Trail Des Cretes Du Chablais – een pareltje!

Half Juni liep ik de Trail Des Cretes Du Chablais. Een trail met verschillende afstanden en met om het jaar een andere locatie. Of in Chatel of in Vacheresse Beide in de mooie vallei waar Hotel Esprit Montagne staat en waar ik al vele paadjes ken. Dit jaar was de start in Vacheresse.
Vooral een lokale trail en kleinschalig en daar hou ik van. Dus leek het mij een mooie race en je kon je gewoon nog inschrijven een maand van tevoren, ook fijn.
En ideaal , je kan genieten van het lekker eten van Raf de avond voor de wedstrijd.
De avond ervoor je startnummer ophalen zonder drukte, ik hou ervan.
Zo stond ik aan de start om 4 uur in de vroege morgen. Tijdslimiet – 20 uur.
84 km en 6500 hm. De tijdslimieten in het begin waren redelijk strak. Naarmate de wedstrijd vorderde kreeg je wat meer ruimte.


De start was enorm sfeervol, in het slaperige dorpje stonden grote tonnen met vuren en lampjes overal zodat je een soort pad van licht had de eerste km.
Het begin geeft je, nadat je uit het dorp bent een fikse klim maar wel over een breed pad dus geen drukte en ruimte om je ritme te vinden.
Ik dacht laat ik wat rapper starten, nou dat dachten er meer. Er werd door veel mensen erg rap gestart. En waar je normaal mensen ziet wandelen met een klim hobbelde nu iedereen rennend naar boven. Nu is het een erg lokale wedstrijd en was ik zo ongeveer de enige buitenlander en Nl dus dat scheelt ook. Allemaal berggeiten.

Ik had er goed de pas in zodat ik op tijd voorbij het 21 km punt zou zijn. Daarna had ik speling op de tijdslimieten.
Jeanet was bij een aantal posten, die scheurde met Tonkie rond en was verbaasd dat ik al zo rap bij de eerste post was.
De posten waren meer dan goed, enthousiaste vrijwilligers en afwisselend eten en drinken.
En zo gingen de km’s voorbij. Ik liep heel veel alleen en had momenten dat ik mij werkelijk afvroeg of ik nu nog wel op de route zat. De tekens waren er wel maar niet zo heel opvallend. Ergens ben ik een stuk terug gelopen omdat ik dacht nu zit ik echt niet goed meer maar bleek ik toch goed te zitten.
Maar als je eenmaal de tekens en het patroon ziet dan is het parcours prima aangegeven.
Je loopt afwisseld door Frankrijk en Zwitserland. En leuk genoeg, heel veel stukken kende ik echt helemaal niet. Sterker nog, bijna alles kende ik niet. Alleen het deel bij Col de Bise was bekend terrein.


Er zaten echt Alkepaadjes in, over flanken waar geen paden zijn met het zicht op Cornette de Bise, heerlijk!
De route was minimaal aangepast. Continue reading

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | Tagged , , , | 1 Comment

Het verhaal en de foto’s van de EMI 2018 – 📸 Barbara Kerkhof

📸 Barbara Kerkhof

De EMI 2018. Het is alweer even geleden. Maar verleden week heeft Barbara Kerkhof de foto’s openbaar gemaakt die zij tijdens de EMI 2018 heeft gemaakt. Prachtig! Goede reden om met terugwerkende kracht ons verhaal te schrijven over de EMI 2018.

Voor wie niet meer weet hoe het werkt. De race is op uitnodiging van Alke Staal, het brein achter de race.
Geen bordjes onderweg. Een gps ip ook niet, alleen een door alle lopers zelf gemaakt de dagen ervoor.  4 posten over 84 km en 8700 hm.
De zaterdag voor de race krijg je een kaart die ingetekend is met de route door Alke zelf. Het liefst zoveel mogelijk Alkepaadjes. Er komt een briefing die vooral belangrijk is voor de lastige passages en op een donderdagmorgen vertrek je om 4 Uur.
Onze derde editie. De eerste editie was Mirjam niet fit en ben ik alleen door gegaan maar zag ik het niet zitten om alleen in de nacht te navigeren. Verleden jaar heb ik een enorme crash gemaakt en ging de handdoek daarom in de ring na 45 km.


