Hoe onze beroepsgroep plots het middelpunt van de wereld is geworden

Ik werk al bijna 40 jaar in de zorg en meer dan 20 jaar op de intensive care en spoedeisende hulp. Twee weken geleden moest ik altijd aan iedereen uitleggen wat een IC/ SEH verpleegkundige is. Verpleegkundige begrijpt iedereen, maar als er IC en SEH voor gezegd wordt, is het anders.
Fast forward – twee weken later. 
Plots heb ik een van de meest belangrijkste beroepen van de wereld. Iedereen kent de woorden IC en SEH. Men weet hoe beademingsmachines eruit zien en kent het principe buikbeademing. Je ziet video’s van IC’s en de technische apparatuur waar wij mee werken is bekend. Heel Nederland weet plots hoe een IC of SEH eruit ziet en wat wij ongeveer doen. Intensivist Gommers krijgt waarschijnlijk een lintje en wordt samen met Jaap van Dissel persoon van het jaar (en terecht!).
Ik en al mijn collega’s zijn de helden van het land, sterker nog, van de wereld!
Dat vind ik lastig.
Wij werken altijd hard, op de IC, op de spoedeisende hulp, op de verpleegafdelingen, in heel de zorg. En plots zijn we het middelpunt van de Coronacrisis.
En ja, we werken veel meer dan anders, omdat de zorg opgeschaald is en je ineens het twee/drie dubbele aantal bedden en dus patiënten hebt.
Maar wij kunnen dat en met alle andere handen in het ziekenhuis die ons ondersteunen doen wij het maximale. Het is ons werk, alleen nu lastiger en vooral drukker.

Ik heb moeite met een aantal dingen die ik in de media lees en zie. Velen roepen maar wat. Open de lege ziekenhuizen, zet er beademingmachines neer van het leger en klaar. Tuurlijk, de werkeloze ondernemer kan dat best runnen.
Of de horror verhalen over de dood bij een Corona patiënt. Er zal nooit iemand in een Nederlands ziekenhuis een horror dood sterven. Corona of geen corona. Wij hebben in Nederland een fantastisch zorgstelsel met hele professionele zorgverleners die ervoor staan dat dit niet zal gebeuren.
Het feit dat ouderen terwijl ze nu nog gezond zijn na moeten denken of ze beademd willen worden als zij besmet raken met Corona, is mensonterend lees je op sites. Maar, daar moet iedere oudere altijd over nadenken. Want op een IC terecht komen aan de beademing betekent nogal wat.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Er gebeuren ook veel hartverwarmende dingen en ook dat vind ik soms lastig.
Plots krijgen we eten, voedselpakketten, bloemen, bonbons, wordt er geklapt, zijn er spandoeken en hartjes. Allemaal superlief en ik waardeer het enorm, maar ik word er toch ook wat ongemakkelijk van.
Wat is er anders dan drie weken geleden toen wij ons werk deden? Ja het is crisis en dat raakt ons allemaal, maar toch. Een paar weken geleden werden zorgverleners nog te pas en te onpas uitgescholden.
Bovendien zijn er vele beroepen waarin hard gewerkt wordt. Als ik alleen al denk aan onze schoonmakers in het ziekenhuis of de medewerkers van de supermarkten die overuren maken. En wat te denken van de groep ZZP-ers en ondernemers die werkeloos thuis zitten en heel graag keihard zou willen werken? Omdat ze anders de huur niet kunnen betalen en straks een failliet bedrijf hebben.
Dat wij dan de heldenstatus krijgen, vind ik lastig. Misschien ga ik te lang mee voor dit. Het is zeker geen ondankbaarheid, maar meer ongemakkelijkheid.

