Running the Grampians – wat een mooi NP!

imageGrampians National Park ligt in Victoria en is een klein zandsteengebergte. Je kunt je het haast niet voorstellen als je door het redelijk vlakke landbouw gebied vol korenvelden rijdt. Maar ineens is het er, de Grampians, genoemd naar de Grampian Mountains in Schotland.
Bergbossen vol eucalyptus bomen, varens en uiteraard weer veel wildlife.
Er loopt een weg door het park die omhoog kronkeld en je naar mooie uitzichten brengt. imageAdembenemende uitzichten, zoals de Mackenzie watervallen Van 25 meter. De Balconies en de wonderland range. Steeds een of twee km wandelen. Veel delen zijn ook niet bereikbaar tenzij je een 4 wheeldrive hebt. Dat lukt ons niet met de kleine camper.
Als we bij een van de uitkijkpunten zijn ziet jeanet een bordje – 6 km Halls Cap. Daar loopt een trail heen, en dat ligt midden in het park waar wij doorheen moeten.
imageEen plan is snel gemaakt, ik kleed mij om, jeanet rijdt naar beneden en ik ga naar beneden rennen. We zien elkaar daar weer.
Het begint met een behoorlijk technisch rotsendeel. Ik ga geconcentreerd naar beneden en zie als ik iets lager ben halls gap al liggen. Ik wordt via een trail door de berg in een lus er naartoe geleid. Door een bosgebied daal ik af en het wordt steeds beter te rennen. Ik schrik me rot als ik bijna tegen een overstekende echidna loop. Hij schrikt even hard van mij en rolt zich op tot hij niets meer hoort. Niet wetend dat ik hem sta te observeren komt zijn lange neus weer tevoorschijn als hij denkt dat de kust veilig is. Zulke grappige beesten.
Ik ren verder en moet een keer de weg oversteken om vervolgens in een soort canyon te komen. image
Weer een stenig gedeelte en overal liggen pools met water. Het zorgt voor wat afkoeling en ik daal nog wat verder. Tot ik bijna bij halls gap ben, plots zitten de pools vol met kinderen die een zondag op stap zijn met de ouders.
In halls gap vind ik jeanet en tevreden fris ik mij op en stap weer in de camper. image
We doen nog het meer aan maar het is toch iets te fris voor een duik nu.
Op de camping gooien we sate op de bbq en ontstaan het plan voor de volgende dag.
Ik wil graag mount Abrupt op. Een bergje van bijna 900 meter waar je mooi het hele gebergte kunt zien liggen. image
Dus de volgende ochtend rugzakje op en 3.3 km naar boven en uiteraard weer naar beneden. Boven zit een klein lusje en ren je erna dezelfde weg terug.Het begint vrij simpel, zelfs nog te rennen maar na 1.5 km wordt het meer en meer rots.
Ver boven je zie je het uitstekende punt van een herkenningsding wat op de top staat. Ik loop lekker door en na 41 minuten ben ik boven op Mount Abrupt. Tevreden zit ik op een grote rots en neem de omgeving in mij op voor ik afdaal. Een lastige afdaling maar het tweede deel is een vlieggedeelte, heerlijk. Overal hoor ik papagaaien fluiten. image

Ik hoor ergens een hoop geritsel als ik voorbij ren. Ik stop , niets. Ik beweeg, geritsel. En dan zie ik weer een grote Echidna in de bosjes met zijn neus in een heerlijk diner, een mierennest.
Met een big smile kom ik beneden, een uurtje genoten!
De Grampians, wat een een bijzonder gebergte zo midden in een redelijk vlak stuk. Een aanrader. Er liggen maar liefst 50 trails dus je zou hier wel even zoet kunnen zijn! Maar voor ons is het tijd om verder te gaan, op naar de Great Ocean Road.

This entry was posted in Reizen, Trainingen 2014/15. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>