Mien van Bree, Nederlands eerste wereldkampioene wielrennen (1938)

In het nieuwste nummer van De Muur staat een bijdrage van Mariska Tjoelker over Mien van Bree. mienromp
Zij werd in 1938 de eerste Nederlands wereldkampioene wielrennen.
In die tijd mochten vrouwen niet fietsen, Mien van Bree is uiteindelijk naar België gegaan om te fietsen. Maar toen de tweede wereldoorlog uitbrak was het voorbij met haar carrière.
André Stuyfersant schreef al eerder verhalen over deze vrouw. Dat stuk lees je hier.
Maar Mariska schreef dit jaar al eerder een stuk over Mien. Hoe ze ontdekte wie het was en hoe haar speurtocht begon. Nu dus een stuk in De Muur, het boek zal zeer waarschijnlijk volgen.
Mien_van_Bree_6Ik hou van die mooie sport geschiedenis verhalen!
Klein detail, Mien werd later psychiatrisch verpleegkundige. Stierf overigens al vroeg, op 68 jarige leeftijd.

In Nederland werd ze bespot, nageroepen, uitgelachen en gediscrimineerd. Eenmaal de koersen in België ontdekt, werd ze als wielrenster wél uiterst serieus genomen. Op Vlaamse wegen waar iedere week dameskoersen verreden werden, was zij één van de beteren. Ze had de vaderlandse sportgeschiedenis in kunnen gaan als zesvoudig wereldkampioen op de weg. Uiteindelijk bleef de teller op ‘slechts’ twee titels bleef steken. Mien van Bree moest in de jaren dertig niet alleen afrekenen met vooroordeel maar ook met een foutje van de natuur…

This entry was posted in Fietsboeken, Portretten. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>