Naar de top van Slovenie – Mount Triglav op (2864)

Toen we de keuze hadden gemaakt on naar Slovenië te gaan wist ik gelijk een ding wat ik zoiezo wilde doen. 
Mount Triglav op, de hoogste berg van Slovenië op 2864 meter in de Julian Alps.
Triglav betekent de driekoppige, een verwijzing naar de vorm van de berg. De drie toppen staan voor het verleden, het heden en de toekomst. De berg geldt als nationaal symbool van de Slovenen.
In de loop der jaren is een traditie ontstaan die zegt dat elke Sloveen de nationale berg ten minste eenmaal moet beklimmen.
Op feestdagen kan men symbolisch een brief sturen vanaf de Triglav. Er is dan op de top een postbeambte die stempels zet op de door wandelaars meegebrachte brieven en ansichtkaarten.
Ik hou van die tradities en dus wilde ik als Nederlandse toerist in Slovenië ook eenmaal de Triglav beklimmen.

Dus heb ik een wandelkaart gekocht en ben ik wat gaan zoeken op internet.
Al snel bleek
# dat men vooral met een gids naar boven gaat.
# dat je misschien wel helm en klettersteigset mee moet nemen
# dat er verschillende manieren zijn om naar boven te gaan, inclusief serieuze klettersteigen
# dat men er tussen de 12 en 16 uur over doet
# dat de meeste mensen in een van de hutten blijven slapen en er twee dagen over doen


Dus moest ik kiezen welke route en uitvinden wat de meest makkelijke zou zijn.
Info bij de lokale vvv hielp niet echt, die raden steeds weer een gids aan.
Uiteindelijk spreek ik een local op de camping en die adviseert een route die via Rudno Polje gaat. Normaal gezien een wintersport plaatsje. Er loopt een smalle weg naar Rudno Polje dus bereikbaar met Tonkie.


Jeanet brengt mij daarheen in de vroege morgen, het is nog rond het vriespunt. Maar het beloofd een prachtige dag te worden, blauwe lucht en een heerlijk zonnetje.
Ik start vanaf de parking en toevallig begint er gelijk met mij een Sloveense man die ook trailt. Ik loop net iets harder dan hem maar we blijven tot de top steeds wat bij elkaar in de buurt.


Het eerste deel is vooral klimmen maar nooit lastig. Mooie paden in de bergwand. Steeds prachtige vergezichten en langzaam zie je Triglav steeds dichterbij komen. Ik kom weinig mensen tegen, degene die ik tegenkom zijn vooral Slovenen.
Ik passeer een hut, de Vodnikov hut en zie de hut voor de top, de Dom Planika Triglav hoog in de verte liggen. Dit deel is tot nu toe prima te lopen, dat had ik gelezen en het klopt.
Ik klim verder tot 2401 en kom bij de hut uit. Het uitzicht is nu al spectaculair.

Hier zie ik de mensen die er zijn allemaal met klimgordels en klettersteig set.
De Sloveense trailer komt 10 minuten na mij bij de hut aan. Ik was even gaan zitten en wat aan het eten. Ondertussen berg ik mijn stokken op en besluit gelijk achter de Sloveen aan te gaan die gelijk doorloopt. Hij heeft ook geen materiaal.
Overigens heb ik wel een klimtouw en een karabijn aan mijn rugzak hangen, voor het geval dat.
Het eerste deel is klauteren. Wij lopen samen achter een aantal mannen die rap naar boven gaan. Maar na 10 minuten stoppen ze, kapot, zwaar hijgend, iets te enthousiast.
Wij gaan er voorbij en dan begint het deel met stalen kabels. De Sloveen laat mij voor, you are faster zegt hij. Alhoewel ik hem sterk verdenk van dezelfde gedachte als ik had. Ga jij maar voor, dan kan ik kijken hoe het gaat.
Hoe dan ook, ik ga voor, met hem in mijn kielzog.


Het is klimmen en klauteren met overal pennen en staalkabels. Ik heb toch geen moment dat ik mij onveilig voel. Ik heb bij sommige trails spannender dingen gedaan. Maar het is wel focussen en geconcentreerd blijven. Er zitten wel een aantal smalle stukjes tussen.
Ondertussen komt er nog een andere zeer afgetrainde trailer naar beneden in een rap tempo. Wij zijn niet de enigen. Continue reading “Naar de top van Slovenie – Mount Triglav op (2864)” »

Op naar de AR in Slovenie

22 juni is de start van een hele mooie 50 uurs adventure race in Slovenië.
Een wedstrijd waar ik nog iets goed te maken heb.  3 jaar geleden moesten we uitstappen omdat een teamlid was geblesseerd.
De race wordt een combinatie van Girlzonamission en Team BART. Voor team BART is het namelijk een ideale training voor het WK. We gaan 50 uur op pad, kunnen materialen testen, trainen met oriënteren en kunnen racen met onze nieuwe teammaat Guido.
Paula gaat voor het eerst een 50 uurs race doen en zij zal ook het tempo bepalen voor dit gelegenheidsteam.
Het gebied is prachtig, bergachtig en ruig.
De wedstrijd zal door 43 teams bezet worden, uit 16 landen. 24 teams doen de 50 uurs versie, de rest de 30 uurs versie.
We gaan ip 440 km afleggen, 154 km trekking, 240 km op de mtb en 24 km in de kayak. Daarnaast kortere dingen zoals zwemmen, caving, canyoning, abseiling, skaten en skikken.
Doel is simpel, finishen met z’n 4en.
We hebben er zin in, nu hopen dat onze gesponsorde tipi tenten binnen zijn, kunnen we die alvast op de camping uitproberen voor de race.
Hieronder een kleine impressie van wat we gaan doen, ik heb er zin in!
Voor de liefhebbers, het zou live te volgen zijn via deze site.