Getest – de Salomon S Lab Wings SG

imageIk heb veel ultras gedaan op de Salomon Wings. Een degelijke schoen met demping.
Afgelopen seizoen is Salomon op de markt gekomen met de Wings maar dan uitgegeven in de S-Lab serie.  Een Wings maar dan anders, heel anders eigenlijk.
Wat gelijk opvalt is dat hij lichter en flexibeler is. Meer runable zeg maar.  Je bent met deze schoen veel flexibeler in bewegen.
De schoen weegt 292 gram en dat is lichter dan de klassieke Wings.
Er is een Hieldrop van 9mm. 29 mm bij de hiel en 20 bij de voorvoet.
De upper 
Deze is licht en zacht maar niet wat je gewend bent van de S Lab serie. image
Het voelt comfortabel maar niet zo zacht als de slab.  Maar wel weer meer comfortabel dan de oude Wings. Het geeft wel genoeg stevigheid om je voet. Het is voor een deel hetzelfde materiaal als in de speedcross. Wat wel betekent dat het op de hoeken van de voorkant een wat zwakkere plek zit.
Ik heb er rond de 600 km op gelopen en er zit nu een klein minischeurtje op die plek. Dus dat valt mee.
De neus heeft zoals gewend een goede bumper. image
De lip zit vast in de schoen zodat er geen steentjes en zand in je schoen kan komen. Uiteraard heeft de schoen het welbekende quick lace vetersysteem.
Dit samen zorgt ervoor dat de schoen lastig aan en uit gaat. Dat is normaal gezien nog niet zo heel groot probleem. Maar als je echt lange dingen doet en je onderweg een keer je schoenen uit wil doen. Of simpelweg een blaar wil door prikken. Dan kom je vervolgens bijna niet meer in je schoenen. Al helemaal niet als ze nat zijn. Ik moet bijna geweld gebruiken om dan de schoenen  weer aan te krijgen.
Aan de andere kant, als je ze aan hebt zitten ze solide en comfortabel.
De midzool
Dit is de grootste verandering in de Wings. De oude wings had altijd een plastiek 3D chassis. Een soort blokje. Dat is weg uit deze schoen. In deze wings zit een foam midzool (eva) En dat maakt hem ook meer Runable en flexibel.
Salomon gebruikt ook in deze schoen de Endo-fit technology. Een soort sok in de schoen dat om je midvoet zit. Als je de schoen aantrekt voelt het ook als een stevige pantoffel.
In de schoen zitten andere zooltjes dan je gewend bent van salomon. Een veel dunnere en dit is absoluut geen verbetering. Mijn ervaring is dat die zooltjes gaan schuiven en oprollen. Een van de redenen dat ik blaren heb gekregen tijdens de EB. De zooltjes waren opgekruld. Ondertussen heb ik dit van meerdere lopers gehoord. Hopelijk gaat Salomon daar wat aan doen.
De buitenzool
imageDeze schoen is er in twee varianten, de soft en de hard ground. Ik heb de soft ground. Deze heeft wat grotere noppen dan de hard ground. Meer geschikt voor nat en modder condities. Maar je kan er prima mee uit de weg op alle ondergronden.
De grip is uitstekend. Zowel in de bagger als een pittige downhill. Je voeten blijven beschermd als je op losse stenen rent. Geen pijn onder je voeten van stenen die je voelt. Je kunt echt los gaan op de downhill met deze schoen, grip en gevoel met de ondergrond, heerlijk.
De reden dat ik juist deze kies is dat je tijdens een ultra alle omstandigheden kunt krijgen. Daar is deze schoen geschikt voor.  Je hebt altijd grip maar ook op droog terrein kan ik er goed op lopen. image
De hard ground is voor droog terrein en heeft wat kleinere noppen. En dus minder grip in natte omstandigheden.
Vreemd genoeg had ik na ongeveer 100 km op deze schoenen ineens een losse zool. Totaal los gelaten aan de omderkant. Ook lieten de neusbumpers los. Ws een plakfout. Het nieuwe paar heb ik ondertussen veel mee gelopen en daar zijn de zolen nog in goede staat.

