Getest – De Ortlieb Seat- Pack

Al mijn fietsreizen heb ik gemaakt met Ortlieb fietstassen.
Het heeft altijd garant gestaan voor kwaliteit en degelijkheid. Na 15 jaar zijn ze nog steeds prima en nu verhuisd naar een andere fietser.
Nu ik op de gravelfiets wat tochtjes maak is het tijd voor een nieuw hoofdstuk, de bikepacking tassen van Ortlieb.
Ik fiets er al een tijdje mee en dus is het tijd om iets te schrijven over de Seat-Pack.

Dat is uiteraard degene die aan de achterkant van je fiets bevestigt wordt.
Ortlieb heeft twee maten, de M en de L.
Ik heb de L en die is vooral bedoeld voor een langer tripje want er gaat aardig wat in. (16.5 liter inhoud.) De M is goed voor 11 liter.
De M is meer voor een dagtocht waar je wat dingen mee wilt nemen en je geen rugzak mee wilt nemen.
Als extra bonus heb je bij beide gelijk een spatbord als je de Seat pack op je fiets hebt zitten.

Bevestigen.
Een van de belangrijkste aspecten, het moet makkelijk te bevestigen zijn.
Ik had een tashouder van Thule en daar was ik een halve dag mee bezig om die op mijn fiets te monteren. Dat werkt niet.
De Seat- pack daarentegen is erg simpel om te bevestigen.
Je zet het met twee kliksystemen onder je zadel vast en als extra bevestiging een dubbele klittenband sluiting aan je zadelpen.
Je hebt het echt in 5 minuten op je fiets gezet.

De inhoud
Zoals gezegd is dat 16.5 liter. Er kan echt aardig wat in.
Wel moet je goed opletten hoe je het inricht.
De lichte spullen aan het eind en de zwaardere dingen tegen je zadelpen aan.
Als je het niet goed indeelt gaat de tas knikken in het midden en zakt het zodat het je wiel gaat raken.
Je kunt nog een extra steunband aanschaffen.  Met deze band kun je het verschuiven van de tas bij een ongunstige verdeling van de bagage verhinderen.
Bovenop de tas zit een elastieke koord waar je extra spullen op kunt bevestigen.
De tas is conisch van vorm (als een toeter) dus je moet de tas ook zo indelen qua spullen.
Ik zorg vooral dat ik geen plekken heb waar niets zit mn in het midden zodat er geen knik komt.
Je kunt de zak niet perse heel klein maken als je maar weinig mee wilt nemen.
Dat komt doordat de strips waar je mee strak trekt niet korter kunnen tot een bepaald punt.
Wil je weinig meenemen dan is de M ws een betere keus.
De sluitingen
De tas gaat dicht middels een rolsluiting en die sluit je dan zijdelings af door middel van traps. Zo kun je het strakker zetten waardoor het ook steviger zit.
Twee andere straps komen ook van onder je zadel vandaan en ook die kun je strak zetten. Er zit een ontluchtingsfilter op de tas. Dus als je hem hebt ingeruimd en opgerold kun je de lucht eruit laten zodat je alles comprimeert.
Overigens zijn alle contactpunten extra verstevigd zodat het het slijtvast is. 
Veiligheid
Er zitten vier 3M Scotchlite reflectoren op zodat je goed zichtbaar bent zodra er licht op komt.
Aan de achterkant zitten een aantal lussen (verticale Daisy chain) waar je een lichtje aan kunt hangen. Altijd handig.
Bewegen
De tas zit dus alleen op je zadelpen en onder je zadel vast.  Aanvankelijk dacht ik dat het wel wiebelig zou zijn als je fietst. Maar niets is minder waar .
Je merkt er eigelijk niet zo heel veel van. Het beweegt minimaal en ik merk daar niets van. Dat is vooral als je de tas echt helemaal vol hebt gestopt.
En tenzij je gaat staan en trapt. Dan voel je de tas wel wat heen en weer gaan.
Door die 4 strappunten stabiliseert de tas ook gelijk.
Waterproof
Uiteraard is de Seat pack waterproof en kun je in weer en wind fietsen.
Ik heb echt 8 uur in regen en modder gefietst zonder dat ook maar iets nat was.
Conclusie
Een hele makkelijke te installeren Seat pack van Ortlieb.
Degelijk en een mooi design.
De kleuren zijn zwart/grijs of grijs/orange die in mijn geval mooi bij mijn fiets past.
Ortlieb staat wederom garant voor hoogwaardige kwaliteit en slijtvast materiaal.
Een nadeel vind ik wel dat als ik de tas voor weinig spullen wil gebruiken het eigenlijk te lang is.
Ik los dat nu op door de elastieken erom heen te draaien. Dat werkt op zich ook wel maar voor het mooie zou je dan toch een M maat moeten hebben.
De prijs van de Seat pack maat L is 139,95 euro en verkrijgbaar bij de meeste outdoor/fiets winkels.
NB – Volgende review is de Handlebar Bikepack van Ortlieb.

