De roes van de TAR

6.15 uur, ik word wakker en trek mijn loopspullen aan. Als ik buiten sta zie ik de Maas en appartementen complexen ipv bergen. Ik zoek naar het start vak en luister goed of ik de tonen van `Highway to Hell`van ACDC hoor, niets…..Nergens een loper te bekennen.
Is dit niet dag 9 van de Goretex Transalpine Run?
Nee, ik ben weer thuis. De bergen hebben we achter ons gelaten maar met veel herinneringen in mijn hoofd ben ik terug gekomen waarvan er vele nooit zullen verdwijnen. Een week met zoveel indrukken,extremen en hoogtepunten, een week van grenzen verleggen in alle opzichten.
De mooiste week in mijn hardloop carrière. Ik heb zoveel mensen met prachtige hardloop verhalen gehoord. Verhalen waar ik stil van werd. Zo liep ik zaterdag een stuk met een Zuid Afrikaanse dame, ze had 12 keer de Comrades (89km) gedaan en een triatlon. Nu , na dit had ze het idee dat er niets meer was wat ze niet aan zou kunnen.
Ik vroeg haar wat ze als zo zwaar ervaarde tov bv de Comrades. Ze zei, `bij dit ga je iedere dag kapot en moet je net een beetje over houden om de volgende dag weer te kunnen starten en dat 8 dagen lang. Bij een 1dags race kun je helemaal stuk gaan, die dag zal het voorbij zijn`.
Daar zit wat in. Uiteraard heb ik mij ook afgevraagd wat dit zo zwaar maakt. Het is niet alleen de afstand en de hoogtemeters maar ook het niet kunnen stoppen. Je loopt, klimt of klautert heel de dag. Je enigste rust is 2 keer 5 minuten bij de checkpoints om wat te eten. Dat betekende voor ons dat we 4.5 uur tot 7.5 uur per dag onderweg waren, non-stop. Wat ik ook erg zwaar vind is constant de overgang van hardlopen naar klimmen, afdalen en weer hardlopen. Het is heel moeilijk om steeds weer in je ritme van iets te komen. We merkte dat we naarmate de week vorderde dit steeds beter ging.
Als je in de namiddag op bed ligt en op staat denk je dat je niet meer overeind komt. Je bent stijf en stram. En iedere morgen weer als ik mijn hardloop kleren aan trok leek het of er een energie boost in mij werd los gelaten. Dan voelde het allemaal weer goed en waren we klaar voor een nieuwe dag. Het lichaam is een bijzonder iets wat ons erg heeft verrast deze week. Het kan meer dan we denken zowel lichamelijk als geestelijk. Mentaal moet je regelmatig de knop om kunnen zetten en als je denkt dat je je grens hebt bereikt moet je toch nog verder. Zover als je nooit geweest bent en toch kun je het iedere keer weer.
Als je van te voren al op gaat zien tegen de km`s en de hoogte`s is het bij voorbaat verloren. Maar als je van punt naar punt gaat en geniet van de schoonheid om je heen komt het allemaal goed en is er iedere dag een finish in zicht. Dat wil niet zeggen dat het allemaal vanzelf gaat en dat je het momenten niet vervloekt. Ook dat hoort erbij.
Ik las op een shirt; Pain is Temporary, Pride is forever. Toepasselijker kan niet!
Ingrid en ik heb deze week als iets heel bijzonders ervaren en dit is zeker niet het einde van deze tak van hardlopen voor ons. Sterker nog, ik denk dat het het begin is. We hebben al plannen voor een mooi evenement volgend jaar en daar zijn we al over in gesprek met mensen/bedrijven. Want als je zoiets wil doen moet je het op tijd rond hebben zodat je zorgeloos de training kan beginnen in januari.
Vooralsnog gaan we even helemaal niets serieus doen tot januari. Deze week is lopen verboden per order Rob Veer en eerlijk gezegd is dat helemaal niet erg. Het gekke is dat de benen goed voelen, geen spierpijn, niets.
Nog even de cijfers;
Gelopen; 233.08 km /13.200 hoogtemeters in 8 dagen van Oberstdorf/Duitsland naar Latsch/ Italië. Totaal gelopen tijd; 43 uur 30 minuten en 30 seconden.
Ranking Overall; 95
Ranking Women; 9
Ranking Country; 1

Het filmpje van de finish zie je hier.


Nb; Team Herbalfe met coach Jacq, en speciaal voor Geert, een foto met het dames leader shirt.