Dit jaar moest het gebeuren. Beide fit en klaar om eindelijk de EMI af te vinken.
Petra liep met ons mee tot post 2. Ze had weinig ervaring in dit terrein dus wel fijn om bij ons aan te haken. Zo gingen we op pad, Alke’s Angels.
Het eerste deel konden we redelijk wel vinden, daar waren we eerder geweest. Opvallend was ook dat het gat met verleden jaar lang niet zo groot was.
En het begon prachtig, een regenboog na een buitje.

In de loop van de dag werd het weer anders. Regen, veel regen. Het maakt het een stuk uitdagender, alsof het al niet genoeg uitdaging was.
Alke stond weer bij het touw waar we naar boven moesten klimmen, alleen nu zeiknat. Maar nog altijd met een grote glimlach.
Wij waren ook zeiknat, maar nog wel warm van de inspanning. De meiden daarboven hadden het pas koud, wat een kanjers die vrijwilligers!
En zo gingen we verder, zwarte luchten en onheilspellend weer. Onweer volgde, harde klappen en hagelstenen. Toevallig liepen we net langs een soort hutje. De keuze was snel gemaakt, schuilen! We zouden juist een klim in gaan op weg naar een graat.
Onder een mini afdakje schuilden we en aten we wat. Na enige tijd leek het voorbij en begonnen we aan de klim. Ergens zagen we iemand lopen in onze richting, in de afdaling dus. Het bleek Ronnie te zijn, onderkoeld. Hij zat boven in de hagel en onweer en is uiteindelijk omgedraaid. Op de graat werden we er zowat afgeblazen. Zoekend naar de goede weg klauterde we over de graat.
Daar waar we verleden jaar in de rotswand hingen vonden we nu een soort betere weg over terrein waar geen pad is.
Maar het was hilarish. Alles was zo nat en glad dat we meer naar beneden gleden dan liepen. Hele stukken op de billen of we nu wilden of niet.

Beneden bij de koeien en waterbak kregen we er de slappe lach van. Alles was kapot.
Onze broeken gescheurd. Mijn stok was boven gebroken (Afdalen met 1 stok is hel in dit terrein)
Jas en handschoenen gescheurd, we zagen eruit als warriors. Gelukkig hadden we pamnekoeken van Raf en die werden daar veroberd, man wat waren die lekker!

Maar nog steeds vol goede moed. Ergens kwam zelfs het zonnetje voorzichtig door.
En zo gingen we verder, soms met een kaart studie maar al met al vonden we de weg redelijk wel. Met wat omweggetjes af en toe maar toch.

Bij post 2 werden we in de watten gelegd en zou Petra uitstappen. De bikkel had haar grenzen verlegd en sterk meegelopen. Ik kreeg een stok van haar en zo was ik ook weer compleet. Mirjam en ik gingen verder. Continue reading

Posted in Trail Wedstrijden, Trailrunning | Tagged , , , | 1 Comment

Getest – de OOfos OOrginal Sport slipper

This gallery contains 6 photos.

Al een aantal maanden loop ik op de OOfos OOriginal Sport. Een slipper die je herstel zou verbeteren en bijkomend iets is dat mensen met hielspoor baat zouden hebben als ze op de slippers lopen.  Oofos zelf zegt het volgende … Continue reading

More Galleries | Leave a comment

Naar de top van Slovenie – Mount Triglav op (2864)

Toen we de keuze hadden gemaakt on naar Slovenië te gaan wist ik gelijk een ding wat ik zoiezo wilde doen. 
Mount Triglav op, de hoogste berg van Slovenië op 2864 meter in de Julian Alps.
Triglav betekent de driekoppige, een verwijzing naar de vorm van de berg. De drie toppen staan voor het verleden, het heden en de toekomst. De berg geldt als nationaal symbool van de Slovenen.
In de loop der jaren is een traditie ontstaan die zegt dat elke Sloveen de nationale berg ten minste eenmaal moet beklimmen.
Op feestdagen kan men symbolisch een brief sturen vanaf de Triglav. Er is dan op de top een postbeambte die stempels zet op de door wandelaars meegebrachte brieven en ansichtkaarten.
Ik hou van die tradities en dus wilde ik als Nederlandse toerist in Slovenië ook eenmaal de Triglav beklimmen.

