Bussen, de markt en palmbomen op 2700 meter

Een Amerikaan hoorden wij van de week zeggen, als een Land geen treinen heeft en slechte wegen dan is het een derde wereld land. Wat een arrogantie om dat te zeggen eigenlijk.
Het openbaar vervoer is ws beter en vooral makkelijker geregeld dan in bv Nederland. Want doordat er collectivos en bussen zijn kun je meestal snel een bus vinden van A naar B. Wij vertrokken uit Popayan en moesten ergens die dag eindigen in Armanie. Maar we Wilde graag nog naar de weekmarkt in Silvia wat een dorp in de bergen is. Daar komen de Guambiano mensen uit de regio hun waar verkopen. Een inheemse groep die nog in traditonele kleding loopt. Dus de bus in Popayan naar Silva ( 1.15 uur) .  Via een paar militaire collega’s  geregeld dat onze koffers even veilig konden staan bij een kantoor zodat wij 2 uurtjes konden zwerven over de kleurrijke markt. 
Via Silvia moesten we naar Cali, dat ging niet rechtstreeks dus met een busje naar Piendamo om daar te kijken of er een bus was naar Cali (40 minuten)
In Piendamo stond er een bus die vol was en weg wilde rijden naar Cali. Na wat heen en weer gepraat lagen onze koffers achterin en zaten wij bijna op schoot bij de chauffeur maar we waren op weg naar Cali (2.5 uur)
In Cali moesten we een bus naar Armenie, daar moesten we 40 minuten wachten en konden we met een redelijk luxe bus mee voor de laatste 4 uur in de bus.
Onderweg in de grote plaatsjes stappen er her en der verkopers van waar, eten en drinken in en je hebt een natje en een droogje, ideaal. En dit alles voor omgerekend 16.30 euro voor de 4 bussen in totaal.
Als ik een retourtje woon werk verkeer heb met de trein ben ik al meer kwijt.


Onze eindbestemming was Valle de Cocora ofwel de Cocoravallei. Dit maakt deel uit van het Nationaal Park Los Nevados. De vallei behoort tot één van de meest bezochte bestemmingen in Colombia, en dat is niet voor niets. Het staat vol met de hoogste palmen ter wereld, de waspalm, de nationale boom van Colombia. Ze worden 60 meter hoog en het is adembenemend mooi in dit landschap. Het Gebied ligt tussen de 1800 en 2700 meter. De uitzichten zijn fenomenaal, je kunt er prachtig wandelen (en trailen)
Het regent hier redelijk vaak en de bomen liggen dus ook vaak in de nevel en de mist. Wij hadden enorm geluk, een blauwe lucht en zon. Zo konden we zelfs de vulkanen in de regio (met sneeuw) zien, dat komt niet vaak voor.
In 1985 werd Valle de Cocora een beschermd natuurpark om de uitstervende waspalm en de overige flora en fauna te beschermen. Ondanks dat het een van de meest bezochte gebieden is, is het echt nog rustig qua tourisme.
Het mooie dorpje Salento met zijn koloniale architectuur is dan weer wel gericht op touristen maar het is wel erg sfeervol. Er zijn fantastische koffietentjes, en ik heb er overheerlijke forel gegeten. Maar 9000 inwoners en 150 hostels/hotels zegt genoeg.
De Valle Cocora moet je echt bezoeken als je door Colombia reist. Uniek en van ongekendd schoonheid.

This entry was posted in Reizen. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>