Langs deze weg wil ik de hoofdsponsor Herbalife bedanken, zonder hun was dit niet mogelijk geweest. Wederom is bewezen dat de voeding van Herbalife ideaal is voor sporten en zeker bij deze extreme lopen waar je niet tegen op kan eten en waar je snel hersteld moet zijn. We hebben ieder 22 shakes in 8 dagen op. En dan heb ik het nog niet over de pasta, de cakes en noem het maar.
Verder is een evenement als dit niet te doen zonder goede hardloop spullen. En de spullen die we hadden waren super, De kleding van Herbalife, de schoenen van de Inov8 en de Mako camelback, slippers en jack van The Northface. Allen dank!
Maar ook Cor Snijders die met geduld en peptalk succesvol acupunctuur voor mijn achillespees heeft toegepast in de blessure periode voor de TAR. Hilly voor de sponsoring van het Vita -life EMRS Mat, die ons zeker sneller heeft doen herstellen na iedere loop. En uiteraard mijn Helpdesk 24/7 Running ronald! Zonder hem was er niet de dagelijkse update geweest als ik geen internet had, thanks! 
Koos en Ellen voor hun geweldige support ter plekke en alle lezers dievia deze site hebben mee geleefd, het heeft ons nog meer energiegegeven!      
Last but not least Jacq, onze coach ter plekke die alles tot in de puntjes had geregeld en een week lang onze rots in de branding was!

Dag 7 is nu ook on line met foto`s. Dag 6 en 8 zijn etappe foto`s bijgeplaatst.

Op de foto; Team Amsterdam bij binnenkomst en een van onze Finse vrienden.

This entry was posted in GoreTex Transalpine Run 2007, Marathons en Verder. Bookmark the permalink.

31 Responses to De roes van de TAR

  1. Rick says:

    Dit verslag zegt genoeg: een ultieme ervaring!

  2. Guust says:

    Schitterende prestatie Martine!!! Ik ben nu al benieuwd naar wat jou nieuwe uitdaging kan zijn en natuurlijk het bijhorende, meeslepende verhaal. Chapeau!!

  3. Emile says:

    Dat zal weer even afkicken zijn, weer terug in Rotterdam. Wat een leuk filmpje zeg. Je ziet duidelijk jullie geluk.

  4. Rich@rd says:

    Het zijn stuk voor stuk geweldige succes verhalen, wat wil je nog meer?

  5. hans says:

    Het blijft super wat jullie gepresteerd hebben. Geniet er nog heel lang van. Er zijn er weinigen die jullie dit na doen. Nu weer op de Stadionweg lopen, ja het leven is zwaar.

  6. JeeWee says:

    Top verhaal weer. Zal wel ongelooflijk moeten afkicken. Ben benieuwd hoeveel spierpijn er nog gaat komen.
    De overgang naar het werk zal ook wel enorm zijn, het dagelijkse gebeuren moet ,helaas, ook weer van start.
    1 vraagje: die bandana`s…. waar heb je die vandaan? Gaaf ding, wil ik ook.

  7. Gert Jan says:

    SUUUUPER SUUUPER, van jullie prestatie,wat jullie presteerden kunnen er maar heel,heel weinig mensen echt suuper,, n heel mooie filmpje en wat je schreef over pijnen tijdens het vele lopen,,,ja dat geeft mij ook meer zelfvertrouwen wat n mens kan hebben ik zal er tijdens mn marathons de komende weken, er zeker aan denken wat je schreef,wat jullie presteerden is echt ongelooflijk!!!knap hoor!!!

  8. martine says:

    @jeewee; die hebben we van de Transalpine gehad. Was erg grappig, de laatste etappe kregen we die en je zag overal rode/oranje bandanas over de bergen gaan.

  9. Tanja says:

    Gefeliciteerd meiden, klinkt supergaaf zeg en wat een onwijs goede prestatie! Ik herken wel een klein beetje (kan het natuurlijk helemaal niet vergelijken….) het gevoel van het afzien en de beloning die een prestatie dan geeft. Het lichaam dat moe is en toch weer zin heeft elke dag om de uitdaging aan te gaan, heerlijk. Ben namelijk laatst naar Geneve gefietst en zelfs het afzien is leuk! Jullie moeten heel lang vol adrenaline zitten de komende tijd. Krijg ook helemaal zin…..haha!

  10. Hans says:

    Superstoer meiden.
    Kippenvel bij het finishfilmpje.
    Champagne !!!

  11. Mark de Boer says:

    Gefeliciteerd Ingrid en Martine. Een prachtige ervaring. Het zijn zulke lopen die het hardlopen tot iets bijzonders maken!
    Luister goed naar Rob Veer, blijf nog een tijdje om die roze hardloopwolk zitten en dan eventjes die Oslo marathon doen.
    Groeten vanaf Waikiki Beach!

  12. Petra says:

    Tjeeeeeesus, dat filmpje! Ik zit hier gewoon te janken! GEWELDIG! Het is amper voor te stellen, vooral voor een minirecreatieveloopster zoals ik, hoe ver het was, hoe hoog het was, hoe jullie hebben afgezien en toch elke dag weer begonnen zijn aan zo’n ontieglijke zware dag. Diep, diep, diep respect! Jullie zijn de beste!

  13. judith b says:

    Janken…..Ik schiet er helemaal vol van, kijk er maar vaak naar als het nodig is, kun je zoweer vooruit. xx

  14. Dave says:

    Ik heb genoten van het uitgebreide dag-tot-dagverslag. Gigantisch respect voor jullie prachtige prestatie!

