Wat is jouw maan?

imageGisteren was ik bij de voorstelling van Claudia de Brey. De rode draad was dat Claudia een droom heeft en naar de maan wil. Tegen het eind van de voorstelling vroeg Claudia aan de zaal. Wat is jouw maan?  Of anders, wat is jouw droom. Die vraag is best boeiend.
Want als je er over nadenkt is het niet zo heel makkelijk, of juist wel. Je bent snel geneigd om dingen op te noemen die je graag wilt doen, die mooie 100 miler in de bergen, een land wat nog op je bucketlist staat, een huis wat voldoet aan je wensen en zo kun je nog wel even doorgaan. Maar met het ouder worden veranderen die dingen. Natuurlijk zijn die dingen nog steeds leuk en mag je erover dromen. Ik ben ook best goed in het doen wat ik graag wil, niet wachten tot ooit, maar nu. Maar zo stellig als ik vroeger wist dat ik een speciaal iets wilde is nu veel genuanceerder.
Een specifiek iets is nu niet meer zo stellig, het is niet hetgeen me gelukkig maakt zoals ik vroeger dacht. Het is nu allemaal een onderdeel van mijn maan. Die schakeltjes allemaal samen vormen mijn maan. Maar ook liefde en vriendschap. Eigenlijk komt het neer op gelukkig zijn, genieten van het leven. En in die maan zitten al deze dingen. De liefde, vriendschap, mooie reizen, bergen, sporten, gezondheid en ga zo maar door.image
Want ook leer je dat sommige dingen plots over kunnen zijn. Een blessure kan ervoor zorgen dat je ineens niet meer kunt lopen om maar eens wat te noemen.
Ouder worden of levenservaring zorgt ervoor dat je alles beter kunt relativeren. Dat alles wat je kunt en mag doen niet zo vanzelfsprekend is al lijkt het soms weleens zo.
Het is goed om af en toe eens stil te staan bij wat nu je ‘maan’ is en hoe je invulling geeft hoe de ‘maan’ te bereiken. En misschien nog belangrijker, het is goed om te realiseren dat je eigenlijk al op die maan bent en het vooral moet koesteren.
een vriendin waar ik al 20 jaar mee bevriend ben woont in Texas en is erg ziek geweest. Afgelopen jaar hebben we geprobeerd af te spreken maar uiteindelijk lukte dat niet.
Dit jaar heb ik mezelf voorgenomen om naar haar toe te gaan. In oktober kan ik haar eindelijk weer omhelzen want dan ga ik naar Texas. Als ik dan toch ga, kan ik ook wel kijken of er een leuke trail is daar. En zie daar, een prachtige trail van 50 mijl, The cactus trail.
Daar kan je toch niet anders dan gelukkig van worden.

This entry was posted in Gedachten Spinsels. Bookmark the permalink.

3 Responses to Wat is jouw maan?

  1. geert says:

    zolang je maar niet op die cactus gaat zitten, want dan is je maan naar de maan (of zoiets). Je schrijft het niet alleen natuurlijk; je leeft ook nog eens natuurlijk naar je woorden. Heel bijzonder …

  2. Dorothé says:

    Sinds ik tegen de 50 liep ben ik gaan denken over een een bucketlist…nu op weg naar 53 jaar heb ik er een paar van gedaan maar sinds ik geconfronteerd werd met kanker (gunstige vorm gelukkig) ben ik me nog meer bewust van de eindigheid en denk ook meer na over mijn manen.

    Groetjes,

    Dorothé

    • Martine says:

      Dorethe, zo gaat dat dan he. Alles wordt relatief….ondanks ellende geeft het je ook wat. En ga je inderdaad beter nadenken over je manen.
      Succes!! En als je eens wilt trainen weer, bergse bos laat maar weten he!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>