De Rotterdam Marathon, wat was hij weer mooi!!

Ik ben een Rotterdamse in hart en nieren en dat is al een reden om, als ik er ben. de 11130143_841902265880392_7265671150758550184_nRotterdam marathon te lopen. Maar nog meer omdat het simpelweg de mooiste marathon is die ik ken. De marathon leeft enorm in de stad en zeker als het weer meewerkt dan is het  een groot feest in de stad. Zo ook gisteren, Wat heb ik genoten!
Met vlagen ontplofte mijn Rotterdamse hart van trots.
Het doel was om PP te hazen, al heb ik een hekel aan het wordt hazen. Te helpen zijn eerste marathon te finishen het liefst rond de 4.20 -4.30.
11156270_10153280167551520_2537771267329466491_nDus zo gingen we op weg. Wilma, ik en de mannen. Wilma nam er drie mee voor 3.55 en ik samen met PP voor een mooie eerste marathon. De mannen allemaal gespannen en Wilma en ik totaal chill. Verschil moet er zijn.
De zon scheen, heerlijk loopweer, wat wind maar dat was eigenlijk wel lekker. Uiteraard eerst met Lee mee zingen want zonder Lee met you never walk alone is de start niet compleet. Hoe moet dat toch als Lee er niet meer is?
De eerste 5km  iets te snel, bijna 30 minuten. Het tweede blokje ging beter maar ik moest PP echt temperen. Als hij alleen had gelopen hadden de eerste 10 in 55 minuten geweest denk ik. We vonden ons ritme, liepen ontspannen en zo liepen we over zuid. Geen vuiltje aan de lucht.
Rond de 18 begonnen de problemen. Het tempo zakte. Hij liep erg gespannen en zo begon het ene probleem het volgende probleem te worden.
Om een lang verhaal kort te maken, het werd een ongelooflijke mentale en fysieke strijd voor hem. Ik heb eerlijk gedacht dat hij het niet ging halen maar hij bleef doorlopen.10856644_853886004676011_4840602240808239418_o
Soms even wandelen en hup daar gingen we weer. Zijn rug stond zo strak als een snaar en hij ging steeds krommer lopen. Rekken, strekken en masseren volgde elkaar snel op.
En zo volgde de km’s elkaar op. Eenmaal in het Kralingse bos is opgeven ook geen optie meer. Tenminste tot op zekere hoogte.
Ondertussen liep ik ontspannen en af en toe even wat heen en weer rennend als ik water ging halen of even bij een bekende was blijven kletsen. Want door het tempo gingen mijn heupen een soort verstijven. Met af en toe een wat hoger tempo ertussen trok dat weer bij. Wat vervolgens weer een hoop geroep van toeschouwers opleverde want we liepen ondertussen in het deel waar niet veel mensen meer fris liepen. En dan kwam ik voorbij huppelen fris en fruitig.  Je loopt als een topper wijffie van Maasstadziekenhuis….
10338329_10153280843206520_208231642784272904_nMaar wat mij vooral erg ontroerde waren de vele vele aanmoedigen voor PP. Iedereen zag hoe zwaar hij het had en ik heb werkelijk nog nooit iemand zijn naam zo vaak horen roepen. Allemaal om hem een hart onder de riem te steken. Toen we op de Coolsingel kwamen was er een soort wave van zijn naam. Ik had er een brok van in mijn keel.
Hij werd werkelijk naar de finish geschreeuwd. We moesten daar ook nog even stoppen om te rekken. Toen we de laatste 400 meter weer gingen lopen werd er geschreeuwd en geklapt en zijn naam geroepen. Man wat hou ik toch van die maffe Rotterdammers die begrijpen wat het is om af te zien en iemand toch proberen vleugels te geven.
En man man wat een doorzetter is die PP! Echt ongelooflijke klasse dat hij toch gefinisht  is. Mentaal sterk, ik zie een potentiële ultraloper in hem als je zo diep kunt gaan.
Dit was niet hoe hij zijn eerste marathon voor ogen had maar hij heeft mooi die medaille en ik denk dan maar zo, de tweede is altijd een pr!
Het was weer een ongelooflijke mooie dag in mijn stad. En ondanks dat dit mijn 12de Rotterdam is geniet ik nog steeds enorm en blijft het de mooiste die er is!
Rotterdam Rules!

This entry was posted in Geen categorie and tagged . Bookmark the permalink.

6 Responses to De Rotterdam Marathon, wat was hij weer mooi!!

  1. Pingback: Rotterdam Marathon: heerlijk gaat boven hard | djaktief

  2. Dorothé says:

    Het publiek was dit jaar nog meer toppie als anders vond ik Martine. Ik heb je gezien daar op Laan van Zuid en ik vind het knap dat PP het heeft afgemaakt en dat je hem niet in de steek hebt gelaten. Proficiat!

    Groetjes,

    Dorothé

  3. Britt Lagerlof says:

    kippenvel!! Dat krijg ik er van als ik dit lees. Wat een fantastisch iets is de Rotterdamse marathon toch he !?
    Chapeau voor beiden.

    Liefs Britt

  4. mauriksd says:

    Dit is eigenlijk nog veel mooier dan te lezen over PR’s. Het echte afzien van de mensen die tot het eind willen doorzetten. Mooi verhaal.

  5. Natuurlijk zijn strategieën om je poker kennis te verbeteren , maar hoe zit
    het verbeteren van JOU.

  6. We komen aan de pokertafel met uw tassen
    geladen vol met ons leven ontmoetingen , die dan vervolgens invloed op elke beslissing die we maken aan de pokertafel .

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>