Conclusie
Een lichte neutrale schoen die voor kort en lang werk geschikt is, die vooral veel meer runable is dan de klassieke Wings.
Een hele fijne schoen voor ieder terrein, met demping maar tegelijkertijd minder stijf als de oude Wings en niet te vergeten, grip.
Nadeel vind ik toch wel de krappe mond van de schoen. Vooral op de echt lange dingen bijna een keuze om deze niet aan te doen omdat ik er gewoon niet meer inkom als ik ze even uitdoe.
Ook de zooltjes zijn geen verbetering. Zooltjes horen niet te schuiven of op te rollen.
Al met al wel een schoen waar ik afgelopen jaar alle ultras mee gelopen heb. Als Salomon die twee punten aanpast is dit mijn ultra schoen.
Een dure schoen, adviesprijs 179 euro.  Hier 161,95 euro.

Exit Garmin Tactic – ultratrac big fail

imageIk schrijf meestal na veel gelopen te hebben met een gps horloge een review.
De Garmin Tactic heb ik al even en er is nog steeds geen review geschreven.
Reden? Omdat ik niet tevreden ben over de gps. De lezer van runtodream is gewend aan eerlijke reviews dus ook een produkt wat gewoon slecht is in bepaalde omstandigheden wordt geschreven – bij deze.
De Tactic is een gps met eindeloze mogelijkheden en dat is leuk. Maar voor hetgeen ik hem het meest gebruik heeft hij steeds weer bewezen niet te doen wat hij hoort te doen.
Daarom heb ik nog geen review geschreven, te veel effort voor iets wat niet functioneert zoals het hoort.
Ik zal iets genuanceerder zijn want het is natuurlijk ook niet zo dat het per definitie een slecht gps horloge is. Gebruik je de gps in een normale stand, dus gps signaal iedere seconde dan is hij redelijk accuraat en doet hij wat hij hoort te doen.
Maar het gaat fout als je hem op ultratrac zet. image
Dan pakt hij iedere 60 seconde het signaal. De verschillen worden dan zo groot met de normale km’s dan je net zo goed geen gps kunt aanzetten want het brengt je alleen in verwarring. Zo had ik tijdens EB al op 55 km meer dan 14 km verschil met de echte afstand!
Dat er verschil in zit op ultra stand weet ik, maar de verschillen zijn zo groot dat het echt nergens meer op slaat.
Ook tijdens een 100 km zit de Tactic er volledig naast. Als ik samen met Nico loop en hij de suunto aan heeft maakt die ook wel een km of wat verschil. Dat hoort er nu eenmaal bij als hij de gps signalen niet zo frequent pakt. Maar verschillen van 30 km op 100 km slaat nergens op.
Aanvankelijk viel het horloge soms ook uit op de ultra stand. Advies van Garmin was een totale reset. Dat heb ik gedaan en hij valt nu niet meer uit. Maar de afstanden zijn nog steeds buiten proporties afwijkend.
Een ander irritant ding is dat als hij geen gps kan vinden in de bergen en dat te lang duurt hij over gaat op normale stand. Dus als je er geen erg in hebt staat je gps uit zonder dat je het weet.
Twee grote redenen waarom ik helemaal klaar ben met Garmin. Hij is verkocht (aan iemand die er geen ultra dingen mee doet). Ik ga weer over op de Suunto.
Mocht je nu wel een recensie willen lezen over de Tactic – hier staat een uitgebreide review. Ws heeft Dc Rainmaker geen grote ultra dingen in de bergen gedaan met de Tactic denk ik zo.
Nogmaals, het is een mooi horloge met ontzettend veel mogelijkheden zolang je hem op de normale stand gebruikt. Ga je ultra-dingen doen en gebruik je de ultra stand, dan zou ik nog eens verder kijken.

