Pak je fiets en op naar Normandie en de Opaal kust!

Het vakantieplan was 4 weken Patagonië. Covid19 zorgde voor andere plannen.
En dat werd onder andere een Tonkie roadtrip van een dikke week naar Côte d’Opale of Opaalkust en Normandie.
Kaarten, een reisboek en internet werd onderzocht en dat deed mij al snel besluiten om mijn mtb mee te nemen. Want ik las over veel mtb routes en op Komoot zag ik veel off road paadjes.
Het eerste deel, de Opaalkust, is 3 uurtjes rijden, zo dichtbij eigenlijk en je bent in een hele andere wereld.
De wereld van lange stranden, vissersdorpjes, rotsformaties, een achterland vol groen en graan akkers. Heuvelachtig, vol met smalle D-wegen waar je rond kunt toeren met de auto of op je racefiets mooie routes kunt fietsen.
Een wereld van heel veel gravelpaden!
Ik fietste er een hele toffe graveltour die ik met Komoot gemaakt had. Vanaf de camping naar de kust. Tussen de graanvelden door, naar uitzichtpunten, langs de kust, voorbij bunkers en door bos. Het werden 49 km’s met 750 hoogtemeters.

We wandelde er met Flynn en ik liep er nog een mooi trailrondje.
Ons idee was om iedere dag of om de dag een stukje op te schuiven. Onderweg wat sightseeing en wandelen.
Normandie ligt 2 uurtjes verder en vlak bij Berville Sur Mer hadden wij een camping gevonden. Net over de enorme brug die over de Seine gaat.
Ik fietste er een mooie gravelrit waarvan een groot deel langs de Seine liep, er bleek een mooi breed gravelpad te lopen.
Het eerste deel was afgesloten maar met de mtb op mijn nek ben ik toch het hek maar over gegaan.Via een smalle grasstrook kwam ik na een aantal km plots op dat brede gravelpad uit. Km’s lang langs de Seine en uiteindelijk onder de enorme brug door.
Ik fietste langs werkelijk prachtige boerderijen en door slaperige dorpjes met steeds weer imposante oude kerken.
Een mooie tocht van 49 km en 550 hoogtemeters.

Via de kustweg vervolgden we onze roadtrip en bezochten wat dorpjes aan de kust. Uiteindelijk kwamen we uit bij Juno Beach.
Normandie heeft een kust met een ongelooflijke geschiedenis, als je daarin geïnteresseerd bent kun je hier weken zoet zijn om alles wat met de tweede wereld oorlog te maken heeft te bezoeken.
Wij bezochten Juno, Ohama en Utah Beach, stranden waar 10.000en militairen sneuvelden, en bezochten de begraafplaatsen. We waren er stil van.
Ik maakte in die streek ook een graveltocht van 56 km waar ik startte in het dorp Sainte-Mère-Église. Hier hangt aan de kerk een parachutistenpop, ter herinnering aan parachutist die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. Hij werd onder vuur genomen door de Duitsers en overleefde door zich dood te houden. Ik eindigde op Utah beach, waar tijdens D-Day een grote veldslag was.

Die avond wandelde we tijdens zonsondergang naar Le Mont-Saint-Michel en zagen de zon in de zee zakken, betoverend mooi!
Ook bij La Fosse Arthour kun je mooi wandelen en rennen, een sprookjesbos met een tragische legende van koning Arthur.
Vanaf daar reden we door naar Swiss Normandie. Swiss is misschien wat overdreven maar je maakt er wel flink wat hoogtemeters.
Daar maakte ik met behulp van wat MTB kaarten van de Engelse buurman op de camping en Komoot een fikse mtb route. Het gebied ligt vol mtb routes, 30 in totaal. Goed aangegeven en echt pittig.

Er zaten delen bij die ik echt moest lopen, zo stijl. Maar, wederom supergaaf. Ik vond een verstopt kerkje hoog in het bos, fietste langs de rivier, over bruggen, door bos en graanvelden. Met 35 graden was het echt een pittige tocht; 50 km met 1000 hoogtemeters.
Vanaf daar zijn we richting Neufchatel sur Bray gereden, met een tussenstop in het prachtige Forêt d’Eawy, waar we hebben gewandeld en gepicknickt.

