XPA WCAR Raceday 1 vervolg – Trekking, Shooting, Caving

Alle informatie de ik kan posten haal ik van de XPD website af. Team 45 – B.A.R.T. is druk bezig met het afleggen van alle legs dus van hun kant komt niet zo veel informatie maar mochten er familie/vrienden van de teamleden zijn die dit lezen, laat uw een reactie achter als je nieuws hebt en dan gooi ik het on line!

Vlak voor vertrek mailde Martine mij en ze schreef o.a. dit:

Het is heel lang geleden dat ik zo zenuwachtig was voor een wedstrijd, de wedstrijd van mijn leven. Als ik dit finish kan ik dood gaan als het moet ūüôā liever niet…maar dan is het minder erg..

Leg 2, de 20KM trekking en het kleiduivenschieten zijn volbracht en ook Leg 3, de 70KM MTB met onderweg caving is, voor zover ik kan zien ook prima door B.A.R.T. afgelegd.

De Teams zijn om 09:00 uur gestart vanaf Main Beach in Bernie voor een schitterende reis door de wildernis van Tasmani√ę. De snelle teams bouwden al rap een flinke voorsprong op de rest van het deelnemersveld. Vanaf het water volgende een korte loop naar de schietbaan gevolgd door een 20KM MTB rit naar de grotten! Op zoek naar waypoints!

De teams moeten afdalen in de diepten van Gunns Plains Caves, waar de vochtige, donkere en benauwde omstandigheden het uiterste van de teams vergen om niet de richting te verliezen. Als uiteindelijk de opening gevonden is wacht de teams het vervolg van de rit, een nieuwe slopende 50KM op de MTB door de heuvels. Aan het einde van deze leg wacht hen wederom een heftige 60KM trek door de barre wildernis van Tasmani√ę …

Extreem navigeren in de grotten - Foto: XPD

Team B.A.R.T. ligt nu op de 52e plek van de 79 teams, 1 team is niet gestart. Checkpoint 5 zijn ze doorgekomen op 3 november om 03:16 uur.

Blijf je team 45 steunen met je berichten!!

XPD WCAR – Raceday 1 – 17KM Kajakken

Team 45 – B.A.R.T. heeft de eerste leg goed afgelegd, de 17KM kajakken vanaf de plaats Burnie wat uiteindelijk ook het eindpunt zal zijn van deze 733KM World Championship Adventure Racing. Het team ligt op een 56e positie en heeft Check Point 1 vandaag geklokt om 11:58 uur, lokale tijd. (Het is 10 uur later in Tasmani√ę)

Dit is nog maar het begin.. er moet nog veel meer gekajakt worden! Foto: XPD

Leg 2 komt er nu aan: Trekking van 20 km met onderweg kleiduif schieten. 5 schoten door 1 iemand, alles mis is straftijd. 1 raak is door. Onze militair Martine heeft toch wel de nodige schietlessen gehad lijkt mij…

Blijf vooral die berichten sturen naar team 45!!

De teams zijn er helemaal klaar voor na de verplichte pre-race briefing en het ontvangen van de routekaarten. Een geweldig avontuur van 733KM wacht hen en hun opwinding maar ook de spanning is voelbaar onder de 320 deelnemers!

XPD Dag 1 – Registratie

Het is begonnen voor team B.A.R.T. Ik zal proberen zoveel mogelijk berichten hier over te posten en zodra ik wat hoor van Martine of één van de andere teamleden zal ik dat zeker op dit blog plaatsen.

Hier een stukje van de ‘registation day’ voor de 80 teams die mee doen in de Adventure Racing World Championship 2011.
De XPD Expedition Race organiseert deze wereldkampioenschappen voor 2011 in Tasmani√ę. Teams van 4 personen zullen in deze 700KM wedstrijd overdags en ’s nachts aan de bak moeten met hardlopen, kajakkken en mountainbiken.

Je kunt een persoonlijk bericht voor Team 45 achterlaten op de speciale Trail Mail from the Fans to the Racers pagina.

QuiviveGum – Houd je scherp!