Getest – de Raidlight trail XP6 rugzak

dDe afgelopen weken heb ik gelopen met de raidlight trail XP6 rugzak. Een knalblauwe opvallende rugzak. Mocht je ergens van een berg storten vinden ze je vast terug middels je rugzak.image
Aangezien ik meestal met de Salomon Vesten loop is het best wennen om weer met een lossere rugzak te lopen. Maar al snel vallen er een aantal dingen op die prettig zijn.
Zakken – 
De rugzak heeft aardig wat zakken en daar hou ik van. Praktische zakken dan wel.
De achterkant heeft een grote zak (4liter) en daar kun je aardig wat in kwijt omdat een deel gaas is en mee rekt. Boven op die zak zit een extra touwnetje. Dat is iets wat ze van mij altijd op een rugzak mogen zetten. Extra ruimte om iets tussen te stoppen. Erg handig om bv je kaartmap tussen te stoppen. Maar ook heb ik die gebruikt om klimtouw tussen te doen.
Aan de voorkant op je heupen zitten 2 zakken. De linker is 1 zak met de rits horizontaal.


De rechterimagekant ziet er hetzelfde uit maar heeft 2 zakken, dezelfde horizontale zak en ervoor nog een grotere zak die heel makkelijk open en dicht te doen is tijdens het lopen. Die rits is anders en daardoor heb je snelle toegang tot die zak.
De voorkant van de rugzak heeft 2 bidonhouders met bidon. Deze hebben een inhoud van 200 cc.
Daarboven zitten aan beide kanten 2 ruime zakjes met rits. Op de zak zit nog een extra netzakje.
Dan heb je natuurlijk de grote zak waar je extra kleding in kan stoppen. Dit is een grote  ruimte en daar moet ook je camelbag in. Je moet dat dus wel strategisch inpakken omdat je met een volle camelbag al aardig wat ruimte inneemt.
Dan zit er aan de onderkant van de rugzak nog een zak, afgesloten dmv een rits. Een erg handig zakje wat ik gebruik voor een warmtedeken en een klein zakje EHBO spullen. Die laat ik daar zitten, zo kan ik het nooit vergeten.
Drinksysteem
De rugzak heeft 2 bidons die erbij geleverd worden. Deze zijn maar 200 cc dus als je gewend om met grote bidons te rennen en zonder camelback zoals ik dan is het even wennen. De bidons zitten aan de voorzijde van de rugzak.
De camelbag van raidlight moet je erbij kopen. Ik gebruik een andere camelbag van de Salomon rugzak. Je kunt de buis van de waterzak aan de binnenkant van de rugzak via het schouderpaneel naar de voorkant leiden. Eigenlijk is de waterzak van raidlight wel degene die erin hoort. Er zit namelijk ook een klepje waar de waterzak aan vast haakt. Bovendien vult die makkelijk. Dat betekent wel euro’s extra.image
Draagcomfort 
Zoals gezegd is het even wennen als je de rugzak aan hebt als je een redelijk strak vest gewend bent. Ik had het gevoel dat het allemaal veel te los zat. Maar eigenlijk zit het enorm comfortabel. Niet strak om je lijf maar het past wel goed. De rug is lang en dat is prettig. Verder is het goed af te stellen, zowel aan de zijkanten als aan de voorkant. De voorkant boven heeft een kruissluiting en kun je afstellen qua hoogte via een schuifsysteem. De rugzak is niet specifiek voor dames. Maar door de afstelpunten goed te dragen door mannen en vrouwen. Om je middel kun je de band ook strakker of losser zetten. Op de kruissluiting zit overigens een fluitje verwerkt. Een verplicht item vast op je rugzak, kun je het ook niet vergeten.
Extra 
imageAls extra zit in een van de heupzakken een stekker waar je je iPhone of je iPod op aankunt sluiten. Die draad loopt naar boven en is verwerkt in je rugzak. Je hoeft dan alleen bovenaan je stekkertje van je iPod in te pluggen. Draadje in zakje en bewegingsruimte genoeg met je draad. Ideaal!
Andere extra is dat je aan deze rugzak een extra zak kan vastmaken aan de voorkant voor bv een multistage race. Deze optie ga ik nog testen.
Verder heeft de rugzak een extra band voor de middel waar je je startnummer op kunt vast maken, slim bedacht. Geen gerommel meer met spelden door je shirt of rugzak.
Boven op de rugzak zit een grote lus wat handig is als je de rugzak afdoet en vast wilt houden.
Je stokken kun je op de achterkant van de rugzak vast zetten dmv elastieken. image

Conclusie

Een hele fijne rugzak met een uitstekende draagcomfort. Losser dan de meeste gewend zijn door de salomonvesten maar daarom niet minder comfortabel. Goed af te stellen.
De opbergruimte is prima. Veel zakken die makkelijk te bereiken zijn tijdens het lopen. De verplichte items voor een 100 km race passen in de rugzak.
Als je aan bidons bent gewend is het weer even wennen aan de waterzak want alleen aan 2 x 200 cc flesjes heb je niet genoeg.

