Een dameszadel – Specialized Women Power zadel met Mimic

Fietsen en zadelpijn. Soms zou je denken dat het bij elkaar hoort. Want wie kent het niet?
Toen ik begon met fietsen lang geleden waren er bijna geen dameszadels en had je altijd zadelpijn.
Tegenwoordig is de markt gelukkig veranderd en zijn er vele dameszadels te koop.
Ik heb al best lang een Fizik dames zadel op mijn race en mtb fiets. Overall gezien ben ik daar tevreden over. Maar nog steeds heb ik soms last. Niet zozeer van mijn zitbeenderen maar soms wel last van mijn schaamlippen. Op een of andere manier zit je dan  niet goed en het is een dunne huid wat snel kapot is.  Ik hoef niet uit te leggen hoe dat voelt als je erna onder de douche staat. Dat gebeurt vooral op de lange tochten als je wat meer beweegt.

Tijd om eens een andere zadel uit te proberen.  Specialized heeft een half jaar geleden het Power Mimic dameszadel gelanceerd.

Voorop staat dat het handig is om een zadel uit te proberen voor je hem aanschaft. De meeste winkels die Specialized zadels hebben laten je het wel uitproberen.
Achter de Power Mimic zit een heel doordacht concept. Er is getest met een groep vrouwen. Tijdens de ontwikkelingsfase leverde deze groep veel gegevens, zoals heat mapping, modellering, anatomische markeringen en feedback van de rijders.
Een van de meest verrassende dingen die het team vond, betrof de uitsparing. Hoewel traditionele heat mapping, druk op de neus en de achterkant van het zadel aantoonde, toonden niet-traditionele testen met anatomische markeringen aan dat, voor sommige vrouwen, zacht weefsel eigenlijk door de uitsparing zwelde. De oplossing was niet om de uitsparing te vullen. In plaats daarvan had het een schuim nodig dat ondersteuning bood zonder druk toe te voegen. En daardoor is MIMIC onstaan.

Het klinkt allemaal best logisch, maar hoe zit het nu echt?
Ik heb er ondertussen heel wat ritjes mee gemaakt en ik moet zeggen dat ik vanaf de eerste km gewoon erg fijn op het zadel zit. Een groot voordeel is dat er verschillende maten zijn en je dus op moet meten wat de ruimte tussen je zitbeentjes is. Dus dat betekent dat het zadel redelijk op maat voor jou is en dat maakt uit. ( er zijn 3 maten, 143 mm, 155 mm en 168 mm)
Opvallend is dat het een stukje korter bij de punt is dan andere zadels, het scheelt 3 cm met mijn Fizik zadel. Als je wat dieper op je fiets zit maakt dat wel uit qua gevoeligheid in je kruis.


In het midden van het zadel zit een uitsparing of gleuf. Daar zit een zachte padding in , specialized noemt dat memory foam. Dit zorgt ervoor dat je weke delen niet afgeklemd worden en er gewoon bloedtoevoer is, dus vooral geen doof gevoel.

De zachte padding zit in heel het zadel maar neemt af in dikte richting de punt van het zadel. Ik glij nIet op het zadel en heb sinds ik hier op fiets geen wondje of schuurplek meer gehad.
Overigens heb ik mijn fiets en dus ook mijn zadel laten bikefitten zodat ik goed op mijn fiets zit. Want uiteraard is het wel essentieel dat je zadel goed afgesteld is.
SWAT – onder het zadel zitten schroefgaatjes, die zijn te gebruiken voor extra attributen die eraan gemaakt kunnen worden (zadeltasje, gopro of zelfs een extra bidon). SWAT staat voor Storage, Water, Air en Tools. Slimme constructie!
Conclusie
Een zadel is heel persoonlijk maar voor de vrouwen die last hebben van zadelpijn en gevoelige schaamlippen met fietsen is dit zadel echt iets om eens uit te proberen.
De mimic zadels zijn er in 4 versies met ieder een andere prijs. Alle info lees je hier.
Laat je vooral goed voorlichten en probeer eens een testrit, je vrouwelijke edele delen zullen er blij mee zijn.
Nb- deze zadels zijn er ook in mannen versie.