Dus heb ik een wandelkaart gekocht en ben ik wat gaan zoeken op internet.
Al snel bleek
# dat men vooral met een gids naar boven gaat.
# dat je misschien wel helm en klettersteigset mee moet nemen
# dat er verschillende manieren zijn om naar boven te gaan, inclusief serieuze klettersteigen
# dat men er tussen de 12 en 16 uur over doet
# dat de meeste mensen in een van de hutten blijven slapen en er twee dagen over doen


Dus moest ik kiezen welke route en uitvinden wat de meest makkelijke zou zijn.
Info bij de lokale vvv hielp niet echt, die raden steeds weer een gids aan.
Uiteindelijk spreek ik een local op de camping en die adviseert een route die via Rudno Polje gaat. Normaal gezien een wintersport plaatsje. Er loopt een smalle weg naar Rudno Polje dus bereikbaar met Tonkie.


Jeanet brengt mij daarheen in de vroege morgen, het is nog rond het vriespunt. Maar het beloofd een prachtige dag te worden, blauwe lucht en een heerlijk zonnetje.
Ik start vanaf de parking en toevallig begint er gelijk met mij een Sloveense man die ook trailt. Ik loop net iets harder dan hem maar we blijven tot de top steeds wat bij elkaar in de buurt.


Het eerste deel is vooral klimmen maar nooit lastig. Mooie paden in de bergwand. Steeds prachtige vergezichten en langzaam zie je Triglav steeds dichterbij komen. Ik kom weinig mensen tegen, degene die ik tegenkom zijn vooral Slovenen.
Ik passeer een hut, de Vodnikov hut en zie de hut voor de top, de Dom Planika Triglav hoog in de verte liggen. Dit deel is tot nu toe prima te lopen, dat had ik gelezen en het klopt.
Ik klim verder tot 2401 en kom bij de hut uit. Het uitzicht is nu al spectaculair.

Hier zie ik de mensen die er zijn allemaal met klimgordels en klettersteig set.
De Sloveense trailer komt 10 minuten na mij bij de hut aan. Ik was even gaan zitten en wat aan het eten. Ondertussen berg ik mijn stokken op en besluit gelijk achter de Sloveen aan te gaan die gelijk doorloopt. Hij heeft ook geen materiaal.
Overigens heb ik wel een klimtouw en een karabijn aan mijn rugzak hangen, voor het geval dat.
Het eerste deel is klauteren. Wij lopen samen achter een aantal mannen die rap naar boven gaan. Maar na 10 minuten stoppen ze, kapot, zwaar hijgend, iets te enthousiast.
Wij gaan er voorbij en dan begint het deel met stalen kabels. De Sloveen laat mij voor, you are faster zegt hij. Alhoewel ik hem sterk verdenk van dezelfde gedachte als ik had. Ga jij maar voor, dan kan ik kijken hoe het gaat.
Hoe dan ook, ik ga voor, met hem in mijn kielzog.


Het is klimmen en klauteren met overal pennen en staalkabels. Ik heb toch geen moment dat ik mij onveilig voel. Ik heb bij sommige trails spannender dingen gedaan. Maar het is wel focussen en geconcentreerd blijven. Er zitten wel een aantal smalle stukjes tussen.
Ondertussen komt er nog een andere zeer afgetrainde trailer naar beneden in een rap tempo. Wij zijn niet de enigen. Continue reading

Posted in Reizen, Trailrunning, Trainingen, Trainingen 2018 | Tagged , , , , , , , , | 1 Comment