Er zijn verschillende elementen die een meerdaagse adventure race zwaar maken, uiteraard het fysische maar ook het mentale, het ori√ęnteren, de teamgeest en het gevecht tegen de slaap. Op de meeste de elementen kunnen je jou voorbereiden door er op te trainen. Maar trainen om het gevecht tegen de slaap te winnen is niet zo evident. In elk geval, weinig slapen is geen goede training, in tegendeel. In onze voorbereiding hebben we wel af en toe enkele lange trainingen of wedstrijden gedaan met weinig of nauwelijks slapen, maar als sporter, en zeker de laatste weken voor de wedstrijd, is het belangrijk om voldoende te slapen.

Op het vorig WK in Portugal hebben we over 7 dagen slechts 9 uur geslapen. Energie drankjes en power naps (korte slaapjes van 15 minuten) hielpen ons daarbij. Het nadeel van energie drankjes zijn enerzijds het volume en het gewicht, want we moeten alles zelf meesleuren, en anderzijds zit er zo veel suiker in die energie drankjes dat je een ongelooflijke boost krijgt maar helaas daarna ook al snel terug in een dipje valt.

Komende dagen en nachten zullen uiteraard weer gevuld worden met nu en dan wat power napjes maar de energie drankjes hebben we vervangen door QuiVive Gums (www.quivivegum.com) . Dit zijn caffe√Įne kauwgommen die door het Amerikaanse leger gebruikt worden en die je in no-time weer wakker “kauwen”. Het is klinisch bewezen dat deze gums je in 5 minuten weer alert maken. Het voordeel van deze gums, is naast het snelle effect, dat ze nauwelijks iets wegen, geen volume innemen en vermijden dat je suikerspiegel veel te snel omhoog gaat om daarna terug te zakken onder het normale suikerspiegel.

Vanaf eind 20111 zullen deze gums eveneens op de Europese markt verkrijgbaar zijn via een Belgische verdeler, Idiomed. Hun doelpubliek zijn vooral vermoeide automobilisten en reizigers die last hebben van een jetleg.

De teamsfeer zit goed, voorbije jaar hebben flink getraind, we hebben voldoende wedstrijden gedaan om het mentale en het ori√ęnteren te trainen en we hebben de Quivive Gums mee, m.a.w. we zijn klaar om de strijd tegen de “elementen” aan te gaan.

B.A.R.T. in Tasmani√ę En in Tasmaanse krant!

Even een klein berichtje via de RunToDream helpdesk:

Martine is inmiddels veilig aangekomen in het verre Tasmani√ę waar zij, samen met Wim, Nico en Francis, haar teamleden van B.A.R.T., Benelux Adventure Racing Team zich gaan voorbereiden op het Adventure Racing World Championships 2011.

Kort na aankomst werden de B.A.R.T. leden al geinterviewed door de lokale media. Het artikel in de ” The Advocate” lees je hieronder:

Trip of a lifetime for Benelux adventurers
BY JONATHAN MALLINSON
21 Oct, 2011 01:00 AM
THE first lot of Adventure Racing World Championship competitors have made their way to Tasmania. Two members of the Benelux Adventure Racing Team (BART) arrived in Tasmania 10 days early to do a bit of sightseeing before the gruelling nine-day event begins on October 31.

Francis Kerckhof, of Belgium, and Martine Hofstede, of the Netherlands, will make their Adventure Racing World Championship debut in 10 days’ time, but were out to see some of what Tasmania had to offer first.

B.A.R.T. in Tasmani√ę - Foto: TheAdvocate.com.au

“We have come down for a bit of a holiday and see some of the sights of what Tasmania have to offer,” Hofstede said yesterday.

They are part of a four-person team, with the other half expected to arrive next week.
The Adventure Racing World Championships will take place on the West Coast and will include everything from orienteering and mountain bike riding to rock
climbing and kayaking.

The aim of the event is to make it to a specific point – but teams have to find their own way there.
The minimum distance they will cover will be 700km, but team BART believes it will do more than 800km. “The best way will be to do it in 700km, but a team will do probably 800 to 900km by the time they finish,” Kerckhof said.

The race will be a big eye- opener for Dutch Army nurse Hofstede as her previous longest race has only been about 40 hours.
The pair had no hesitations in coming to Tasmania to race and said it was a once-in-a-lifetime opportunity.

