Mijn knie onder de loep bij de Orthopedisch chirurg

Afgelopen dinsdag ging ik toch wel gespannen op weg naar het EMC. Om half 2 stond de afspraak bij Dr Heyboer, ortopedisch chirurg en de specialist voor sporters.
De afgelopen 2 weken heb ik veel visioenen gehad. Ondanks dat ik probeerde om mijn gedachten weg te halen bij mijn knie was dat toch erg lastig. Mede omdat ik met lopen constant last had, dan heb je bijna geen moment dat je los komt van die gedachten.
Arthroscopie, kraakbeen dat er niet meer is, meniscus die kapot is, het is allemaal voorbij gekomen. En de grootste angst….niet meer kunnen hardlopen.
De beelden in mijn hoofd die voorbij kwamen als ik aan lopen dacht waren alleen beelden van de bergen, ik zag mezelf daar, rennend over de trails.
aaarien_heijboerHet klinkt allemaal wat dramatisch maar degene die mij kennen weten dat dat niet zo bedoeld is.
Het is gewoon simpelweg angst dat ik ineens niet meer kan hardlopen. Een gevoel dat er echt wat aan de hand was in mijn knie, vooral gebaseerd op pijn met gewoon lopen en mijn knie geschiedenis.
Wat een ongelooflijke opluchting werd het bij Dr Heyboer. Buiten het feit dat het heel fijn is om met een dokter te praten die begrijpt wat sport is, die het leuk vind wat je doet, die denkt vanuit een sporter en die meedenkt vanuit je sport.
Na onderzoek van mijn knieen had hij al vrij snel duidelijk wat het probleem leek te zijn.
Maar eerst volgden er een serie foto’s van beide knieen om te kijken naar de staat. Dat was al goed nieuws, Het kraakbeen is nog ruim voldoende aanwezig. De knieen zijn gebruikt maar daar is niets mis mee. Dat zijn ze ook.
Heyboer zei als ik 25 kg zwaarder was geweest en niet had bewogen ik grote problemen met die knieen gehad. Dat is een hele mooie insteek van de andere kant bekeken. Voorzichtig vertelde ik hem dat ik het best begrijp dat ik misschien ergens iets minder moet gaan doen. Onzin, zei hij. Die knieen kunnen nog heel lang wat je nu doet.
Er werd een echo geregeld, samen met 2 radiologen en Heyboer zelf werden mijn knieen bestudeert. Daar zag je aanvankelijk niet zo heel veel op. Tot ik de pijn moest induceren.
Die zit met name op een plek als ik 30 graden buig maar dan als ik loop, dus de stap maak en belast. Nu dan zonder belasting de beweging nadoen.
Daar zag je dat er iets gebeurde. Er zit een oud litteken van een arthoscopie. Daar lijkt een laesie/irritatie in te zitten. Vervolgens loopt het vetweefsel er niet goed over. Je ziet het een soort er overheen schieten. Dat zorgt ervoor dat mijn botweefsel steeds geirriteerd wordt en dat geeft pijn. En zo zit je in een cyclus van weefselirritiatie.
Waardoor het begonnen is, is onduidelijk. Misschien heb ik toch ergens iets verdraaid.
Dat de klachten plotseling zo hevig waren kan. Een reactie kan binnen 24 uur ontstaan.
Hoe dan ook, onder echo geleide heeft hij op die plek Corticosteroiden ingespoten.
Dat moet de klachten wegnemen. Het betekent deze dagen rust. Dat had ik toch al, alleen mag ik ook even niet fietsen.
Zondag mag ik proberen om te gaan rennen. Dat is plotseling best eng.
Maar goed, of het nu goed gaat of niet, het feit dat mijn knie nog in goede algemene staat is maakt me ontzettend blij. Ik weet wat er aan de hand is en dat neemt alle onrust en bezorgdheid weg.
Er is nog een lang seizoen wat voor me ligt, wat ik daarvan kan lopen zie ik wel. Pluk de dag en vooral de trails!
Dr Heyboer is een arts naar mijn hart, een met een sporthart en verstand van zaken. Bovendien een hele aardige man. 3 uur na mijn afspraak stond ik buiten en was alles gedaan. Daar kunnen er veel een voorbeeld aan nemen. Meestal moet je zoiets in 2 of 3 afspraken doen.
De afgelopen dagen loop ik pijnvrij. Zondag ga ik een stukje rennen, eens kijken of dat ook pijnvrij lukt.

12 thoughts on “Mijn knie onder de loep bij de Orthopedisch chirurg

  1. Pfff Martine ik kan me na alle ellende van mijn letsel zo goed inleven in je angst die je voorah hebt doorstaan. Had ook niet meegekregen dat je dacht dat het misschien wel eens zo erg kon zijn!? Zo blij voor je, dat gevoel van opluchting doet alle emotie los komen denk ik, althans hier wel en nog steeds nu er weer volop genoten wordt van je passie, hardlopen, trailrunning, kop-legen, genieten… Geniet van de diagnose en ik zal zondag aan je denken, rustig aan he 🙂 x

  2. Hi Martine,

    Proficiat met het goede nieuws. Zelf ben ik ook heel tevreden over de orthopeden in het Franciscus. Destijds moest ik na diverse Corticosteroideninjecties in mijn voetplaat steeds 10 dagen kalm aan doen, maar misschien zijn de richtlijnen veranderd, of is de lokatie bepalend. Een voet wordt anders belast dan een knie. Geniet van iedere meter zondag… er komen er vast wel meer kilometers bij in het seizoen.

    groetjes,

    Dorothé

  3. Goed om te horen.

    Heel Nederland zat de afgelopen dagen te wachten op 2 uitslagen. De cijfers van het CPB en de knie van Martine. Beide vielen mee. Heel Nederland kan weer rustig slapen.

  4. Pingback: Ondertussen met de knie | RunToDream, Trailrunning, running, ultra`s and adventure racing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.