Kwart Triathlon Hoeksche Waard – een uitstapje

Als ik bij de grote boei ben waar ik omheen moet denk ik ‘ zo, kat in het bakkie, dat gaat lekker snel dat zwemmen’ . Maar als ik voor mij kijk en bijna heel het veld met oranje badmutsen rechtdoor zie gaan ipv een streep terug naar de steiger denk ik shit. Dit is nog lang niet de helft . Misschien even luisteren bij de briefing dan had ik geweten dat het een grote driehoek was.
Een aantal weken geleden had Barbara een startnummer over van een vriendin die niet ging. Ga gezellig mee, dat leek mij wel een leuk idee en dus ging ik van start onder de naam Janna. Twee weken geleden een x met Barbara gezwommen om zeker te weten dat ik niet verzuip en voor de rest maar gewoon zwemmen en zien waar het schip strandt.
En zo lag ik daar in het water met mijn oranje badmuts. Lia was mij al voorbij met haar schoolslag, sterker nog bijna heel het veld was mij voorbij. Maar ik was niet de laatste en dat vond ik al een winstpunt.

De meiden zijn er klaar voor.

Eindelijk na ws 1500 meter zwemmen ipv 1 km door het steeds uit koers raken kwam ik bij de steiger na 28.34 minuten. Het eerste onderdeel overleefd, de rest komt wel goed wist ik.
Op het hockey veld was het park ferme zoals men dat noemt. Of wisselplaats, daar fietsschoenen aan en een reep in mijn mond.
Ik vond het maar gek om in dat zelfde pakje te zwemmen, te fietsen en te rennen. Vooral om nat op mijn fiets te stappen. Maar ik moet zeggen, het was snel droog, mede door de harde wind die er stond in de Hoeksche Waard.

Defensie chicks

Eerst nog een eindje lopen door een zone waar je niet mocht fietsen en toen op de fiets.
Twee rondjes van 20 km. Ik had lekker de vaart erin. Door de wind had je een soort zijwind tegen, een stuk vol tegen en het laatste stukje mee.
Na een km of 10 haalde ik Lia in en na 15 km Barbara. Ik riep nog ‘ haak aan in mijn wiel’ maar dat mag dan weer niet.
Ik begon aan de tweede ronde en dankzij de vrijwilligers op bepaalde punten kon je goed tempo doorrijden omdat ze het verkeer tegen hielden. Ondertussen had ik in totaal 7 vrouwen ingehaald. Dat geeft de burger moed.
Het tweede rondje ongeveer gelijk gefietst en na 1.25 uur was ik weer bij de mat waar ik moest lopen. Netjes 28 km per uur.
Ik had mijn helm al los gemaakt na de mat waar ik moest wandelen maar moest hem weer vastmaken anders werd ik gediskwalificeerd. Weer een eindje lopen naar de wisselplaats wat niet zo handig gaat op die fietsschoentjes maar daar kon ik wisselen en hup de loopschoenen aan.
Via een klein lusje over het gras kwam ik op het loopparcours. Een lus van 2.5 km die je 4 keer doet. Daar liep dus ineens iedereen. Wel grappig.
En zo begon ik aan de 10 km, even rare benen na het fietsen maar ik had al snel een goed tempo te pakken. En zo liep ik 4 rondjes, Barbara en Lia kwam ik zo steeds tegen toen ze ook op het parcours waren. Uiteindelijk liep ik de 10 km in 51.55 uur wat dan best ok was aangezien ik geen enkel tempo iets heb gelopen het afgelopen seizoen.
Na 2.52 uur kwam ik de finish over.
Een leuke manier om zo je sporten te mixen en fiks aan de bak te gaan. Ok, dat zwemmen is nu niet mijn ding maar goed, dat half uurtje overleef ik wel.
Ik was ook zeer tevreden over mijn eindtijd want de limiet was 3.15 uur en ik was nu niet overtuigd dat ik dat ging halen.
Grappig genoeg had ik nog in de prijzen gevallen ook als ik onze mijn eigen naam in mijn klasse had gelopen.
Hoe dan ook , een leuk iets om af en toe eens te doen.
Erna een gezellig biertje met z’n 6en en de conclusie was dat het zeker voor herhaling vatbaar is.
De organisatie – super! Alles top georganiseerd, ik heb alleen maar aardige behulpzame vrijwilligers gezien en gehoord.

Dit bericht is geplaatst in Fiets info, Wedstrijden Kortere afstanden met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.