Sportende vrouwen en de overgang – of niet sportende vrouwen en de overgang

Toen ik nog een klein Martientje was ging ik ergens in mijn pubertijd voor het eerst menstrueren. Ik had er vaag wat over gehoord via mijn zussen denk ik. Ik kreeg maandverband en dat was het geloof ik wel. 1978. Zo ging dat in die tijd.
2018 – ik ben nu 54 en in de overgang. Tenminste ergens ontdek je dat een aantal dingen samenkomen en dan kom je tot de conclusie dat het de overgang is/ moet zijn.
Een van de dingen die je in de overgang kunt krijgen is een depressie. Nu weet ik niet helemaal of dat is voor of na je alles gelezen hebt welke klachten je kunt krijgt in de overgang maar ik denk ervoor. Allemachtig wat een ellende.
Waar verdienen vrouwen dit aan? Eerst heel je leven menstrueren en vervolgens afsluiten met een bak ellende wat jaren kan aanhouden.
De man komt in de penopauze en wordt onrustig.Hij koopt een motor, ruilt zijn vrouw in voor een jong ding en er volgt hoogstwaarschijnlijk een tweede of derde leg. Hij is ook nog helemaal de stoere man.
Niet slecht, en wij vrouwen krijgen fysieke en mentale klachten, het is gewoon niet eerlijk.
Nu zou je denken dat in 2018 men daar wel over praat. Ik hoor er echter werkelijk bijna niemand over. Ja, als ik erover begin.
Maar ja, er zijn toch echt verschijnselen die je niet kunt verbergen.
Een opvlieger – als je het nog nooit gehad hebt, de dag dat de eerste er is weet je precies wat een opvlieger is. Het is een soort vuur in je borst en binnen 10 seconden guts het zweet uit al je poriën. Dat duurt hopelijk niet te lang en dan krijg je het koud want dan koel je enorm af. Raam open, raam dicht, trui aan trui uit, zoiets.
Als je geluk hebt dan komen die verdeeld over de dag.
Maar nachts  ben je de lul, dan neemt iets het over en zwem je je bed uit.
Dat gaat dus samen met slecht slapen, dat begrijp je wel. Kokend wordt je wakker, dekbed weg. Je valt weer in slaap, dan wordt je klappertandend wakker omdat je het stervenskoud hebt. En dat tig x per nacht.
Dus zou je denken daar hebben vrouwen het over. Niets is minder waar. Net zoals je doorloopt als je ongesteld bent, daar zeg je niets over. God knows why not – maar zo doen wij vrouwen dat blijkbaar. Als je er niet over praat bestaat het niet.
Dus ik dacht dat ga ik anders doen. Continue reading “Sportende vrouwen en de overgang – of niet sportende vrouwen en de overgang” »

Gelezen – Rusch to Glory / Rebecca Rusch with Selene Yeager

Dit boek stond al een tijdje op mijn lijstje. De afgelopen weken in USA  ben ik in 5 boekenwinkels geweest en heb het uiteindelijk gevonden.
Rebecca is een professioneel atlete maar dat is niet vanzelf gekomen. Dit boek is haar autobiografie. Vanaf de eerste bladzijde kon ik niet meer stoppen. Het is lang geleden dat ik een boek niet meer kon weg leggen.
imageRebecca vertelt over haar jeugd, haar loop carrière in het track team. Hoe ze leerde klimmen, kajakken en hoe ze uiteindelijk in het adventure racen terecht kwam.
De adventure racen waar ik vroeger naar keek, in de hoogtij dagen van de sport, heeft zij gedaan. De eco challenge in oa Marokko, Vietnam, Chili en Borneo. Afzien, niet kunnen finishen, winnen, passie, grote drama’s met dodelijke ongelukken in de sport. Alles komt voorbij. En ondanks dat zij een topsporter is, schrijft ze over zoveel herkenbare dingen. Over mentale aspecten, over onzekerheden, over fysieke tekortkomingen, over passie voor de sport, dat grenzen opzoeken niet hetzelfde is als fearless, dat je boven jezelf kunt uitstijgen op welk Nivo je ook zit, over alles wat je als sporter herkent. Prof of geen prof.
Als haar sponser zich terug trekt stort ze zich op mountainbiken. En daar heeft ze grote successen, ze wint bv Leadville 4 jaar op rij, let wel op 40 plus leeftijd. Ze fietst nog steeds en organiseert ondertussen een eigen wedstrijd.
Een topsporter en een vrouw die altijd haar dromen achterna gegaan is. Een inspiratie!
En vooral ook leuk om over adventure racen te lezen uit het oogpunt van een vrouw.
Wat een heerlijk boek! Oprecht en avontuurlijk. Een must read voor iedere sporter!
Je kunt het boek bestellen via haar site Of via velopress.