De Parenzana trail op de MTB – The route of health and friendship

Afgelopen week las ik een stukje over de Parenzana bike trail, ook wel de route van health and friendship genoemd. . Ooit was het een spoorweg die Trieste (in Italie) verbond met Porec (in Kroatie). Het verbond de drie landen en zorgde voor transport van goederen en mensen. Van 1902 tot 1935 was het operationeel.
Daarna werd weg transport goedkoper en werd het treinverkeer stil gelegd.
Vanaf 1996 is men begonnen om delen als wandel/fiets route te maken. Nu is de hele route aan elkaar verbonden als een bike/trail route van 125 km.
Nu waren wij bijna in Kroatië toen ik dit las en dus was een plan snel gemaakt. Nu had ik alleen geen wifi om de route in mijn gps te zetten dus heb ik via Maps.me allemaal waypoints gemaakt zodat ik wist hoe en wat. In maps.me staat hij helemaal aangegeven als Parenzana trail.


Achteraf was het helemaal niet nodig geweest want hij staat meer dan uitstekend aangegeven.
Continue reading

Posted in Fiets/mtb routes, Reizen | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 Comment

Nog veel te vertellen – oktober wordt de update maand!

Afgelopen tijd heb ik niet veel tijd gehad of genomen om het een en ander te schrijven. Dus ik loop ernstig achter. Er is nog een heleboel te schrijven over produkten die ik uitgebreid getest heb. Rugzakken, slippers, schoenen, hoofdlamp, kampeer outdoorspullen, stokken en kleding. Over wedstrijden die ik gelopen heb zoals de chablais 82km , de EMI en natuurlijk de Pyreneeën stage race. Maar ook eigen projectjes zoals rennen in de Ecrins.

Kortom nog genoeg te melden en dat komt komende maand allemaal. Ik ben nu op een heerlijke vakantie, 2 weken Slovenie en Kroatie. Ook daar is genoeg over te vertellen. Dus laat ik daar maar mee beginnen in de volgende blog.

Posted in Hardlopen Algemeen | Leave a comment

De Polar Vantage V en M – opvolgers van de Polar V800

Afgelopen week heeft Polar de Vantage V en de Polar Vantage M aangekondigd, een alles-in-één multisporthorloge.
Eigenlijk de opvolger van de V800. Alleen zijn deze twee horloges in een heel nieuw jasje gestoken.
En het ziet er meer dan prachtig uit.
En het goede nieuws is dat men echt heeft geïnvesteerd in hartslag meting aan de pols. Waar je ziet dat bv de Garmin en Suunto nogal eens falen met hs meting aan pols , zouden deze twee horloges het beter moeten doen.

“We zijn zeer verheugd om Polar Precision Prime te introduceren, de enige toonaangevende technologie die drie sensortypes integreert om de hartslag te meten aan de pols”, zegt Sanna Merio, Segment Manager bij Polar. “Precision Prime maakt gebruik van negen optische kanalen die twee kleuren en golflengtes van licht toepassen om gegevens uit verschillende lagen in de huid te filteren. Naast de 3D-versnellingsmeter hebben we ook nieuwe elektrode-sensors ingebouwd die het sensor-huidcontact meten. Deze verbeteringen betekenen een snellere responstijd, meer gevoeligheid voor metingen en een veel hogere nauwkeurigheid en betrouwbaarheid voor hartslagmeting aan de pols.”

Het verschil tussen de twee zit in een aantal dingen waaronder functie en uiteraard de prijs. De Vantage M heeft geen touchscreen en heeft een accu, die tot dertig uur continue training aankan (versus 40 uur). De functies Recovery Pro en hardloopvermogen zijn niet aanwezig op de Vantage M.
Er is een hoop te vertellen en te laten zien. De Vantage V zal ik nog uitgebreid reviewen na uiteraard eerste een uitgebreide test.
Keep you posted!

Posted in Gps Sport Horloges Getest en info, Polar en Trailleader Pro | Tagged , , , , , | Leave a comment

Een bikefitting bij Energylab Eindhoven – de moeite waard!

Iets wat ik al een tijd van plan was is een bikefitting
Een totale doormeting van jou en je fiets zodat je tot op de mm goed op je fiets gezet wordt.


