Regen in de woestijn

in de woestijn van Uruzgan wordt het winter. Zo hebben we vrijdag een bewolke dag gehad en zaterdag heeft het veel geregend. Een vreemde gewaarwording, over het algemeen speelt het leven zich buiten af als je niet druk bent en ineens zoekt iedereen een schuilplek. Het betekende ook dat in een mum van tijd het kamp veranderde in een modderpool. Terwijl iedereen mopperde over het weer, wist ik niet hoe snel ik mijn loopschoenen aan moest trekken om te gaan rennen in de regen. Het parcours was verandert in plassen, modderpoelen en dikke klei. Ik had me voorgenomen om 1 rondje te doen van 9 km en dan lekker tempo lopen. Plotseling voelt het of er een hoop zuurstof in de lucht is. De omgeving ziet er ineens anders uit als de bergen in de wolken hangen. Terwijl ik het kamp afren krijg ik al de eerste opmerkingen en waarschuwingen. Blijkbaar begrijpt men niet hoe lekker rennen in de regen kan zijn. Ik ga lekker rap van start en kom een Australier tegen in een jeep. Hij roept, are you running from something? Ik roep terug, Aren`t we all? Hij lacht, steekt zijn duim op en rijdt verder. Ik loop het bekende rondje en als ik bij het stuk kom waar normaal los zand lig voel ik bij iedere stap mijn benen zwaarder worden. Er blijven grote klonten klei onder mijn schoenen hangen en het lijkt soms of mijn schoen los wordt getrokken van mijn voet. Ik zit onder de blubber en het voelt heerlijk, ondertussen is het harder beginnen te regenen en ik geniet intens. Rennend in een lekker tempo probeer ik de heuvels op te klimmen met kilo`s aan mijn schoenen. Onderweg kom ik 1 loper tegen en is het heerlijk rustig. Als ik weer op het pad ben waar het nog ongeveer 1.5 km is zet ik aan en het voelt heerlijk. Ik kom langs een pick up truck die geduwd wordt door ongeveer 15 Afghanen die op het kamp werken. Ze kijken me nog steeds met open mond aan als ik voorbij kom, meestal duurt dat totdat ik uit zicht ben en dan gaan ze weer verder met wat ze aan het doen zijn. Vervolgens start de pick up en springen ze erin, ze passeren mij en een enkeling steekt zijn hand op, vele glimlachen. Ik steek mijn hand op en roep Salaam. Ze glimlachen nu allemaal en zwaaien terug. Als ik 1 km later het kamp op kom rennen (km in 4.24), zijn hun net de pick up uit en passeren ze mij met hun gereedschap in hun hand. Luid lachend groeten ze me nu allemaal. Ik moet er om lachen want ik zie ze denken, rare wezens die Nederlanders. Onder de modder en kleddernat loop ik tevreden naar mijn slaapplek om een douche te nemen en mijn loopspullen naar de wasserette te brengen. Regen is zo rot nog niet….9 km gelopen in 46.32 dat maakt 5.10 de km. Deze week heb ik 5 keer kunnen lopen door een rustige week in Uruzgan Medisch Centrum. Daardoor is gelijk het record gehaald deze week, 60.5 km gelopen in de zandbak.

ps; de middelste foto is speciaal voor Running ronald, de ultieme jvc koptelefoon test. Het is een toppertje!

This entry was posted in Afghanistan, Trainingen 2006. Bookmark the permalink.

16 Responses to Regen in de woestijn

  1. geert says:

    Ok Martine, ik heb de uiterst rechtse foto even grondig bekeken, en ik moet je waarschuwen om volgende keer uit de buurt van ‘camel droppings’ te blijven!
    Anderzijds zijn ze nu wel perfect gecamoefleerd 🙂

  2. Patricia says:

    Jij hebt genoten lees ik…….goed zo! Maar je schoenen…..zijn die uit de nieuwe collectie;)? Kan je denk ik toch beter van dat losse stof hebben!

  3. M@urice says:

    Na de halve marathon van Uruzgan binnenkort ook een woestijncross?

  4. Monique says:

    Heerlijk Martine, zo’n loopje in de regen en modder. Ik kan me voorstellen dat je er enorm van hebt genoten.
    Ik las trouwens afgelopen zaterdag al in de krant dat het in Uruzgan vreselijk regende en wachtte dus op het verslag van je eerste cross ;o)

  5. Michelle says:

    En lekker lopen en een heerlijk modderbad….wat wil een mens nog meer als schoonheids behandeling(-; Nu moeten je sokken zeker wel even in de was(-: Mooi verhaal!

  6. Lodewijk says:

    Die schoenen lijken wel van chocolade. Lijkt me flink zwaar !!!

  7. koen says:

    Lach eens naar de camera.
    Jammer ik ben vergeten een zetje rode veters mee te sturen.
    Ik loop in de regen de beste tijd.

  8. Jan says:

    Ziet er goed uit Martine. Wij lazen in de krant al over de regen bij jullie en zo te lezen bevalt het jou prima.

  9. jeewee says:

    Zeker zo`n serieus gezicht vanwege de test van de JVC koptelefoon.
    Zeker weten: je hebt een schoenensponsor want na een paar keer kunnen ze vuilnisbak in volgens mij.

  10. Ronald says:

    Met recht een ultieme hoofdtelefoontest!! Jij bent ook een toppertje.
    Krijg je je schoenen nog wel schoon?? gaan die ook in de wasmachine?
    Vandaag hier geen regen.. wel veel wind
    Leuk verhaal weer!! (en ik sluit mij aan bij Koen, als je lacht ben je nog leuker 🙂

  11. Gert Jan says:

    Lachen hoor Martine is veel leuker,,maar daar valt er ook niet veel te lachen of toch wel?Ik heb het gehoord dat het daar geregend heeft.En je schoenen die krijg je wel schoon,,met koud water en schrobben maar let maar op.

  12. martine says:

    @is een beetje nep als ik in de camera sta te lachen terwijl ik daar in mijn uppie sta:-)

  13. Rinus. says:

    Wat een blubber zeg en de volgende keer kom ik wel naast je staan ;-).
    Groet Rinus.

  14. Ronald says:

    Beetje nep?? nee joh.. je bent toch niet in je uppie.. al je bezoekers van je weblog kijken naar je 🙂

  15. Hans says:

    Geweldig. Daar moet je toch wel power voor hebben. Je hebt nu bruine veters!!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.