De rugzak is alleen in blauw te verkrijgen.
Qua prijs van deze rugzak is ook een stukje goedkoper dan bv de Salomon rugzakken. De rugzak kost 70 euro, wil je de camelbag erbij, die kost 30 euro extra.
De rugzak is hier of in een van deze winkels te verkrijgen.
je kunt hier nog een filmpje bekijken van raidlight zelf, dit geeft een goed beeld van de zakken en ruimte.

Kenmerken
Lichtgewicht (450 gram)
Stabiel en anatomische vormgeving
Totale capaciteit van 6 liter
Hoofdvak is 4 liter
Stretch Mesh zak met rits aan de voorzijde (inhoud 1 liter)
Twee zakken met rits in de heupgordel
Extra zak met rits aan de binnenkant van de heupband met hoofdtelefoonaansluiting
Hoofdvak met afritsbare voorzijde om makkelijk bij de waterzak te kunnen (waterzak is niet meegeleverd)
Twee twee vakken op de schouderbanden voor 200 ml flesjes (meegeleverd)
Twee mesh zakken op de schouderbanden (voor gels, gps, telefoon, …)
De band over de borst is in hoogte instelbaar en is op 4 punten bevestigd ten behoeve van extra stabiliteit
Veiligheids fluitje op borstband
Vocht capaciteit van 1,9 liter (1,5 liter waterzak + 2x 200 ml in de flesjes op de schouderbanden)
Startnummer bevestigingspunten op de heupband (voorkant)

Getest – de Salomon S Lab XT 6 softground trailschoen

imageVanaf eind maart heb ik ongeveer 500 a 600 km op de S lab XT 6 softground van Salomon gelopen. De keus op deze schoen was vooral bedoeld voor de UTMF . Ik wilde een schoen die alles aankon en die mij steun geeft als ik heel lang onderweg ben.
Ik had weinig tijd om ze in te lopen, liep er 10 km mee en vervolgens 60, eigenlijk gelijk zonder enig probleem. Ondertussen heb ik er een 100 mijl en een 100 km eigertrail mee gelopen en staat de teller rond de 600 km
Maar laten we bij het begin beginnen.
De schoen
De schoen is geen lichtgewicht minimale schoen, 330 gram, dat klinkt tegenwoordig al zwaar maar dat zijn ze echt niet.
De upper is naadloos gemaakt. Er zit een mesh op wat zand en steentjes buiten moet houden. Dat doet het ook, ik heb weinig rotzooi in mijn schoenen, uiteraard wel wat maar wel minder dan normaal. Het is water afstotend en door het dunne materiaal snel drogend. image
De tong van de schoen zit helemaal in de schoen verwerkt zodat je via die manier geen verschuiving hebt of steentjes ed binnen komt.
Uiteraard heeft de schoen de bekende quicklace veters. Dat blijf ik fijn vinden. De neus van de schoen heeft extra bescherming tegen stoten.
imageDe middenzool heeft pronatie control. Nu loop ik bijna altijd met neutrale schoenen maar als je heel lang loopt is een schoen als dit prettig. Je gaat ergens doorzakken door vermoeidheid en daarom vind ik het geen enkel probleem om daar wat mee geholpen te worden.
Salomon heeft in deze schoen ook Agile Chassis System en AC Muscle 2 systeem ingebracht. Dat zorgt voor meer krachtoverdracht naar spieren. Deze 3 factoren zorgen voor meer stabiliteit en cushioning.
Dan de buitenzool. Die heeft een grof profiel en die profielen zijn zo geplaatst dat je ook contragrip hebt. Dus ip zijn deze schoenen voor nat en modderig terrein maar ook voor gladde rotsen en wortels. Maar doordat deze zool veel steviger is dan bv de speedcross kun je er eigenlijk op veel terreinen mee uit de voeten. En is vooral de slijtage niet zoals bij de speedcross als je op harde ondergrond loopt.