En toen was het herfst in Coronatijd – creatief sporten

Twee weken geleden stond ik nog in mijn korte broek op een supboard, nu zijn alle korte broeken verdwenen naar zolder en heeft de herfst zijn entree gedaan.
Ik hou van de kleurrijke herfst, het bos is op zijn mooist. Bladeren, kastanjes, paddestoelen , alleen de vele regen is wat minder.
Het was een bijzonder sportjaar en dat zal het nog even blijven.
Ik heb welgeteld 1 wedstrijd gedaan, een adventure race van 8 uur.
Alle bergwedstrijden waar ik voor ingeschreven was waren gecanceld.
Net nu er mondjesmaat weer wat wedstrijden toestemming krijgen om door te gaan worden er ook weer een aantal afgeblazen.
Het heeft er voor mij voor gezorgd dat ik dit jaar aanzienlijk minder gelopen heb.
Ik loop nog wel, korte loopjes. Maar lange dingen heb ik thuis nooit zoveel gedaan en met geen wedstrijden in de bergen in het vizier kon ik de motivatie niet echt vinden.
Ik heb dit seizoen veel meer gefietst dan ik ooit gedaan heb denk ik. De gravelfiets die ik in Maart had gekocht was een goede keus.
Ik heb veel plezier aan routes bouwen en op ontdekking gaan op de fiets. Ik heb ondertussen vele mooie stukken in Brabant ontdekt.
In deze tijd is het denk ik vooral belangrijk om dingen te doen waar je blij van wordt. Voor mij is dat nu soms hardlopen en vaak is dat fietsen.
Ik maak andere plannetjes, alleen of met vrienden. Als er dan geen plannen zijn voor wedstrijden dan moet je ze zelf maken. En er is uiteindelijk altijd genoeg leuks te doen.
Je moet wel regelmatig weer schakelen want als je net hebt afgesproken om een weekendje in Duitsland te gaan sporten wordt er weer roet in het eten gegooid omdat je Duitsland niet in mag zonder Corona test.
Ook België is een no-go, vandaag werd bekend dat alleen Zeeland nog oranje is voor België.

En zo tobben we verder, steeds weer iets verzinnen waar je ook leuke dingen kunt doen.
Dit jaar waren wij extra gezegend met Tonkie, ons campertje, zodat we toch een toffe vakantie konden doen en van de bergen konden genieten. Het idee dat als er ergens een uitbraak is je in kunt stappen en weg kunt rijden is prettig.
Komende herfst/winter maanden zal het allemaal niet beter worden qua reizen en zeker niet qua werk, dat is nu al enorm druk.
Verleden jaar heb ik veel mtb tourtochten gereden in de herfst/winter, echt superleuk om te doen mede door de nazit.
Vele organisaties hebben al aangegeven geen tourtocht te organiseren, echt jammer.
Uiteindelijk zou je denken dat een start tussen 8 en 10 uur juist corona proof is. Maar ik denk dat de nazit met een biertje het meeste geld oplevert en dat kan nu niet doorgaan.
Dus wordt het een periode van wederom veel zelf doen vrees ik.
Komoot draait overuren, routes maken om leuke weekendjes te plannen ergens in Nederland.
Fietsend en rennend.
Afgelopen weekend heb ik weer eens een combi gemaakt van fietsen en lopen.
Zaterdag een mooie graveltocht met Lia gefietst en zondag  20 km vlak rennen, dat was lang geleden en dat was te voelen.
Het plan voor komende maanden wordt weer wat meer lopen omdat met de korte dagen fietsen ook niet lukt met je gewone werkweek.
Dus haal ik maar weer eens een ‘schema’ onder het stof vandaan en ga ik een poging doen om iets langer te lopen dan 2 of 3 x een klein uurtje. In ieder geval wat vaker een wat langer loopje.
Met de donkere dagen is het ook weer tijd voor spinnen en wat krachttraining in mijn eigen sporthonk. Dat blijf ik ook leuk vinden. Terwijl iedereen Swift gebruikt ben ik toch nog van het rammen op de spinfiets met een heerlijk muziekje.
Ik vrees dat we het laatste kwartaal van 2020 net zo bizar gaan afsluiten als het eerste kwartaal van dit jaar. Opgesloten in je eigen land met beperkingen en vooral aan het werk.
Dus kun je maar beter proberen om het beste eruit te halen.
Ik denk dat Tonkie deze herfst/winter weer goed gebruikt gaat worden.