  15. Rencapy says:

    Ik zeg alleen maar: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  16. Rencapy says:

    Ik zeg alleen maar: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  17. geert says:

    in zulke extreme omstandigheden ook nog de tijd nemen om je belofte aan een kleine Vlaming in te lossen: super!
    Knap gedaan van jullie allebei … ik kijk al uit naar wat jullie volgende uitdaging zal zijn …

  18. Jolande Kostense says:

    Onwijs gefeliciteerd !!! Wát een prestatie,echt ongelofelijk!!!

  19. Bjorn Paree says:

    De tekst “Pain is Temporary, Pride is forever.” lijkt op die van Lance Armstrong “Pijnlijden is tijdelijk – opgave staat voor altijd geregistreerd”

    Nu inderdaad lekker uitrusten en genieten. De Oslo-Marathon staat nog immer in de planning ??

  20. Bedankt, we hebben dag na dag genoten van die geweldige avonturen – en foto’s – van de TAR.
    ‘t Is alvast voor ons jammer dat het gedaan is :-)
    Super, jullie zijn allebei kanjers !
    Remember de wijze raad van Rob Veer en zweef maar nog eventjes op wolkjes, dat hebben jullie dik verdiend.
    Ik ben eveneens benieuwd naar die challenge voor 2008.
    Groetjes van de ganse familie Spencer.

  21. Rinus. says:

    Dat doe ik jullie niet na en wat een loop wedstrijd zeg..Wat zou er dan nog zwaarder zijn ?…
    Goed gedaan hoor en inderdaad om noot meer te vergeten.
    Groet Rinus.

  22. jan van wuijckhuijse says:

    Hoi martine en ingrid,

    Beetje late reactie van mij, ik ben even ondergedoken geweest.
    Als vrijwilliger gewerkt bij popconcerten erg leuk erg druk dus geen tijd voor internet.

    Gefeliciteerd!!!!! superknap ook geweldig leuk om jullie avontuur mee te beleven. Het gaat bij mij ook weer borrelen zou ik dat ook nog kunnen?
    Ja ik weet dat ik een sissy ben martine maar zoals zelf gemerkt heb geven de bergen veel energie.

    martine ik zie je op de zaak en ingrid zie ik met de honden.

    groeten jan

  23. martine says:

    @bjorn; yep, oslo staat nog steeds in de planning. Kijken of de benen het ook kunnen.
    @janneman; je bent dan wel een sissie maar wel mijn sissie. En ja, dat kun jij ook wel met wat coaching van mij :-)
    Mijn eerste marathon was met jouw, remember…
    In oktober ben ik weer voor een paar maanden op de ic, kunnen we samen dromen over de bergen.

  24. 100% Mike says:

    Buiten de roes van Tar ken ik nu ook de Roos van Leary. Allbei dood vermoeiend!

  25. ronnie says:

    Ik vermoed dat dit je heeft aangestoken om nog iets veel krankzinnigers op loopgebied te gaan ondernemen. Hoor ik daar de woorden ‘zand’ en ‘marathon’?

  26. jetty says:

    Wat mooi !! Dat trainen , die wedstrijden dat volhouden!
    Ik lees dit graag, en dan droom ik steeds een beetje weg, en droom ik ,dat ik met jullie mee ben :-)
    Ik blijf je volgen hoor ;-)
    groetjes jetty

  27. John says:

    Dat is nou echt de bescheidenheid van hardlopers…al die sponsoren danken :) Jullie verdienen “by far” de meeste eer. Zeg nou zelf, Herbalife en de anderen moeten jullie dankbaar zijn dat jullie hun spullen op zo’n geweldige wijze in het zonnetje zetten.

  28. Ronald says:

    wowowowowwowowowow! wat een verhaal… zo, zo zo, gaaaaaaaaaff!! Nogmaals mijn felicitaties voor jullie MEGA-KANJERS!! wat een prestatie!!

    Een geweldig filmpje trouwens. De ontlading van 8 dagen TAR! Je ziet ook het moment dat de fotograaf die mooie head-to-head foto maakt.. gaaf!

    en wat betreft de helpdesk: heel graag gedaan!! De volgende keer kun je weer op mij bouwen!

  29. koen says:

    Pracht verhaal Martine.
    Wat zijn wij (webloggers) een stel watjes vergeleken bij jullie prestatie.
    Luister jij naar Rob Veer?
    Jullie zijn het eerste Nederlandse team geworden, houd dit nu in dat jullie automatisch geplaatst zijn voor de olympisch spelen in 2008?

  30. martine says:

    @koen; ik luister over het algemeen wel naar rob. We proberen zo veel mogelijk af te stemmen. Dus ik heb deze week echt nog niet gelopen. Komende week half uurtjes.
    En ik zou liever nog een keer de tar doen dan de olympische spelen :-

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>