Maar ja, ik zou Martine niet zijn als ik me dan toch niet een beetje mee laat voeren in de flow. Als ik dan een held ben, wie wil mij dan sponseren voor als ik weer kan rennen in de bergen met mijn heldencape om? Gewoon een paar mooie loopsetjes en schoenen, daar wordt deze held best blij van in deze moeilijke tijden. Of welk sportmerk wil dryfit shirts doneren aan ons ziekenhuis, zodat wij die onder de isolatiepakken kunnen dragen? Want je zweet je namelijk de pestpokken heel de dag. Of een merk met een lekker dagcremetje, hoe lekker is dat na een dag met een masker opgelopen te hebben?
Of mooie biermerken die een paar kratten (speciaal biertjes) sponsort, zodat we er na een dag hard werken een open kunnen ploppen? Of Welness Nederland die ons een jaar abonnement geeft als deze crisis voorbij is? Ik zie genoeg mogelijkheden.
Meld je gerust aan, wij helden worden er blij van, ongemakkelijk of niet, dat nemen we dan wel op de koop toe.

17 thoughts on “Hoe onze beroepsgroep plots het middelpunt van de wereld is geworden

  1. Petje af Martine !
    Altijd respect gehad voor alles wat je doet….en dan zie ik voor me hoe je op krukken liep in Noorwegen, dat was al knap toen door heuvels en dalen !! En kijk wat je tegenwoordig allemaal presteert pff…
    Ik hoop dat er response komt en dat deze helse tijd snel voorbij is,
    Heel veel sterkte en blijf gezond !

  2. Hou van je werk, doe het met overgave! Je bent ‘Leading by example’ door dit uit te dragen. Hoop dat jullie heel snel een extreem lekker biertje, in een heeel strak roze shirtje op kekke schoentjes gaan drinken.
    Take care!

  3. Lieve Martine. Wat ben ik er trots op jou te kennen. Bedankt voor je mooie verhaal. Gelukkig zeg ik best vaak dat ik trots op je ben. Op wat je doet. Niet nu maar altijd. Bedankt dat je je zo inzet voor ons. Hier op de ic en in het buitenland voor defensie. Ik,heb voor jou heel hard geklapt maar ook voor het personeel van de Dirk waar ik naast woon. We beseffen ons veel te weinig wieder echt belangrijk zijn. Als de regering er niet is, gaat het leven gewoon door. Dat doen ze in België al meer dan een jaar, maar als jullie er niet zijn gaan er mensen dood. Bedankt. Zou je graag een kratje bier sturen. Zeg maar waar naar toe en welk bier. Xxxxx

  4. Martine, je hebt zeker gelijk. Ondanks dat geniet van deze aandacht want ik verwacht dat bij de volgende CAO onderhandelingen deze extra arbeid, welke wij allen verrichten in de zorg, weer snel vergeten zal zijn.

  5. Wat een tering goed stuk heb je weer geschreven! Kunnen ons goed voorstellen dat het een enorme verandering hoe jullie van enorm ondergewaardeerd, naar vol in de spotlights zijn gegaan in slechts 3 weken. Kratje bier of een gezichts maskertje? Geef maar een gil en we komen wel langs… 😉 Wij zijn (altijd) trots op onze tantes! ♥️💪🏼

    • Heel mooi stuk! zoals mijn broer het zegt “tering goed geschreven!” 🤪
      Tom heeft groot gelijk geef maar een gil en we komen het brengen en euh trots dat zijn we altijd op jullie ❤️

  6. Je hebt helemaal gelijk. Samen komen we hier door heen. Samen hebben we het al die jaren al gedaan… Maar met jouw/jullie deskundigheid/expertise ben ik nu wel extra dankbaar en blij. Eenmaal gestabiliseerd bij jullie, nemen wij het op de verpleegafdeling weer graag over. Zoals je schreef… dit doen wij al jaren zo 😘

  7. Lieve Martine

    Ik ben altijd trots op mijn kleine zusje.Maar nu dubbel zo trots op wat jullie doen met elkaar. .liefst je grote zus

  8. Martine, ik wil jou en je collega’s graag uitnodigen om met jullie heldencape bij ons in de bergen te komen rennen. Ik ben als ZZP-er in Zwitserland net als in Nederland ook geraakt door het feit dat ik nu maanden een leegstaande B&B heb. Als dank voor jullie harde werk, wil ik je daarom aanbieden om gratis een weekje bij ons te komen hardlopen met evt een paar geinteresseerde collega’s. Jij zou mij dan weer helpen door misschien nog een paar betalende vrienden / kennissen mee te nemen. Stuur me graag een berichtje als dit je leuk lijkt. En heel veel succes de komende weken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.