Bij Neufchatel heb ik nog twee korte ritjes met de mtb gemaakt (11 en 23 km).
Vanaf daar was het nog maar 4 uurtjes rijden naar huis en kijken we terug op een geweldige week.
Maar wat heeft dit gebied ons verrast! Echt een enorm gaaf fietsgebied, of je nu op je racer, je mtb of je gravelfiets zit.
Qua hardlopen is er genoeg te trailen, alleen is het geen technisch terrein. Behalve bij Swiss Normandie, daar vind je genoeg uitdaging.
Ik wilde deze week vooral gebruiken om te fietsen.
We hebben veel gewandeld met onze Flynn en ook daar kun je overal heen. Steeds vonden we weer vlak bij een camping een gravelpad waar we zo in het bos of tussen de graanvelden liepen.
Last but not least, De grootste verrassing waren misschien wel de kleine brouwerijtjes waar geweldige lekkere biertjes te vinden waren. Prachtige speciaal biertjes die ik niet kende, echt tof. En dat voor een land dat bekend staat om de wijnen.
Kortom, gooi je tent in de auto, of laad je campertje vol -laat wat plaats over voor de biertjes die je mee terug gaat nemen- en rij naar de Opaal kust voor een weekend of als je tijd genoeg hebt naar Normandië.
Vergeet je vooral je fiets niet!

De Santos Cross Lite/ Gravelbike zorgt ervoor dat je ieder onverhard paadje inslaat

Sinds een paar maanden heb ik een prachtige gravelfiets van Santos.
Sindsdien ben ik echt een fan geworden van gravelbiken. Ik heb ondertussen heel veel toffe paadjes ontdekt waar ik het bestaan niet van kende.
Zodra je op de gravelbike zit en je ziet een onverhard paadje, dan schiet je erin.
Gek eigenlijk, want je kunt dat natuurlijk ook prima met je mtb doen. Maar met mijn mtb ben ik meer geneigd de mtb routes te fietsen.
De gravelbike staat voor avontuur op een of andere manier.
Samen met Komoot is het een sport om routes te maken en te ontdekken en op deze manier zoveel mogelijk off road te fietsen.
Ondertussen heb ik in mijn eigen woonomgeving echt hele toffe routes gereden.
Gelijk een goede manier om je eigen woongebied beter te leren kennen. Ik verbaas mij steeds weer over verstopte paadjes, grasvelden en boerenweggetjes die ik tegenkom.
Regelmatig lopen ze ook dood maar je moet het toch even checken.

De kaart van Brabant kleurt langzaam vol met mijn gereden routes.
Komende week gaan we een weekje op roodtrip naar France en de fiets gaat mee. Ik heb het eerste tochtje al ingetekend vanaf de eerste camping waar we zijn bij de paalkust. Ook in Normandie heb ik een leuke route in gedachte.
Dan mijn Santos Cross Site.
De lezers van Runtodream weten dat ik een Santos fan ben.
Ik heb de Race Lite en MTB 4.29 van Santos en nu dus ook de Cross Lite.
Een supermooie fiets met uiteraard een riem en naaf. Een fiets die je voor je leven koopt.
De outdoorguru heeft er een mooi filmpje over gemaakt waar je de fiets goed kunt bekijken. Uiteraard kun je je fiets helemaal zelf samenstellen, de mijne is bijna gelijk als in het filmpje, Mijn banden zijn een maat dunner en een ander zadel.

