
Opgeladen voor het laatste deel ging ik verder. Eerst een deel weg waar ik nog steeds de wind op kop had.
Maar het laatste deel van de tocht zou ik hem toch ergens zij mee moeten hebben.
Ten Oosten van rijsbergen vond ik fantastisch paadje langs de AA wat vervolgens weer uitkwam bij de Krabbenbosshen.
Het laatste deel bos is de Pannenhoef, dat vind ik altijd een erg tof deel. Ik kom er vaker.
Toen kwam toch echt het eind in zicht.  Aangezien ik het eerste stukje de gps vergeten was aan te zetten moest ik nog een lusje om op de Sigma tot de 161 km te komen. Op mijn Polar Grit eindigde ik op 164 km.
Wat een tocht zeg, veel off road en de delen mul zand kon ik wel vervloeken maar wat een mooie tocht is het geworden!
Alle bos en heide gebieden in de omtrek heb ik meegenomen en ertussen stukken mooi Brabantse landschap.
Thuis gekomen was ik echt verrot maar helemaal happy.
Een Karmeliet en tapas om het af te ronden, Dirty Kanzelled 100 mijl ✅
Fietsen op deze manier op een gravelbik is supergaaf!
Thanks LTD voor de inspiratie.
De hele route vind je hier. 

Dirty Kanzelled – een graveltour van 100 of 200 mijl vanaf je huis

Laurens Ten Dam, je kent hem wel, oud wielrenner en host van een toffe podcast,  zou de Dirty Kanza in Amerika gaan fietsen op zijn gravelbike maar door de Corona crisis gaat dat niet door. Dus bedacht hij een alternatief.
Zelf fietsen op de gravelpaden in je omgeving, je eigen route bouwen en zaterdag 30 mei om 6 uur vertrekken. 100 of 200 miles op avontuur in je achtertuin.
Startplek – je huis
Ik vind het een tof plan. Ik heb een route van 160 km gemaakt vanaf de voordeur met zoveel mogelijk off road.
Het lijkt een mooie tocht gaat worden alhoewel ik het ook echt een eind vind.
Via Komoot kun je je aanmelden bij Dirty Kanzelled en zijn er zelfs nog prijzen te winnen. Vooral voor grappige dingen (wie rijdt er het meest lek, wie heeft de mooiste route gemaakt enzovoorts.)
Deelnemen is uiteraard gratis.
Vergeet vooral niet erna een mooi biertje open te maken!
Dit staat op de site van LTD
Okay, no Dirty Kanza in Emporia, Kansas on May 30th. But for the love of cycling we ride DIRTY KANZELLED instead. We hope that a lot of people will follow, but like in any other event, there are rules, especially during these times.
DATE: May 30th 2020
DISTANCE: 100 or 200 miles (you can use KOMOOT to design the route or use any of the existing ones. Try to include as much gravel as possible!)
START: 6.00 am sharp
FOOD: Self-supported for the greatest part. Just like in the real event, you are allowed to have a maximum of two rest stops for restocking on your food or drinks, but please check your local COVID-19 rules. Rest stops could be gas stations or supermarkets, or a relative that can hand you the food and drinks.
COMPANY: ride solo or in pairs (check your local COVID-19 rules)
PARTY: make sure you celebrate afterwards! You did a great job so have a small beer…
COMMUNITY: tag us that day using #dirtykanzelled so we can all enjoy eachothers efforts and support you from a distance.

Live slow Ride fast podcast

Even geleden schreef ik over de wederopstanding van podcasts. Omdertussen heb ik er aardig wat geluisterd. Een voordeel van uitzending is  dat je tijd hebt voor dingen die je thuis niet hebt. Je leven is hier zo beperkt dat je die tijd om in de avond een podcast te luisteren hebt. En zo komt het dat ik een fan ben geworden van Live Slow Ride Fast want ik heb  ze bijna allemaal terug geluisterd. 

Was ’t niet Joop! die zei: “De fiets, de fiets, en verder niets”? Nou, niet voor Laurens ten Dam en Stefan Bolt. Zij gaan verder! Het leven óp, maar ook naast de fiets.

Zo begint iedere podcast van LSRF.  Prof-wielrenner Laurens ten Dam en amateur-wielrenner en koersfan Stefan Bolt makem samen de podcast. Een inkijk in het leven van een wielerprof die nog steeds vol enthousiasme over oa het wielrennen praat. Maar wat deze podcast zo leuk maakt is dat er van alles ter sprake komt. Laurens verstaat de kunst van vertellen over wat dan ook. Zijn passie voor wielrennen spat eraf. Zijn liefde voor speciaal bier, de bbq het komt allemaal aan bod. Zijn inzet voor projecten die zijn hart hebben gestolen. Gewoon een leuk mens die samen met Stefan Bolt een gesprek voert in zijn mancave. Als ik luister heb ik bijna het gevoel dat ik aan tafel zit. De ins and outs van wielrennen maar ook de gesone dingen die het leven leuk maken komen aan bod. 

Afgelopen week werd ik aangehouden door de Militaire Politie omdat ik hier in Irak aan het rennen was met oortjes in en dat mag niet. De Deense MP die mij aanhield kende ik van gezicht. In mijn onschuld zei ik nog , ik luister niet naar muziek, ik luister naar een podcast. Ik vroeg hem of hij van fietsen hield en dat deed hij, een TDF liefhebber.  You have to listen to his podcast then, it is the podcast from Laurens Ten Dam, who cycle in team Sunweb. 
Maar zijn Nederlands was niet toereikend genoeg. Ik zeg reden om het te leren. Of Laurens en Stefan moeten in het Engels de podcast gaan  maken. Ik denk dat ze er veel fans krijgen. Hoe dan ook, ik kwam goed weg, het ijs was gebroken en met een glimlach gingen we ieder ons weg. Alleen ik zonder oortjes in en zonder boete.

Toen eergisteren de nieuwe on line kwam kon ik niet wachten om hem op te zetten. Dan weet je dat een fan bent! Aanrader voor iedere fietsliefhebber. Voor de niet fietsers, je gaat er vanzelf van fietsen! Hier vind je alle podcastst tot nu gemaakt. De podcast wordt maar 1 x in de maand gemaakt. Dat zou wel wat vaker mogen. Maar ja, ook door Laurens moet er getraind worden voor een volgend seizoen.