Op pad met de Santos Cross Lite Multifunctionele gravelracer

Al in Februari heb ik na lang wikken en wegen besloten om een gravelbike aan te schaffen. Uiteraard zou dat een Santos fiets moeten zijn. In Maart was de Cross Lite klaar maar door alle drukte op het werk had ik nog niet echt de tijd gehad om een graveltour te maken en ook te gaan fietsen. Nu alle rust weer weder gekeerd is was het tijd om daar eens mee aan de slag te gaan.
Ik ben mij in Komoot gaan verdiepen en daar kun je hele toffe gravelbike routes mee maken. Het plan was om met Hemelvaart 3 dagen weg te gaan met Tonkie.
Een camping geboekt in Leende en in Komoot een route gemaakt met zoveel mogelijk bos en gravelpaden.
Zo ging ik woensdag op pad. De seatpack van Orlieb op de fiets  gemonteerd met extra spullen mee. Een prachtige zonnige dag, wat een geluk.
De hele route was 130 km dus ik was wel even onderweg.
Vanaf huis door de natuurgebieden Pannenhoef, Chaamse bossen, over het Belse lijntje, Regte Heide , Rovertse Heide, landgoed De Utrecht, De Kempen, Malpie en Leenderbos. Maar ook over mooie fietspaden en door slaperige dorpjes. Onderweg op mooie plekjes twee keer gestopt om even wat te eten en te drinken. Ipv neerploffen op een terrasje is het nu alles meenemen en op een rustig plekje wat eten en drinken.
Wat een prachtige route is het geworden.
Onderweg heb ik het nog wat aangepast omdat ik dan een mooi stukje bos tegen kwam.
Hier vind je de route.
Uiteindelijk kwam ik na een dag fietsen op de camping waar Jeanet ondertussen gearriveerd was met Tonkie.
De dag erna heb ik een prachtig tourtje gelopen in het Leenderbos van 19 km en in de avond samen met Flynn 5 km gewandeld in het losloopgebied.
Ik snap wel dat Trailrunning.eu hier trails organiseert, je kunt eindeloos lopen over mooie singletracks.
Vrijdag was het weer wat minder en zou het in de middag hard gaan waaien en regenen. Het plan voor de dag was tot Chaam fietsen en daar zou Jeanet mij oppikken.
En zo ging ik op pad, door het Leenderbos, over de Groote Heide, de Buikheide, Oirschotse heide, de Landschotse heide, de Regte heide, de Alphense bergen en ik eindige in het Chaamse bos. Weer een hele andere route dan de heenweg maar wel door een aantal dezelfde gebieden.
Onderweg 4 herten gezien, een valk met een molletje in zijn klauwen en 2 eekhoorntjes.
Ondertussen kletsnat en met natuurlijk een groot deel wind tegen maar wel weer een enorm tof stuk gefietst, 94 km.
En eindigen bij een pannekoekhuis die take away heeft, beter kan het haast niet.
Wat een heerlijke manier om zo je omgeving te verkennen.
Brabant is echt een mooie provincie!
Hier zie je de hele route zoals ik hem gemaakt heb. Ik heb hem onderweg nog wat aangepast maar dag 2 is helaas van mijn gps verdwenen.
Uiteraard kan het ook op een mtb. Ik heb gekozen voor een gravelbike omdat ik op deze fiets harder kan fietsen en op deze manier veel meer een combi maak van weg en off road.
Ik wil een aantal leuke projectjes gaan doen met de Ortlieb tassen en dat is allemaal net wat comfortabeler met de gravelbike.
Deze zomer zal er het reizen naar het buitenland allemaal niet zo simpel worden dus zal het veel Nederland worden op de gravelbike! Een mooi vooruitzicht.