Waar het strand en de jungle elkaar ontmoeten – Caribisch Colombia

Van Medellín naar Santa Marta aan de kust is 1 uur vliegen en dan sta je plots weer in een hele andere wereld. Nog 1.5 uur rijden en we waren in een soort mini paradijsje aan het strand. Een huisje waarbij aan ieder detail gedacht was. Alles van natuurprodukten in een hele mooie stijl neergezet. 
Een paar dagen chill. Wat wandelen aan het strand, met de bus naar Palomino, een stoffig dorp met wel een mooi strand en daarom is er een mini backpackers oord ontstaan.
De Carbische zee is eigenlijk niet echt om in te zwemmen. Er staat enorm veel stroming en ieder jaar verdrinken er aardig wat mensen. Er komen in deze regio een aantal grote rivieren uit in zee, dat is vrij uniek. De rivieren zijn afkomstig van oa de Pico Cristóbal Colón (5780 meter). Dit is de hoogste berg van Colombia en de hoogste berg die zo dicht bij de zee ligt, de top ligt slechts 42 kilometer van de Caribische Zee.

Die riviermonding is een mooie plek om heen te wandelen, want dat is dan weer de plek waar de plaatselijke vissers hun netten uitgooien. Altijd genoeg te zien.
Twee nachten verbleven we hier en hierna was het tijd voor wat jungle. Dat wilden we toch ook nog zien. Ik heb een soort haat liefde verhouding met de jungle. Het is mooi, uniek, vol dieren maar tegelijkertijd, bloedheet, klef en drukkend en vol met muggen die je helemaal lek prikken ondanks maximale deet.
Maar het hoort bij Colombia en dus voeren we met een bootje over de Rio Don Diego om uit te komen bij een soort ecolodge, lees “huisjes met koud water en een soort museum(pje) met opgegraven spullen van de lokale indianen die daar nog steeds zijn”.

 


Er was verder niemand, behalve een verdwaalde Colombiaan die overdag naar het museum kwam. De kokkin maakte eten voor ons en als we klaar waren ging het licht uit en verdween ook zij met haar gezin naar hun eigen huis. Dan wel met het bootje of daar ergens in de buurt. Wij zagen niemand meer en het was pik en pik donker.
Dus we liggen in de jungle, alleen en als er iets is weten we niet waar die mensen zijn. Dat was de conclusie van Jeanet en die klopte. Gelukkig hadden we een slot op de deur en was er geen dak op ons huisje maar een muskietennet. Maar niet getreurd, we hadden al snel vrienden. Twee oude honden en twee jonge katjes lagen de hele nacht voor de deur. Wat er dan weer voor zorgde dat ik ‘s nachts naar buiten moest om te kijken waarom die hond blafte. Gelukkig is mijn hoofdlamp zo fel dat ieder lid van de FARC gelijk verblind zou zijn, mochten ze ons willen ontvoeren. Het muskietennet als dak was overigens supervet, omdat we in het donker vanuit ons bed de vuurvliegjes boven ons zagen vliegen. 
De twee nachten dat we hier sliepen gebeurde er niets en we sliepen als een roos met alle geluiden van de jungle om ons heen. Voor het slapen liepen we naar de rivier en dat was magisch. De immense sterrenhemel en de oevers verlicht met vuurvliegjes, hoe bijzonder is dat.
Overdag wilden wij natuurlijk ook wat doen en ondanks de muggenattacks wandelden we een mooi tochtje met prachtige vergezichten en enorm veel vlinders in alle maten en kleuren. Maar wat we vooral wilden, was een tochtje over de rio Don Diego met een autoband (tubing). Een jongen uit het dorpje stond netjes klaar om 9 uur met drie banden.

Wij dachten dat we samen gingen, maar hij ging mee. Handig, omdat ze een arendsoog hebben voor dieren. 1.5 uur dobberden we over de rivier. Wat een prachtige manier om alles te zien. Achter ons de bergen en naast ons de oevers met alle natuurpracht. We zagen een enorme leguan, groepjes brulapen, vogels en natuurlijk de locals die een bad nemen. We zagen geen toerist. De rivier is redelijk ondiep en je kunt bijna overal staan, soms tot je heupen en soms tot je nek. De stroming neemt je mee tot je uiteindelijk bij de zee uitkomt aan een verlaten strandje. Na een klein uurtje op het strand werden we weer netjes afgeleverd met een bootje bij ons ecohuisje.
De namiddagen waren voor onze hangmatten, een goed boek en een powernapje…..
Wat een bijzonder tripje weer.

This entry was posted in Reizen and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Waar het strand en de jungle elkaar ontmoeten – Caribisch Colombia

  1. Claudia Hoogmoed says:

    Het lijkt alsof dit 1 van je mooiste vakantie is…
    Enjoy you both…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>