Veluwe Classic als training, de laatste puntjes op de I

Het was de laatste training met ons 4en. Team B.A.R.T is bijna op weg naar Tasmanie.
Met nog 2 weken¬†voor¬†de start hadden¬†we besloten¬†om de adventure race, de Veluwe¬†Classic niet¬†te te¬†racen. Een ontspannen¬†training, bijkletsen, de laatste¬†dingen¬†doornemen¬†en ondertussen¬†voor¬†de organisatie¬†alle¬†Cp’s (lees knijpers) ophalen¬†als de teams voorbij¬†waren.
En dus stonden we om 6 uur in Wageningen. Daar was de finish, de start was in Nunspeet.
Dus zijn we naar Nunspeet gefietst. Het was een hele koude maar prachtige morgen. De heide was helemaal wit van de nachtvorst. Met de bloedrode zon erboven was het prachtig. 55 km later stonden bij de eerste TA waar de teams moesten switchen van fietsen naar lopen.
Harm had heerlijke¬†hotdogs en daarna¬†zijn¬†we met de kaarten¬†op pad gegaan. Gewapend¬†met een tangetje¬†draaiden¬†we alle¬†cp`s los om in mijn¬†rugzak¬†te proppen. Zoals¬†later iemand¬†zei¬†‘moest¬†jij¬†die allemaal¬†dragen?’ Ja, de mannen¬†hebben no mercy .
En zo vlogen de km`s voorbij. Ondertussen kletsend over ons komende avontuur. Nog even de puntjes op de I. Wie neemt nu de buitenbanden mee? hoeveel binnenbanden ieder? hoeveel hoofdlampen enz enz. Wat gaan Francis en ik bekijken tijdens onze vakantie? We gaan in ieder geval 1 of 2 leuke dagtrekkingen doen!
Ondertussen fietsend door onder andere de plaatsen Stroe, Nunspeet, Vierhouten, Ermelo, Harskamp, Elspeet, Klootwijkerbroek, Ede, Wageningen. En vooral over de heide en door het bos. Wat is het toch een prachtig gebied.
En wat hadden we mazzel met het weer. Het was wel erg koud in de morgen, maar het warmde wat op en met een strakke blauwe lucht was het een prachtige herfstdag.
Toen de zon eenmaal onder ging werd het ook wel weer snel fris.
Uiteindelijk¬†kwamen¬†we na bijna¬†200 km op de fiets, met 2 rugzakken¬†vol cp’s, aan¬†bij¬†de sporthal¬†en konden¬†we nog net de prijsuitreiking¬†zien.
3 borden vol met chinees eten en een bokbiertje maakte de dag compleet.
Na 200 km was er niemand van ons die er doorheen zat. We hebben sterk gefietst of beter, we zijn er gewoon klaar voor!
Tasmanie here we come!!

Racen met de Tasmaanse duivel, wombats en ander gespuis

De Westkust van Tasmanie is alleen maar natuurgebied, dat is het deel waar het WK adventure racen zich gaat afspelen. De laatste nieuwsbrieven komen binnen en daarin staat onder andere dat men aanraadt om met de trekkings vooral een lange broek en gaiters aan te doen.
Er zitten namelijk nogal wat slangen.
Ik ben druk in de lonely Planet aan het lezen en er blijken 3 soorten te zijn, alle 3 giftig, juist ja……
Dan is er nog de Tasmaanse duivel, een 60 cm lang, vleesetend, zwart gekleurd roofbuideldier, die bekend staat om zijn grote vraatzucht en wreedheid. Die Tasmaanse duivel schijnt trouwens nogal angstaanjagende geluiden te maken s’nachts.
We kunnen nog tegen een gevlekte buidelmarter aanlopen (35cm en wit gevlekt,lichtbruine kleur).
Kangeroes zijn er ook, de roodbuikpademelon leeft alleen op Tasmanie.
Maar ook de gewone kangeroes, wombats, vogelbekdieren, zeehonden, quolls of goudbuikige papagaaien zullen we tegen komen.
Wat een prachtig idee dat wij zeker een week aan het sporten zijn in het prachtige Tasmanie en zomaar tegen een kangeroe aan kunnen lopen. Of s’nachts begeleidt worden door de geluiden van de Tasmaanse duivel.
De slangen is dan wat minder maar meestal zijn ze banger voor ons dan wij voor hun, alhoewel Francis wel echt een slangenfobie heeft.