Meefietsen met Chicks On Bikes in de regio Rotterdam?

10403342_10153309852321520_8290727696530485929_nWe zijn begonnen met fietsen in 2013, het jaar van mijn blessure. Een groepje meiden die op de fiets een avondje rond scheuren in de regio Rotterdam. In 2014 kwam er niet zo veel van doordat iedereen andere doelen had. Maar dit jaar zijn we weer begonnen.
Gisteren fietsten we voor de tweede keer dit seizoen.
Ondertussen zijn we met een groepje van rond de 10 chicks. Iedere dinsdag of woensdagavond spreken we ergens af en rijden we rond de 50/60 km.
Erg leuk, meestal zijn er minimaal 4 meiden. Het zorgt ervoor dat je echt harder fietst.11200872_10153322390836520_7650834290828271875_n
Het leuke is dat er verschillen zijn maar dat niet echt uit maakt. Want dan fietsen de sterkere gewoon op kop. Degene die die dag wat minder wil doen gaat er achter hangen.

Om de beurt zetten we een route uit en scheuren we door de regio en ontdekken we mooie routes.
Een erg leuke manier om in de avond met gelijkgestemden te fietsen en de regio te verkennen.
11174812_10153322390416520_5316502665192435959_nUiteraard zijn er ook mannen welkom, zo moeilijk zijn we niet.
Niet geheel onbelangrijk, erna drinken we ook nog wel eens een speciaal biertje!
Kortom, als je zin hebt om mee te gaan. Altijd welkom!
Wil je meefietsen stuur dan een berichtje. We hebben een fb account waar we de afspraken maken. Dan voegen we je toe.
Chicks on bikes, zomaar een fietsgroepje in de regio Rotterdam.

Echte chicks on bikes wonen en fietsen in Afghanistan

Terwijl in Afghanistan een werkgroep van het Afghaanse Ministerie van Justitie vindt dat overspel weer bestraft dient te worden met steniging zie ik het onderstaande filmpje.
Vrouwen die vechten voor hun recht, onder andere door sport. Fietsen in dit geval.
Ik zou heel graag een keer een rondje fietsen met deze heldinnen.
Er is een korte documentaire gemaakt over dit project, Afghan Cycles.

AfghanWomenIt is a short documentary film about the Women’s National Cycling Team of Afghanistan”The bicycle has done more to emancipate women than anything else in the world. It gives a woman a feeling of freedom and self-reliance. The moment she takes her seat she knows she can’t get into harm unless she gets off her bicycle, and away she goes, the picture of free, untrammeled womanhood.” – Susan B. Anthony
Nowhere is this quote more true than in Afghanistan today. Afghan Cycles introduces the first women to ride bikes in the country, illustrating the gender and social barriers that the team is breaking, one pedal stroke at a time. Highlighting 4 of the 12 teammates, we look at their lives on and off the bike. From training on dangerous trucking highways to following them through a typical day in Kabul, the film shares the intimate story of these brave and passionate young women who feel free when they are on their bikes in an otherwise oppressive culture.

To understand the cultural shift that these women are igniting, we spoke with Parliament member and Presidential hopeful, Fawzia Koofi. She speaks to the conditions of women’s lives in Afghanistan, and the cultural benefits of women in sport. We also sat down with Heather Barr of the Human Rights Watch who has been working in women’s prisons throughout the country as an expert on women’s rights in Afghanistan. Our characters also include the President of the Afghan Olympic Committee and the coach of the team, who both explore how the team was formed and their goals for the women.

Afghan Cycles Trailer from LET MEDIA on Vimeo.

Nike Voices

Wederom een mooie en vooral sterke promo voor en door vrouwen van NIKE.
Voor veel vrouwen is het nog steeds niet zo vanzelfsprekend om te kunnen sporten zoals wij het kunnen en mogen doen.

Nike celebrates how far women’s sports have come by featuring elite athletes who defied convention—women who wanted to play so badly, they wrote their own rules. #MAKETHERULES