Als ik op de mtb zit heb ik geen problemen maar op mijn racer zijn er wat kleine dingetjes. Mijn voeten tintelen regelmatig en mijn linkerschouder gaat zeer doen. Allemaal niet een heel groot probleem maar ik wil gewoon comfortabel op mijn fiets zitten zonder dat ik ergens last van krijg na een uurtje.
En zo kwam ik bij Laurens Groenendijk terecht. Bekend van hardloopschema’s, sporttesten en krachttrainingen met Sportfocus040.
Sinds 1.5 jaar heeft hij zich ook gespecialiseerd in fietsen en runt hij Energy Lab Eindhoven.
E
en prachtige ruimte met professionele apparatuur. Het ademt sport.
Na een intake ga ik door de Dexa scanner. Dexa staat voor Dual-energy X-ray absorptiometry. Door middel van deze scanner wordt je bot-dichtheid, spier- en vetweefsel in kaart gebracht. Je gaat onder de scanner liggen en na 6 minuten is je lichaam in kaart gebracht.
De botdichtheid vind ik zelf een interessant gegeven vanwege mogelijke botontkalking. Ik scoor, zeker voor mijn leeftijd, zeer hoog. Een laag vetgehalte en hoge dichtbotheid en spiermassa. Goed om te horen, vooral de botdichtheid vind ik belangrijk.
Dan gaat Laurens aan het werk, Ik en mijn schoenen komen vol stickers op bepaalde punten.
De fietspositionering wordt uitgevoerd op een GURU fitbike en met behulp van een Retül 3D meetsysteem worden mijn fietsen gescand.
De geometrie van beide fietsen zijn vervolgens overgenomen op de fitbike zodat mijn huidige fietspositie het uitgangspunt wordt voor mijn uiteindelijke optimale fietspositie.
De fietspositie wordt dynamisch geanalyseerd via een 3D hoekmeting tijdens het fietsen op de fitbike. Tijdens het fietsen wordt de fietspositie aangepast aan de hand van verschillende parameters (gewrichtshoeken, positie van de knie, knietraject, enz.)
Zo kom je uiteindelijk tot de juiste combinatie van efficiëntie en comfort die op mij persoonlijk is afgestemd.
Mijn racefiets en MTB zijn vervolgens tot op de mm nauwkeurig afgesteld aan de hand van de nieuwe optimale fietspositie. Daarnaast zijn ook mijn fietsschoenen en de plaatjes gepositioneerd ter efficiëntie én voorkoming van overbelasting.
Ik zie heel veel cijfers en plaatjes op de computer, ik zie mijzelf fietsen op het scherm.
Laurens legt alles uitgebreid uit, erg leuk om te zien en te horen.


Ik zit erg voorover en verspil energie met een aantal dingen.
De fiets wordt ingesteld op waarden die efficiënter en comfortabeler zijn en ik ga weer fietsen en wordt doorgemeten. Dat scheelt ineens. Ik zit echt lekkerder.
De cijfers zijn ook echt anders.
En zo worden er meer dingen doorgemeten. Mijn kracht aan beide benen, de efficiëntie met trappen en nog een aantal dingen.
Alles wordt bekeken en afgesteld, zowel op mijn mtb als op mijn racefiets.
Mijn mtb was goed ingesteld, alleen mijn zadel iets anders. Maar mijn racer is echt een verschil.


Het is echt de moeite waard als je vaker op de fiets zit om dit eens te doen.
Of als je een fiets wilt kopen dit eerst te doen zodat je weet welk soort fiets goed bij je past.
Je krijgt een uitgebreid verslag mee en adviezen. 
Erg leuk om te doen en zeer waardevol om beter op je fiets te zitten. Afgelopen week een rondje gefietst en ik zit nu veel compacter en dat zit echt beter.
Buiten het feit dat je beter zit trap je ook beter en fiets je dus harder. Als je dan toch een fiets koopt voor aardig wat geld is het de moeite waard om een goede bikefit te doen. Dan weet je zeker dat je goed zit.
Meer info vindt je hier.

 

Posted in Fiets Gear en gadgets, Hardlopen Medisch | Tagged , , , | Leave a comment