Trailen op Rhodos

Afgelopen week was ik bij mijn zus op Rhodos. Die woont daar en het was ernstig tijd voor een weekje met de familie.  En het was ook ernstig tijd om weer wat energie op te doen en te gaan trainen. Dus wilde ik deze week wat trails doen. Kijken of ik het nog kan en kijken hoe mijn hamstring zich houdt. Vanuit de tuin bij mijn zus zie je Filerimos liggen.
Een bergje met op de top een kruis. Ik had verleden jaar al geprobeerd die te bereiken via de trails maar kon het niet vinden. Nu met een kaart lukte dat wel. Samen met Jolanda op pad. Ik rende wat en nam wat paadjes die we tegen kwamen om te kijken waar dat uit kwam.
Mijn zus liep verder.
Ik zou haar wel inhalen. Maar toen ik halverwege de klim was zag ik haar nog steeds niet. Vreemd. Even bellen dan. Ja, ze was onderweg met klimmen. Toen ik boven was had ik haar nog steeds niet gezien. Weer bellen, ze was verdwaald. Uiteindelijk heeft mijn zwager haar opgehaald en ik ben terug gerend. Mijn zus heeft de route nooit gezien, maar ik heb de trail gevonden.
De volgende dag wilde ik toch eens kijken waar zij nu terecht was gekomen en of je via die kant er ook op kon komen. Lang verhaal kort, nee dat lukt niet. Je komt een heel eind, tot 100 meter onder het kruis maar alles is zo dicht gegroeid dat er geen doorkomen aan is. Geen pad, alleen doornstruiken. Moe maar voldaan en onder de krassen en bloed kwam ik terug. Toch twee dagen 2 uur geklauterd zonder last van hamstring.
De derde dag wilde mijn zus en neefje mij de route laten zien die ze al eerder gelopen hadden. De berg Akramitis op, 825 meter hoog. Het pad was bijna niet te vinden. Zeker niet in het lage deel. Maar daarna werd het zichtbaar en inderdaad een prachtig rondje. Omhoog via een klim klauter route.

Daarna een prachtige geleidelijke trail  door het bos en in de flank van de berg. 3 uur later waren we weer bij de auto. 
Genieten! Ik gerend en 700 hm gemaakt, dat lijkt weer ergens op.
Dag 4 wilde ik een rondje om Filiremos heen. Volgens maps.me zou het moeten kunnen. Er helemaal omheen via trails en dan naar boven en terug. Het klopte. 16 km van deur tot deur met 1 km asfalt! Een mooi trainingsrondje voor mijn zus zou ik zeggen!
Dag 5 werd een rustdag om mezelf niet kapot te lopen na een tijd van niets doen. Luieren en wat op het strand bivakkeren.
Dag 6 wilde ik dan eindelijk de hoogste berg van Rhodos op. Mountain Attaviros, 1215 meter hoog. 
Daar had ik verleden jaar al een poging toe gedaan. Maar ik kon het pad niet vinden, dwaalde enorm af naar rechts en toen was het zo heet dat het niet heel slim was om verder te gaan. Vandaag nieuwe kansen. Danny, mijn neefje ging mee. Die was er nog nooit op geweest dus konden we mooi samen op ontdekking.
Het begon gelijk flink omhoog en het was best al warm. Het eerste deel herkende ik nog.
Ik had er de pas in en Danny ook. Maar na een half uurtje ging het licht uit bij Danny. Hij was licht in zijn hoofd en eng. Geen goed idee om door te gaan. Deze berg is serieus klimwerk. Niet perse hoog maar veel klauter en klim en vooral losse stenen. Dus we besloten dat Danny terug zou gaan en ik naar de top en we zouden elkaar bij de auto weer zien.
Het werd inderdaad een klauterding. Een soort handen en voeten werk soms. Maar na een lange klim kwam ik boven. Toevallig stonden er twee militairen te posten en die stonden mij echt stomverbaasd aan te kijken waar ik zo gauw vandaan kwam.
al snel volgde er een leuk gesprek over ons werk en kreeg ik uitgebreid verteld waar wat ligt qua eilanden en Turkije. Geweldig uitzicht! Na een boterham en drinken ben ik weer afgedaald wat niet zo simpel was. Het pad volgen al helemaal niet, die heb ik behalve het eerste half uur omhoog nooit meer gevonden. Maar met de app maps.me kon ik wel de lijn ongeveer volgen, ideaal! Bijna 1000 hm, mooi tochtje!
Toch totaal rond de 2500 hm gemaakt in een klein weekje. Toch iets voor ik naar Oostenrijk vertrek.
Het was een heerlijk weekje samen zijn en de trails weer vinden. Rhodos heeft echt een hoop te bieden qua trails. Maar je moet ze echt zelf zoeken en je hebt een auto nodig. De paden die zijn ooit gemarkeerd met rode stippen. Daar is weinig van over. Men zou daar eens wat aandacht aan moeten besteden, goed voor het toerisme qua wandeltochten.
Het  seizoen vanaf eind mei is al echt warm en in de bergen bloedheet. Er vallen nog een hoop trails te ontdekken de komende jaren als ik naar mijn zus ga!

This entry was posted in Reizen, Trainingen 2016 and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Trailen op Rhodos

  1. Jolanda Schuller Hofstede says:

    Dat ik verdwaald was zou je toch voor je houden???? Kan in ieder geval niet wachten op je volgende bezoek. Danny is vandaag met Paul en Sylvia een loop doen. Die gaan Danny en ik zondag of maandag herhalen. Hopelijk weer een mooie. Xxxx

Laat een reactie achter bij Jolanda Schuller Hofstede Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>