Op pad met de Santos Cross Lite Multifunctionele gravelracer

Al in Februari heb ik na lang wikken en wegen besloten om een gravelbike aan te schaffen. Uiteraard zou dat een Santos fiets moeten zijn. In Maart was de Cross Lite klaar maar door alle drukte op het werk had ik nog niet echt de tijd gehad om een graveltour te maken en ook te gaan fietsen. Nu alle rust weer weder gekeerd is was het tijd om daar eens mee aan de slag te gaan.
Ik ben mij in Komoot gaan verdiepen en daar kun je hele toffe gravelbike routes mee maken. Het plan was om met Hemelvaart 3 dagen weg te gaan met Tonkie.
Een camping geboekt in Leende en in Komoot een route gemaakt met zoveel mogelijk bos en gravelpaden.
Zo ging ik woensdag op pad. De seatpack van Orlieb op de fiets  gemonteerd met extra spullen mee. Een prachtige zonnige dag, wat een geluk.
De hele route was 130 km dus ik was wel even onderweg.
Vanaf huis door de natuurgebieden Pannenhoef, Chaamse bossen, over het Belse lijntje, Regte Heide , Rovertse Heide, landgoed De Utrecht, De Kempen, Malpie en Leenderbos. Maar ook over mooie fietspaden en door slaperige dorpjes. Onderweg op mooie plekjes twee keer gestopt om even wat te eten en te drinken. Ipv neerploffen op een terrasje is het nu alles meenemen en op een rustig plekje wat eten en drinken.
Wat een prachtige route is het geworden.
Onderweg heb ik het nog wat aangepast omdat ik dan een mooi stukje bos tegen kwam.
Hier vind je de route.
Uiteindelijk kwam ik na een dag fietsen op de camping waar Jeanet ondertussen gearriveerd was met Tonkie.
De dag erna heb ik een prachtig tourtje gelopen in het Leenderbos van 19 km en in de avond samen met Flynn 5 km gewandeld in het losloopgebied.
Ik snap wel dat Trailrunning.eu hier trails organiseert, je kunt eindeloos lopen over mooie singletracks.
Vrijdag was het weer wat minder en zou het in de middag hard gaan waaien en regenen. Het plan voor de dag was tot Chaam fietsen en daar zou Jeanet mij oppikken.
En zo ging ik op pad, door het Leenderbos, over de Groote Heide, de Buikheide, Oirschotse heide, de Landschotse heide, de Regte heide, de Alphense bergen en ik eindige in het Chaamse bos. Weer een hele andere route dan de heenweg maar wel door een aantal dezelfde gebieden.
Onderweg 4 herten gezien, een valk met een molletje in zijn klauwen en 2 eekhoorntjes.
Ondertussen kletsnat en met natuurlijk een groot deel wind tegen maar wel weer een enorm tof stuk gefietst, 94 km.
En eindigen bij een pannekoekhuis die take away heeft, beter kan het haast niet.
Wat een heerlijke manier om zo je omgeving te verkennen.
Brabant is echt een mooie provincie!
Hier zie je de hele route zoals ik hem gemaakt heb. Ik heb hem onderweg nog wat aangepast maar dag 2 is helaas van mijn gps verdwenen.
Uiteraard kan het ook op een mtb. Ik heb gekozen voor een gravelbike omdat ik op deze fiets harder kan fietsen en op deze manier veel meer een combi maak van weg en off road.
Ik wil een aantal leuke projectjes gaan doen met de Ortlieb tassen en dat is allemaal net wat comfortabeler met de gravelbike.
Deze zomer zal er het reizen naar het buitenland allemaal niet zo simpel worden dus zal het veel Nederland worden op de gravelbike! Een mooi vooruitzicht.

Een Gravelbike of de MTB voor gravelrides?

Gravelrides/gravelbikes zijn hot. De fietsen gaan als zoete broodjes over de toonbank, zijn niet aan te slepen en alle merken hebben ondertussen gravelbikes.
Het fenomeen is overgewaaid uit Amerika en begint een steeds grotere plek in te nemen in de Nederlandse fietswereld.
Je kunt er probleemloos mee fietsen op verharde wegen en onverharde paden. Die combi is natuurlijk erg leuk.
Ergens las ik deze omschrijving:
‘Robuuster’ dan een racefiets, meer ‘ontspannen’ dan een cyclocrosser en ‘sneller’ dan een mountainbike. Een comfortabelere zitpositie, extra ruimte voor bredere banden en schijfremmen. 

Wat is nu het verschil met een gravel bike en een cyclocross fiets? Is er wel een verschil?
Dat is er zeker en wielermagazine schreef er een goed artikel over. Dat vind je hier.
En kun je al die paden niet gewoon met je mtb rijden? Ja natuurlijk kan dat.
Alleen is het allemaal net wat comfortabeler en sneller op een gravelbike.
Het is boeiend om te zien wat er gebeurt in de wereld die gravelbiking heet.
Er is een enorme markt aan gravelfietsen, er komt gravelkleding, er is ieder weekend wel een gravelride, en er is een begin gemaakt voor gravelwedstrijden.
Er worden podcasts gemaakt over alleen gravelrides.
Bikepacking heeft zijn entree al even gedaan en daar waar men eerst de mtb gebruikte is er nu de gravelbike.
Tassen op je fiets monteren en een tweedaagse rijden bv.
Ik ben erg in twijfel.
Als ik een gravelbike aanschaf dan zal het echt een Santos Cross lite worden.
Ik wil dan een naaf en een riem op de fiets, ik ben daar zo tevreden over dat ik niets anders meer wil. Maar daar hangt wel een prijskaartje aan.
Gravelbikes zijn natuurlijk erg leuk om een bikepacking mee te doen waar je verhard en onverhard mee combineert. En het grote voordeel is dat je net wat langere tochten kunt maken tov de mtb omdat je wat sneller fietst op de gravelbike.
Ik heb mijn bikepacking tassen op mijn mtb gemonteerd en dat is niet ideaal aan met name het stuur. Daar zitten te veel kabels.
Er zijn heel veel toffe gravelrides die je zelf kunt maken maar ook online te vinden zijn. Zoals bv op deze site. Maar ook meerdaagse tochten zijn erg leuk met je tassen op je fiets.
Moet je eens op deze site kijken, zoveel toffe tochten!
Afgelopen week luisterde ik naar de podcast van fiets. Een special over special over gravel. Leuk om naar te luisteren.