Mijn ervaring
Voor mij is dit de ideale schoen geworden voor lange wedstrijden. Je weet nooit welk terrein je tegenkomt en hoe de weersomstandigheden zijn. Met deze schoen kun je eigenlijk alles aan.
De speedcross is ook een van mijn lievelingsschoenen maar op gewoon terrein slijten die hard en ik voel stenen door de zool als het droog is. Dat is bij de XT 6 softground niet het imagegeval. De zool is steviger. Ook de extra demping is prettig bij vooral lange wedstrijden.
Verder heb ik op asfalt gelopen, droge stenen en natte ondergronden, alles kan de schoen aan.
Het is geen schoen die je het contact met de ondergrond goed laat voelen of minimalistisch, als je dat zoekt is deze schoen absoluut niet geschikt.
Vreemd genoeg is bij deze schoen het heel lastig om erin en uit te stappen door die tong. Je kunt de schoen niet zover openzetten zeg maar. Als je begint met lopen is het wel ok maar als je onderweg even je schoenen uitdoet en ze weer aantrekt moet ik bijna geweld gebruiken om erin te komen. Irritant want soms wil ik even mijn schoenen uit op een post.
Verder had ik in deze schoen al snel 2 zwakke plekken. Aan de voorkant aan de binnenzijde scheurde de upper al snel aan beide schoenen. Daar waar je voet knikt zeg maar. Er zit nog een laagje onder dus het is niet gelijk open, maar toch. Ik heb al meerdere mensen gesproken die hetzelfde hadden.image
De slijtage is na 600 km aan de onderkant echt minimaal (zie foto) Terwijl ik er echt ruige trails mee heb gelopen. Overigens loopt Nico op dezelfde schoenen en zijn zool is kapot na 300 km.
Deze schoen gaat al even mee en is nu aan editie 6 bezig, dat is niet voor niets. Geen minimale schoen maar een ruige, stabiele, beschermende, en dempende allround schoen.
En dat is precies wat je nodig hebt op echte lange berg ultras.
De schoen is hier te koop, adviesprijs, 169.95 euro, prijs bij scarabee 139.95 euro.

Getest; het Nike Gps horloge

Zoals de trouwe lezers weten ben ik al even in het bezit van het Nike Gps horloge dat sinds Juli 2011 op de markt is.
Ik heb hem ondertussen veel gebruikt en dus is het tijd voor een review.

Als je de doos opent vind je er uiteraard het horloge in, maar ook een usb kabel, een footpod en een instructie boekje.
Het horloge laad je op via de usb aansluiting die in het bandje verstopt zit maar  kun je ook via de kabel, via hetzelfde bandje, verbinden aan je computer.
Het gps horloge is daardoor prima te gebruiken als je hem niet als gps gebruikt. Hij gaat op die manier erg lang mee voor hij leeg is. Het heeft een leuk hip geel en zwart kleurtje en grote digitale cijfers. Een aanzienlijk stuk kleiner dan de Garmin 410. Om mijn pols past hij prima en je hebt altijd je gps bij je.

Het voor het eerst opstarten van het horloge gaat erg makkelijk. Het horloge heeft een optie waarmee je gelijk alles kunt synchroniseren als je bv ook de hartslagmeter en footpod gebruikt.
Als je de gps fix verliest gaat hij vanzelf over op je footpod en zo blijven je km’s geregistreerd. Maar ook als je op de loopband rent kun je dus trainen met dit sporthorloge want dan pakt hij de footpod.
Andere instellingen moet je doen via de software van NikeGps. Maar daarover later meer.

Het horloge zelf is erg gebruiksvriendelijk. Er zitten 3 knoppen op waar je alles mee doet.
De twee zwarte knopjes zijn om in het menu te scrollen en de gele knop is zeg maar de enter knop. Hier bevestig je iets mee. Ook heeft het een touch screen, daar kun je autolaps (zie verderop) mee activeren en de verlichting aanzetten. Continue reading “Getest; het Nike Gps horloge” »