Hoe dan ook, ik ga er nog eens een nachtje over slapen en hoop dat de kerstman het een mooi pakje vind en onder de kerstboom legt.
Wie heeft er een gravelbike en ben je er enthousiast over? Ik hoor het graag.

De Santos Race Lite – wat een mooie fiets!

Sinds 6 weken fiets ik op een nieuwe racer, de Santos Race Lite, custom made.
De Race Lite heeft een super stijf frame en weegt 11 kg. Hij heeft een Rohloff naaf met 14 versnellingen en een riem. Dus nu niet alleen mijn MTB met riem en naaf maar ook mijn racer.
Nooit meer zwarte handen en iets met smeer doen. Totaal onderhoudsvrij behalve 1 keer in de 5000 km de olie verwisselen in de naaf.
Ik heb gekozen voor de raceshifters van SRam (om te schakelen)
De combinatie van Rohloff en raceshifters is uniek. De nette Gebla click-box zorgt ervoor dat je met een naafversnelling tóch het schakelgevoel van een racefiets kunt behouden.
Wat een enorme mooie sjieke en vette fiets is dit zeg, ook totaal geruisloos.
Een paar redenen om voor deze fiets te kiezen is oa dat er geen onderhoud meer is. Maar ook dat ik een light bikepacking kan doen met deze fiets.
En voor de toekomst, de fiets is om te bouwen in een E-bike. Als ik op mijn oude dag nog eens een motortje wil zou dat kunnen.
Ik ben er enorm blij mee en heb er al bijna 700 km op weg getrapt.
Bij Laurens in EnergyLab de fiets middels de bike fitting helemaal goed gezet en ik heb een Specialized dames zadel erop gezet. (daarover later meer)
Het wordt/is een mooi fietsjaar!

De Parenzana trail op de MTB – The route of health and friendship

Afgelopen week las ik een stukje over de Parenzana bike trail, ook wel de route van health and friendship genoemd. . Ooit was het een spoorweg die Trieste (in Italie) verbond met Porec (in Kroatie). Het verbond de drie landen en zorgde voor transport van goederen en mensen. Van 1902 tot 1935 was het operationeel.
Daarna werd weg transport goedkoper en werd het treinverkeer stil gelegd.
Vanaf 1996 is men begonnen om delen als wandel/fiets route te maken. Nu is de hele route aan elkaar verbonden als een bike/trail route van 125 km.
Nu waren wij bijna in Kroatië toen ik dit las en dus was een plan snel gemaakt. Nu had ik alleen geen wifi om de route in mijn gps te zetten dus heb ik via Maps.me allemaal waypoints gemaakt zodat ik wist hoe en wat. In maps.me staat hij helemaal aangegeven als Parenzana trail.


Achteraf was het helemaal niet nodig geweest want hij staat meer dan uitstekend aangegeven.
Continue reading “De Parenzana trail op de MTB – The route of health and friendship” »

Santos MTB 4.29 rocks big time!!

Ik fiets nu 3 jaar op mijn Santos MTB, de 4.29.
Een alleskunner. Afgelopen week was ik bij de fietsenmaker en besef ik mij weer eens wat een topfiets het is
Hij fiets echt heerlijk, ik zit er lekker op. Voel mij altijd een soort groot en krijg daardoor meer lef in bv de afdaling. Alles is fijn aan de fiets. De grote 29 inch banden. Veel meer grip en dat zorgt ook voor meer vertrouwen.
Maar vooral toch ook de Rohloff naaf en de riem. Nooit meer gedoe met een derailleur die weer eens kapot is of scheef staat na een adventure race of een val. Nooit meer zwarte handen van een ketting omdat er een riem omheen zit. Wat een genot.
In drie jaar tijd heb ik niets aan de fiets hoeven doen. Ja schoonmaken omdat het zonde is dat hij vies is, daar is hij te mooi voor. Maar qua onderhoud, niets.
Afgelopen week heb ik hem weg gebracht voor een beurtje, nieuwe remplaatjes erop.
En voor de tweede keer even de olie verversen.
De olie voor de naaf moet iedere 5000 km ververst worden. Dat kost 20 euro, dus dat is peanuts. Je kunt het overigens ook zelf, maar he, ook de fietsenmaker moet zijn brood verdienen.
Na drie jaar nog steeds superblij met de Santos. Fietsen komen niet beter dan dit!
Uiteraard zijn er nog vele andere opties in het fietsen arsenaal van Santos.
Een racefiets met naaf? Het kan, een Ebike, een tandem, een travelbike, het is er allemaal.

Een Santos custom made mtb met naaf en riemaandrijving

Een Santos mountainbike met een naaf en een riemaandrijving? Ik heb er veel over gelezen en de gebruikers die ik ken zijn erg enthousiast. Dankzij een samenwerking met Santos bikes mag ik er ook op gaan fietsen. De naaf is mij al bekend, mijn oude mtb uit 2009 heeft er een en als je dat gehad hebt wil je niet anders meer. Makkelijk schakelen, nooit meer onderhoud behalve olie verversen na 5000 km fietsen en ik heb er nog nooit iets aan gehad en dat terwijl die echt heel veel heeft meegemaakt, ideaal!
imageMaar wat is die riemaandrijving dan? Het is iets wat Santos al even gebruikt en uitgebreid getest heeft. Een lichtlopende en supersterke tandwiel van Carbon die ook nauwelijks onderhoud nodig heeft.
Het is schoon, duurzaam en stil, hoeft nooit meer gesmeerd te worden en loopt altijd soepel.
Daar waar kilo’s blubber tussen je tandwielen en ketting gaat zitten kun je op een mtb met naaf en tandwielaandrijving gewoon doorfietsen, zonder enig probleem.
De carbon draden binnenin de riem bieden de benodigde rekbare sterkte en een hoog rendement om te zorgen voor de soepele, schone en het langdurige voordeel van een imageriemaandrijving. De speciaal ontworpen vertanding en een zeer imagezorgvuldig gebouwd tandwiel profiel zorgt ervoor dat het rendement gelijk ligt aan dat van een ketting. Met de lage spanning die nodig is staat er geen onnodige druk op andere componenten en is er geen onnodige slijtage te vinden.
Een aandrijving gaat altijd om de liggende achterpoot heen en een riem kan niet zoals een ketting opgebroken worden.
Daarom moet er in het frame een speciaal gebouwde constructie zitten waardoor het frame open kan. Als het frame open is gemaakt kan je de riem om de liggende achterpoot heen doen en kan het frame weer dicht.
Dan is het alleen nog maar een kwestie om de riem om de tandwielen heen te leggen. Verder is dit een stukje lichter dan de gewone ketting.
Santos maakt custom made bikes en heeft zijn sporen al lang verdiend.
Samen met Santos hebben we gekeken hoe de ideale mtb voor oa het EK adventure racen eruit zou zien. Het wordt dus een 4.29 Carbon frame met naaf en tandwielaandrijving.
imageEr komt een verende voorvork in en 29 inch wielen. Ook daar ben ik erg nieuwsgierig naar.
Je schijnt er een stuk makkelijker mee te kunnen fietsen.
Een groter wiel zal makkelijker over obstakels rijden dan een wiel van een kleiner formaat. Dat heeft te maken met de ‘angle of attack’ – de hoek die je banden maken met het obstakel. Daarnaast bieden de banden een betere grip. Er is immers een groter oppervlak band dat contact maakt met de ondergrond. Dus – harder de bocht in, makkelijker de technische klim op en harder die stuiterende afdaling af. Ook zal je op losse ondergronden beter ‘op’ de ondergrond blijven rijden. En de 29′ers zijn makkelijker op gang te houden – de kinetische energie van de grote wielen is in het voordeel. image
De langere wielbasis, gecombineerd met het grotere contactoppervlak zorgt voor een stabiel platform. Een hogere bottombracket maakt het makkelijker om obstakels te fietsen zonder dat je kettingbladen daarop botsen
.
Allemaal mooie nieuwe imagesnufjes om uit te proberen en om eens flink te gaan scheuren op de nieuwe Santos mtb. Nog even 4 weken geduld omdat hij gebouwd moet worden.
De kleur, ook niet onbelangrijk, gaat mat zwart met groene letters worden. Op de foto’s zie je het frame zoals die wordt met naaf en tandwielaandrijving. De rest wordt anders zoals hier boven beschreven.
Wordt vervolgd!